
Ik kom uit een klein dorpje in Noord Holland en daar hadden we in deze tijd (donkere dagen voor kerst) ook altijd veel huis-aan-huis verkopers, collectanten en donateurwerving, maar nu ik bij mijn vriend in Den Bosch woon...
Gisteren stond er één voor Amnesty International aan de deur. Daar heb ik een tijdlang iedere maand automatisch 10 euro voor laten afschrijven, maar na al het gedoe over directeuren die voornamelijk hun eigen bankrekening spekken, ben ik daarmee gestopt.
De jongeman van gisteren wilde alleen geen 'nee, bedankt' horen. Ik kreeg een tirade over me heen dat 'mensen als u die nee zeggen zijn verantwoordelijk voor het sterven van kansarme kinderen'. Ik stond met m'n mond vol tanden, maar ben dan weer te laf om de deur dicht te gooien. ' Toen ik stamelde dat ik die vergelijking wel heel ver vond gaan kwam hij erop terug 'maar denkt u zich dan eens in dat zonder uw gift wij niets kunnen doen voor een onderdrukte vrouw in Pakistan die 100 stokslagen krijgt. Hoe zou u zich voelen als u in haar schoenen stond?'.
Zo ging het even door. Heb echt op allerlei mogelijke manieren geprobeerd om de man vriendelijk te verzoeken zijn weg te vervolgen. 'Eten staat op, Ik ben donateur geweest' etc etc. Het hielp echt niet. Hij had gewoon nog net geen voet tussen de deur staan (had hem ertoe in staat geacht).Uiteindelijk was mijn vriend (die ziek op bed lag) het zat en heeft het overgenomen, waarna de beste man binnen een paar seconden afdroop. Maar jeetje, wat een figuren zeg
Ik ben benieuwd of er nog meer mensen zijn met dit soort ervaringen?Er komt in ieder geval een briefje op de deur dat we geen collectanten etc meer hoeven en de volgende keer moet ik gewoon harder zijn, dat is wel duidelijk

