Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:07

Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:07

Ik ben een beetje opzoek naar mensen met dezelfde situatie.
Een kleintje lijkt mij erg leuk. Maar ik ben chronisch ziek. Ik denk dat ik het lichamelijk niet aan kan. Ik bedoel dan niet de zwangerschap maar als het kind er eenmaal is. De opvoeding dus.
Zijn er hier mensen met dezelfde ervaringen? Dus chronisch ziek en toch kiezen voor geen kinderen. Of juist wel gekozen voor kinderen en hoe 'bevalt' dat in combinatie met ziek zijn. Valt het tegen of mee?

Laatst bijgewerkt door 2misty2 op 08-02-16 19:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-16 19:10

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 08-02-16 19:10

Kun je dat niet beter met je huisarts overleggen?
Iedereen heeft wat anders en dat lijkt me moeilijk te vergelijken, Je HA kan dat denk ik beter inschatten.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:11

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 08-02-16 19:11

IMO hangt alles af van welke ziekte je hebt. Als jij amper van je zetel komt/kan komen dan ga je niemand plezier doen met kinderen te "nemen"/krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:18

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:18

justkid schreef:
Kun je dat niet beter met je huisarts overleggen?
Iedereen heeft wat anders en dat lijkt me moeilijk te vergelijken, Je HA kan dat denk ik beter inschatten.

Het gaat me erom hoe het in het dagelijks leven is bij mensen. Dus als eenmaal het kind er is.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:19

Geplaatst: 08-02-16 19:19

Ik ben nu 15 maar ik denk er wel eens over na. Ik ben extreem vroeg geboren (26 weken). Dit door een stofje wat mijn moeder mist. Als ik dat stofje ook mis wil ik zowiezo geen kinderen. Ik heb heel veel geluk gehad. Ik heb nu een lichte handicap (stukje van een open ruggetje) maar verder ben ik gezond.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:19

Geplaatst: 08-02-16 19:19

Ik heb diverse lichamelijke klachten en dat is onder andere de reden om niet voor kinderen te gaan.
Dat je altijd als je al kinderen hebt wat kunt krijgen is natuurlijk zo.
Maar bij die kennis vooraf vond ik het te egoïstisch.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:19

Geplaatst: 08-02-16 19:19

TS, misschien heel hard, maar bedenk dan eens of je een kind met jouw "aandoening" dat kunt bieden dat het nodig heeft? Nu, maar ook als het groter is.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:20

Geplaatst: 08-02-16 19:20

Het hangt ook af van je partner, is hij dan vitaal genoeg om dubbel zoveel werk te doen want die moet dat dan kunnen maar óok willen. Ook wat betreft werk.

En inderdaad wat hierboven gezegd wordt, ook bedenken wat jij een kind te bieden hebt als moeder. Kinderen hebben ook zo hun behoeftes en wensen.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:22

Geplaatst: 08-02-16 19:22

2misty2 schreef:
justkid schreef:
Kun je dat niet beter met je huisarts overleggen?
Iedereen heeft wat anders en dat lijkt me moeilijk te vergelijken, Je HA kan dat denk ik beter inschatten.

Het gaat me erom hoe het in het dagelijks leven is bij mensen. Dus als eenmaal het kind er is.

Nu heb ik er zelf geen ervaring mee maar ik denk dat je er van uit mag gaan dat het een enorme belasting gaat zijn voor je directe omgeving. Immers als jij niet in staat bent voor je kindje te zorgen zal die zorg bij iemand anders komen te liggen. Financieel zal professionele hulp niet mogelijk zijn vermoed dus het zal neerkomen op je partner en directe familie.

Mijn keuze zou het dus zeker niet zijn.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:24

Geplaatst: 08-02-16 19:24

Ben je dan niet bang dat het kind dadelijk jou " moet" verzorgen ipv andersom?

Als je dit vooraf weet vind ik het behoorlijk egoïstisch om dan toch voor een kind te gaan. Ook ivm je partner en directe omgeving op wie de eerste 10 jaren toch de zorg grotendeels gaat vallen.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:24

Geplaatst: 08-02-16 19:24

2misty2 schreef:
Ik ben een beetje opzoek naar mensen met dezelfde situatie.
Een kleintje lijkt mij erg leuk. Maar ik ben chronisch ziek. Ik denk dat ik het lichamelijk niet aan kan. Ik bedoel dan niet de zwangerschap maar als het kind er eenmaal is. De opvoeding dus.
Zijn er hier mensen met dezelfde ervaringen? Dus chronisch ziek en toch kiezen voor geen kinderen. Of juist wel gekozen voor kinderen en hoe 'bevalt' dat in combinatie met ziek zijn. Valt het tegen of mee?

Hoi,

Vervelend zeg.

Ik weet niet wat je precies hebt, wat kun je zelf en heb je een achterban die kan en wil ondersteunen.

Hoeveel kan en wil je partner doen.
En op slechte dagen zijn er dan familie leden die willen en kunnen inspringen en helpen met de verzorging.
Kinderen hebben vooral liefde en aandacht nodig dus kun je dat geven, maar het moet wel reëel blijven.
Als jij eigenlijk niet in staat bent meerendeel vor een kind te zorgen, dan zou ik er niet aan beginnen.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:25

Geplaatst: 08-02-16 19:25

TS, ligt er aan wat je mankeert. De ene beperking is de andere niet en ligt eraan hoe je partner erin staat. Wil die kinderen? Wat vindt je omgeving ervan, zijn er mensen bereid te helpen? Je zegt dat opvoeden misschien niet lukt, komt dat door iets psychisch of kun je je kind bijvoorbeeld niet tillen door een lichamelijke beperking? Ligt aan tal van factoren. Je mag me anders ook best een PB sturen.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:26

Geplaatst: 08-02-16 19:26

Soraya10 schreef:
Als jij eigenlijk niet in staat bent meerendeel vor een kind te zorgen, dan zou ik er niet aan beginnen.

Even vraagje. Waarom moet zij in staat zijn om merendeel voor een kind te zorgen?

**Geplaatst**: 08-02-16 19:27

Geplaatst: 08-02-16 19:27

En dan moet je er nog aan denken dat een deel vd chronische ziektes een erfelijk component hebben...

Is dat iets wat je wil doorgeven?
Dus indien je het niet weet, even na gaan of jouw ziekte erfelijk is.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:28

Geplaatst: 08-02-16 19:28

Desiree schreef:
Soraya10 schreef:
Als jij eigenlijk niet in staat bent meerendeel vor een kind te zorgen, dan zou ik er niet aan beginnen.

Even vraagje. Waarom moet zij in staat zijn om merendeel voor een kind te zorgen?

Omdat we er even voor het gemak van uitgaan dat zij door haar ziekte niet de kostwinner is of kan zijn.

En haar partner niet zowel het kind volledig kan verzorgen en voor brood op de plank kan zorgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:30

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:30

Ik snap jullie reacties. En ik heb ook zeker mijn mening erover. Ik zie het niet zitten. Maar mijn partner dus wel. Het kan dus mijn relatie kosten. Vandaar dat ik nog één keer moeite doe om ervaringen van anderen te horen.
Ik heb Sjogren en SLE. Ben dus extreem moe en regelmatig pijn. De vermoeidheid zal me de kop kosten.
Kwa erfelijkheid is er geen risico.
En indd zoals hierboven. Mijn partner is de kostwinner doordat ik vanwege ziekte indd niet fulltime kan werken. Ik heb een part time baan.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:31

Geplaatst: 08-02-16 19:31

Ik ben ziek geworden tijdens mijn zwangerschap. Ik bleek nadien een tumor in mijn hoofd te hebben. Na de zware operatie bleek ik veel meer complicaties te hebben dan verwacht. Lange revalidatie gehad, tijdens welke ik in het begin niet veel kon met mijn dochtertje (was langere tijd opgenomen) en ik langzaamaan steeds meer weer zelf Kon ondanks dat ik bepaalde lichamelijke ongemakken nog zullen verbeteren en anderen zullen blijven houden (vermoeidheid, overprikkeling, evenwichtsstoornis en eenzijdige doofheid bijvoorbeeld). Niet helemaal hetzelfde als een chronische ziekte natuurlijk, maar in mijn ervaring is er een hoop aan te wennen en op te bouwen. Het zal wel helemaal aan jouw persoonlijke klachten liggen.
Ook helpt het een hoop als je een goed vangnet hebt. Hier is oma (eigenlijk allebei de oma's, maar mijn eigen moeder werkt nog veel terwijl schoonmoeder met de vut is) erg betrokken met vaste oppasdagjes en zo nodig springt ze meer bij. Daarnaast gaat dochter naar het kdv waar ze het geweldig vindt!
Ook is goede overeenstemming met een partner die je veel kan steunen wel onontbeerlijk.
Ik heb haar dus doordeweeks niet zoveel thuis als ik vooraf graag had gezien, maar ik kan genoeg tijd en aandacht aan haar geven met af en toe dus wat hulp. Mijn meisje is supervrolijk, sociaal en komt niets tekort.
Ik denk dat er in mijn gezondheidssituatie dus nog het een en ander zal verbeteren, waardoor het enkel beter zal gaan in de toekomst.
Maar dat zal voor elke situatie erg verschillend zijn.

Laatst bijgewerkt door Cerilene_ op 08-02-16 19:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-16 19:32

Geplaatst: 08-02-16 19:32

2misty2 schreef:
Ik zie het niet zitten.

Punt. Duidelijk. Klaar.
Jouw lijf, jouw gezondheid, jouw beslissing en die heb je zo te lezen allang genomen.

**Geplaatst**: 08-02-16 19:35

Geplaatst: 08-02-16 19:35

Als jij het niet ziet zitten, sorry, maar doe het dan aub echt niet. Stel (!) dat je een kind / kinderen krijgt terwijl je het niet ziet zitten en de boel klapt een keer. Dan moet je nog maar zien wie er uiteindelijk voor de kids moet zorgen.

Edit: knuppel in het hoenderhok: wil je kinderen voor het kdv / je ouders / je schoonouders of welke oppas dan ook? Of wil je kids zelf iets kunnen bieden (aangezien je het van te voren al weet en niet, zoals hiervoor ergens stond, ermee geconfronteerd werd tijdens de zwangerschap)

Maar volgens mij heb jij je keuze al gemaakt. Twijfel je omdat je partner wel kinderen wil? Want als je een kind 'neemt' omdat ie anders weggaat, dan zal dat ongetwijfeld een keer opbreken

Laatst bijgewerkt door Rocamor op 08-02-16 19:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:36

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:36

Goof schreef:
2misty2 schreef:
Ik zie het niet zitten.

Punt. Duidelijk. Klaar.
Jouw lijf, jouw gezondheid, jouw beslissing en die heb je zo te lezen allang genomen.

Eens maar toch knaagt het. Mijn relatie is ook heel belangrijk. Maar ik wil een kind wel bieden wat het verdiend en nodig heeft. Het is niet zo dat ik het niet wil. Dus dat gevoel blijft ook nog spelen. Maar ik denk dat het niet reeel is tegenover het kind. En daarmee heb ik denk ik mijn keuze al gemaakt.. lastig!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:37

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:37

Rocamor schreef:
Als jij het niet ziet zitten, sorry, maar doe het dan aub echt niet. Stel (!) dat je een kind / kinderen krijgt terwijl je het niet ziet zitten en de boel klapt een keer. Dan moet je nog maar zien wie er uiteindelijk voor de kids moet zorgen.

Eens. Ik ben ook heel reeel hoor. En ik denk dat de meesten ook denken zoals ik. Maar wou graag wat ervaringen..

**Geplaatst**: 08-02-16 19:38

Geplaatst: 08-02-16 19:38

De kern zit erin dat jij het niet ziet zitten. Nergens anders in.

Ik ben een mama met een chronische ziekte. Het kán maar ik ben erg blij met mijn vrouw die mij steunt.

Ik heb diabetes trouwens.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-16 19:39

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-16 19:39

Cerilene_ schreef:
Ik ben ziek geworden tijdens mijn zwangerschap. Ik bleek nadien een tumor in mijn hoofd te hebben. Na de zware operatie bleek ik veel meer complicaties te hebben dan verwacht. Lange revalidatie gehad, tijdens welke ik in het begin niet veel kon met mijn dochtertje (was langere tijd opgenomen) en ik langzaamaan steeds meer weer zelf Kon ondanks dat ik bepaalde lichamelijke ongemakken nog zullen verbeteren en anderen zullen blijven houden (vermoeidheid, overprikkeling, evenwichtsstoornis en eenzijdige doofheid bijvoorbeeld). Niet helemaal hetzelfde als een chronische ziekte natuurlijk, maar in mijn ervaring is er een hoop aan te wennen en op te bouwen. Het zal wel helemaal aan jouw persoonlijke klachten liggen.
Ook helpt het een hoop als je een goed vangnet hebt. Hier is oma (eigenlijk allebei de oma's, maar mijn eigen moeder werkt nog veel terwijl schoonmoeder met de vut is) erg betrokken met vaste oppasdagjes en zo nodig springt ze meer bij. Daarnaast gaat dochter naar het kdv waar ze het geweldig vindt!
Ook is goede overeenstemming met een partner die je veel kan steunen wel onontbeerlijk.
Ik heb haar dus doordeweeks niet zoveel thuis als ik vooraf graag had gezien, maar ik kan genoeg tijd en aandacht aan haar geven met af en toe dus wat hulp. Mijn meisje is supervrolijk, sociaal en komt niets tekort.
Ik denk dat er in mijn gezondheidssituatie dus nog het een en ander zal verbeteren, waardoor het enkel beter zal gaan in de toekomst.
Maar dat zal voor elke situatie erg verschillend zijn.

Heftig! Is het voor jou te doen? Of moet je nu veel laten en is het kind nu je enige leven zeg maar?
Als je nog geen kind zou hebben en dus zou hebben wat je nu hebt. Zou je dan kiezen voor een kind?

**Geplaatst**: 08-02-16 19:40

Geplaatst: 08-02-16 19:40

2misty2 schreef:
Rocamor schreef:
Als jij het niet ziet zitten, sorry, maar doe het dan aub echt niet. Stel (!) dat je een kind / kinderen krijgt terwijl je het niet ziet zitten en de boel klapt een keer. Dan moet je nog maar zien wie er uiteindelijk voor de kids moet zorgen.

Eens. Ik ben ook heel reeel hoor. En ik denk dat de meesten ook denken zoals ik. Maar wou graag wat ervaringen..

Ik heb respect voor je manier van denken. Ik zie namelijk te vaak mensen die (helaas) niet zo denken en alleen aan hun Eigen "gewin" denken en niet aan de impact voor een kind.

Nogmaals: respect dat je het welzijn van een evt kind leidend laat zijn en niet jouw eigen wens

**Geplaatst**: 08-02-16 19:42

Geplaatst: 08-02-16 19:42

Eerst en vooral, heel veel kracht toegewenst met het nemen van een juiste beslissing. Je zit in een moeilijke situatie. Respect dat je ondanks je chronische ziekte toch de kracht hebt om parttime te werken.

Een kinderwens is begrijpelijk en het is knap dat je op voorhand al goed bekijkt of het mogelijk is voor jullie. Ik hoop voor je dat je meerdere personen vindt die in dezelfde situatie zitten (of nauw betrokken zijn met iemand in een dergelijke situatie) en dat hun ervaring jou en je man verder op weg gaan helpen. Is het geen optie om met een hulpverlener (huisdokter, maatschappelijk werker, ...) te praten? Mits aanpassingen/hulp is er veel mogelijk.

Nomineer dit bericht ×