Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 14:17

Moeder weer boos op me

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 14:17

Mijn moeder (67 jaar) word om de haverklap boos op me en ik voel me daar echt rottig over.
Mijn moeder is zo ontzettend veel eisend dat ik er niet meer tegen op kan boksen.
Ze heeft artrose in haar rug dus ik moet vaak boodschappen voor haar doen, heel vaak is haar beltegoed op dan moet ik weer allemaal instanties bellen of beltegoed voor haar kopen.
Ik heb een rollator voor haar gekocht en als ze ergens naar toe moet breng ik haar vaak omdat ze niet met het openbaar vervoer durft.
Daarbij wilt bijna elke maand wel geld van me lenen.
Als ik 2 dagen niet bel is ze meteen boos en zegt ze dat ik haar in de steek laat.
En zo kan ik nog wel even door gaan.

Nu heeft mijn half broer (haar zoon) een uur geleden een zoontje gekregen, met die broer heb ik nauwelijks contact en mijn moeder trouwens ook niet.
Ze belde me net dus op om dat te vertellen maar ik werk full time en kan nu gewoon niet weg van me werk.
Word me moeder wederom kwaad op me en dat ze erg teleurgesteld is dat we er nu niet meteen heen kunnen gaan en dat mijn broer ook erg teleurgesteld is.
(hij woont 142 kilometer rijden)

Nu voel ik me weer klote, wat moet ik daar nou mee.
Toch maar weg gaan van me werk?
Dat zal zeker niet op prijs gesteld worden....

**Geplaatst**: 20-01-15 14:18

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 14:18

Voor jezelf opkomen. Kom het eerste in me op

**Geplaatst**: 20-01-15 14:19

Geplaatst: 20-01-15 14:19

Ben jij even gek.

Dat je voor je moeder wilt zorgen is prima, maar vergeet alsjeblieft niet grenzen te stellen. Onder werktijd of als je andere afspraken hebt gaat dat absoluut door, behalve in noodgevallen.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:20

Geplaatst: 20-01-15 14:20

Nee, niet weg gaan van je werk. Heeft je moeder ook psychische problemen dat ze zo doet?

**Geplaatst**: 20-01-15 14:20

Geplaatst: 20-01-15 14:20

Nee niet van je werk weggaan! .... je moeder moet leren dat jij grenzen hebt... en dat nee ook nee is... (net als paarden

).... dus je hebt nee gezegd... en dat is het.... wat je wel kan doen is een afspraak maken wanneer jullie wel kunnen gaan.... maar echt absoluut niet van je werk weggaan voor zoiets (als ze nou een hartaanval had gehad... oke... maar denk zelfs dat die nieuwe ouders niet op haar zitten te wachten)

**Geplaatst**: 20-01-15 14:20

Geplaatst: 20-01-15 14:20

Kijk, ik snap dat je veel voor je moeder wilt doen, maar je moet niet vergeten dat je ook nog een eigen leven hebt. En dat moet jouw moeder ook gaan snappen, jij hebt je werk, waarschijnlijk nog sport en een sociaal leven.
Misschien een keer een goed gesprek met haar aangaan? Misschien iets van zorg regelen die haar kunnen ondersteunen/helpen met booschappen, beltegoed en bellen? Geeft jou weer wat ademruimte iig

**Geplaatst**: 20-01-15 14:21

Geplaatst: 20-01-15 14:21

Je kan alleen goed voor een ander zorgen als je éérst goed voor jezelf zorgt en jezelf niet overbelast (of anderszins in de problemen brengt). Grenzen stellen dus. Het is super van je om je moeder te helpen, maar ze mag wel beseffen dat je niet kan toveren

**Geplaatst**: 20-01-15 14:22

Geplaatst: 20-01-15 14:22

Even heel hard: als jij aan het werk bent, ben je niet beschikbaar. Die baby is er vanavond of morgen ook nog wel. Ik zou ook niet op stel en sprong alles laten vallen en twee uur gaan rijden om iemand waar je amper contact mee hebt

**Geplaatst**: 20-01-15 14:22

Geplaatst: 20-01-15 14:22

Beetje meer afstand nemen misschien?
Je kan je leven niet laten leiden door je moeder.
Goed gesprek aangaan kan ook helpen.
(al denk ik niet dat dat aankomt als ik het zo lees, ze vind zichzelf erg belangrijk)
Maar je kan proberen uit te leggen,dat je ook nog een privé leven hebt.
Succes iig.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:23

Geplaatst: 20-01-15 14:23

Ik denk dat je heel erg duidelijk grenzen moet gaan stellen. Dat zal je moeder eerst niet leuk vinden maar jij hebt jouw leven en daar moet je ook een beetje van kunnen genieten

Ze zal moeten leren dat je ook gewoon nee kunt zeggen op dingen en ze zal niet 100% van jou afhankelijk kunnen zijn.
Lekker op je werk blijven dus, vertel haar maar wanneer je wel kunt en als dat te laat is staat ze lijkt mij vrij om iets anders te gaan regelen.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:25

Geplaatst: 20-01-15 14:25

Je moeder moet niet leren dat jij grenzen hebt, jíj moet leren dat je grenzen hebt!! Voor een ander zorgen is leuk, maar niet ten koste van jezelf. En ik begrijp dat het moeilijk is omdat het je moeder is en een mens wil nou eenmaal graag een moeder die trots op je is, maar dit is niet haalbaar. Dus, bepaal voor jezelf wat je wil en kan. En als wat je wil minder is dan wat je kan, is dat óók oké!!!

Verder een goed gesprek met je moeder voeren. Maar ik denk, dat als jij zelf grenzen stelt en daar duidelijk in bent, het voor haar ook rust geeft. Ze hoeft immers niet teleurgesteld te zijn dat jij niet van je werk weg rent, want dat weet ze dan vantevoren. Juist vaak toegeven zorgt voor hogere verwachtingen en meer teleurstelling. Dus niet rot en schuldig voelen meid! Je werk gaat nu echt even voor.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:26

Geplaatst: 20-01-15 14:26

Eerlijk blijven. Ik weet precies hoe je je voelt, heb de laatste tijd ook wat onenigheid gehad binnen de familie, als je meer wilt lezen zoek mijn topic maar op.
Zeg dat het niet altijd mogelijk is om dat te doen wat ze graag wilt, dat er soms omstandigheden zijn (zoals je werk) die het niet toelaten om alles uit je handen te laten vallen en voor haar klaar te staan ook al zou je dat nog zo graag willen.
Mijn moeder klampt zich op een bepaalde manier ook aan ons (mijn man en ik) vast omdat mijn broer (haar oudste zoon) haar laat vallen als een baksteen. Gelukkig doet ze niet zo als jouw moeder, ze vraagt dingen en overlegt en als het niet kan vanwege werk of wat dan ook heeft ze daar begrip voor.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:26

Geplaatst: 20-01-15 14:26

Ik geloof dat ik dan toch even de rem er op zou zetten en aan mijzelf zou denken. Als je moeder nu niet waardeert wat je allemaal voor haar doet, doe dan even ietsje minder. Ze zal best even boos zijn maar gaat dan misschien wel merken hoeveel je voor haar doet en er ook wat meer waardering voor krijgen.
Ik woon zelf 250 kilometer van mijn moeder af maar ben er altijd als er iets belangrijks voor haar is, toch wordt ik overladen met verhalen over mijn broertje die praktisch om de hoek woont en vaak niet eens op komt dagen als hij het beloofd.
Waardering komt vaak pas als iets niet meer vanzelfsprekend is.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:27

Geplaatst: 20-01-15 14:27

Je hebt bijna geen contact met de broer, en het is bijna 150 km rijden.. je zou niet goed wezen om weg te gaan van je werk. Dat zou ik als werk gever ook zeer zeker niet waarderen. Je zorgt goed voor je moeder, omdat je van haar houd, maar dat heeft wel grenzen. Het veeleisend zijn sluipt er stiekem in en als je niet ingrijpt word het alleen maar erger.. straks word ze nog boos op je omdat eens geen tijd hebt om gelijk boodschappen te gaan doen o.i.d. Ik had vriendelijk gezegd dat het nu helaas eventjes niet gaat en dat als jij tijd (en zin) en natuurlijk voldoende benzine (150 km is gemiddeld een halve tank) in de auto hebt, dat jullie dan gaan om naar de baby te kijken. Succes ermee TS!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 14:28

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 14:28

Mijn moeder heeft inderdaad ook psychische problemen, daar komt het denk ik ook door maar ik heb wel heel erg het vermoeden dat ze er ook misbruik van maakt, maar zeker weten doe ik dat niet...
Een gesprek aan gaan heb ik geprobeerd, dat helpt dan soms even maar in de loop der tijd is het weer "kan je even dit voor me doen? "kun je even dat voor me doen?"
Ik wil me moeder echt niet in de steek laten maar het is zo ontzettend moeilijk.

Ik probeer mijn grenzen aan te geven maar het is net of ze dat totaal niet begrijp..
Alsof ik iets heel ergs doe door niet op stel en sprong in de auto te stappen..

**Geplaatst**: 20-01-15 14:28

Geplaatst: 20-01-15 14:28

Niet weggaan van je werk! Voor je het weet wordt je daar ook voor ieder wissewasje weggeroepen.
Je zult toch duidelijker je grenzen moeten aangeven. Laat haar maar boos worden, maar nu zijn haar problemen, jouw problemen.
Je kunt wel aangeven, wanneer je wel met haar meekunt om haar te brengen. En voor de rest, moet ze het maar even uitzoeken.
En advies; iets meer afstand van haar nemen, zoals ik het lees, neemt ze de regie van jouw leven over. En dat mag niet de bedoeling zijn.
Sterkte ermee.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:30

Geplaatst: 20-01-15 14:30

Arrabel schreef:
Mijn moeder heeft inderdaad ook psychische problemen, daar komt het denk ik ook door maar ik heb wel heel erg het vermoeden dat ze er ook misbruik van maakt, maar zeker weten doe ik dat niet...
Een gesprek aan gaan heb ik geprobeerd, dat helpt dan soms even maar in de loop der tijd is het weer "kan je even dit voor me doen? "kun je even dat voor me doen?"
Ik wil me moeder echt niet in de steek laten maar het is zo ontzettend moeilijk.

Ik probeer mijn grenzen aan te geven maar het is net of ze dat totaal niet begrijp..
Alsof ik iets heel ergs doe door niet op stel en sprong in de auto te stappen..

Als ze dat soort dingen dan weer vraagt wijs jij haar gewoon op het gesprek wat jullie gehad hebben. Zeg haar dat je best wel dingen voor haar wilt doen, maar wel op de momenten dat jij daar tijd voor hebt

**Geplaatst**: 20-01-15 14:31

Geplaatst: 20-01-15 14:31

Je probeert je grenzen aan te geven.... dat werkt niet. Nooit, maar in dit soort gevallen al helemaal niet. Dus gewoon heel consequent zijn, nee is nee. Daarmee laat je haar niet in de steek. Met er altijd en overal voor haar zijn help je haar ook niet, maar hou je alleen dit gedrag in stand.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:31

Geplaatst: 20-01-15 14:31

Die baby is er inderdaad later nog steeds wel en als jullie allebei toch niet al te veel contact hadden met (half)broer dan is het weekend snel genoeg om op bezoek te gaan :-)

Het klinkt meer alsof je met je moeder een goed gesprek aan moet gaan. Als ze daarnaast ook psychische problemen heeft, heeft ze dan ook andere begeleiding? En zo niet, is er dan andere begeleiding wellicht nodig? (maatschappelijk werk?)

**Geplaatst**: 20-01-15 14:34

Geplaatst: 20-01-15 14:34

Je moet eerst jezelf een eigen leven gunnen. Als je je moeder kan en wil helpen prima maar je moet ook nee leren zeggen, eerder zal je niet van je frustratie afkomen. Ik zou zorgen dat mijn moeder een pasje van het regiovervoer zou krijgen zodat ze zelf ergens heen kan en eens goed op je strepen gaan staan bij je moeder. Je moet jezelf leren voorop te zetten want je hebt recht op je eigen leven. Ik heb zelf best ervaring mee dus weet wel waar ik over praat.
Je voelt je in het begin schuldig maar je moet echt doorzetten anders leeft zij jou leven. Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 14:35

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 14:35

Ik heb dus ook net me grenzen aangegeven en heb nu meteen al weer darmkrampen

Maar ik zal het volhouden, op dit soort moment haat ik me moeder echt.
Ik doe potverdikkie zo ontzettend veel voor haar en het is nooit goed!

Maatschappelijk werk, begeleiding met wat dan ook... dat is allemaal wel geprobeerd maar ze zegt het zelf allemaal weer af.
Daar wil ik het liever ook niet meer over hebben want ik ken alle tips maar geloof me ik heb alles geprobeerd maar mijn moeder kan zo manipulatief zijn, dan is opeens alles goed als er een maatschappelijk werker langs komt.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:36

Geplaatst: 20-01-15 14:36

Arrabel schreef:
Mijn moeder heeft inderdaad ook psychische problemen, daar komt het denk ik ook door maar ik heb wel heel erg het vermoeden dat ze er ook misbruik van maakt, maar zeker weten doe ik dat niet...
Een gesprek aan gaan heb ik geprobeerd, dat helpt dan soms even maar in de loop der tijd is het weer "kan je even dit voor me doen? "kun je even dat voor me doen?"
Ik wil me moeder echt niet in de steek laten maar het is zo ontzettend moeilijk.

Ik probeer mijn grenzen aan te geven maar het is net of ze dat totaal niet begrijp..
Alsof ik iets heel ergs doe door niet op stel en sprong in de auto te stappen..

Ze maakt misbruik van jou, omdat jij je laat misbruiken. Als je "even" dit of dat moet doen. Sorry, niet nu, maar xxxx, want ben nu druk met andere zaken. Geld lenen? Je krijgt YYY euro vanwege pensioen / uitkering whatever en daar moet je het mee doen. Moet ik ook.

Kom TS, kom voor jezelf op. Voor jezelf nagaan wat je wel wilt doen en wat je niet wilt doen en daar heel strak in zijn. En als dit al zolang speelt, zal ze met manipulatie proberen je een schuldgevoel aan te praten. Maar laat dat haar probleem zijn.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:39

Geplaatst: 20-01-15 14:39

Logisch dat ze zo snel mogelijk haar pasgeboren kleinzoon wilt zien. Maar ze moet ook beseffen dat jij werkt en niet zo maar weg kunt. En dat moet je ook niet proberen vind ik. Jammer voor je moeder, maar het is het niet waard om je op je werk in allerlei bochten te wringen en misschien zelfs in moeilijkheden te komen.
Ook geef je aan dat je moeder weinig contact heeft met haar zoon (en schoondochter ook neem ik aan). Wellicht zitten ze er niet eens op te wachten om binnen een paar uur gelijk bezoek te ontvangen!?

Jammer dat het niet helpt om in gesprek te gaan met je moeder. Ik vrees dat je niets anders kunt doen dan benadrukken dat je haar wilt helpen en dit ook doet, maar daarbij wel voor jezelf je grenzen bewaken.
Erg moeilijk want dit speelt wel erg in op je gevoel natuurlijk.

Misschien helpt het om haar overal bij te betrekken. Als jij een instantie moet bellen, gewoon voor haar het nummer opzoeken en bespreken wat ze moet vragen/zeggen, maar haar laten bellen. In plaats van boodschappen doen voor haar, haar meenemen om boodschappen te doen en met haar reizen met het openbaar vervoer zodat ze het misschien straks zelfstandig kan.
Zo moet ze er zelf ook wat voor doen en wordt de drempel om het te vragen misschien iets groter.

Is er niemand anders met wie je de zorg kan delen? Zus, broer, een broer of zus van je moeder bijv.? Komt ze niet in aanmerking voor huishoudelijke hulp? Iemand die kan helpen bij het boodschappen doen misschien?

Wat betreft het geld lenen. Heb je een idee wat zij per maand krijgt en per maand uitgeeft? Komt ze echt geld tekort of geeft ze meer uit dan nodig is?
Vraag haar eens alles op papier te zetten zodat ze er zelf ook inzicht in krijgt.
Wie weet kan ze op bepaalde zaken besparen. Ik weet niet wat het kost, maar misschien is het dan mogelijk om de boodschappen voor haar online te bestellen en dit thuis te laten bezorgen bij haar?
Geef gewoon aan dat je zelf ook krap bij kas zit en geen geld meer kan missen.

Laatst bijgewerkt door Vayo op 20-01-15 14:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-01-15 14:41

Geplaatst: 20-01-15 14:41

Inderdaad goed op je strepen staan. Wie weet durft ze straks opeens wel met het openbaar vervoer bijvoorbeeld als ze doorheeft dat jij niet meer oproepbaar bent wanneer zij dat blieft. Zolang jij het antwoord bent op al haar problemen zal ze nooit naar andere oplossingen zoeken.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:42

Geplaatst: 20-01-15 14:42

Arrabel schreef:
Ik heb dus ook net me grenzen aangegeven en heb nu meteen al weer darmkrampen

Misschien is het slim als niet je moeder hulp krijgt (als ze die toch steeds afwijst) maar jij hulp krijgt, bijvoorbeeld in hoe je grenzen stelt, wat meer afstand houd, of ook om gewoon je verhaal te kunnen doen.
Het is echt niet goed als jij zoveel stress krijgt van je moeder dat je er kramp van krijgt :(:)

Nomineer dit bericht ×