Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-15 16:16

Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-15 16:16

Dit is een goedgekeurd SA. Als je mij denkt te herkennen zet dit dan niet in dit topic.
Je mag me altijd aanspreken per pb.

Ik zit in een moeilijke situatie.

Even een beetje achtergrond informatie om het iets beter te schetsen.
Ik woon samen met mijn gezin. Niet bij mijn ouders.

Mijn ouders zijn narcisten. Ze maken het leven voor ons erg moeilijk.
Wat hun van mij willen/verwachten:
- Dat ik 24/7 ter hun beschikking sta, om op te komen draven of telefonisch.
- Ik mijn leven lijd zoals hun dat willen.
- Hen altijd naar de mond praat.
- Ik alles accepteer van hen en gehoorzaam ben.
- Ik RESPECT voor hun MOET hebben.
- Dat ik mij laat kleineren.
- Ik 3 a 4 dagen per week met mijn kinderen daar kom zitten.
- Dat ze mij mogen uitschelden voor alles wat los en vast zit voor elk fout woord of als ik iets anders doe dan hen.
- Dat ik mijn kinderen bij hun achterlaat.
- Ik constant voor hun werk zonder betaald te worden.
- Ik nooit iets leuks ga doen of koop.
- Dat ik hun geld oplever en mijn man ook.
Maar ook dat ik maar goedkeur hoe hun met mensen omgaan en met mijn broers en zussen. Mensen psychisch, fysiek en financieel de put in helpen.

Ik moet dus (verplicht) 3 a 4 x in de week naar mijn ouders anders is het ruzie.
Word ik voor van alles uitgemaakt aan de telefoon en maken ze ruzie als ik wel kom.
Wil mezelf dat besparen en maak daarom nooit ruzie en ga gewoon braaf.
Ook al schreeuwt mijn hoofd en lichaam om alsjeblieft niet te gaan.
Daar komt dan die enorme angst weer

Volgens mij lijd ik aan het narcistisch slachtoffer syndroom.
Ik ben van een vrije geest met een positieve blik op het leven en een leuke jonge vrouw uit gegroeid tot een bang vogeltje die niet veel meer durft te doen en te zeggen.

Geen mensen om mij heen meer over behalve mijn sterke man en prachtige kinderen.
Iedereen vlucht na een paar jaar omdat het een te grote druk op de vriendschap of het contact legt.
Mensen begrijpen niet waarom ik me zo laat behandelen door mijn ouders.

Wil zo graag het contact verbreken maar ik kan het niet alleen.
Ben zo ongelofelijk bang dat ze mij of mijn man en kinderen op zouden komen zoeken.
Dat we niet meer normaal zouden kunnen leven zonder angst.
Ik wil gewoon normaal zijn en genieten van het leven met alle lieve mensen om me heen en die ik ooit nog ga ontmoeten.

Na al die jaren emotionele en soms fysieke pijnen, ben ik op! Mijn gezin houd me nog recht maar voor hoelang? Als dit mijn hele leven nog moet doorgaan weet ik niet of ik dat leven nog wel wil...

Alle scheldwoorden die je wel en niet kan bedenken heb ik regelmatig te horen gekregen.
Ben een ellendeling, een rot dochter en wat zien mensen toch in mij?

Ik moet mijn leven in eigen hand nemen en wil dit ook! Maar hoe?
Was ik maar weer die sterke meid die als enige niet kruipt of buigt als ze tekeergaan.
Die ze zegt dat ze respect moeten verdienen en niet van mij kunnen afdwingen!

Ik wil er van af, gewoon opnieuw beginnen. IK WIL HET, IK WIL HET, IK WIL HET!

Hoop dat er mensen zijn die mij begrijpen, steunen om het echt te doen en mij helpen om me gesterkt te kunnen voelen. Dat ik niet alleen ben, zodat het schuldgevoel en de loyaliteit plaats kunnen maken voor mijn gevoel, mijn echte gevoel.

Dat ik dit aan kan want ik ben niet zoals hun mij voorhouden. Ik ben geen rot dochter. Ik maar ook mijn kinderen en man hebben dit niet verdient.

Bedankt als je mijn berichtje hebt gelezen. Je bent een topper! Wij allemaal!

Sorry dat het zo onduidelijk is geworden. Ik begon zakelijk maar eindigde in tranen.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:20

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 29-04-15 16:20

Zo moeilijk is het toch niet. Niet meer de telefoon opnemen en niet meer naar ze toe gaan. Ze in hun sop laten gaarkoken.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:20

Geplaatst: 29-04-15 16:20

Contact verbreken is meteen erg rigoureus. Ik zou beginnen met uitspreken wat je dwars zit en dat je dat niet meer neemt. Je moet vertellen wat het met je doet en hoe je graag zou willen dat het zou gaan.
Dat dit anders het contact niet ten goede komt. Dus geen bang vogeltje meer zijn maar opkomen voor jezelf en je gezin.
Contact verbreken kan altijd nog.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:21

Geplaatst: 29-04-15 16:21

Dikke knuff!!!
Heel veel sterkte! Ik kan je helaas niet helpen, maar ik leef heel erg met je mee!
Ik snap ongeveer een beetje hoe je je voelt, en ik moet helaas toegeven dat het hier ook nog steeds niet over is. Voor mij gelukkig is het niet in zo erge maten als wat jij hebt, en ik hoop ook dat het nooit zo ver komt.

Heel veel sterkte en kracht toegewenst!

Mocht je iemand willen om te kletsen, mijn inbox staat altijd open!

**Geplaatst**: 29-04-15 16:23

Geplaatst: 29-04-15 16:23

eerlijk? ik zou er geen stap meer over de drempel zetten. sorry maar zo laat je je niet behandelen en zulke "ouders" zou ik zeker NIET als opa en oma voor mn kinderen willen hebben.
waar ben je bang voor? dus stel dat je besluit om er niet meer te komen, wat zouden ze dan doen? langs komen? worden ze fysiek?
ik zou ze heel duidelijk maken dat je niet meer komt en het contact verbreekt. desnoods dat je de politie belt als ze ineens agressief voor je deur staan.
ander telefoonnummer nemen. en dan staan ze voor je deur, lekker laten staan. politie inlichten of advies vragen als je denkt dat ze agressief kunnen worden.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:23

Geplaatst: 29-04-15 16:23

Johanna59 schreef:
Zo moeilijk is het toch niet. Niet meer de telefoon opnemen en niet meer naar ze toe gaan. Ze in hun sop laten gaarkoken.

Ik ben bang dat dat juist wel moeilijk is, voor je het weet staan ze bij je op de stoep.. en probeer ze dan nog maar eens weg te krijgen en je veilige gevoel terug te krijgen

**Geplaatst**: 29-04-15 16:23

Geplaatst: 29-04-15 16:23

Ik heb je een PB gestuurd. Y;(

Ik kan mij onwijs inleven in je situatie.

Laatst bijgewerkt door WithinGirl96 op 29-04-15 16:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-15 16:23

Geplaatst: 29-04-15 16:23

Johanna59 schreef:
Zo moeilijk is het toch niet. Niet meer de telefoon opnemen en niet meer naar ze toe gaan. Ze in hun sop laten gaarkoken.

Dit is echt weer een nutteloze post... :roll:

Als alles in het leven zo simpel zou zijn ...

TS Heel veel sterkte met deze rot situatie, is het misschien een idee om een Psycholoog of assertiviteitscoach te contacten om je weerbaarder te maken?

**Geplaatst**: 29-04-15 16:23

Geplaatst: 29-04-15 16:23

Jeetje wat heftig zeg..
Hoe ontzettend lastig het ook is, ik denk dat geen contact meer een hoop verlichting zal geven.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:24

Geplaatst: 29-04-15 16:24

Ik herken me zo erg in je verhaal, maar dan alleen mn vader en hij heeft ook de diagnose.. heb verder geen tips voor je, uit ervaring kan ik zeggen dat contact verbreken ook de nodige gevolgen kan krijgen.. en ja, zelfs inclusief het nodige geweld.

Knuffel!! :(:)

**Geplaatst**: 29-04-15 16:25

Geplaatst: 29-04-15 16:25

Waar ben je zo bang voor, dat je eigenlijk het contact wil verbreken maar dit niet doet? Worden ze fysiek agressief tegen jou en/of je man/kinderen?
In dat geval zou ik zeker de politie inlichten en advies vragen

Als het nu al zo erg is, kan het eigenlijk niet erger worden....tijd om iets te doen, lijkt me. Schakel alsjeblieft hulp in.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 29-04-15 16:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-15 16:25

Geplaatst: 29-04-15 16:25

Ik denk dat TS vast al heeft geprobeerd heeft om te praten, maar dat dat niet meer lukt. Narcisten luisteren vaak niet en zijn onredelijk. Ik denk dat het op een gegeven moment inderdaad beter is als je nog één keer probeert te praten en mocht dit niet lukken, het contact abrupt verbreken.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:26

Geplaatst: 29-04-15 16:26

In hun sop gaar laten koken is niet nodig, maar je hoeft ook niet naar hun pijpen te dansen.
Kom op voor jezelf: jij bent verantwoordelijk voor je eigen geluk, én voor je eigen gezin.
Denk je dat jouw kinderen er niets van mee krijgen? Fout.

Maak afspraken met jezelf, en hou je eraan.. ook al is het soms moeilijk.
Respect krijg je inderdaad.. en op deze manier ga jij dat ook krijgen.. heus!

Laatst bijgewerkt door Casarell op 29-04-15 16:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-15 16:26

Geplaatst: 29-04-15 16:26

Je hebt nu voor de verantwoording van je eigen gezin gekozen. Kies daar dan ook voor en laat je ouders je leven verder niet meer bepalen. Bevalt ze dat niet jammer dan willen ze wel met je verder zullen ze moeten veranderen. Natuurlijk snap ik dat dit heel simpel klinkt en dat het gerust heel moeilijk voor je zal zijn maar het is uiteindelijk wel waar het op neer komt.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:27

Geplaatst: 29-04-15 16:27

Als je ouders narcistisch zijn, denk ik dat praten weinig oplost. Dan zul je toch echt voor jezelf moeten kiezen, en bijvoorbeeld zeggen ik kom nog maar 1x in de week.

Als je vind/denkt dat je ouders narcistisch zijn, dan zou ik zeker het gesprek aan gaan.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:27

Geplaatst: 29-04-15 16:27

JIJ bent een topper! Je bent een topper dat je dit wilt gaan aanpakken. Je bent een topper dat je dit aanpakken voor jezelf over hebt. Je bent een topper dat je dit aanpakken voor je man en kinderen over hebt. En je bent vast een topper in heel veel meer dingen! De valkuil is dat je, juist omdat je zo goed voor iedereen wilt zorgen, jezelf wegcijfert in het belang van je ouders... Waar is dat voor nodig? Het is makkelijk gezegd als buitenstaander, maar je moet maar zo denken: alleen door goed voor mezelf te zorgen, kan ik er voor de kinderen zijn en hen een betere jeugd meegeven dan wat ik zelf heb gehad. Je ouders zullen zich hierbij neer moeten leggen. Er zijn vast meer mensen die er zo over denken m.b.t. jouw ouders, die óók (nog?) niets durven zeggen. Als jij begint met voor jezelf opkomen door te luisteren naar wat je wél wilt, gaan die mensen misschien ook wel jouw goede voorbeeld volgen en ga je zelfs door je omgeving (meer) gesteund worden. Al met al ga je je dan steeds sterker voelen :-)

. Je belandt dan in een positieve vicieuze cirkel. En, wie weet kun je ergens bij een professional terecht die je 'live' kan ondersteunen (coach o.i.d.)?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-15 16:28

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-15 16:28

Dat heb ik vroeger gedaan Suzanne f dan werd ik over de tafel getrokken, kreeg ik een houten stoel naar me toe gegooid, dan bij mijn gezicht gepakt en in werd dan in mijn gezicht geroggeld. Al mijn broertjes en zusjes in angst.
Dat zie ik niet meer zitten.. en weet je daarna ben je nog meer beschadigd en het heeft je niks opgeleverd.
Praten helpt niet, het maakt het erger, veel erger.

Bedankt voor de knufs, de pbtjes en de tips!

**Geplaatst**: 29-04-15 16:30

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 29-04-15 16:30

Als ze dan inderdaad fysiek gaan worden, zou ik de deur achter me dicht trekken..
Je kinderen hoeven van dit gedrag ook geen getuige te zijn, aangezien dit geen 'normaal' gedrag is.. :(:)

**Geplaatst**: 29-04-15 16:30

Geplaatst: 29-04-15 16:30

Denk ook dat je meer voor jezelf en vooral ook voor jouw eigen gezin moet opkomen. Als je geen zin of tijd hebt om langs te gaan dan ga je niet. Jij hebt samen met je gezin jouw leven.
Je zegt zelf dat je het contact eigenlijk wil verbreken dat is op zich niet nodig maar je moet wel voor jezelf en je gezin kiezen. En dus niet je ouders laten bepalen dat je zo vaak langs komt en klussen doet. Je moet gaan leren nee zeggen. Voor jezelf maar dat moet je ook je eigen kinderen leren. Je bent ook hun voorbeeld.
Kan je geen hulp gaan zoeken om meer voor jezelf te kiezen. En ook te leren hoe je dat moet en dan vooral om je minder druk te maken dat je ouders dan maar een keer kwaad zijn.

Laatst bijgewerkt door Tigra_ op 29-04-15 16:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-15 16:31

Geplaatst: 29-04-15 16:31

Zorgenmaker schreef:
Dat heb ik vroeger gedaan Suzanne f dan werd ik over de tafel getrokken, kreeg ik een houten stoel naar me toe gegooid, dan bij mijn gezicht gepakt en in werd dan in mijn gezicht geroggeld. Al mijn broertjes en zusjes in angst.
Dat zie ik niet meer zitten.. en weet je daarna ben je nog meer beschadigd en het heeft je niks opgeleverd.
Praten helpt niet, het maakt het erger, veel erger.

Bedankt voor de knufs, de pbtjes en de tips!

Nou, dan lijkt het me toch duidelijk... Dat wil je voor je eigen gezin echt niet.
Nare situatie, sterkte ermee.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:33

Geplaatst: 29-04-15 16:33

zal moeilijk worden, maar jij hebt ZELF de controle over jou EIGEN leven....
Dus breek ermee, en ja ze komen je opzoeken en dan?
dat ze gaan schelden...uit huis zetten, nu controleren ze alles....
dus wat wil je...zelf controle of hun de controle!

**Geplaatst**: 29-04-15 16:38

Geplaatst: 29-04-15 16:38

Jeetje

Een deel is te herkennen in onze familie. Dan met de vader van mijn moeder.

Mijn moeder vind het ook erg moeilijk om hem telkens zijn zin te geven. (In alle vormen) ondertussen kotsen wij hem ongeveer uit hier thuis. Wij zeggen telkens tegen mijn moeder ga de confrontatie een keer met ze aan. Mocht het niet goed lopen is dat een verlies voor de familie? Zo niet, waarom niet?

Waarom zou jij je zo laten behandelen? Waar heb je dat nou aan verdiend?
Je bent Potver volwassen met een eigen gezin, hoef je je echt niet zo te laten behandelen.

Ik zou naar ze toe gaan, zeggen hoe het nu precies zit .(eventueel met man mocht het uit de hand lopen. Zonder kids..)
Dat het op deze manier geen doen is, of het veranderd. Of jullie verbreken het contact. Dat is wat ik zou doen.. Heel veel sterke!!

**Geplaatst**: 29-04-15 16:38

Geplaatst: 29-04-15 16:38

In dat geval; hulp zoeken.
Begin eens bij de huisarts, die kan je doorverwijzen naar psychologische hulp voor jezelf (wat me geen overbodige luxe lijkt), en de politie.
Mocht je dit nog niet willen, dan kan je ook bellen met slachtofferhulp 0900-0101 Zij hebben ervaring wat te doen bij bedreiging, geweld etc en kunnen je ook wegwijs maken wat nu verstandige stappen zijn om te zetten.

**Geplaatst**: 29-04-15 16:40

Geplaatst: 29-04-15 16:40

Ik heb zo´n zus. Heb daarom al ruim 25 jaar geen contact en dat is een verademing. Zulke mensen ook al is het familie maken je leven niet makkelijk of zelfs kapot. Aangezien ik graag een eigen leven heb heb ik haar dus verbannen uit mijn leven. Dus als jij merkt dat je eigen leven en dat van je man/kinderen of wie dan ook er onder lijdt dan moet je de negatieve stoorzender/energie dus in dit geval je ouders uit je leven bannen. Zoals jij het verteld met de agressie die erbij komt kijken zou ik niet eens met zulke mensen om willen gaan. En daarbij komt dat je de verplichting hebt naar je kinderen toe om ze niet met zulke mensen in contact te brengen.

Laatst bijgewerkt door cavaletti op 29-04-15 16:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-15 16:41

Geplaatst: 29-04-15 16:41

Wat schiet je ermee op als je hiermee doorgaat? niets.

Wat voegen je ouders positief toe aan je leven? volgens mij niets.

Ik zou zeggen: verbreek het contact (tijdelijk).

Wel zeggen, niet zomaar ineens niet meer opnemen ed. Schrijf een brief waarin je zegt: ik verbreek tijdelijk het contact.

Zijn ze nou helemaal betoeterd. Wil je dit voor je kinderen? Nee toch?

Nomineer dit bericht ×