Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 16:53

Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 16:53

Mijn man en ik hebben een grote kinderwens. Nu alles wat concreter wordt komen ook zaken als kinderopvang, taakverdeling, etc ter sprake.

Nu zit het zo:
Ik ben afgestudeerd aan de universiteit, werk 24uur als jurist en rij zeer fanatiek paard.
Mijn man heeft een eigen bedrijf en werkt praktisch 24/7.

Mocht er een baby komen zou deze drie dagen naar de opvang moeten. Oma's die oppassen willen we niet. Ene is onpraktisch wegens reistijd. Andere heeft altijd aangegeven niet vast te willen oppassen.
Daarnaast is mijn man van mening het is ons kind, dus ons 'probleem'.

Nu komt de kwestie. 3/4 van mijn salaris zou naar de opvang gaan. Ik zou 24uur werken voor nog geen 500€ per maand.
Nu zullen de meeste zeggen 'mmar je krijgt toch toeslag?'
Die krijgen wij dus nauwelijks.

Ik zou letterlijk werken voor de opvang en betalen van m'n eigen zorgverzekering/mobiel.

Ik overweeg dus om dan te stoppen met werken.
Maar als ik dat noem zegt men wat zonde, niet goed, je komt nooit meer aan de bak, etc.

Zijn er meer dames die in deze situatie zitten/zate ln en wat was jullie overweging om wel of niet te stoppen met werken.

**Geplaatst**: 20-01-15 16:56

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 20-01-15 16:56

Als je zonder het extra geld niet in de problemen komt en jij niet doodongelukkig wordt als je 7 dagen per week thuis zit, zou ik schijt hebben aan wat anderen van je denken.
Het gaat erom dat jij, je man en natuurlijk jullie kindje gelukkig zijn en niemand kan jou beter zeggen hoe dat moet dan jij zelf.

**Geplaatst**: 20-01-15 16:56

Geplaatst: 20-01-15 16:56

ik kan je niet echt helpen, maar ik kan je wel vertellen dat ik het als kind het altijd erg fijn vindt dat mijn moeder altijd thuis is.

**Geplaatst**: 20-01-15 16:59

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 20-01-15 16:59

Mijn moeder heeft precies het zelfde gedaan. Ook kwa werk en opleiding het zelfde. Ons thuis opgevoed en toen weer gaan werken. Ben haar nog steeds dankbaar voor. Ze heeft nu een succesvol eigen bedrijf. Ik stuur je even een PB.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:01

Geplaatst: 20-01-15 17:01

Maar als je het kind naar de opvang brengt, dan gaat "ons kind, ons probleem" toch ook eigenlijk niet meer op? In mijn ogen kun je hem/haar dan net zo goed naar de oma's brengen. Maar daar heb je nog een reden voor, dus oké.

KoudbloedKim schreef:
Als je zonder het extra geld niet in de problemen komt en jij niet doodongelukkig wordt als je 7 dagen per week thuis zit, zou ik schijt hebben aan wat anderen van je denken.
Het gaat erom dat jij, je man en natuurlijk jullie kindje gelukkig zijn en niemand kan jou beter zeggen hoe dat moet dan jij zelf.

En dat inderdaad.

Van de andere kant begrijp ik je redenatie "Ik zou letterlijk werken voor de opvang en betalen van m'n eigen zorgverzekering/mobiel." niet helemaal.
Als je dan stopt met werken dan heb je toch nog minder te besteden?

Ik heb zelf geen kinderen, maar ik ben een sterk gelover in dat alles uiteindelijk altijd op z'n pootjes terecht komt, als je maar wil.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:02

Geplaatst: 20-01-15 17:02

Ook mijn moeder is gestopt met werken en had een erg leuke baan maar opgegeven voor haar kinderen.
Ben haar daar nog elke dag dankbaar voor.
Toen mijn broertje en ik wat groter werden is ze weer gaan werken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 17:04

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 17:04

Dat vind ik als kind zelf ook.

Overigens zou ik niet hele dag thuis zitten. Ben veel met paarden in de weer.
Wellicht dat ik intellectueel na een tijdje wat zou missen. Maar denk de eerste periode niet.

Financieel maakt het niet veel uit. Betaal nu alles zelf, maar meer om te bewijzen aan de buitenwereld dat ik echt wel geëmancipeerd ben

**Geplaatst**: 20-01-15 17:05

Geplaatst: 20-01-15 17:05

Geheel je eigen keuze :-)

Wat KBK ook zegt, als je er zelf niet ongelukkig van wordt als je 7 dagen per week thuis zit dan vooral doen.

Hou er wel rekening mee dat in jouw vakgebied de ontwikkelingen waarschijnlijk zo zijn dat het lastig is om weer aan het werk te komen als kindlief naar de basisschool gaat. Veranderende wet en regelgeving endergelijke.
Je kunt wellicht ook nog kijken of je op een goedkopere manier het probleem kunt oplossen. 2 dagen opvang bijvoorbeeld en 1 dag thuiswerken. Of 2 dagen thuis werken en 2 dagen op kantoor (met opvang) (en dus eigenlijk meer gaan werken). Wellicht is een gastouder goedkoper dan een kinderopvang etc.etc.etc.. De keuze hoeft niet zo zwart/wit te zijn.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:05

Geplaatst: 20-01-15 17:05

Ik ben er 9 jaar "uit" geweest toen de kinderen klein waren.
Geen moment spijt van gehad.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:06

Geplaatst: 20-01-15 17:06

Ik heb om bovenstaande reden gekozen thuis te blijven..nu hou jij nog 500 euro over.. das nog luxe:p.. ik ben mijn baan als accountmanager kwijt geraakt torn ik zwanger was, de baantjes die ik nu kan krijgen zijn ongeveer minimumloon. Dat gaat ongeveer door naar de opvang.. reken daarbij dat je baan geen reiskosten vergoed..ik hield ongeveer 1 euro per uur over

.

Daarnaast werkt mijn man zeer onregelmatig,wat ook nog eens lastig plant met opvang.

Ben nu bezig om gastouder te worden, tot mijn zoontje naar school gaat, en mijn fotografie wat meer op te pakken.

Maar eerlijk? Ik mis het werken/ collega's best vaak.. even geen mama want dat ben ik 24/7

**Geplaatst**: 20-01-15 17:06

Geplaatst: 20-01-15 17:06

Hm ik vind dit lastig. Ik ben zelf student dus ik heb er niet zelf ervaring mee maar ik kan me voorstellen dat het een moeilijke beslissing is.
Ik denk dat je het in ieder geval niet van het geld moet laten afhangen.
Wat voor verdoening haal jij uit je werk? Wil je later wel weer aan een baan beginnen? want dat maak je wel heel moeilijk als je er nu uit stapt. En wat kan jouw man voor je doen? Of ligt het echt bij jou. Kan hij niet minder werken? Een dag in de week thuis zijn? Hij zegt wel dat hij vindt dat jullie kinderen jullie 'probleem' zijn maar het klinkt alsof het meer jouw probleem is en niet van hem.. Ik merk vaak dat in dit soort situaties die beslissing altijd bij de vrouw ligt en vaak niet bij de man.

Verder denk ik persoonlijk dat je niet moet stoppen met werken. Ik denk dat financieel onafhankelijk zijn erg belangrijk is. Stel dat er iets gebeurt, met je relatie of met je man zelf, dan ben jij in ieder geval in staat om voor jezelf te zorgen. Dit heeft mijn moeder echt gered toen ze van mijn vader wilde scheiden en hij weigerde alimentatie te betalen. Daarom zou ik persoonlijk altijd blijven werken, al is het maar part time. Ik denk dAT het erg waardevol is op een persoonlijk niveau.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:06

Geplaatst: 20-01-15 17:06

Klopt je berekening wel?

Als je 500 overhoudt dan breng je dus 3/4= 1500 euro weg naar de opvang.

Delen door 4 weken en dan 3 dagen in de week zou dat neerkomen op 125 euro per dag voor de opvang. Klopt dat wel?

Ik heb geen kids maar als de opvang zo duur is dan zou ik serieus overwegen om te stoppen met werken en proberen via bv een gastouderbureau als thuisopvang te gaan werken. Dus inschrijven/kwalificeren en op die manier werken alleen dan thuis.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:09

Geplaatst: 20-01-15 17:09

Ik snap je twijfel. Maar het "ik werk dan voor bijna niets, mijn salaris gaat naar de kinderopvang" vind ik echt flauwekul. Het zijn ook de kinderen van je man. Dus zeker 50% van de kosten zijn voor zijn rekening. Maar, (en nu wordt het interessant), je man heeft een eigen bedrijf. Informeer eens bij zijn accountant of je niet (een deel van) de kinderopvang op het bedrijf kan laten drukken. Succes met deze puzzel.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:09

Geplaatst: 20-01-15 17:09

_lautje_ schreef:
Dat vind ik als kind zelf ook.

Overigens zou ik niet hele dag thuis zitten. Ben veel met paarden in de weer.
Wellicht dat ik intellectueel na een tijdje wat zou missen. Maar denk de eerste periode niet.

Financieel maakt het niet veel uit. Betaal nu alles zelf, maar meer om te bewijzen aan de buitenwereld dat ik echt wel geëmancipeerd ben

Maar hoe ga je dit dan met kind en paard doen en combineren.

Als je werkt voor op opvang zou ik persoonlijk thuisblijven

**Geplaatst**: 20-01-15 17:10

Geplaatst: 20-01-15 17:10

Ik werkte 36 uur voordat ik zwanger raakte. Ben teruggegaan in uren naar 28, waarvan ik 4 uur thuis kan werken. Onze kinderen gaan dus 3 dagen naar de opvang.
Ik heb ook altijd gezegd: opvang is prima, maar maximaal 3 dagen per week. Zeker voor erg jonge kinderen vind ik een dag opvang erg intensief. Daarom hebben we in het begin ook voor gastouderopvang gekozen: veel rustiger, huiselijker en persoonlijker. Helaas 2x een gastgezin gehad dat er mee moest stoppen. Onze oudste was toen bijna 4, de jongste 2. We zijn toen overgestapt naar een KDV. Onze jongste kon het wel hebben (is zelf een grote druktemaker die erg beziggehouden wil worden), voor onze rustig aangelegde oudste was ik blij dat we altijd gastouders hadden. Die paar maanden dat hij wel op het KDV zat, was echter een mooie overgang naar school

Ik baal er af en toe wel van dat onze kids ook meteen lange dagen hebben op de opvang (i.v.m. grote reisafstanden van zowel mijn man als mij qua woon-werkverkeer). Ik probeer daarentegen op mijn vrije dag ook echt regelmatig iets leuks met ze te ondernemen

Voordeel van blijven werken is dat je in ieder geval in het arbeidsproces blijft. Als je bijvoorbeeld 2 kinderen krijgt, met een paar jaar ertussen, en je wilt thuisblijven totdat de jongste op school zit, ben je al zo 6-8 jaar uit het arbeidsproces. Dat is een lange tijd, wat het lastig maakt om er weer tussen te komen.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:10

Geplaatst: 20-01-15 17:10

Ik raad het af.

Ten eerste: het is echt niet makkelijk om straks weer aan de slag te komen tegen de tijd dat je dat wel weer wilt, dat ten eerste. Zeker in jouw vak omdat je de wetgeving en jurisprdentie bij moet houden.

Ten tweede: Waarom nu besluiten, je krijgt nog zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof, wacht eerst af hoe het gaat. Misschien heb je na een paar maanden met een baby thuis te hebben gezeten ontzettend zin om weer naar kantoor te gaan! Een vriendin van mij werd na 6 weken al gek thuis en was blij dat ze eruit kon en de maatschappij in kon, had ze ook niet van zichzelf verwacht vantevoren.

Ten derde: als je er voor kiest om te stoppen: regel de financiele consequenties voor de lange termijn! Het is misschien moeilijk om het bespreekbaar te maken maar oh zo verstandig...
Leg bij een notaris vast met je man/vriend hoe jullie de consequenties van deze gezamenlijke keuze gaan dragen mochten jullie uit elkaar gaan.. Jij geeft heel veel op aan werkervaring, toegang tot de arbeidsmarkt, kans op carriere/salarisgroei, mogelijke bijscholing via je werkgever, je pensioen, recht op WW. Enzovoorts.
Denk hier niet licht over, zeker niet gezien de tendens dat partneralimentatie maar afgeschaft moet worden. Als je nu niets regelt en je bent tegen de wettelijke partneralimentatie of komt daarvoor niet in aanmerking, dan betekent het simpelweg dat mochten jullie uit elkaar gaan of je man overkomt iets, dat jij niets hebt en 3 hoog achter kan eindigen mét je kind(eren). Ik heb het helaas gezien om me heen, ook hoogopgeleide vrouwen.
Ook voor de kinderen zou je dus mogelijk inkomen en pensioen voor jou moeten afspreken samen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 17:11

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 17:11

Werk krijgen ben ik biet zo bang voor. Werk nu ook voor een bedrijf van mijn vriend/schoonouders en er is altijd wel iets. Desnoods ga ik tomatenplukken

Meer werken is ook geen optie. Ik ben ernstig verwend op dat vlak en vind 24uur meer als zat. Een tijdje 32uur gedaan en was blij toen dat over was

**Geplaatst**: 20-01-15 17:11

Geplaatst: 20-01-15 17:11

Ik ben ook jurist en ben bij de geboorte van onze zoon gestopt met werken. Onze dochter is een jaartje later geboren en toen ze beide naar (voor)school gingen ben ik weer part time gaan werken. Nu zijn ze 5 en 6 en heb ik het geluk dat ik praktisch naast school werk en dus net voor schooltijd weg kan om ze op te halen. Wij hebben ook amper recht op toeslagen door het inkomen van mijn man, dus opvang is inderdaad ontzettend duur.

Buiten dat vind ik het ook niet prettig om een baby naar de creche te brengen, maar dat is natuurlijk een persoonlijke overweging. Ik ben heel erg blij dat we het zo hebben gedaan en ik heb enorm genoten van de babytijd, maar geniet nu ook weer van het werkende leven. Qua carrière weet ik niet of het veel heeft uitgemaakt. Mijn eerste functie na mijn onderbreking was inderdaad gewoon weer een startersfunctie, maar dat is nu (na ca 2 jaar) ook weer redelijk recht getrokken. Als je geen 40u werkt zal je denk ik nooit de absolute top behalen, dus dan maakt een paar jaartjes er tussenuit uiteindelijk ook niet veel uit.

Het belangrijkste lijkt me is dat je keuzes maakt waar je zelf achter staat en wees ook niet bang om van mening te veranderen. Misschien word je gillend gek na 3 maanden met een baby thuis of ben je juist veel huiselijker dan je verwacht. Probeer je verlof na de bevalling wat te verlengen en bedenk rustig wat je wil, dan komt het vast wel goed

**Geplaatst**: 20-01-15 17:12

Geplaatst: 20-01-15 17:12

Gemiddelde opvang kost volgens mij 6,70 euro per uur dus ook al krijg je wat minder terug dan houdt je toch best wel wat over en 600 euro is toch ook geen kattepis

**Geplaatst**: 20-01-15 17:13

Geplaatst: 20-01-15 17:13

He Lautje!
Ik herken je uit het andere 'zwanger' topic ;-)

Maar een vriendin van mij is onlangs gestopt met werken omdat ze de combinatie niet meer kon maken tussen werk (hoofd personeelszaken) op een heel groot verzekeringskantoor en 3 kinderen (3, 6, 7 jaar). Zij is haar hele leven een streber geweest, studeren, goede baan etc. Haar grootste angst was om als zij zou stoppen in een gat te vallen en de gesprekken van niveau te missen. Daarom is ze nu een soort bijscholing aan het doen maar helemaal in haar eigen tijd. Ze is ontzettend blij met de keuze die ze nu gemaakt heeft, ook al hebben ze misschien nu financieel niet zoveel middelen meer als eerst.

Het gaat vooral om waar jij je goed bij voelt denk ik. Wil je koste wat kost blijven werken en geniet je van de dingen die je doet dan moet je dat blijven doen. Heb je er geen problemen mee om met het kind thuis te komen en dan misschien thuis aan je kennis te werken, dan kun je gaan genieten van je kindje. Verhalen van: Je raakt eruit, je raakt achter etc. geloof ik niet zo in. Als er ergens een raam sluit, gaat er ergens anders een raam open. (wijzen woorden uit de sound of music

)

**Geplaatst**: 20-01-15 17:14

Geplaatst: 20-01-15 17:14

Waves schreef:
Ik raad het af.

Ten eerste: het is echt niet makkelijk om straks weer aan de slag te komen tegen de tijd dat je dat wel weer wilt, dat ten eerste. Zeker in jouw vak omdat je de wetgeving en jurisprdentie bij moet houden.

Ten tweede: Waarom nu besluiten, je krijgt nog zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof, wacht eerst af hoe het gaat. Misschien heb je na een paar maanden met een baby thuis te hebben gezeten ontzettend zin om weer naar kantoor te gaan! Een vriendin van mij werd na 6 weken al gek thuis en was blij dat ze eruit kon en de maatschappij in kon, had ze ook niet van zichzelf verwacht vantevoren.

Ten derde: als je er voor kiest om te stoppen: regel de financiele consequenties voor de lange termijn! Het is misschien moeilijk om het bespreekbaar te maken maar oh zo verstandig...
Leg bij een notaris vast met je man/vriend hoe jullie de consequenties van deze gezamenlijke keuze gaan dragen mochten jullie uit elkaar gaan.. Jij geeft heel veel op aan werkervaring, toegang tot de arbeidsmarkt, kans op carriere/salarisgroei, mogelijke bijscholing via je werkgever, je pensioen, recht op WW. Enzovoorts.
Denk hier niet licht over, zeker niet gezien de tendens dat partneralimentatie maar afgeschaft moet worden. Als je nu niets regelt en je bent tegen de wettelijke partneralimentatie of komt daarvoor niet in aanmerking, dan betekent het simpelweg dat mochten jullie uit elkaar gaan of je man overkomt iets, dat jij niets hebt en 3 hoog achter kan eindigen mét je kind(eren). Ik heb het helaas gezien om me heen, ook hoogopgeleide vrouwen.
Ook voor de kinderen zou je dus mogelijk inkomen en pensioen voor jou moeten afspreken samen.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik heb het ook maar al te vaak gezien. Het is een rot iets om over na te denken en met je mam te bespreken, maar hij zak zeker een deel van de verantwoordelijkheid koeten dragen mocht jij toch gaan stoppen. Anders leg je alle macht bij hem neer. En zoiets is funest voor een relatie.

**Geplaatst**: 20-01-15 17:15

Geplaatst: 20-01-15 17:15

Hier het zelfde dilemma ik ben nu 27 weken zwanger en we zijn aan het denken of ik zalstoppen met werken.
Nu wordt daar heel erg raar op gereageerd door iedereen in mijn omgeving

**Geplaatst**: 20-01-15 17:19

Geplaatst: 20-01-15 17:19

Twist1991 schreef:
Waves schreef:
Ik raad het af.

Ten eerste: het is echt niet makkelijk om straks weer aan de slag te komen tegen de tijd dat je dat wel weer wilt, dat ten eerste. Zeker in jouw vak omdat je de wetgeving en jurisprdentie bij moet houden.

Ten tweede: Waarom nu besluiten, je krijgt nog zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof, wacht eerst af hoe het gaat. Misschien heb je na een paar maanden met een baby thuis te hebben gezeten ontzettend zin om weer naar kantoor te gaan! Een vriendin van mij werd na 6 weken al gek thuis en was blij dat ze eruit kon en de maatschappij in kon, had ze ook niet van zichzelf verwacht vantevoren.

Ten derde: als je er voor kiest om te stoppen: regel de financiele consequenties voor de lange termijn! Het is misschien moeilijk om het bespreekbaar te maken maar oh zo verstandig...
Leg bij een notaris vast met je man/vriend hoe jullie de consequenties van deze gezamenlijke keuze gaan dragen mochten jullie uit elkaar gaan.. Jij geeft heel veel op aan werkervaring, toegang tot de arbeidsmarkt, kans op carriere/salarisgroei, mogelijke bijscholing via je werkgever, je pensioen, recht op WW. Enzovoorts.
Denk hier niet licht over, zeker niet gezien de tendens dat partneralimentatie maar afgeschaft moet worden. Als je nu niets regelt en je bent tegen de wettelijke partneralimentatie of komt daarvoor niet in aanmerking, dan betekent het simpelweg dat mochten jullie uit elkaar gaan of je man overkomt iets, dat jij niets hebt en 3 hoog achter kan eindigen mét je kind(eren). Ik heb het helaas gezien om me heen, ook hoogopgeleide vrouwen.
Ook voor de kinderen zou je dus mogelijk inkomen en pensioen voor jou moeten afspreken samen.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik heb het ook maar al te vaak gezien. Het is een rot iets om over na te denken en met je mam te bespreken, maar hij zak zeker een deel van de verantwoordelijkheid koeten dragen mocht jij toch gaan stoppen. Anders leg je alle macht bij hem neer. En zoiets is funest voor een relatie.

Ik mag van geluk spreken dat mijn moeder alweer een aantal jaar aan het werk was toen mijn vader overleed. Destijds was er nog een goede weduwenuitkering, maar ook die voorzieningen zijn er tegenwoordig niet meer. Dus ook mijn moeder had met 2 dochters op 3 hoog achter kunnen eindigen.
Nu is het stoppen met werken ook niet helemaal haar eigen keuze geweest destijds, maar ze zou het nu nooit meer zo doen...

**Geplaatst**: 20-01-15 17:20

Geplaatst: 20-01-15 17:20

Ze heeft dr keuze al gemaakt klinkt het. ;-)

Ik snap het absoluut niet maar dat komt misschien ook omdat wij de zorg/inkomen gelijk verdelen, mijn vriend zou absoluut niet accepteren dat ik zou stoppen met werken en ik zou absoluut niet accepteren dat hij 24/7 aan het wetk zou zijn. Wij willen beiden niet alleen volledig verantwoordelijk zijn voor ofwel het huishouden/kind ofwel het inkomen. Gelukkig denken we daar hetzelfde over.
Zo delen we ook veel meer dezelfde ervaringen en hebben dus ook veel begrip voor elkaar. We weten allebei hoe het voelt om een dag met kind thuis te hebben en alle zaken die daarbij komen, en hoe het voelt om na een dag op kantoor thuis te komen met alle werkproblemen die daar bij horen.

Ik vind dat iedereen zelf maar moet weten wat ie doet maar als je maar verantwoordelijkheid neemt voor je eigen onderhoud, dus niet bij de bijstand aan komen kloppen als je misschien een keer alleen komt te staan en samen goede afspraken maken.

Laatst bijgewerkt door Waves op 20-01-15 17:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 17:24

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 17:24

Berekening klopt echt

hou nog geen 500 over. Zou voor drie dagen opvang bij ons 980€ kwijt zijn per maand. Krijg 180,- opvang terug. Dus zou een 470 over houden.

Mijn man kan beslist niet minder werken. Hij heeft een heel groot familiebedrijf en rijdt continu van en naar de locaties bij ons in de buurt naar de locaties elders in er land. Een dergelijk bedrijf vereist dat hij er 6dagen in de week is van 07:00 tot 19;00 en in de avond vaak nog vergaderingen.

Nomineer dit bericht ×