Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 11:30

En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 11:30

Hoi lieve bokkers,

Ik moet even wat dingen van me af schrijven want heb het even behoorlijk moeilijk.

Sinds juli heb ik een onwijs lieve vriend. Toen hij 20 was is hij gestart met de opleiding bij de marine. Hier is hij na de opleiding mee gestopt omdat hij het nog niet aan kon zo lang van huis te zijn. Toen ik net met hem ging heeft de marine contact op genomen met hem en hij kreeg een ''laatste'' kans om het nogmaals te proberen bij de marine. Omdat het zijn laatste kans zou zijn heeft hij er voor gekozen om opnieuw te beginnen aan de opleiding en daarna ook echt te werken bij de marine.
Vanmorgen was het zo ver, ik heb hem naar het station gebracht en uitgezwaaid. Hij gaat vanaf woensdag op bivak en mag/kan geen enkel contact met familie (of mij) hebben. Over 2 weken komt hij weer thuis.
Ik ben iemand die graag bij iemand is van wie ik hou. Als ik lang zonder iemand moet lukt dit aardig zolang ik maar contact kan blijven houden. Elke dag even een berichtje krijgen of elke dag even een kort telefoon gesprek. Nu ik dus helemaal niks van hem te horen krijg heb ik het er toch enorm moeilijk mee. Vanaf dat ik hem weg gebracht heb ben ik alleen maar aan het janken... Ik voel me gewoon kl*ote door de hele situatie.
Ik zeg tegen iedereen die er om vraagt dat ik het wel ga redden als hij straks echt uitgezonden word en 4 maanden weg blijft. Maar diep van binnen weet ik eigenlijk niet of ik dat trek. Ik ben een enorme binnen vetter en vertel niet snel waar ik mee zit. Zet een lach op terwijl ik van binnen kapot ga.

Nu zullen er vast mensen zijn die denken ''jezus het is maar 2 weken''. Maar voor mij is dit gewoon erg lastig. Zeker omdat ik dus helemaal niks van hem te horen zal krijgen. Ik hoop door dat ik hier het een en het ander van me af kan schrijven in de hoop dat da wat verlichting geeft.

Bedankt voor het lezen!

**Geplaatst**: 11-01-16 11:37

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 11:37

Ik snap wel dat je het lastig vind hoor. Ik zou het ook niet trekken. Heb ooit gedate met iemand die op de zeevaartschool zat en dus ook maanden op zee zou gaan zitten later. Die heb ik echt vrij snel afgekapt omdat ik weet dat ik er niet gelukkig van ga worden. Simpelweg niet iedere vrouw is er geschikt voor.
Misschien toch eens eerlijk naar jullie relatie kijken... Kan je gelukkig met hem worden op deze manier, in hoeverre ben je bereid je aan te passen, wil je het proberen? Waar een wil is, is een weg. Maar ik zou op deze manier niet oud met iemand willen/kunnen worden, dus ik denk dat ik er een punt achter zou zetten. Hoe poedersuiker het ook is.

**Geplaatst**: 11-01-16 11:41

Geplaatst: 11-01-16 11:41

Ik kan het begrijpen... een goede vriend van mij zit ook bij defensie en is ook regelmatig weg en toch mis je hem dan, ondanks dat het niet mijn vriend is. als hij op missie is dan hebben we gewoon bijna elke dag contact! appen elke dag dus dat valt echt wel mee. alleen je ziet hem niet.. dat is wel een nadeel.
ik vind defensie zelf echt fascinerend en zou zelf er best voor willen werken. Mooi maar harde wereld. als je vriend door de marine gelukkig wordt dan wordt jij dat toch ook weer? en dan is het alleen maar leuk en geweldig zodra hij weer terug is en dan weet je weer waarom jij op hem verliefd bent

**Geplaatst**: 11-01-16 11:41

Geplaatst: 11-01-16 11:41

Ik snap je helemaal. :(:)

Als ik twee weken niets van mijn vriend zou horen zou ik ook gek gaan, ook al weet ik de reden daarvan.

Voor nu kan je jezelr een beetje geruststellen met de gedachte dat hij geen gevaar loopt. Probeer wat dingetjes met vriendinnen te doen, en zorg dat je niet alleen bent!

Ga eventueel een filmpje op TV kijken, maar geen romantische.

Maar aan het einde van die twee weken zal je zien dat ze zo om zijn!

En wat betreft uitgezonden worden... 4 maanden is erg veel.

Maar doet Marine niet iets anders dan landmacht? Ik dacht zelf namelijk dat vooral landmacht zich in gevaarlijke oorlogsgebieden bevond, en marine meer reddingsacties deed.

Maar alsnog, het blijft echt helemaal niet leuk.

Ik zou ook niet 4 maanden zonder mijn vriend kunnen. Voorlopig is dat in ieder geval nog niet het geval bij jou, dus daar moet je proberen je zo weinig mogelijk zorgen over te maken.

Heel veel sterkte, Ts

**Geplaatst**: 11-01-16 11:46

Geplaatst: 11-01-16 11:46

14 dagen is ontzettend lang als je er over blijft treuren en piekeren.
Je weet waar hij zit en dat hij hard moet werken voor een inkomen om jou gelukkig te kunnen maken.

Ga wat leuke dingen doen met vriendinnen en pak klusjes op die zijn blijven liggen.
Je zult zien de tijd vliegt!
Voor je het weet kun je hem weer in je armen sluiten en heb je veel te vertellen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 11:47

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 11:47

eefj33 schreef:
Ik snap wel dat je het lastig vind hoor. Ik zou het ook niet trekken. Heb ooit gedate met iemand die op de zeevaartschool zat en dus ook maanden op zee zou gaan zitten later. Die heb ik echt vrij snel afgekapt omdat ik weet dat ik er niet gelukkig van ga worden. Simpelweg niet iedere vrouw is er geschikt voor.
Misschien toch eens eerlijk naar jullie relatie kijken... Kan je gelukkig met hem worden op deze manier, in hoeverre ben je bereid je aan te passen, wil je het proberen? Waar een wil is, is een weg. Maar ik zou op deze manier niet oud met iemand willen/kunnen worden, dus ik denk dat ik er een punt achter zou zetten. Hoe poedersuiker het ook is.

Er een punt achter zetten ga ik zeker niet doen. Nu zitten we nog in het begin van onze relatie maar kan nu al zeggen dat ik meer en oprechter van hem hou dan van de persoon in me vorige relatie (die bijna 5 jaar geduurd heeft). Er is zoveel anders en veel echter bij hem dan bij me ex.
Op deze manier gelukkig worden,,, ik kijk dan inderdaad naar de toekomst. Hij tekent contract voor 4 a 5 jaar. Kan ik die tijd uitgezonden worden en hij kan na die jaren eventueel op de marine op een vaste locatie aan het werk gaan. Dus dat zou betekenen max 5 jaar uitzending en daarna gewoon een ''normale'' baan. Ik wil het zeker proberen anders had ik er al vrijwel meteen een punt achter gezet toen ik het te horen kreeg. Ik zelf ben 20 (bijna 21) en zou dus 25 zijn al hij gewoon weer veel thuis is. Dit is te overzien natuurlijk.

Ik heb het moeilijk en zal het nog veel moeilijker krijgen maar ik heb het er wel voor over. Ik wil het in ieder geval proberen. Ik weet waarom hij deze keuze gemaakt heeft en dat ontneem ik hem niet omdat ik simpelweg het beste voor hem wil.

**Geplaatst**: 11-01-16 11:47

Geplaatst: 11-01-16 11:47

Mijn vriend is voor zijn werk ook veel en soms lang weg. Toen hij net begon 6 maanden Amerika, binnenkort ruim 4 weken Brazilie en tussendoor is hij ook doordeweeks vaak in het buitenland.

Ik vind het soms ook wel moeilijk, maar als ik zie hoe gelukkig hij van zijn werk wordt dan ben ik ook blij. En ach: zonder verantwoording af te leggen lekker extra lang op stal blijven hangen is soms ook best lekker

Ik doe altijd dingen die ik met hem niet zo snel doe. 'mijn' series kijken, extra lang bij paard spenderen, dingen eten waar hij niet zo van houdt etc :Y)

Overigens went het wel hoor! Bij mij iig. In het begin vond ik het best heel erg lastig, nu is het bijna normaal.

Sterkte in ieder geval ts! Je komt er wel doorheen :(:)

**Geplaatst**: 11-01-16 11:48

Geplaatst: 11-01-16 11:48

Die twee weken ga je wel overleven. Plan inderdaad veel andere dingen, uitjes en met vrienden en familie.

Het is inderdaad wel raadzaam om na te denken over hoe het je vergaat als hij voor 4 maanden weg gaat. En zeker als dat hem goed bevalt en hij z'n leven zo wil inrichten.
Mijn ervaring is dat je alles best zelfstandig moet doen; hij is er immers niet aanwezig. En als ie dan weer terug is, moet je best weer wennen aan dat je alles weer samen doet. Voor de een is dat een mooie afwisseling, voor mij werkte dat totaal niet. Als je veel van elkaar houdt, is er veel mogelijk!

Sterkte TS

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 11:48

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 11:48

Evelien4 schreef:
Ik kan het begrijpen... een goede vriend van mij zit ook bij defensie en is ook regelmatig weg en toch mis je hem dan, ondanks dat het niet mijn vriend is. als hij op missie is dan hebben we gewoon bijna elke dag contact! appen elke dag dus dat valt echt wel mee. alleen je ziet hem niet.. dat is wel een nadeel.
ik vind defensie zelf echt fascinerend en zou zelf er best voor willen werken. Mooi maar harde wereld. als je vriend door de marine gelukkig wordt dan wordt jij dat toch ook weer? en dan is het alleen maar leuk en geweldig zodra hij weer terug is en dan weet je weer waarom jij op hem verliefd bent

Ik zelf heb ook gedacht bij de landmacht te gaan. Ik vind het ook enorm fascinerend en het is simpelweg een enorm goede werkgever (vind ik). Als hij er gelukkig van word dan ik ook. Daarom ontneem ik hem deze kans niet. Ik heb vanaf het begin gezegd dat hij deze kans met 2 handen moet aanpakken en niet meer los moet laten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 11:52

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 11:52

Resistance schreef:
Ik snap je helemaal. Als ik twee weken niets van mijn vriend zou horen zou ik ook gek gaan, ook al weet ik de reden daarvan.

Voor nu kan je jezelr een beetje geruststellen met de gedachte dat hij geen gevaar loopt. Probeer wat dingetjes met vriendinnen te doen, en zorg dat je niet alleen bent! Ga eventueel een filmpje op TV kijken, maar geen romantische.

Maar aan het einde van die twee weken zal je zien dat ze zo om zijn!

En wat betreft uitgezonden worden... 4 maanden is erg veel. Maar doet Marine niet iets anders dan landmacht? Ik dacht zelf namelijk dat vooral landmacht zich in gevaarlijke oorlogsgebieden bevond, en marine meer reddingsacties deed.

Maar alsnog, het blijft echt helemaal niet leuk. Ik zou ook niet 4 maanden zonder mijn vriend kunnen. Voorlopig is dat in ieder geval nog niet het geval bij jou, dus daar moet je proberen je zo weinig mogelijk zorgen over te maken.

Heel veel sterkte, Ts

Marine is inderdaad anders dan landmacht. Hij wilde eerst de landmacht in maar hij heeft hooikoorts dus werd hij voor afgekeurd.

''Uiteraard kun je bij de Marine aan boord van een schip werken. Of het nu op een fregat is, op een mijnenjager of in een onderzeeboot; onze zeemacht is uitgebreid en staat internationaal op de kaart. Behalve schepen hebben we ook helikopters, die vanaf Den Helder vliegen voor bijvoorbeeld reddingsoperaties of meegaan aan boord van de schepen.

Een speciaal onderdeel van de Marine is het Korps Mariniers. Een goed getrainde eenheid die opereert op de grens van water en land, onder extreme omstandigheden, waar ook ter wereld. Een pittig beroep, dat zware eisen stelt aan lichaam en geest.''

Als hij door gaat leren voor Korps marinier dan kan hij ook aan land komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 11:56

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 11:56

Ik moet zeker dingen gaan vinden voor afleiding. Mijn paard loopt met een blessure en sta op een prive stal waar alleen ik kom (mijn paard en een shetlander van de staleigenaar). Dus echt lang op stal hangen word hem niet want ken daar niet veel doen momenteel.
Deze week overleef ik het wel denk ik, ik heb morgen sollicitatie en eind van de middag me eind presentatie op school. Woensdag werken (stage) en sollicitatie en donderdag en vrijdag ook werken. Weekend word lastig en die week erna ook. Dan werk ik maar 3 dagen. Ik ga in ieder geval wel een keertje naar zijn ouders en zusje toe om daar even lekker te zijn. Ik heb een onwijs goede band met iedereen daar en ben meer dan welkom wanneer ik maar wil als ik het maar een beetje moeilijk heb.

**Geplaatst**: 11-01-16 11:58

Geplaatst: 11-01-16 11:58

Tja het vereist een speciaal soort vrouw die het aankan om 2 levens te leiden. 1 als bijna vrijgezelle vrouw en 2 als vrouw in relatie (en dat dan constant afwisselend) . Vergis je er niet in het is zwaar en je moet flink zelfstandig zijn. In alle eerlijkheid zou ik me goed achter de oren krabben als je bij 2 weken weg al een flinke paniekaanval krijgt. Straks heb je kinderen en wordt alles nog 10 keer zo ingewikkeld.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 12:03

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 12:03

troi schreef:
Tja het vereist een speciaal soort vrouw die het aankan om 2 levens te leiden. 1 als bijna vrijgezelle vrouw en 2 als vrouw in relatie (en dat dan constant afwisselend) . Vergis je er niet in het is zwaar en je moet flink zelfstandig zijn. In alle eerlijkheid zou ik me goed achter de oren krabben als je bij 2 weken weg al een flinke paniekaanval krijgt. Straks heb je kinderen en wordt alles nog 10 keer zo ingewikkeld.

Dit klopt zeker. Ik weet de gevolgen van alles. En toch wil ik het proberen. Ik ben zeker niet de enige vrouw die een vriend/man heeft die lang van huis is. En ook vast die andere vrouwen zullen het in het begin moeilijk gehad hebben. Omdat ik niet weet of ik het aan kan wil ik het proberen. Want als ik het niet probeer zal ik er nooit achter komen of ik het aan kan.
Kinderen zitten er zeker nog niet aan te komen. Zolang hij uitgezonden kan worden komen er geen kinderen. Zodra hij een baan heeft (binnen of buiten de marine) waar hij gewoon aan wal kan blijven ga ik denken aan kinderen.

**Geplaatst**: 11-01-16 12:08

Geplaatst: 11-01-16 12:08

Dat kan ik zeker respecteren!

Even advocaat van de duivel spelend: Marine is niet een vak dat je zomaar kiest, daar zit passie en liefde achter. Wat nu als hij varende wil blijven? Er zijn maar weinig marine mensen die na het spannende varende leven een 'suf bureaubaantje' willen gaan doen (met alle respect voor de kantoormensen, waaronder ikzelf overigens, dit is puur vanuit perspectief van een persoon die gewend is aan veel actie). En ja ik spreek uit ervaring, heb jaren in Den Helder gewoont. Die mensen (naast marine mensen ook vissers) die het geprobeerd hebben hielden het gemiddeld 3 maanden vol waarna ze weer terug naar zee vluchtten, die kunnen niet meer aarden op het land. Dat leven is ernstig verslavend.

Ik denk wel dat je hier serieus rekening mee moet houden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 12:15

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 12:15

troi schreef:
Dat kan ik zeker respecteren!

Even advocaat van de duivel spelend: Marine is niet een vak dat je zomaar kiest, daar zit passie en liefde achter. Wat nu als hij varende wil blijven? Er zijn maar weinig marine mensen die na het spannende varende leven een 'suf bureaubaantje' willen gaan doen (met alle respect voor de kantoormensen, waaronder ikzelf overigens, dit is puur vanuit perspectief van een persoon die gewend is aan veel actie). En ja ik spreek uit ervaring, heb jaren in Den Helder gewoont. Die mensen (naast marine mensen ook vissers) die het geprobeerd hebben hielden het gemiddeld 3 maanden vol waarna ze weer terug naar zee vluchtten, die kunnen niet meer aarden op het land. Dat leven is ernstig verslavend.

Ik denk wel dat je hier serieus rekening mee moet houden.

Zoals ik hem nu ken, kiest hij er voor om die 5 jaar vol te maken en daarom of geheel te stoppen bij de marine of aan land verder te gaan bij de marine. Hij doet dit puur omdat hij geen geluk heeft gehad met ander werk. Toevallig is mijn vriend een oud klasgenootje van mijn broer (op het vmbo). Beide zelfde richting gekozen, de techniek, alleen me broer echt elektricien kant op en me vriend lootgieters kant. Mijn broer is nu 24 en heeft al 3 jaar een huis en al vanaf dat ie kwam werken waar die nu werkt een vaste baan. Mijn broer heeft enorme mazzel gehad met wat ie aangeboden heeft gekregen. Mijn vriend heeft nooit die mazzel gehad en werkte nu al meerdere jaren via uitzendbureaus. Hij wilde dit niet meer en toen hij dus de kans kreeg nogmaals bij de marine te gaan deed hij dit simpelweg voor hem zelf, mijn en zijn toekomstige kinderen. Hij wil zijn gezin later wat kunnen bieden en niet willen leven van een loontje van 1200 euro per maand waar hij zijn gezin niet van kan onderhouden. Hij doet dit dus puur voor de toekomst. Maar natuurlijk ook omdat hij het wil en een mooie baan vind maar als hij een baan als loodgieter had ofzo had hij dit niet gedaan.

**Geplaatst**: 11-01-16 12:34

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 12:34

Mijn ex vaart en de meest lange tijd van elkaar niet zien zat op 3 maanden. Zo nu en dan een telefoontje, verder mailen en facebook. Toen hij echt aan het werk ging was het 4 week op, 4 week af. Toen ik in de relatie zat was het heus wel eens moeilijk en rot, maar over het algemeen ging het aardig. Nu we al tijden uit elkaar zijn weet ik wel dat ik niet weer voor een relatie met iemand die veel weg is zou kiezen. Hierdoor heb ik ook al verschillende mannen afgewezen.

Goed, daar heb jij nu helemaal niks aan. Wat ik wel kan meegeven: Zoek afleiding. Ga dingen doen met vriendinnen, doe een lekker verwendagje, doe dingen waar je normaal gesproken niet aan toekomt, hou eventueel een dagboek bij met alles wat je tegen hem wil zeggen. Het is echt te doen en je went er echt aan.

**Geplaatst**: 11-01-16 12:38

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 12:38

Heb je naast hem geen ander sociaal leven? Die 2 weken overleef je wel hoor... Het zijn maar 2 weken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 12:48

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 12:48

eenitraM schreef:
Heb je naast hem geen ander sociaal leven? Die 2 weken overleef je wel hoor... Het zijn maar 2 weken.

Ik heb er voor gekozen om geen giga vrienden groep te hebben. Veel ''vrienden'' hebben we laten zitten, laten vallen. De druppel was daarvan 2 jaar terug dat ik zelfs bedreigd en gestalkt werd. Dit was bijna politie werk geworden. Daarom dus de keuze en daarom weinig vrienden. Ik heb super lieve ouders, een super lieve broer en broertje. Daarbij dus ook een super schoon familie en wat school en ''paarden'' vrienden. Maar deze hebben ook allemaal hun werk enzo. Ik ga hun nu niet opeens enorm veel lastig vallen omdat ik ''alleen'' ben.
En ja het zijn maar 2 weken, maar als het om iemand gaat waar je echt veel van houd is dit al erg lang.

**Geplaatst**: 11-01-16 12:50

Geplaatst: 11-01-16 12:50

korbakimmy8 schreef:
eenitraM schreef:
Heb je naast hem geen ander sociaal leven? Die 2 weken overleef je wel hoor... Het zijn maar 2 weken.

Ik heb er voor gekozen om geen giga vrienden groep te hebben. Veel ''vrienden'' hebben we laten zitten, laten vallen. De druppel was daarvan 2 jaar terug dat ik zelfs bedreigd en gestalkt werd. Dit was bijna politie werk geworden. Daarom dus de keuze en daarom weinig vrienden. Ik heb super lieve ouders, een super lieve broer en broertje. Daarbij dus ook een super schoon familie en wat school en ''paarden'' vrienden. Maar deze hebben ook allemaal hun werk enzo. Ik ga hun nu niet opeens enorm veel lastig vallen omdat ik ''alleen'' ben.
En ja het zijn maar 2 weken, maar als het om iemand gaat waar je echt veel van houd is dit al erg lang.

Waarom moet je perse een grote vriendengroep hebben..? Als je blij bent met de paar die je hebt dan is dat toch goed? Maar ik krijg t idee dat je leven alleen uit je vriend bestaat.

Lijkt me juist heerlijk om twee weken vrij te zijn! Geen stelletjes verplichtingen. Tijd om je oude contacten te herstellen. Sociaal weer op te klimmen.

**Geplaatst**: 11-01-16 12:50

Geplaatst: 11-01-16 12:50

Als dochter van een vader die in dienst was bij de MLD: ik wist niet beter

kende dan ook geen gevoel van "missen".
Hoewel ik vroeger vaak ik zijn T-shirts sliep als hij op "trip" was :')

Ik denk dat het wel went maar hoe meer je nadenkt hoe langer het duurt.
Lekker afspreken met vrienden/vriendinnen, extra tijd besteden aan je hobby's en bankhangen/rommelen in en om het huis. Tijd vliegt.

Laatst bijgewerkt door Snorlex op 11-01-16 12:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-01-16 12:52

Geplaatst: 11-01-16 12:52

korbakimmy8 schreef:
eefj33 schreef:
Ik snap wel dat je het lastig vind hoor. Ik zou het ook niet trekken. Heb ooit gedate met iemand die op de zeevaartschool zat en dus ook maanden op zee zou gaan zitten later. Die heb ik echt vrij snel afgekapt omdat ik weet dat ik er niet gelukkig van ga worden. Simpelweg niet iedere vrouw is er geschikt voor.
Misschien toch eens eerlijk naar jullie relatie kijken... Kan je gelukkig met hem worden op deze manier, in hoeverre ben je bereid je aan te passen, wil je het proberen? Waar een wil is, is een weg. Maar ik zou op deze manier niet oud met iemand willen/kunnen worden, dus ik denk dat ik er een punt achter zou zetten. Hoe poedersuiker het ook is.

Er een punt achter zetten ga ik zeker niet doen. Nu zitten we nog in het begin van onze relatie maar kan nu al zeggen dat ik meer en oprechter van hem hou dan van de persoon in me vorige relatie (die bijna 5 jaar geduurd heeft). Er is zoveel anders en veel echter bij hem dan bij me ex.
Op deze manier gelukkig worden,,, ik kijk dan inderdaad naar de toekomst. Hij tekent contract voor 4 a 5 jaar. Kan ik die tijd uitgezonden worden en hij kan na die jaren eventueel op de marine op een vaste locatie aan het werk gaan. Dus dat zou betekenen max 5 jaar uitzending en daarna gewoon een ''normale'' baan. Ik wil het zeker proberen anders had ik er al vrijwel meteen een punt achter gezet toen ik het te horen kreeg. Ik zelf ben 20 (bijna 21) en zou dus 25 zijn al hij gewoon weer veel thuis is. Dit is te overzien natuurlijk.

Ik heb het moeilijk en zal het nog veel moeilijker krijgen maar ik heb het er wel voor over. Ik wil het in ieder geval proberen. Ik weet waarom hij deze keuze gemaakt heeft en dat ontneem ik hem niet omdat ik simpelweg het beste voor hem wil.

Ja kijk dat is wel te overzien inderdaad! Ik dacht dat het voor z'n leven was. Die jongen die ik gedate heb zou tot aan z'n pensioen veel op zee zitten. En dan ook wel echt 6 maanden weg/6 maanden thuis bijvoorbeeld. Dat is alweer een hele andere situatie natuurlijk

**Geplaatst**: 11-01-16 13:15

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 13:15

Het wordt wel erg zwaar voor je denk ik als je twee weken al lang vindt.. Persoonlijk vind ik het niet erg gezond als je niet twee weken zonder je vriend kan (zonder iets te horen). Het hoort er nou eenmaal bij en hij kiest hier voor. Het is dan aan jou (en niet aan hem) om activiteiten te regelen die afleiding bieden. Hij kiest hier niet voor niets voor, denk niet dat hij na die vijf jaar voor een kantoorbaantje zal gaan. Dit soort mensen zijn graag fysiek aan het werk. En af en toe is het trouwens toch heerlijk om even geen vriend om je heen te hebben? Lekker doen wat je wilt, inderdaad geen verantwoording afleggen dat je vier uur op stal hangt. Helemaal top. Mijn ex is ook een keer vijf weken weggeweest zonder dat ik iets hoorde. Nou ik vond het best rustgevend.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 13:30

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 13:30

@eenitraM

Ik heb bij mijn vriend zeker geen verplichtingen. Mijn leven bestaat zeker niet alleen uit me vriend. Ik zit aan het einde van me studie wat hard werken is, vooral de afgelopen weken. Hierdoor kon ik toen niet afspreken met ''de goede vriendin'' die ik had. Sorry maar dan gaat me studie even voor vrienden. Maar in die tijd er wel achter gekomen dat dat helemaal niet zn goede vriendin was. Daarom nu geen echte goede vriendin. Zo ben ik altijd al geweest. Vaak 1 goede vriendin en dan een paar die ik niet onwijs vaak spreek. Daarbij heb ik me paard waar ik 2 a 3 keer per dag heen moet. Heb ik me werk waar ik 3 volle dagen per week ben. Heb ik me broer die niet meer thuis woont maar ik wel vaker ben en ook voor vrienden gaat (mijn familie gaat altijd voor vrienden). En dan me vriend.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 13:32

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 13:32

MyHorseGirl schreef:
Het wordt wel erg zwaar voor je denk ik als je twee weken al lang vindt.. Persoonlijk vind ik het niet erg gezond als je niet twee weken zonder je vriend kan (zonder iets te horen). Het hoort er nou eenmaal bij en hij kiest hier voor. Het is dan aan jou (en niet aan hem) om activiteiten te regelen die afleiding bieden. Hij kiest hier niet voor niets voor, denk niet dat hij na die vijf jaar voor een kantoorbaantje zal gaan. Dit soort mensen zijn graag fysiek aan het werk. En af en toe is het trouwens toch heerlijk om even geen vriend om je heen te hebben? Lekker doen wat je wilt, inderdaad geen verantwoording afleggen dat je vier uur op stal hangt. Helemaal top. Mijn ex is ook een keer vijf weken weggeweest zonder dat ik iets hoorde. Nou ik vond het best rustgevend.

Zo zie je maar dat iedereens waarde aan dingen anders is.
Ik hecht enorm veel waarde aan het samen zijn met mijn vriend en familie. Ik vind het niet voor niets zo lastig.

**Geplaatst**: 11-01-16 13:43

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 13:43

Ik begrijp je gevoel wel hoor.
Ik zou er ook niet gelukkig van worden als een van ons zo lang weg zou moeten. Nu is 2 weken wel te overzien, wetende dat hij niet in de gevarenzone zit zeg maar.
Hoewel we beide onze eigen dingen en leven naast elkaar hebben, hebben we ook een gezin samen. Voor zijn werk moet hij wel eens een paar dagen achter elkaar weg, soms een paar weken achter elkaar. Beide vinden we hier niet veel aan. Maar we kunnen er zielig om gaan zitten wezen maar heeft helemaal geen zin en de tijd gaat daardoor alleen maar langzamer.

Mijn oudste wilt zelf heel graag bij de luchtmacht, en als 2e optie landmacht.
Dit is iets wat hij heel graag wilt, maar om eerlijk te zijn word ik daar niet blij van. Maar het is zijn keuze en respecteer die dan ook zeer zeker.

Nomineer dit bericht ×