Vanmorgen begon de dag niet anders dan normaal.
Ik was net thuis uit werk en stond op het punt om de honden uit te laten toen de hulp van de buurman voor de deur stond.
Wij gaan goed met de buurman om en hebben ook zijn huissleutel.
"Weet jij waar meneer is?"
Dit wist ik niet en stelde de vraag of zijn scootmobiel in het trappenhuis stond?
Ja die stond er.
Ik besloot hem te bellen en ook dit gaf geen gehoor.
Snel heb ik zijn sleutel gepakt om dan binnen polshoogte te nemen.
Met een dubbel gevoel want het voelt toch een beetje als huisvredebreuk.
In zijn slaapkamer trof ik hem aan.
Roerloos liggend op de rand van zijn bed.
Herhaaldelijk probeerde ik een teken van leven te krijgen maar het bleef angstvallig stil.
Ik riep zijn hulp die buiten wachten erbij.
Op dat moment zag ik godzijdank een vinger bewegen en gingen zijn ogen een klein stukje open.
Op vragen reageerde hij niet of begon wat flets te lachen.
Samen hebben we hem recht gelegd in bed en zagen toen dat hij zijn urine had laten lopen.
Foute boel dus!
De ambulance werd gelukkig erg snel gestuurd naar aanleiding van ons verhaal.
Inmiddels is bekend dat de buurman een herseninfarct heeft gehad.
Ik duim non stop dat dit niet veel schade heeft veroorzaakt.
Ik wilde graag even mijn verhaal kwijt
Beterschap voor je buurman