Vandaag vertelde iemand:
Citaat:Mensen die klagen om het woord kanker en vinden dat andere mensen het niet mogen zeggen hebben een probleem met zichzelf, simple as that.. Volgens diezelfde logica zou je ook woorden als auto kunnen verbieden, want daar gaan ook mensen smerig dood aan, get over it.. Ikzelf heb het ook van dichtbij meegemaakt meerdere keren, (pas nog t.b.h), maar kan heus wel een krachtterm/uitdrukking schiften van iemand die keihard dood ligt te gaan op een sterfbed, btw m;n ex had kanker en die zei het zelf ook en maakte er grapjes over.. Relativeren, blijven lachen, niet huilen, het is maar een woordje.. ALs dat bij jou iets triggert zegt dat meer over jou en je capabiliteit tot relativeren of je mate van verwerkingsproces.. En dan gaan die mensen er zelf nog altijd te lang over door.. Zelfde als dat je scheldwoorden gaat wegpiepen in muziek, leg je er alleen maar meer nadruk op..
Ikzelf vond het vanzelfsprekend dat je er niet mee spot. Maar blijkt niet zo vanzelfsprekend te zijn.
Wat vinden jullie?



maar dan niet naar mensen gericht ofzo 
Denk dat het meer iets met normen en waarden te maken heeft dan echt met het woord an sich..