Herkenbaar!
Vorig jaar zo ongeveer rond februari gaat de bel, de pakjesman. Ik word altijd blij als ik die man zie, want meestal brengt hij leuke dingen. Dit keer verwachtte ik geen pakketje. De pakjesman overhandigd mij een grote doos, ik heb hem opgemeten en hij was 40x60 cm. Ik kan dus wel zeggen een HUGE doos. Ik moet tekenen en zie dat het pakje écht op mijn naam staat én afkomstig is van Douglas.

Ineens besef ik me dat ik meegedaan heb aan een winactie. Dus het kind in mij wurmt zich naar buiten en ik sta bijna te stuiteren als een kleuter op RedBull en kleurstofjes.
Ik zet mijn handtekening, roep "Dank u wel!" en "ren" (lees strompel, had net m'n rug gebroken) naar de keuken, gooi de doos, die enorm maar ook net zo licht was op het aanrecht.
Manlief komt kijken wat er toch in hemelsnaam allemaal aan de hand is.
Ik pak een mensje om het plakband los te snijden, dit duurt te lang dus ik besluit de bovenkant van de doos maar eraf te trekken.
Ik kijk in de doos en zie een lading bobbeltjesplastic waarmee ik een ASMR video van 4 weken kon opnemen.
Dus, hup plastic zooi uit de doos. Vriendlief begint zacht zuchtend de troep van de grond te rapen want hé ik kan niet bukken.
En daar ligt het!
De mascara die ik maanden ervoor besteld had maar niet meer op voorraad was waardoor ik al helemaal vergeten was dat ik hem besteld had.
