Zo waren we (mijn vriend en ik) met een groep vrienden van ons bij iemand thuis. Deze vriend van ons heeft een nieuw huis gekocht, en we gingen dat bekijken en gezellig daar wat drinken. Nu praat mijn vriend al vrij luid, wat ik vaak heel vervelend vind, maar zijn vrienden kunnen er ook wat van. Dan beginnen ze keihard door elkaar heen te praten, of door mij heen terwijl ik iets aan het vertellen ben. Ik vind dat normaal ook vervelend, maar dan denk ik "ach, laat maar". Maar nu merk ik echt dat ik zó prikkelbaar ben. Ik kan me niet meer concentreren als iemand naast me tegen mij praat terwijl de rest zo loopt te tetteren en de tv ook nog eens aan staat. Ik word enorm chagrijnig en wil eigenlijk gewoon naar huis.
Ik vind dit zo jammer want wij zijn wel mensen die vaak met onze groep vrienden afspreken, maar ik merk dat het op deze manier niet meer leuk is voor mij en ik hierdoor steeds vaker liever alleen thuis blijf.
Wanneer ik vraag of er misschien wat minder geschreeuwd kan worden (want ik overdrijf niet, er wordt echt geschreeuwd), word ik aangekeken of ik gek ben, of er worden grapjes gemaakt dat ik te burgerlijk ben voor dit soort avonden. Ik begin me dan ook steeds meer te irriteren aan het kinderlijke gedrag op zulke avonden, met name van de mannen, die gedragen zich echt als 15-jarigen. (Terwijl iedereen 26-29 is). De andere dames schijnen zich er niet aan te storen, op 1 na en zij zegt dan ook altijd tegen haar vent dat hij zijn volume knop even naar beneden moet bijstellen. (Nu is hij ook de ergste, haha
)Weet iemand misschien wat ik hier aan kan doen?
Ik bedoel dus aan mijzelf en het gevoel wat ik heb op zulke avonden.
Dit is slechts een voorbeeld situatie hoor, ik heb het ook op bv verjaardagen waar veel mensen zijn. (vooral de schoonfamilie tettert keihard door elkaar heen, over elkaar heen, met volume 100). Eigenlijk heb ik last van elke situatie waarbij meerdere (harde) geluiden door elkaar heen gaan. Zelfs als de tv aan staat en mijn vriend kijkt een filmpje op Facebook van nog geen 15 seconden voel ik de tijdbom al tikken van binnen. Ik wil hier zo graag van af!

Ik heb verder overigens niet echt stress. Wel lig ik heel erg met mezelf in de knoop de laatste periode (weet niet goed wie ik ben, wie ik wil zijn, hoe ik tevreden moet zijn met mezelf etc. meer info wil ik best per pb geven maar liever niet hier openbaar).
Hopelijk weet iemand wat ik hier aan kan doen. Ik wil absoluut niet dat ik mensen constant moet vragen om rekening te houden met mij, omdat ik niet tegen harde geluiden kan.. (Ik wil geen zeur zijn!)
(terwijl ik wel gewoon wakker ben en ook zo op moet staan).
)
als jouw vriend wat kijkt op zijn mobiel kunnen oordoppen ook veel schelen. 

Ik probeer inderdaad rekening te houden met mezelf, maar op dit moment heb ik daar enorm veel moeite mee omdat ik niet zo goed weet hoe ik me voel/moet voelen/wil voelen/ben etc. Maar ik denk dat ik daar gewoon even de tijd voor moet nemen en wat moet gaan opschrijven zodat het voor mezelf wat duidelijker wordt.