Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 20:36

Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 20:36

Hi guys,
Heb flink gegoogled maar niks gevonden wat ik echt kon aansluiten op mijn (aparte) naja, of het stoornis te noemen valt weet ik niet. Ik zit er al best lang mee, zal het zo makkelijk mogelijk proberen uit te leggen. Soms snap ik mezelf niet eens..

Ik heb al ontzettend lang last ervan om dingen los te laten die ik niet meer heb/personen die niet meer bij mij zijn (geen overledenen, gewoon mensen die ik niet meer spreek). Zodra ik terugdenk aan een leuke periode die ik met iemand of meerderen heb gehad en weet dat ik nooit meer het terug zal krijgen voel ik me zo rot en down. Ik kan eigenlijk ook niet er aan terug denken omdat ik het zo pijnlijk vind.
Als ik het zo typ voel ik me echt een enorm dramatisch emotioneel wrak.. Ik probeer het weleens van me af te schrijven maar het werkt niet echt goed..

Om een voorbeeld te noemen, ik heb best lang een 'scharrel' gehad, waarvan het voor mij meer als mijn vriend dan mijn scharrel voelde. Ik vond hem zo leuk, en heb zulke leuke tijden met hem gehad van de zomer en vorig jaar winter.. Dat is nu al een tijdje weg, hij is 'vreemdgegaan' en ik vind het zo ontzettend lastig om los te laten dat hij er niet meer is, althans zo voelt dat. Als ik een van de 200 nummers luister die me aan 'ons' en 'onze tijd' doet denken dan breek ik van binnen al..

Dat is een van de vele dingen die ik gewoon enorm mis, ik baal zo dat bepaalde tijden weg zijn.
Een aantal jaar terug heeft mijn moeder een ongeluk gehad waardoor ze niet meer kan lopen, dat is ook een enorme verandering en een hele andere 'tijd' begint dan ineens, maar of dat de oorzaak is zou ik echt niet weten. Ik ben pas 15 en denk echt dat ik het niet aan ga kunnen, er moeten nog veel meer dingen in het leven komen, maar als ik nu al enorm veel last ervan heb om dingen los te laten van bijv. vorig jaar.. Ik heb gewoon het gevoel dat ik niet goed tegen veranderingen kan, op het gebied van dingen die ik heel belangrijk vind.

Eigenlijk klinkt het heel vanzelfsprekend, maar ik heb het gevoel alsof ik dit veel sterker heb dan anderen. Terwijl ik nu het ook leuk heb, sinds kort een vriend, ik heb wel gemerkt de afgelopen tijd dat ik slechts een paar échte, goede vrienden heb. Maar ik ben bang dat ik niet hiervan kan genieten als ik telkens aan het verleden moet denken.

Ik hoop dat het een beetje clear is, ik probeer m'n gevoelens uit te schrijven en dat vind ik niet echt makkelijk.. Thankya'll for reading. X

**Geplaatst**: 16-12-15 20:40

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 20:40

Google eens naar 'hoog sensitief'. Misschien herken je daar dingen van? Een van de eigenschappen van een Hoogsensitief Persoon (hsp) is niet goed tegen veranderingen kunnen en moeilijk kunnen loslaten...

**Geplaatst**: 16-12-15 20:42

Geplaatst: 16-12-15 20:42

Debby34 schreef:
Google eens naar 'hoog sensitief'. Misschien herken je daar dingen van? Een van de eigenschappen van een Hoogsensitief Persoon (hsp) is niet goed tegen veranderingen kunnen en moeilijk kunnen loslaten...

Iedereen heeft/is wel een tikkeltje HSP.

TS, ik denk dat het je leeftijd is.

**Geplaatst**: 16-12-15 20:45

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 20:45

ik denk meer aan verlatingsangst. Dat gewoon lang blijft hangen bij jou en dat je vast wilt houden aan de herinneringen en het idee dat iemand bij je blijft en hoort.

**Geplaatst**: 16-12-15 20:45

Geplaatst: 16-12-15 20:45

Ik heb dat indd ook met een vriendin.
Super leuke tijden gehad, we zijn zo veranderd dat we uitelkaar zijn gegroeit.
Ik denk nog heel vaal terug aan die tijd en dan mis ik het indd en word ik verdrietig, omdat ik de leuke tijd mis.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 20:45

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 20:45

Leefdtijd geloof ik ook goed, alleen heb het gevoel dat ik de enige ben van al die leefdtijdsgenoten die het zo voelt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 20:47

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 20:47

Ik krijg vooral dingen over hooggevoeligheid, licht prikkelbaar. Maar dat herken ik niet echt

Debby34 schreef:
Google eens naar 'hoog sensitief'. Misschien herken je daar dingen van? Een van de eigenschappen van een Hoogsensitief Persoon (hsp) is niet goed tegen veranderingen kunnen en moeilijk kunnen loslaten...

**Geplaatst**: 16-12-15 20:48

Geplaatst: 16-12-15 20:48

Lieshorses schreef:
Leefdtijd geloof ik ook goed, alleen heb het gevoel dat ik de enige ben van al die leefdtijdsgenoten die het zo voelt.

Ik denk dat zij dat precies zo voelen.

**Geplaatst**: 16-12-15 20:49

Geplaatst: 16-12-15 20:49

eenitraM schreef:
Debby34 schreef:
Google eens naar 'hoog sensitief'. Misschien herken je daar dingen van? Een van de eigenschappen van een Hoogsensitief Persoon (hsp) is niet goed tegen veranderingen kunnen en moeilijk kunnen loslaten...

Iedereen heeft/is wel een tikkeltje HSP.

TS, ik denk dat het je leeftijd is.

Precies, al is HSP wel hip om te hebben in een tijd waarin alles een naam moet hebben.

Ts, leeftijd kan een grote rol spelen. Je bent druk met jezelf te ontwikkelen als individu: los van anderen. Onzerkeheid hoort erbij, hormonen die je af en toe flink labiel maken en t is gewoon een zoektocht jezelf en volwassen worden, Als je er heel veel last van hebt, praat er eens over met je ouder(s)

Maar ik ken oprecht weinig mensen die tijdens de puberteit niet een lastige fase hebben. Heimwee naar het oude vertrouwde in de hectiek van alle dag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 20:51

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 20:51

Ik praat niet echt graag met m'n ouders hierover ik weet gewoon dat hun mij hier niet in verder kunnen helpen. Ik probeer wel eens met m'n beste vriendin erover te praten, maar ergens schaam ik me ervoor. Ik heb het gevoel dat ik een aanstelleritus ben, vooral omdat ik nooit iemand er over hoor, m'n vriendin zegt altijd dat ze ook weleens iets mist, maar niet zo zeer dat ze de leuke momenten nu niet goed meemaakt.

**Geplaatst**: 16-12-15 20:52

Geplaatst: 16-12-15 20:52

vuurneon schreef:
eenitraM schreef:

Iedereen heeft/is wel een tikkeltje HSP.

TS, ik denk dat het je leeftijd is.

Precies, al is HSP wel hip om te hebben in een tijd waarin alles een naam moet hebben.

Ts, leeftijd kan een grote rol spelen. Je bent druk met jezelf te ontwikkelen als individu: los van anderen. Onzerkeheid hoort erbij, hormonen die je af en toe flink labiel maken en t is gewoon een zoektocht jezelf en volwassen worden, Als je er heel veel last van hebt, praat er eens over met je ouder(s)

Maar ik ken oprecht weinig mensen die tijdens de puberteit niet een lastige fase hebben. Heimwee naar het oude vertrouwde in de hectiek van alle dag.

Ik dacht het, jij zegt het :')

**Geplaatst**: 16-12-15 20:52

Geplaatst: 16-12-15 20:52

Tis de leeftijd.

**Geplaatst**: 16-12-15 20:56

Geplaatst: 16-12-15 20:56

Debby34 schreef:
Google eens naar 'hoog sensitief'. Misschien herken je daar dingen van? Een van de eigenschappen van een Hoogsensitief Persoon (hsp) is niet goed tegen veranderingen kunnen en moeilijk kunnen loslaten...

hop, ja hoor niet tegen veranderingen kunnen is ook een van de duidelijkste kenmerken van autisme. Er is altijd wel ergens een etiketje voor te vinden. Tis gewoon de leeftijd en nood aan een holpunter :Y)

**Geplaatst**: 16-12-15 20:59

Geplaatst: 16-12-15 20:59

Lieshorses schreef:
Ik praat niet echt graag met m'n ouders hierover ik weet gewoon dat hun mij hier niet in verder kunnen helpen. Ik probeer wel eens met m'n beste vriendin erover te praten, maar ergens schaam ik me ervoor. Ik heb het gevoel dat ik een aanstelleritus ben, vooral omdat ik nooit iemand er over hoor, m'n vriendin zegt altijd dat ze ook weleens iets mist, maar niet zo zeer dat ze de leuke momenten nu niet goed meemaakt.

Om even in jouw termen te blijven:

Newsflash, ook jouw ouders zijn puber geweest

Je verhaal doen, kan je al opluchten

Onzekerheid is echt niet zeldzaam als je 15 bent, je hoeft je er echt niet voor te schamen als je dat bespreekt met je vriendin.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:11

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 21:11

Ik herken het wel een beetje, wat het precies is weet ik niet en ik vind het ook lastig uit te leggen maar ik kan nog steeds helemaal down worden als ik terug denk aan bepaalde periodes of personen.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:13

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 21:13

Ik zou niet gelijk van een stoornis uitgaan, ga anders met je huisarts praten en vraag voor een verwijzing naar de psycholoog; die kan je beter helpen dan mensen op het internet.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:18

Geplaatst: 16-12-15 21:18

Ts goed van je dat je dit al bij jezelf kunt zien. Vervelend dat je het als een probleem ziet. Het leven is als een boek. Je gaat van hoofdstuk naar hoofdstuk het hoort bij je en vormt je. Je kunt een dagboek bij houden dan kun je de mooie dingen loslaten in je boek zonder dat je ze kwijt raakt. Als je het echt als een probleem blijft zien zou ik toch eens bij je moeder of huisarts aankaarten.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:19

Geplaatst: 16-12-15 21:19

Ik herken mij er wel in, maar bij mij komt het sowieso door verlatingsangst. Ik heb heel wat dingen in het verleden meegemaakt waardoor dit komt

Mocht je meer willen weten, mag je gerust een PB sturen. Ik gooi liever niet alles op internet :')

**Geplaatst**: 16-12-15 21:22

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 21:22

Ik denk dat je zaken als dit niet niet te snel een stoornis moet gaan noemen, en al helemaal niet moet gaan speuren naar een diagnose.
Het is gewoon een karaktereigenschap van je.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:31

Geplaatst: 16-12-15 21:31

Ik herken het wel en ben dubbel zo oud als jij. Ik vind het ook moeilijk om terug te denken aan dingen van vroeger die 'voorbij' zijn. Zo kan ik helemaal tranen in mijn ogen krijgen als ik Telekids (met Carlo en Irene) via YouTube terugkijk omdat het mij doet denken aan mijn jeugd vroeger en hoe ik me toen voelde. En wie er toen nog waren en aan de school en de vriendinnen die ik toen had. Aan een onbezorgde tijd die achteraf gezien toch heel gelukkig was. En dat is voorbij en komt nooit meer terug. Ik vind dat soms ook moeilijk. Ik probeer maar steeds te denken dat het mooi is dat die herinneringen er nog zijn en dat ik in staat ben om 'te voelen'. Ik ben nu een ander persoon dan vroeger en leef een heel ander leven.

Misschien is het de tijd van het jaar?

Nee serieus, probeer er de positieve kanten van te zien. Geweldig dat je dat hebt mogen meemaken en neem het mee naar je leven van nu. Je leeft nu en maakt je eigen toekomst. Als je naar het verleden kijkt sta je met je rug naar de toekomst.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:33

Geplaatst: 16-12-15 21:33

Ik herken mezelf hierin! Ik ben 9 maanden geleden gedumpt door mijn beste vriendin omdat ze haar vriendje kreeg en ze heeft me keihard laten zitten omdat 'ze geen behoefte meer aan me had'. Dat zit er nog steeds in maar ik probeer het nu van een andere kant te bekijken en ik moet eerlijk zeggen dat het erg helpt!

**Geplaatst**: 16-12-15 21:34

Geplaatst: 16-12-15 21:34

Je bent niet de enige vijftien jarige hoor. Ik heb een vriendinnetje gehad voor een maand, helemaal verliefd, die het plotseling uit maakte (geen ruzie ofzoiets, gewoon plotseling 'ik kan geen relatie meer met je hebben' etc.) en ben er nog steeds gebroken van. Kan op elk moment van de dag huilen en droom bijna elke nacht heel intens over haar. Ook met mijn enige vriendin heb ik dit (gehad), dan kon ik zo geïrriteerd en gewoon woedend worden wanneer zij wegging, (terwijl ze dan gewoon moest slapen), dat ik er vaak zelf gewoon verdrietig van werd.
Ik kan hierdoor ook echt niet genieten van de leuke dingen die ik met bepaalde personen heb gedaan, want die worden als het ware 'overschaduwd' door de nare herinneringen. Mijn manier om hiermee om te gaan is vooral door mensen op een afstand te houden, want als ik niet veel om ze geef dan kan ik ook niet bang worden voor afwijzing. Niet de beste manier natuurlijk...
bij mij is dicht overigens wel écht een stoornis, maar het kan voor jou hopelijk ook iets zijn waar je overheen groeit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 21:37

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 21:37

Ik klinkt idd enorm als bindingsangst, wat vaak gekoppeld word met verlatingsangst. Duidelijke symptonen heb jij er van. Die symptonen zijn bij mij wel een stuk vager waardoor ik niet denk dat ik met een van die twee angsten kamp.

Lestrange01 schreef:
Je bent niet de enige vijftien jarige hoor. Ik heb een vriendinnetje gehad voor een maand, helemaal verliefd, die het plotseling uit maakte (geen ruzie ofzoiets, gewoon plotseling 'ik kan geen relatie meer met je hebben' etc.) en ben er nog steeds gebroken van. Kan op elk moment van de dag huilen en droom bijna elke nacht heel intens over haar. Ook met mijn enige vriendin heb ik dit (gehad), dan kon ik zo geïrriteerd en gewoon woedend worden wanneer zij wegging, (terwijl ze dan gewoon moest slapen), dat ik er vaak zelf gewoon verdrietig van werd.
Ik kan hierdoor ook echt niet genieten van de leuke dingen die ik met bepaalde personen heb gedaan, want die worden als het ware 'overschaduwd' door de nare herinneringen. Mijn manier om hiermee om te gaan is vooral door mensen op een afstand te houden, want als ik niet veel om ze geef dan kan ik ook niet bang worden voor afwijzing. Niet de beste manier natuurlijk...
bij mij is dicht overigens wel écht een stoornis, maar het kan voor jou hopelijk ook iets zijn waar je overheen groeit.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:42

Re: Dingen loslaten, stoornis?

Geplaatst: 16-12-15 21:42

Ik heb zelf verlatingsangst gehad, toen ik 14 was werd dit erger maar nu enkele jaren later ben ik zo goed als "genezen" van de verlatingsangst.

En ik denk dat iedereen dit wel heeft, dat je aan tijden terug denkt en dat je daar alle emoties en dergelijke weer bij voelt van die tijd. Heel normaal.

Mijn tip, als je er echt mee zit; ga niet op internet zoeken want dan kan je jezelf echt helemaal bang maken. Ga naar de huisarts en vraag om een verwijzing naar de psycholoog, die kan je beter helpen dan wij met z'n allen bij elkaar. Verder zou ik het met je ouders bespreken, dan kunnen zij je in vedergeval beter ondersteunen dan de meeste van ons.

Ik hoop dat je zekerheid krijgt en fijner met deze symptomen om kan gaan.

Je kan mij altijd een pb sturen, als je daar de behoefte voor voelt.

**Geplaatst**: 16-12-15 21:44

Geplaatst: 16-12-15 21:44

Ik zou niet meer denken in termen van symptomen, dan geef je het al gelijk zo'n enorme lading. En google er vooral niet naar, dan ben je straks minstens bipolair met schizofrenie

Ts, iedereen heeft wel eens heimwee naar vroeger en kijkt met weemoed erop terug

Nomineer dit bericht ×