Het is een heel erg lang verhaal. Hij is sindsdien gewoon echt lui. Hij heeft nog nooit gesolliciteerd (ik heb dat voor hem gedaan, maar ben hier nu ook klaar mee sinds een paar maanden). Hij is zijn uitkering al een keer kwijt geweest (logisch want de gemeente was er ook klaar mee!) en toen heb ik hier tegen bezwaar gemaakt (en dus hij weer niet...). Hij moest destijds van de gemeente vrijwilligerswerk gaan doen en dat heeft hij 1 week volgehouden ( 2 uurtjes op een vrijdag).
Nu in augustus 2015 heb ik voor hem geregeld dat hij zijn taxipas kan gaan halen. Hij hoeft alleen nog te beginnen... maar ja hoor daar komt het... hij begint er niet aan.... De ene na de andere smoes krijg ik te horen, zoals hoofdpijn, ik push hem te veel etc...
Hij doet verder ook niets in het huishouden of iets dergelijks (zoals boodschappen doen, koken etc). Heel af en toe ruimt hij op. Denk 1 x in de 2 weken of zo iets. Verder laat ik hem alles betalen. De huur etc. Want ik hoop dan dat hij denkt van ja ik heb wel heel weinig geld nu. Laat ik maar gaan werken. Maar helaas... Hij geeft ook aan dat het nooit meer leuk is onze relatie en dat hij daarom zijn best niet meer wilt doen en dat hij dat voor een ander meisje die hem meer zou steunen wel zou doen. Maar ik ben eerlijk gezegd een beetje klaar met dat steunen. Hij is gezond verklaard door de GGZ, dus werken zul je! (zo denk ik dan weer
)Zoiezo leeft hij snachts en slaapt hij overdag. Verder is het een lieve jongen hoor, maar ik ben zo klaar met zijn luie gedrag! En ben zo bang dat dit ook nooit meer gaat veranderen. Hij wordt dit jaar 30, heeft verder ook geen opleiding of iets dergelijks.
Ik werk daarentegen 40-60 uur per week, heb een goede opleiding en denk elke dag aan de toekomst.
Wat zouden jullie doen met zo'n man? Is dit genoeg om een relatie te verbreken? Hij zit het op de langere termijn wel zitten om huisman te worden bijvoorbeeld. Maar zou hij dan echt niet meer lui zijn en wel gewoon het huishouden doen?
Hij geeft mij overal de schuld van. Ik zeur te veel (wat ook zo is), maar kom op je mag best iets met je leven doen. Toch?
Wegwezen TS!
Ik had gerend alsof mijn leven er vanaf hing. 
Last van zijn werkspier zeker
t is verdorie een grote jongen, geen baby.