Ik woon in een studentenhuis met 3 huisgenootjes waarvan er eentje net vertrokken is. Het andere huisgenootje woont praktisch bij haar vriend en het laatste huisgenootje is dus het probleem. Zij is er wel bijna elke dag.
Ik kan mijn bord niet 1 avond/nacht op het aanrecht laten staan voordat zij weer aan de deur staat. Ook heb ik mijn eigen wasrek die in de woonkamer staat waar de was soms wel eens iets langer staat als de was al droog is. Ze legt dat de berg schone was voor mijn deur op de grond. Lekker vies dus. Als ik vraag of ze dat niet wilt doen zegt ze dat ik het maar op moet ruimen. Ik snap dat het vervelend is als de was er een week hangt, maar een paar dagen is niet erg toch? Het is mijn eigen wasrek (ja zo ver is het al) en hij staat absoluut niet in de weg in de woonkamer. Die is daar groot genoeg voor.
Nu had ze laatst weer een bord die ik nog moest afwassen voor mijn deur gelegd. Mijn vriend moest snachts dus naar de wc en brak bijna zijn been over dat bord
Toen heb ik er wat van gezegd, en zegt ze weer dat we het maar op moeten ruimen. HET IS EEN STUDENTENHUIS EN NIET ALLES HOEFT SPIK EN SPAN TE ZIJN. Oh man ik heb mij toch een frustratie
Nu was het laatst weer zover dat ze weer een bord voor de deur had neergelegd met een postnote erop. Er stond : Ik wil graag warm water met wat zeep.
Mijn vriend heeft toen om haar te irriteren het bord onder de douche neergezet met wat zeep erop
Toen ze dus sochtends wilde douchen stond dat bord daar 
Deze irritaties spelen eigenlijk al een jaar. En het wordt steeds erger. Met kruimels op het aanrecht staat ze alweer te zeuren. En alles maar dan ook alles moet netjes zijn.
Ik weet dat ik van mezelf niet de netste ben. Maar ik ruim het wel altijd op.
Nu is het eigenlijk zover dat ik niet veel meer tegen haar zeg. Ik voel me niet meer fijn in het huis. Gelukkig gaan we eind maart op onszelf wonen en hebben we geen last meer van elkaar.
Ik moet dit even van mij afschrijven. Moet ik haar nu gewoon gaan negeren? Ik kan heel moeilijk boos worden op iemand. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik zo een conversatie aan moet gaan, maar wanneer het erop aankomt lukt het mij niet.
Ik snap de irritatie wel, van jou én van haar (niet omdat één van jullie fout zit, maar omdat jullie duidelijk andere ideeën hebben over leven in een studentenhuis en over schoonmaken), maar voor die paar weken zou ik daar niet moeilijk over gaan doen.
Jij hebt echt het recht niet om boos te worden.

