Geplaatst Toen ik vanochtend beneden kwam heb ik de paarden gevoerd, geborsteld, naar buiten gedaan, stal en weiland uitgemest en de hond uitgelaten. Allemaal zeer normale dingen maar daar ben je toch wel eventjes mee bezig. Toen ik terug kwam laptop gepakt en ben ik op de bank gaan zitten. Nog geen half uur later komt ze naar beneden en begint meteen te schreeuwen dat ze het zo zat word dat ik altijd maar achter die laptop zit, dat ik verslaafd ben, ik nooit wat doe en lui ben. Dat ik direct mijn laptop uit moet doen en dat ik niet ALWEER de hele dag achter mijn laptop moet zitten. Waarom is het nodig om zo tegen me te schreeuwen? Toen ik vanochtend er achter kwam dat de optimel die ik gekocht had op was maar leeg was terug gezet in de koelkast baalde ik wel. Ik had kunnen verwachten dat mijn broertje mijn optimel zou opdrinken als het lekker is drinkt hij zo een pak leeg. Dus ik zeg als iedereen beneden is dat de gene die mijn optimel heeft opgedronken dat hij het pak dan ook wel even kon weg gooien en dat het nu extra banketstaaf was dat ik dacht dat het er nog was. Gaat mijn moeder me belachelijk zitten maken als ze een leeg pak muisjes vind gaat ze in de kamer staan en staat ze te schreeuwen dat ze het belachelijk vind dat de verpakking leeg is en dat die ook wel even weg gegooid kon worden. Waar slaat dat op? Wat is dat voor kinderachtig gedrag en dan word er tegen mij gezegd dat ik kinderachtig ben.
Precies op dit moment dat ik dit aan het typen ben word ik naar beneden geroepen omdat ze met mij en mijn broertje ons gedrag willen bespreken van dit weekend. Ze hebben een hoop gezeur en gezeik en als ik zeg dat mijn moeder te pas en te onpas begint te schreeuwen over van alles en nog wat begint ze met haar ogen te draaien en te roepen dat dit niet zo is. Wat moet ik hier nou mee? Kan er niet normaal gedaan worden? Krijgen we weer een fase vol ruzie en geschreeuw? Gaat het een maand goed moet er een maand later chagrijnig gedaan worden en kan ik niets goed doen. Wat moet ik met ouders die alleen denken dat ze zelf geweldig zijn en alle fouten bij mij liggen. Tuurlijk zeg en doe ik wel eens dingen die niet zo handig zijn maar dat is geen reden om tegen mij staan te schreeuwen als ik nog geen woord heb gezegd. Maar tijdens het gesprek werd beweerd dat mijn houding mijn moeder niet aan stond, een paar min later was de reden dat ik al rotte opmerkingen maakte. Nee ik maak rotte opmerkingen als er niet normaal met mij gecommuniceerd kan worden
Ik word hier zo moedeloos van. Wat kan ik hier in godsnaam mee doen. Als het aan mij ligt ga ik nu een weekje naar mijn vriend als de boel wat afgekoeld is maar dat mag dus ook niet van mijn ouders want ik mag daar doordeweeks niet slapen. Dat heb ik tijdens het gesprek aangekaart en krijg ik te horen dat ik daar niet doordeweeks mag slapen omdat ik nog thuis woon en ik anders maar een eigen huisje moet zoeken. Eh ja, zou het dol graag willen heb er het geld nog niet voor en heb zeker het idee dat mijn moeder dat niet aan kan en dan door draait als ze echt te horen krijgt als ik uit huis ga. Volgens mij ben ik nog een kind van 14, 15 a 16 jaar in hun ogen
Ik wil mijn ouders niet in een kwaad daglicht zetten maar het is zo vermoeiend. Ik dacht dat het nu eigenlijk goed ging en dat het beter ging tussen mijn ouders en mij. Ik doe zo mijn best om het thuis leuk te houden en dat er niet gezeurd,gezeikt en geschreeuwd word. Ik pas me aan van alles aan en het is nooit goed. Mijn vriend wil al niet bij mij thuis komen omdat mijn moeder rot opmerkingen maak van mijn vriendinnen krijg ik te horen dat mijn moeder zich af en toe raar gedraagt naar mij toe. Ben ik dan echt zo'n klein kind, onvolwassen puber die alleen aan zich zelf denkt? 
. Tenminste ik was 21 toen ik op mezelf ging.
Verder zit ik de hele dag op stage van half 9 tot 5 en ben dan rond 6 uur half 7 thuis. In het weekend probeer ik al zo min mogelijk thuis te zijn. 
.
. Thuis is het al goed, maar hier is het gewoon chiller. 
. En ja, dat heeft geld gekost, ik moest bijlenen om mijn kamer te kunnen betalen. Maar het was heerlijk. 
Dit had ik destijds niet voor mogelijk gehouden. 