Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Pantykous schreef:Ik ben 28 en ik woon nog thuis. Wat een ander daar van vind heb ik niks mee te schaften. Ik zou het makkelijk kunnen, maar kunnen is niet moeten toch?
RianneH schreef:Tja, het zijn maar net de keuzes die je maakt en wat je belangrijk vindt. Thuis wonen heeft z'n voordelen maar ook z'n nadelen en als ik iemand 'op leeftijd' hoor klagen over die nadelen dan denk ik wel 'ga dan lekker uit huis joh, dan kan je het doen zoals je zelf wilt'.
Sociale huur kan je je bij inschrijven zodra je 18 bent geloof ik, dan had jij, ts, al 3 jaar achter de rug. Ik woon zelf antikraak waardoor ik de kosten erg laag houd dus dat is ook nog een optie. Ik begrijp dat er niet altijd even veel opties zijn, maar sommigen kruipen wel heel erg in de slachtofferrol...
KoudbloedKim schreef:Misschien is het een beetje offtopic, maar als je wel graag op jezelf wil gaan wonen en de wachtlijst 3 jaar is, zou je je wel alvast in kunnen schrijven.

Sammie schreef:Pantykous schreef:Ik ben 28 en ik woon nog thuis. Wat een ander daar van vind heb ik niks mee te schaften. Ik zou het makkelijk kunnen, maar kunnen is niet moeten toch?
Dat zal t probleem van ts niet zijn. Er verschijnen hier en daar nog al wat topic's van Bokkers die hun vader/moeder/combinatie heel erg beu zijn en vinden dat x of y absoluut niet moet kunnen. Waarop dan het antwoord volgt zolang je onder hun dak woont heb je je aan hun regels te houden en als je dat niet wil dan verhuis je toch. (en als je dat niet kunt zul je je maar moeten schikken naar hun regels).
' Was het ook zo klaar haha Zwerte schreef:Ik snap het eigenlijk wel en denk het ook regelmatig. Ik zeg het alleen niet, het komt zo naar op me over en helpt die persoon niks verder dus hou ik mn mond. Maar ik heb best wel eens topics gezien van volwassenen die balen dat ze niet als gelijkwaardig worden behandeld. Als je bij je ouders blijft wonen, is het simpelweg niet gelijkwaardig. Dus in zulke situaties denk ik ook wel 'joh, ga uit huis, probleem opgelost!'.
In principe niks mis met thuis blijven wonen, maar dan moet je ook accepteren dat je anders leeft dan wanneer je op jezelf zou wonen. Ook vind ik dat sommigen te snel zeggen dat het niet kan. Het kan vrijwel altijd, maar niet altijd op een fijne en makkelijke manier. Net zoals jouw redenen TS, ik vind dat nog zeker geen situatie van niet kunnen. Je had je allang kunnen inschrijven (en waarom niet nu doen als voorbereiding?), verder bestaat er nog zoiets als particuliere huur, kraakpanden etc. Er is meer dan sociale huur en koop! Dat is iets wat mij wel kan storen, doet me denken aan mn ex. Hij beweerde ook dat hij niet uit huis kon....waarom? Omdat hij niet meteen een heel huis kon huren of kopen. En meneer wilde wel een tuin en huis, voor minder ging ie het huis niet uit. Dan wil je imo gewoon nog niet. Ook prima hoor, maar geef dat dan eerlijk toe en beweer niet dat het niet kan.
love_western schreef:Ik word hier thuis gewoon als een gelijkwaardige behandeld. Mijn zusje ook.
We leven namelijk samen onder 1 dak. Dus we moeten het allemaal naar onze zin hebben. Alles gaat in overleg.
Maar nu hoor ik van mijn omgeving dat mijn ouders zeer chill zijn. Sinds de scheiding heb ik ook geen ruzie meer met beide gehad.
want hoe fijn ik het thuis had, volledig gelijkwaardig was het nooit omdat ik financieel niet gelijkwaardig bij droeg. Dus als zij het huis wouden verkopen, konden ze dat doen bijvoorbeeld. Als de tuin wat verandert werd en ik vond het niet mooi, had ik pech. Hoe mooi het was, maar ik had geen verantwoordelijkheid qua betalingen. Als ik kostgeld zou moeten betalen, werd dat bepaald door mijn ouders; als ik nee zou zeggen, had ik pech. (Ik hoefde geen kostgeld te betalen, maar dat hebben mijn ouders bepaald) love_western schreef:Zwerte schreef:Ik snap het eigenlijk wel en denk het ook regelmatig. Ik zeg het alleen niet, het komt zo naar op me over en helpt die persoon niks verder dus hou ik mn mond. Maar ik heb best wel eens topics gezien van volwassenen die balen dat ze niet als gelijkwaardig worden behandeld. Als je bij je ouders blijft wonen, is het simpelweg niet gelijkwaardig. Dus in zulke situaties denk ik ook wel 'joh, ga uit huis, probleem opgelost!'.
In principe niks mis met thuis blijven wonen, maar dan moet je ook accepteren dat je anders leeft dan wanneer je op jezelf zou wonen. Ook vind ik dat sommigen te snel zeggen dat het niet kan. Het kan vrijwel altijd, maar niet altijd op een fijne en makkelijke manier. Net zoals jouw redenen TS, ik vind dat nog zeker geen situatie van niet kunnen. Je had je allang kunnen inschrijven (en waarom niet nu doen als voorbereiding?), verder bestaat er nog zoiets als particuliere huur, kraakpanden etc. Er is meer dan sociale huur en koop! Dat is iets wat mij wel kan storen, doet me denken aan mn ex. Hij beweerde ook dat hij niet uit huis kon....waarom? Omdat hij niet meteen een heel huis kon huren of kopen. En meneer wilde wel een tuin en huis, voor minder ging ie het huis niet uit. Dan wil je imo gewoon nog niet. Ook prima hoor, maar geef dat dan eerlijk toe en beweer niet dat het niet kan.
Ik word hier thuis gewoon als een gelijkwaardige behandeld. Mijn zusje ook.
We leven namelijk samen onder 1 dak. Dus we moeten het allemaal naar onze zin hebben. Alles gaat in overleg.
Maar nu hoor ik van mijn omgeving dat mijn ouders zeer chill zijn. Sinds de scheiding heb ik ook geen ruzie meer met beide gehad.
Citaat:Oh je bent 21? Dan ga je toch op jezelf wonen!
vuurneon schreef:love_western schreef:Ik word hier thuis gewoon als een gelijkwaardige behandeld. Mijn zusje ook.
We leven namelijk samen onder 1 dak. Dus we moeten het allemaal naar onze zin hebben. Alles gaat in overleg.
Maar nu hoor ik van mijn omgeving dat mijn ouders zeer chill zijn. Sinds de scheiding heb ik ook geen ruzie meer met beide gehad.
Betaal je ook gelijkwaardig mee?want hoe fijn ik het thuis had, volledig gelijkwaardig was het nooit omdat ik financieel niet gelijkwaardig bij droeg. Dus als zij het huis wouden verkopen, konden ze dat doen bijvoorbeeld. Als de tuin wat verandert werd en ik vond het niet mooi, had ik pech.

als ik gelijkwaardig mee moest betalen, kon ik net zo goed op eigen benen staan immers.
)