Bokt.nl

xIrlijn schreef:

Andersom werkt het overigens ook: als je ergens moeite in stopt zonder dat iemand je daartoe dwingt ga je het vanzelf leuker/belangrijk vinden

Verder een leuk artikel om te lezen!

OsMo schreef:

Dan is de eerste vraag die ik aan mezelf kan stellen, wat is voor mij geluk? en de tweede vraag is dan wat mag dat geluk mij kosten.
Ik ben Christen en mijn hoofddoel is om Jezus te volgen. Mijn geluk hangt daarvan af tenminste dat ben ik gaan geloven. Dat geeft mij hoop en gevoel van volledig aanvaard te zijn.
Het betekend dat ik in veel aspecten van mijn leven offers moest brengen. Vooral op terreinen als mensen vergeven die mij pijn hadden gedaan.
Mijn dwang naar controle moest ik op geven en dat is behoorlijk lastig gezien ik graag de touwtjes in handen heb.
En dan dat eigen belang, in de maatschappij waarin we leven wordt vooral je op het hart gedrukt je eigen belangen te volgen. Zorgen dat jij je goed voelt en je niet laten ondersneeuwen.
Dat staat lijnrecht tegen over wat Jezus van je vraagt als je hem wilt volgen.
Want hij spreekt over naasten liefde. Een stuk opoffering van je liefde, tijd, financiën en eigen belang.
Je nederig op stellen, het belang van die ander voor ogen hebben en de ander onvoorwaardelijk lief te hebben ook de mensen die je niet leuk vind of mensen die jou niets te bieden hebben.

Niet te verwarren met jezelf wegcijferen uit angst omdat je angst hebt dat je niet meer lief gevonden wordt.
Of jezelf wegcijferen om in een goed presenteerblaadje te komen, of door een verslaving aan complimenten en bevestiging.
Nee hier gaat het om de bewuste keuze het belang van de ander belangrijker te vinden dan het belang van jezelf.
Dat is dus de weg die ik heb besloten te volgen en makkelijk is die weg niet want ik stuit soms op nog best veel onbegrip.
Dus ja wat mag het mij kosten, mijn eigen ik-belang :j .

OsMo schreef:

Aller eerst ik heb niet het hele artikel gelezen want mijn Engels is niet al te best en het koste mij aardig wat concentratie om het geheel te lezen.
De grote strekking er van snap ik "Wat mag geluk je kosten? als geluk je doel is. De schrijver concludeert dat iedereen op zoek is naar geluk.
Daar ben ik het mee eens, niemand is graag ongelukkig.
De schrijver maakt ook een globale beschrijving van hoe dat geluk er uit kan zien, ook daar kan ik hem in volgen.

Dan is de eerste vraag die ik aan mezelf kan stellen, wat is voor mij geluk? en de tweede vraag is dan wat mag dat geluk mij kosten.
Ik ben Christen en mijn hoofddoel is om Jezus te volgen. Mijn geluk hangt daarvan af tenminste dat ben ik gaan geloven. Dat geeft mij hoop en gevoel van volledig aanvaard te zijn.
Het betekend dat ik in veel aspecten van mijn leven offers moest brengen. Vooral op terreinen als mensen vergeven die mij pijn hadden gedaan.
Mijn dwang naar controle moest ik op geven en dat is behoorlijk lastig gezien ik graag de touwtjes in handen heb.
En dan dat eigen belang, in de maatschappij waarin we leven wordt vooral je op het hart gedrukt je eigen belangen te volgen. Zorgen dat jij je goed voelt en je niet laten ondersneeuwen.
Dat staat lijnrecht tegen over wat Jezus van je vraagt als je hem wilt volgen.
Want hij spreekt over naasten liefde. Een stuk opoffering van je liefde, tijd, financiën en eigen belang.
Je nederig op stellen, het belang van die ander voor ogen hebben en de ander onvoorwaardelijk lief te hebben ook de mensen die je niet leuk vind of mensen die jou niets te bieden hebben.

Niet te verwarren met jezelf wegcijferen uit angst omdat je angst hebt dat je niet meer lief gevonden wordt.
Of jezelf wegcijferen om in een goed presenteerblaadje te komen, of door een verslaving aan complimenten en bevestiging.
Nee hier gaat het om de bewuste keuze het belang van de ander belangrijker te vinden dan het belang van jezelf.
Dat is dus de weg die ik heb besloten te volgen en makkelijk is die weg niet want ik stuit soms op nog best veel onbegrip.
Dus ja wat mag het mij kosten, mijn eigen ik-belang .

Desiree schreef:

Ik zou het liefst meer honden kunnen helpen naar een betere wereld. Dat zou ik graag willen. Dus ze opvangen en herplaatsen.

Shadow0 schreef:

Ik ga wel mee met wat phormicola aangeeft, dat was ook wat mij opviel.

Daarnaast - motivatie uit angst en struggle klinkt allemaal heel zwaar. De beste dingen die ik heb gedaan kwamen allemaal voort uit iets wat goed voelde. En dat betekent niet dat je altijd voor de makkelijkste weg kiest, maar toch voelt het voor mij nooit niet als echte strijd. (Simpelste voorbeeld daarvan is misschien wel al die keren dat ik door de stromende regen naar de manege gefietst ben - je kunt dan nog best mopperen op de regen maar het viel toch altijd in het niet bij het paardrijden, waardoor het overheersende gevoel het leuke van het paardrijden bleef, en niet het doorweekt zijn van de regen.)

Dus wat dat betreft hou ik me verder maar zoveel mogelijk aan wat goed voelt. Als dingen echt als strijd, angst of opoffering voelen, is het bij mij een teken dat er iets niet goed zit.