Geplaatst Het zijn ongeveer 12 woningen, 6 boven en 6 beneden. Het is nu al een aantal jaar een jongeren complex, je mag reageren tot 30. Maar iedereen die ouder is en er nog woont mag er gewoon blijven zitten.
Mijn bovenbuurvrouw is volgens mij de 55 al gepasseerd (ze ziet er erg oud uit maar het is een gok) en woont hier dus nog steeds. Mag allemaal en is normaal gesproken ook niet erg.
Ze werkt niet maar gaat meerdere keren per dag de deur uit. Ze is heel sportief, fietst door weer en wind (ze heeft wel een auto) en zwemt en loopt etc. Super voor haar natuurlijk.
De eerste jaren was er niets aan de hand, hadden geen last van elkaar en maakten af en toe een praatje. Maar een klein jaar geleden is dat veranderd. Ze kwam opeens aan de deur met de mededeling dat ze allergisch is voor geuren. Van alles wat groeit buiten tot aan kookgeuren toe. Natuurlijk vond ik dat vervelend voor haar en het leek mij lastig leven aangezien je overal geuren tegenkomt.
Het viel mij al op dat ze steeds de hoofd voordeur open liet staan en nu vertelde ze dat ze dat deed om de geuren sneller het complex uit te laten. Ik had een keer iets met uien gekookt en ja die geur blijft lang hangen (raampje open gehad natuurlijk) en daar was ze blijkbaar ziek van geworden.
Heel vervelend natuurlijk dus ik vond het prima als de voordeur open bleef staan...overdag. Ik wilde wel dat hij 's avonds dicht zou gaan ivm eventuele inbrekers en hoe makkelijk wil je het ze maken.
En ik zou de deur open zetten als ik zou gaan koken.Ik heb in de dagen daarna een paar keer uit automatisme de voordeur dicht gelaten toen ik ging koken. Wel netjes het raampje open gehad en de stokoude afzuiging. (kom ik op terug) Toen hing er dus een briefje op de deur (hoe volwassen) met dat ik 'die vieze kattenvoer' had gekookt (dat kook ik niet, is gewoon koud vleesvoer en brokjes wat je niet ruikt) en mij niet aan de afspraak had gehouden. Toen heb ik heel kinds ook een briefje terug geschreven dat ik kattenvoer niet kook dus dat kon helemaal niet.
Sindsdien heb ik haar een beetje ontlopen, had geen zin in discussies.
Helaas zijn we elkaar toch tegen het lijf gelopen en vertelde ze dat ze bij haar huisarts was geweest en dat die beste meneer ook niet blij was met al die deuren in en om haar woning. Tja, gezegd dat ik al niets meer met uien kook maar verder echt mijn koken niet ging aanpassen...ik moet gewoon kunnen koken wat ik wil. Ze vertelde dat ze regelmatig ziek in bed lag van alle geuren. (niet alleen van mij)Onze hoofd voordeur klemt gigantisch in de winter (vriest vast aan de onderkant) en in de zomer. (zet uit door de hitte) Daarvoor is ze al vaak naar de woningstichting geweest maar ze deden er niets aan. Ze vroeg of ik daar ook heen wilde om dat aan te kaarten en of ik gelijk kon vragen of ze een extra ventilator of rooster boven de brievenbus konden installeren zodat de geuren sneller het halletje uit waren. En ik heb eerlijk gezegd dat mijn afzuiging (meer dan 20 jaar oud ding in de muur, geen afzuigkap) kassie wijlen is en ik die dus nooit aanzet met koken. Heb toegezegd om naar de WS te gaan en ook dat aan te kaarten.
De maandag daarop dus naar de WS gegaan en het verhaal voorgelegd. Ze zouden iemand sturen om naar de voordeur te kijken wat het klemmen betreft. Dat extra rooster ging er niet komen want dat heeft niemand in dat complex en is gewoon overbodig en wat die geuren betreft vonden ze dat ze maar op een hutje op de hei moest gaan wonen.
Daar was ik het heel eerlijk wel mee eens. Overal heb je geuren en anders moest ze maar verhuizen. 
Ik was het er mee eens maar ja, dat kan allemaal niet zomaar natuurlijk. En ik wil echt wel rekening houden met haar maar er zijn grenzen.De WS vertelde mij dat er een vervanging van de afzuiging aan zat te komen dus dat kwam mooi uit. Week geleden zijn ze bij mij geweest en heb ik een gloednieuwe afzuiging gekregen met afstandsbediening.
Hij is veel stiller en krachtiger en heb ik dus aan als ik kook of iets frituur. Het hele complex komt aan de beurt en mijn bovenbuurvrouw heeft hem ook al. Meer dan dat ding aandoen kan ik dus niet.Maar nu komt het. Toen ik een maand geleden op zaterdagochtend onderweg was naar Duitsland (ouders wonen daar) kreeg ik een appje van mijn beneden buurmeisje dat Ans (de bovenbuurvrouw) op het balkon stond te schreeuwen over de onderwereld en dat ze muziek aan had voor het hele dorp.
Of ik iemand wist die ze kon bellen. Familie van haar ofzo. Ik heb geen nummers en kon haar dus niet helpen. Volgens mijn buurmeisje heeft ze dus last van psychoses zo af en toe. Ik had het nog nooit gehoord maar geloofde mijn buurmeisje natuurlijk wel.En jahoor, week later lag ik op zaterdagochtend in mijn bed rond 7 uur en kwam ze al schreeuwend naar de voordeur vanaf buiten. Ze had het over nummer 27, dat hij op moest houden en terug moest naar de onderwereld. Dat was de eerste keer dat ik het hoorde. Sindsdien heb ik het regelmatig gehoord en zo ook vanmorgen. Nu moest ook nummer 23 terug naar de onderwereld. Nummer 27 heeft haar eens aangesproken over de duiven die ze op haar balkon houdt. Iets met lawaai overlast (ik heb er geen last van) en dat heeft ze waarschijnlijk onthouden en daarom schreeuwt ze over hem. Ik overdrijf echt niet, ze schreeuwt echt en gewoon op straat waar iedereen haar aankijkt...
Volgens mijn buurmeisje is ze een klein jaar terug 3 weken opgenomen geweest. Ze weigert medicijnen te slikken en daarom heeft ze die aanvallen. Volgens mijn buurmeisje is ze dus helemaal niet allergisch maar is het de psychose wat praat. Ze zal ook helemaal niet naar de HA zijn geweest denkt ze. Haar familie weet wel wat ze heeft maar niemand kan haar dwingen om zich te laten opnemen.
Maar wij uit het complex vinden dat dit niet meer kan. Ze maakt ons wakker met haar geschreeuw en ik woon er niet lekker op deze manier. Ze is zelfs een beetje eng. Het ene moment kan je een normaal gesprek voeren met haar maar het andere moment staat ze dus weer buiten te schreeuwen.
De voordeur was blijkbaar dicht gegaan en toen ze thuiskwam was ze kwaad 'verdomme weer die deur dicht!!!'. We gaan dus waarschijnlijk met een paar uit het complex naar de WS toen en ons verhaal doen. Geen idee of zij er iets mee kunnen maar we willen dat het iig bekend wordt.
Ik wil gewoon die voordeur dichtdoen want ik heb geen zin in inbrekers...zeker in de nacht moet hij dicht. Als ik 's avonds laat terugkom van werk staat die deur wagenwijd open en doe ik hem dus dicht. Maar 's ochtends om 5 uur zet zij hem weer open en zet een emmer er tegenaan als hint dat ik hem open moet laten.
Ik wil echt wel meedenken hoor maar 's nachts moet ie dicht en als ze helemaal niet allergisch is moet ie gewoon altijd dicht. Wat vinden jullie, overdrijf ik of heb ik ergens wel gelijk?
wat vreselijk zielig voor haar dat het zo is gelopen! Maar ik ben bang dat politie bellen de enige optie is als ze weer zo schreeuwt, die kunnen vast familie vinden.. 
