Geplaatst Maar goed mijn vader heeft mij van de grond geraapt, mijn pony afgezadeld en is met mij naar de eerste hulp gegaan.
Mijn situatie: ik ben alleen en woon in een huis met 5 katten en ik heb momenteel een nestje kittens liggen. Een van mijn betere vriendinnen woont op 2 uur rijden afstand en de anderen tja die zijn allemaal gesetteld en met kids en erg met zichzelf bezig. De laatste jaren zijn er ook een aantal vriendinnen weggevallen.
Nu ik in deze situatie zit merk ik weer eens hoe kwetsbaar je bent als single met dieren in deze individualistische maatschappij. Ik kan nu gewoonweg niks.
Dezelfde avond is een vriendin (ja ja ik noem haar nu meteen een vriendin want ze is eigenlijk een oude bekende van de rijvereniging waar ik sinds 2 weken weer contact mee heb en op 45 minuten van mij af woont) naar mij toe gekomen. Zij heeft mijn katten verzorgd en drinken en spullen boven bij mijn bed gelegd en heeft mij naar boven getransporteerd.
De volgende dag heb ik tot 11 uur moeten wachten tot mijn vader kwam om wat eten te brengen en is daarna krukken gaan halen. Ik heb de hele dag in bed gelegen want ik kon gewoon NIKS. Mijn vader heeft een hekel aan mijn katten en is allergisch maar heeft ze wat eten gegeven. De dag erna ben ik zittend van de trap geklauterd en heb ik op een stoel de kattenbakken gedaan die hij mij bracht.
Nu merk ik hoe kwetsbaar ik ben......wat nou als mijn ouders in het buitenland zaten....? Mijn vriendin van 2 uur rijden is gisteren hier geweest maar dat is echt te ver om iets voor mij te kunnen doen. Maar verder zal je van anderen niet horen van goh heb je hulp nodig, kan ik helpen? De vriendin die ik pas sinds kort weer zie en spreek is bereid om mijn beesten te komen verzorgen en midden in de nacht te komen als er iets is terwijl ze zelf 2 kids heeft, alleenstaande is, ziek is en veel werkt en op 45 minuten afstand woont! Toch te bizar voor woorden dat zo'n persoon WEL voor je klaar staat.
Wie heeft ooit in zo'n situatie gezeten? Hoe hebben jullie dat gedaan? Ik had geen boodschappen in huis en mocht blij zijn dat ik naar de wc gestrommelt kom..... Maar niemand die denkt goh zij is alleen en heeft dieren zal ik een handje helpen...???
Ik zou bijna de dieren weg moeten doen vanwege deze situatie maar dan nog als ik niks kan heb ik ook geen eten als niemand mij helpt
Met op vakantie gaan merk ik al dat niemand bereid is om mijn beesten eten te geven.....ik ben best teleurgesteld in de mensheid op deze manier want ik weet zeker dat ik WEL klaar zou staan voor anderen. 
Al eens op fb naar ze gezocht? 
