Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-03-15 16:48

Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-15 16:48

Ik hoop met dit topic 'lotgenoten' te vinden die dezelfde eigenschappen hebben (gehad) en dat we elkaar misschien kunnen helpen om dit te verbeteren.

Zolang ik me kan herinneren ben ik een ontzettende perfectionist. Ik leg de lat op de maan en als ik daar niet kom, heb ik volgens mezelf meteen gefaald. Alles moet in één keer goed gaan, ik mag geen steken laten vallen of fouten maken. Het is zelfs zo erg geworden dat iets proberen (met de kans op falen) erger is dan iets helemaal niet doen. Als ik bijvoorbeeld niet goed genoeg heb geleerd voor een toets, dan durf ik hem ook niet te maken, uit angst dat ik zal falen. Waar de meeste zeggen: 'deelnemen is erger dan winnen' en 'je hebt het in ieder geval geprobeerd', geldt dat voor mij absoluut niet. Heb ik m'n doel niet gehaald, dan heb ik gefaald. Dit resulteert vaak in het gevoel dat ik dingen niet kan: ik leg de lat te hoog voor mijn kunnen, te hoog voor het kunnen van de meeste mensen. Toch voel ik me rot als ik mijn doel niet bereik, ook als dat doel dus voor zovelen onbereikbaar is.

Hoewel ik dus een perfectionist ben, ben ik ook een opgever. Als iets dreigt mis te gaan/niet te lukken, houd ik er meteen mee op. Dan doe ik net alsof ik er nooit aan begonnen ben en alsof dat helemaal niet mijn doel was. Ik schuif dingen op omdat ik te bang ben om te falen. Als er een opdracht niet lukt, ben ik er meteen van overtuigd dat ik het niet kan. Omdat het (in mijn ogen) dan toch al hopeloos is, geef ik op.

Maar... naast deze twee eigenschappen heb ik ook nog eens geen discipline. Ik heb een reëel doel gekregen van mijn begeleider voor de cijfers die ik moet halen om te slagen, met een beetje inzet kan ik dat doel prima halen. Maar man, die discipline? Uren kan ik internetten/lezen/voor me uit staren met in mijn achterhoofd 'je moet leren, je moet leren, ga nou leren, kom op, je moet leren'. Maar doen? Nope. En met de examens in zicht, is dat geen goede instelling...

Dus, zijn er bokkers die zich kunnen vinden in deze eigenschappen en tips hebben hoe dit te verbeteren? Die me een enorme schop onder m'n kont kunnen geven of juist een hart onder de riem kunnen steken? -O-

**Geplaatst**: 16-03-15 16:53

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst: 16-03-15 16:53

Ik ken het probleem, dus ik wil dit sowieso even volgen voor tips.
Zelf heb ik helaas weinig tips omdat ik tegen hetzelfde aanloop. Alleen ga ik wel naar een toets en lig ik niet wakker van een onvoldoende. Maar als iemand me op de vingers kijkt presteer ik sowieso slechter en dan kijk ik dus liever toe. Alleen dat resulteert er dus in dat je weinig zelf doet. Dus daar werk ik wel aan. Ik bied vaker aan dingen te doen en ik vertel mijn klasgenoten dat ik graag feedback wil. Ik leg het probleem wel voor aan de mensen om me heen zodat ze er evt rekening mee kunnen houden of op in kunnen spelen.

**Geplaatst**: 16-03-15 16:53

Geplaatst: 16-03-15 16:53

Lotgenoot meld zich.... Als ik denk dat ik hoe goed genoeg iets ken ga ik gewoon niet naar het tentamen. Zo slecht maar ik maak mezelf dan wijs dat het beter is een keer goed te gaan leren dan een zeven halen. Vreselijk is het. Maargoed, over een maand of wat ben ik klaar met mijn studie dus ergens is er toch iets goed gegaan.

**Geplaatst**: 16-03-15 16:59

Geplaatst: 16-03-15 16:59

Ik herken me ook heel erg in jouw verhaal.
Daarnaast ben ik ook heel erg van het uitstellen dus alles gecombineerd is niet heel fijn.
In mijn hoofd kan ik ook heel goed bedenken hoe ik iets moet aanpakken (bijv. met iets nieuws leren en hoeveel tijd per dag er aan besteden etc) maar in de praktijk komt daar niets van terecht.

Ik zit al een tijd niet meer op school en stress voor toetsen etc heb ik nooit echt gehad.
Wel kan ik er heel slecht tegen als iemand kijkt hoe ik iets doe, omdat ik dan zenuwachtig word en bang
ben dat ik het verkeerd doe terwijl het misschien wel iets is wat ik gewoon kan.

Ook ben ik nooit snel tevreden met iets dat ik heb gedaan, het kan altijd beter...
En natuurlijk is dat ergens ook wel zo, maar soms moet je ook tevreden zijn met 'goed'.
Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan, perfectionistisch zijn is vooral vermoeiend voor jezelf.

Tips kan ik je helaas ook niet geven, ik blijf wel mee lezen in dit topic.

**Geplaatst**: 16-03-15 17:03

Geplaatst: 16-03-15 17:03

Ik herken me hier zeker in!
Ik ben alleen vrij selectief perfectionistisch haha :')

zo ben ik op mijn werk wel een perfectionist, maar maak ik mijn huiswerk lang niet altijd. Meestal als het betrekking heeft op anderen dan ben ik wel perfectionistisch, maar als het alleen voor mezelf nadelen heeft dan doe ik liever niks.

Mijn discipline wat betreft school is precies zo. Ik ben niet van het uitstellen, ik ben vooral van het niet doen. Daarnaast ervaar ik eigenlijk nooit stress en heb ik ook helemaal geen probleem met een onvoldoende.

Ik denk dat mijn probleem is dat het me vaak ook gewoon allemaal wel lukt zonder enige inzet. Ja, ik ben afgelopen jaar blijven zitten en dat was k*t, maar nu haal ik zonder iets te doen gewoon ruime voldoendes. Dus de behoefte om iets te doen is er ook niet echt...

**Geplaatst**: 16-03-15 17:12

Geplaatst: 16-03-15 17:12

Ja, herkenbaar. En ik heb wel wat concrete tips voor je.

Als eerste: verwacht niet dat je er vanaf komt. Perfectionisme en faalangst zijn lastige eigenschappen die niet zomaar verdwijnen, dus je kan beter focussen op ermee omgaan dan op ze negeren. En dan bedoel ik inderdaad het soort verlammende perfectionisme waardoor je niks meer durft, niet het 'ja ik ben heel perfectionistisch' wat iedereen tegenwoordig in z'n sollicitatiebrief zet.

Maar ja, hoe ga je daar dan mee om?

Nou, onder andere door het bestaan ervan te accepteren. Je zegt zelf al dat je jouw doelen veel te hoog stelt. Blijf je daarvan bewust. Je mag best even teleurgesteld zijn als je het niet hebt gehaald, maar vertel jezelf dan ook dat de meeste mensen hartstikke tevreden zouden zijn met wat je wél hebt bereikt. Jij hoeft daar niet blij mee te zijn, die dwang moet je jezelf niet opleggen, maar hou de teleurstelling wel bij jezelf. Denk niet dat anderen óók die hoge eisen aan jou stellen. Dat is niet zo.

Wat ik zelf had is dat ik bepaalde opdrachten uit ging stellen vanwege die faalangst. Ik blokkeerde soms ook zodra ik het ging proberen. Maar ik had wel keiharde deadlines, dus vroeg of laat moest ik aan het werk. Wat ik daarvan heb geleerd is dat je soms gewoon móet. Ga leren. Ga schrijven. Ga samenvatten. Doe iets. Dat ga je een kwartier of een half uur doen en daarna mag je even een kwartiertje iets anders. En wat je in die 'leertijd' hebt gedaan is niet belangrijk. Het is prima als je een uitgebreide samenvatting hebt gemaakt, maar ook als je 5 woordjes hebt geleerd. Leg jezelf geen onmogelijke studiedruk op.

Ik moest een keer een essay schrijven van 3000 woorden. Het onderwerp had ik, verder ongeveer niks en ik had exact één week om het af te krijgen. Ik heb een schrijfplan gemaakt -iets wat ik nooit deed- en ben toen gewoon maar gaan schrijven zonder al teveel na te denken. Het moest. En het resultaat was mijn hoogste cijfer ooit. Soms werkt het om alle verwachtingen los te laten, jezelf stomweg aan het werk te schoppen en gewoon dóen.

En onthoud dat zelfs de allergrootste helden ook ontzettend vaak hebben gefaald. Niemand is altijd succesvol. En hoe cliché ook, van je fouten leer je. Ik wéét dat het eng is, dat je je misschien schaamt en frustreert bij de gedachten aan een mislukking. Maar probeer, ondanks dat, die gedachtes een beetje om te buigen. Fouten maken is stom en rot maar óók leerzaam.

**Geplaatst**: 16-03-15 17:14

Geplaatst: 16-03-15 17:14

Ergens is het wel logisch dat veel perfectionisten ook opgevers zijn. Immer als jij wil gaan tennissen en dat moet gelijk op Wimbledon niveau (wat uiteraard niet realistisch is) en dat lukt niet dan is de lol er snel af en stop je weer. Alleen mensen die naast enorm gemotiveerd ook realistisch zijn kunnen het opbrengen om door te gaan na tegenslagen.

**Geplaatst**: 16-03-15 17:19

Geplaatst: 16-03-15 17:19

Meld zich,

ik ben niet altijd bang om iets fout te doen, maar als ik iets echt graag wil dan doe ik het juist niet omdat ik niet wil dat het een teleurstelling wordt. Ik heb inmiddels begeleiding op school om me te helpen wel (goed) te leren en die zei een keer tegen mij:
'Het is helemaal niet raar dat je het niet doet, want als je er hard voor werkt en het lukt niet ligt het dus aan jou, en dat besef doet pijn. Als je niet leert ligt het nog wel aan jou, maar omdat je niks hebt uitgevoerd en niet omdat iets niet gelukt is.' en ja, daar zit het 'm bij mij. Juist de dingen die ik graag goed wil doen, die doe ik niet of daar leer ik niet voor zodat ik mezelf niet op die manier de schuld kan geven van een onvoldoende.

Laatst bijgewerkt door Felicxa op 16-03-15 17:24, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-03-15 17:22

Geplaatst: 16-03-15 17:22

Ik denk dat het wel meevalt dat je er niet vanaf komt. Ik ben er dit schooljaar wel van af gekomen.

Ik ben niet perse perfectionistisch maar ik verwacht van mezelf dat ik alles onwijs goed moet doen. Zo had ik voor mezelf begin dit jaar het doel gesteld dat ik alle tentamens in 1 keer moest halen met minimaal een 8. Ik ben 7 jaar niet naar school geweest, wat kan ik van mezelf verwachten? :')

Ik heb een aantal gesprekken gehad met de schoolpsycholoog en die heeft me geleerd meer zelfcompassie te hebben. Hou van jezelf. Durf te zeggen als je een onvoldoende haalt, he dat is klote, maar op naar de herkansing. Je hebt je best gedaan, meer kun je niet doen.

Zelfcompassie is de sleutel, lief worden voor jezelf. Daar kun je bewust van worden door realistisch te gaan kijken naar wat er gebeurt, wat je voelt, welke gedachte je eraan hangt, of dat realistisch is en daar een 'gezonde' gedachte voor in de plaats zetten. Dat vereist oefening, je zult vaker in je valkuil stappen maar het kan wel. Herkennen is de eerste stap

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-03-15 17:27

Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-15 17:27

Ik ben inderdaad heel hard voor mezelf Joolien. Dat is iets wat ik vaak hoor en ook goed weet van mezelf, maar het veranderen is zo moeilijk

Dani: ik bedacht me net ook al iets. Stel, je hebt morgen een toets en hebt er nog niet voor geleerd. Dan heb je twee opties: niets doen en voor je uit gaan zitten staren, of leren en proberen wat puntjes te sprokkelen. Waarom zou je in hemelsnaam niet voor optie 2 kiezen? Met optie 2 is er nog kans dat je íets bereikt, met optie 1 bereik je sowieso niets :)*

Nu nog in werking stellen *pakt boek*

**Geplaatst**: 16-03-15 17:30

Geplaatst: 16-03-15 17:30

Oh, ik zeg ook niet dat je er niet vanaf kan komen - gelukkig wel! Maar als je daar de focus op gaat leggen kan het snel een verplichting worden: ik 'mag' niet meer perfectionistisch doen, en dan kan je alsnog falen. Door te focussen op ermee omgaan haal je die druk er vanaf. Dat heb jij eigenlijk ook gedaan. Je hebt immers geleerd om meer zelfcompassie te hebben, niet om niet meer perfectionistisch te zijn.

Dat is wat ik bedoelde.

**Geplaatst**: 16-03-15 17:37

Geplaatst: 16-03-15 17:37

Yep, ik herken dat.
Ik heb het ook heel erg met toetsen, vooral voor vakken die ik stom/moeilijk vind.
Bijvoorbeeld voor economie. Ik had vandaag een so voor economie en ik had me voorgenomen (zoals altijd) om echt mijn best te doen. Ik maak altijd lijstjes van wanneer ik wat moet doen en ik zeg altijd tegen mezelf: als je gewoon het lijstje afgaat, ken je het en komt alles goed.
Maar ik heb op dit moment ook niet de discipline om echt aan het werk te gaan. Makkelijke dingen (die voor mij makkelijk zijn) doe ik wel, zoals woordjes leren, maar net zoals economie niet. Ik kijk het misschien de dag ervoor een keertje over en hoop maar dat het een makkelijke toets is. Vandaag kwam ik er dus achter dat dat niet het geval was :')

Wat voor mij helpt is niet te veel nadenken, 'gewoon' je boek erbij pakken, gaan lezen en herhalen in je hoofd. Niet te zitten denken van, 'eerst moet ik dan doen, dan ga ik écht leren', want dat doe je niet (ik niet in ieder geval :')

).
Ik leg de lat voor mezelf ook extreem hoog, ik wil altijd minimaal een 8 voor iets halen.
Gelukkig is het nu veel minder dan eerst, dan werd ik zo boos op mezelf dat ik mezelf zo erg naar beneden haalde dat ik er echt ging in geloven. Ik denk nu altijd: als het echt heel erg zou zijn, zou de leraar er wel iets van zeggen. Bij mij is dat 9 van de 10 keer niet het geval, dus waarom zou het bij jou wel zo zijn ?
Als ik dan een onvoldoende haal denk ik simpel gezegd: poedersuiker, maar zit ik er over een paar weken nog mee ? Nee, dan ben ik het al lang vergeten. Gewoon goed je best doen de volgende keer, dan is er helemaal niks aan de hand.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, je bent echt niet de enige

**Geplaatst**: 16-03-15 17:41

Geplaatst: 16-03-15 17:41

Ik herken dit ook heel erg, ik gaf makkelijk op want 'als ik het niet perfect kon dan liever helemaal niet'

Ook met paardrijden heb ik dit moeten leren, ik had het er heel moeilijk mee dat m'n paard na 3 maand nog steeds geen Z liep _O-

Ik heb echt moeten leren genieten van het rijden op zich en niet zozeer van de prestatie die erachter zit, en daarom start ik ook niet. Zolang ik me niet actief ga meten met andere ruiters valt het allemaal best mee, maar ik ben bang dat ik steeds teleurgesteld zou terugkomen van wedstrijd.

Ik heb wel hulp nodig gehad om dit op vlak van school op te lossen, want alleen bleef ik steeds maar in datzelfde cirkeltje lopen. Met de hulp van een heel goeie coach heb ik een opleiding gevonden die me heel goed lag en heb ik geleerd om wat minder streng te zijn voor mezelf

**Geplaatst**: 16-03-15 17:49

Geplaatst: 16-03-15 17:49

kevertje04 schreef:
Ik ben inderdaad heel hard voor mezelf Joolien. Dat is iets wat ik vaak hoor en ook goed weet van mezelf, maar het veranderen is zo moeilijk

Dani: ik bedacht me net ook al iets. Stel, je hebt morgen een toets en hebt er nog niet voor geleerd. Dan heb je twee opties: niets doen en voor je uit gaan zitten staren, of leren en proberen wat puntjes te sprokkelen. Waarom zou je in hemelsnaam niet voor optie 2 kiezen? Met optie 2 is er nog kans dat je íets bereikt, met optie 1 bereik je sowieso niets
Nu nog in werking stellen *pakt boek*

Dat hoef je ook niet alleen te doen, hulp zoeken hierbij kan prima. Heb je ook een schoolpsycholoog? Vraag eens na bij de huisarts of je doorgestuurd kan worden voor eeen cursus of training tegen faalangst.
Veranderen kan echt, je moet alleen zoeken hoe

**Geplaatst**: 16-03-15 17:53

Geplaatst: 16-03-15 17:53

Herkenbaar, met deze problemen liep ik ook rond in de tweede en derde. Het kwam zelfs vaker voor dat ik spijbelden of nep ziek was om een toets niet te hoeven maken.
Uiteindelijk ben ik er van af gekomen door geen doel te stellen per toets, maar een algemeen doel. Bijvoorbeeld: havo in 1x halen. Nu gaat het stukken beter. Ik weet namelijk dat een 6 ook voldoende is om de havo te halen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-03-15 18:05

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-15 18:05

Joolien, ik heb al een begeleider op school die me probeert te helpen. Het enige probleem is dat ik me na zo'n gesprek een uur of twee gemotiveerd voel en daarna alles weer wegzakt en ik niets meer doe.

**Geplaatst**: 16-03-15 18:15

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst: 16-03-15 18:15

Oh dat is jammer, kan ze je niet wat meer handvatten geven? Heb je ook aangegeven dat het niet werkt zo?
Dan toch maar eens de stap maken naar de huisarts. Dat klinkt raar maar dat hoeft echt niet raar te zijn.

**Geplaatst**: 16-03-15 18:21

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst: 16-03-15 18:21

Ik kan me hier ook heel erg in vinden... Werk sinds deze week met een hele strakke planning die ik per week met halve uren plan. Het werkt wel en dit is de eerste keer dat ik afwijk van de planning... Voor mij is het een hele fijne houvast om zo'n overzicht te hebben!

**Geplaatst**: 16-03-15 18:30

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst: 16-03-15 18:30

Je bent hier ook welkom.

[STW] Extreme uitstellers/luilakken gezocht

**Geplaatst**: 16-03-15 18:37

Geplaatst: 16-03-15 18:37

Herkenbaar!
Voor mij werkte het afgelopen jaar heel goed om niet thuis te studeren, maar bijvoorbeeld in de stilteruimte in de UB. Of samen met een super gemotiveerde, stil, hard werkende medestudent die je meesleept in zijn/haar leerproces. En je er op aanspreekt als je andere dingen gaat doen.
En dan gewoon boek, papier en pen. Anders dwaal ik vanzelf weer af met Facebook, bokt etc.

Voor mij was dit de enige manier waarop ik mezelf tot studeren kon/kan zetten.

Ook had ik bij een training een bepaald schema gekregen. Namelijk: 45 min leren, 15 min pauze, 45 min leren, 15 min pauze, 45 min leren, 60 min pauze. Daarna dit schema weer opnieuw toepassen als daar tijd voor is. Ik had bijvoorbeeld hele dagen vrij. Dan zat ik van 9-12 en van 13-16. Als ik echt tentamen de volgende dag had dan ook nog van 19-22.
Dat werken met tijdschema's werkte voor mij heel goed, mits in de stilteruimte buiten huis.

Ook aan de keukentafel met een moeder die op m'n vingers kijkt, werkte voor mij heel goed haha.

**Geplaatst**: 16-03-15 18:42

Geplaatst: 16-03-15 18:42

kevertje04 schreef:
Ik hoop met dit topic 'lotgenoten' te vinden die dezelfde eigenschappen hebben (gehad) en dat we elkaar misschien kunnen helpen om dit te verbeteren.

Zolang ik me kan herinneren ben ik een ontzettende perfectionist. Ik leg de lat op de maan en als ik daar niet kom, heb ik volgens mezelf meteen gefaald. Alles moet in één keer goed gaan, ik mag geen steken laten vallen of fouten maken. Het is zelfs zo erg geworden dat iets proberen (met de kans op falen) erger is dan iets helemaal niet doen. Als ik bijvoorbeeld niet goed genoeg heb geleerd voor een toets, dan durf ik hem ook niet te maken, uit angst dat ik zal falen. Waar de meeste zeggen: 'deelnemen is erger dan winnen' en 'je hebt het in ieder geval geprobeerd', geldt dat voor mij absoluut niet. Heb ik m'n doel niet gehaald, dan heb ik gefaald. Dit resulteert vaak in het gevoel dat ik dingen niet kan: ik leg de lat te hoog voor mijn kunnen, te hoog voor het kunnen van de meeste mensen. Toch voel ik me rot als ik mijn doel niet bereik, ook als dat doel dus voor zovelen onbereikbaar is.

Hoewel ik dus een perfectionist ben, ben ik ook een opgever. Als iets dreigt mis te gaan/niet te lukken, houd ik er meteen mee op. Dan doe ik net alsof ik er nooit aan begonnen ben en alsof dat helemaal niet mijn doel was. Ik schuif dingen op omdat ik te bang ben om te falen. Als er een opdracht niet lukt, ben ik er meteen van overtuigd dat ik het niet kan. Omdat het (in mijn ogen) dan toch al hopeloos is, geef ik op.

Maar... naast deze twee eigenschappen heb ik ook nog eens geen discipline. Ik heb een reëel doel gekregen van mijn begeleider voor de cijfers die ik moet halen om te slagen, met een beetje inzet kan ik dat doel prima halen. Maar man, die discipline? Uren kan ik internetten/lezen/voor me uit staren met in mijn achterhoofd 'je moet leren, je moet leren, ga nou leren, kom op, je moet leren'. Maar doen? Nope. En met de examens in zicht, is dat geen goede instelling...

Dus, zijn er bokkers die zich kunnen vinden in deze eigenschappen en tips hebben hoe dit te verbeteren? Die me een enorme schop onder m'n kont kunnen geven of juist een hart onder de riem kunnen steken?

Zoooooo bekend.. Ik ben echt precies zo.. Nu heb ik op mijn werk een leidinggevende functie gekregen en ik moet zeggen, dat helpt mij heel goed.. Ik MOET dingen afmaken.. Ik MOET reeële doelen stellen.. Moet zeggen dat me dat meer rust geeft..

**Geplaatst**: 16-03-15 21:42

Geplaatst: 16-03-15 21:42

Het eerste zeg je eigenlijk zelf al, je hebt angst om te falen. Heel veel mensen hebben last van faalangst en hier zijn heel veel boeken, trainingen en oefeningen voor, misschien eventjes googelen. Een goede tip is om te leren relativeren. Wat gebeurt er als je een 6 haalt ipv een 8? Niks ergs toch? Probeer de lat iets lager voor jezelf te leggen, dan ben je tevreden als je het hebt gehaald.

Ik herken het ook wel een beetje, vooral het laatste gedeelte. Nu ook, ik moet zoveel doen voor school en inderdaad in mijn achterhoofd hoor ik 'ga nou wat doen!' maar vervolgens dwaal ik weer uren op het internet. Af en toe heb ik een momentje dat ik een paar uur onwijs geconcentreerd werk en dan neem ik heel even pauze om vervolgens nooit meer te beginnen. Wel merk ik dat ik in een rustige omgeving veel meer concentratie heb. Telefoon even uit, desnoods de wifi uit en denken aan het gevoel dat je het af hebt. Want je zult er toch vroeg of laat mee moeten dealen.

**Geplaatst**: 17-03-15 22:10

Geplaatst: 17-03-15 22:10

LindyH schreef:
Je bent hier ook welkom.
[STW] Extreme uitstellers/luilakken gezocht

Lees dit topic inderdaad eens door. Staat ergens een pdf in die je echt een hoop inzicht kan geven in jezelf als persoon en ook heel veel tips worden er gegeven.
Toch denk ik dat het in jouw geval misschien ook wel goed is om er een professional bij te halen. Kan je begeleider je niet doorverwijzen ofzo?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-15 22:20

Re: Perfectionistische, ongedisciplineerde opgever: hoe dan?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-15 22:20

Geen idee eigenlijk, ik heb donderdag weer een gesprek met haar dus zal er dan naar vragen.

**Geplaatst**: 17-03-15 22:27

Geplaatst: 17-03-15 22:27

kevertje04 schreef:
Ik hoop met dit topic 'lotgenoten' te vinden die dezelfde eigenschappen hebben (gehad) en dat we elkaar misschien kunnen helpen om dit te verbeteren.

Zolang ik me kan herinneren ben ik een ontzettende perfectionist. Ik leg de lat op de maan en als ik daar niet kom, heb ik volgens mezelf meteen gefaald. Alles moet in één keer goed gaan, ik mag geen steken laten vallen of fouten maken. Het is zelfs zo erg geworden dat iets proberen (met de kans op falen) erger is dan iets helemaal niet doen. Als ik bijvoorbeeld niet goed genoeg heb geleerd voor een toets, dan durf ik hem ook niet te maken, uit angst dat ik zal falen. Waar de meeste zeggen: 'deelnemen is erger dan winnen' en 'je hebt het in ieder geval geprobeerd', geldt dat voor mij absoluut niet. Heb ik m'n doel niet gehaald, dan heb ik gefaald. Dit resulteert vaak in het gevoel dat ik dingen niet kan: ik leg de lat te hoog voor mijn kunnen, te hoog voor het kunnen van de meeste mensen. Toch voel ik me rot als ik mijn doel niet bereik, ook als dat doel dus voor zovelen onbereikbaar is.

Hoewel ik dus een perfectionist ben, ben ik ook een opgever. Als iets dreigt mis te gaan/niet te lukken, houd ik er meteen mee op. Dan doe ik net alsof ik er nooit aan begonnen ben en alsof dat helemaal niet mijn doel was. Ik schuif dingen op omdat ik te bang ben om te falen. Als er een opdracht niet lukt, ben ik er meteen van overtuigd dat ik het niet kan. Omdat het (in mijn ogen) dan toch al hopeloos is, geef ik op.

Maar... naast deze twee eigenschappen heb ik ook nog eens geen discipline. Ik heb een reëel doel gekregen van mijn begeleider voor de cijfers die ik moet halen om te slagen, met een beetje inzet kan ik dat doel prima halen. Maar man, die discipline? Uren kan ik internetten/lezen/voor me uit staren met in mijn achterhoofd 'je moet leren, je moet leren, ga nou leren, kom op, je moet leren'. Maar doen? Nope. En met de examens in zicht, is dat geen goede instelling...

Dus, zijn er bokkers die zich kunnen vinden in deze eigenschappen en tips hebben hoe dit te verbeteren? Die me een enorme schop onder m'n kont kunnen geven of juist een hart onder de riem kunnen steken?

Zou het kunnen dat je misschien niet zozeer geen discipline hebt, maar eerder enorme last hebt van passieve faalangst?
http://www.carrieretijger.nl/functioner ... t-hanteren - hierin staat een stukje over passieve faalangst
en hierin staat ook meer over passieve faalangst:
http://www.orthopedagogiek.com/Faalangst.htm

Nomineer dit bericht ×