
Ik woon al 10 jaar op mijzelf en heb 4 poezen en vind het heerlijk om op mijzelf te wonen. Mijn moeder is overleden toen ik 11 was en mijn vader is opnieuw getrouwd in 2003. In 2004 zijn hij en mijn stiefmoeder naar Duitsland verhuisd wat voor mij 2 uur rijden is. Ik zie ze zo'n 3x per jaar en dat is dus niet echt veel. Vaak alleen in oktober als zij jarig is, in november als hij jarig is en in december als ik jarig ben. En dat is ook niet eens altijd, soms komt het helaas niet uit. Maar de rest van het jaar zie ik ze niet of als ik mazzel heb 1x extra.
Nu heb ik net 2 weken vakantie gehad en het eerste weekend kwamen ze op een camping in de buurt staan zodat ik wat extra tijd met mijn vader kon doorbrengen. Heel fijn natuurlijk.
Ik ben op zaterdag bij ze komen eten op de camping en op zondag ben ik alleen met mijn vader naar de Orchideeënhoeve geweest. Was heel gezellig en we hebben eindelijk ook eens goed kunnen praten. Dat doen we namelijk ook nooit en zijn een beetje vervreemd van elkaar. De dagen erna heeft hij mij thuis geholpen met wat dingetjes en zijn we dus veel samen geweest. Dat vond ik heel fijn. Toen kwam hij een week later nog een dagje om nog wat dingetjes af te maken en dat was weer heel gezellig samen. Maar nu zit hij op de camping in Limburg (is nog 1.5 uur rijden) voor 9 weken en ze gaan pas de eerste week van oktober weer naar huis in Duitsland. Ik zie ze dus pas weer in november als ze samen hun verjaardag vieren. Dat is dus pas over 3 maanden en ik besef nu opeens eigenlijk dat ik ze heel erg mis. Vooral na die dagen die ik met ze heb doorgebracht. Als ik er nu aan denk moet ik er gewoon van huilen en dat vind ik zo raar want dat heb ik nooit gehad.
Ik kan natuurlijk wel kijken of ik langs de camping kan gaan maar mijn weekenden zitten voorlopig nogal vol en het kost weer benzine maar ik wil ze wel heel graag weer even zien. Maar ik vind het gewoon raar dat ik ze nu opeens zo mis en en zelfs om moet huilen.
Ik kan prima zonder mijn vader maar nu ik best veel tijd met hem heb doorgebracht mis ik hem gewoon...zeker nu ik weet dat ik ze pas in november pas ga zien. Hopelijk kunnen we eerder nog iets afspreken maar we zijn allebei druk. Ik Skype wel met ze en bel ze als ze in NL zijn maar het is toch niet hetzelfde als elkaar in het echt zien.
Zijn er mensen die dit herkennen? Is dit raar?
Verder wilde ik het gewoon even kwijt denk ik want het zit mij best dwars.

mag je best in tranen vertellen! Daarvoor blijft het toch echt je vader
) 
