Geplaatst Je omgeving weet dat niet.
Laten we eerlijk zijn, zwanger zijn is een voorrecht, het is prachtig, het is dé smoes voor voet, rug en nekmassages en onophoudelijk janken bij het zien van puppyfilmpjes en je vreetbuien.
Ook al zit je omgeving te zeiken dat je die cheeseburger moet laten staan (Ja luister, ik hoef die cheeseburger niet perse, maar die kleine in mijn buik wil 'm wel), je eet hem toch.
En dan zijn er nog de 'buikvoelers'.
Mensen die de behoefte hebben aan je buik te zitten alsof het een lieve lust is, en de constante vragen:
-Hoever ben je nu?
- Hebben jullie al een naam?
-Hoeveel ben jij aangekomen dan(Ja die heb ik echt meerdere malen gehad)
-Heb je de babykamer al af?
-Weet je al wat het word?
Enzovoorts, enzovoorts. En braaf beantwoord je keer op keer dezelfde vragen.
Maar geloof me, lieve internetbuikbokkertjes, het kan nog veel erger
Laatst gingen ik, vriendlief en zijn kameraad eens ergens wat drinken. Het was al wat later en het regende, dus gingen we een cafe'tje in. Lekker rustig. Ware het niet dat we de aandacht trokken van wat losgeslagen(lees: dronken) dames die het hadden voorzien op de kameraad van mijn vriend (gelukkig was het duidelijk voor ze dat de knapperd naast mij, van mij is).
Een van deze dames vond mij echter interessanter dan de arme jongen die ten prooi was gevallen aan deze sluwe jagers.
'Meid, ik ben niet lesbisch, maar wat ben jij een prachtige meid!'
Ehhh.. dankjewel. De walm van alcohol kwam mijn tere neusgaatjes tegemoet en ik keek hulpzoekend naar mijn man die zich niet durfde te bewegen. Ik stond er alleen voor
'Wel zuinig zijn op zo'n knappe dame he!' riep ze hem nog toe.
Voor ik het wist, zag ze mijn uitstekende babyhoudende buik, en ze begon te gillen en te springen als een klein kind die een pup had gekregen voor kerst.
Toen wist ik het: 'Hier kom ik de hele avond niet meer van af'.
Ze begon mijn buik te aaien, te knuffelen, en zelfs te kussen
Ik, aardig als ik ben, probeerde haar nog een beetje af te wimpelen, maar helaas zonder succes.
Mevrouw jachtluipaard was veranderd in een Fairy Drunkmother die zich verplicht voelde haar kleine meid te laten zien en bij het horen dat wij ook in verwachting zijn van een meisje, ontving ik alleen maar meer knuffels, zelfs kussen, aaien op mijn buik en noem het maar op. Nee echt, alsof ik haar vertelde dat ze oma zou worden bleef ze springen, gillen en enthousiast mijn buik knuffelen. Ze vond het zó leuk!
Ik. Wil. Weg was mijn enige gedachte.
Flauwe opmerkingen neem ik sinds deze avond maar voor lief (Van 'Plofkip' tot 'Mijn vrouw was in verwachting van een tweeling, maar die was niet zo dik als jij nu'), als ik dit maar nooit meer mee hoef te maken.
Dit is werkelijk de meest ongemakkelijke situatie waarin ik me bevonden heb sinds mijn zwangerschap, en ik betwijfel of er ook maar iets is wat dit kan overtreffen.
Dus zwangere, bevallen, newbie mama's of fullfledged mama's; Barst los!
). Ik kan ook gewoon nog alles doen wat ik voor de zwangerschap deed, maar dan komt t...
