Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Froukje1993 schreef:Je niet mee bemoeien? Het is de taak van je ouders om hier wat mee te doen en niet die van jou.
Als ik je broertje was geweest had ik ook m'n middelvinger opgestoken en gevraagd waar je je in hemelsnaam mee bemoeid.
piezze schreef:Froukje1993 schreef:Je niet mee bemoeien? Het is de taak van je ouders om hier wat mee te doen en niet die van jou.
Als ik je broertje was geweest had ik ook m'n middelvinger opgestoken en gevraagd waar je je in hemelsnaam mee bemoeid.
Sorry maar ik vind het juist goed dat ts wat wil doen. Computerverslaving kan echt een groot probleem worden, zonde om dat te laten en niets te doen. Ouders hebben ook niet alle wijsheid in pacht. Soms hebben mensen een duwtje in de goede richting nodig. Een 15 jarige die alleen maar achter de pc zit dat is niet normaal.

aardbeitje_ schreef:Ik ben het eens met Froukje1993. Het is niet de taak van TS om hier wat aan te doen.
Ze maakt zich vast en zeker terecht zorgen, maar dit is simpelweg niet haar verantwoordelijkheid, maar de verantwoordelijkheid van de ouders.
Heb je al eens met je ouders hierover gesproken?
Leverage schreef:Oei, wat een vervelende situatie.. Heb een vergelijkbaar broertje, maar sinds die naar het MBO (ICT opleiding) is gegaan lijkt die wat meer op te bloeien uit zichzelf. Verslavingszorg heb ik ook aangekaart hier, maar is nooit serieus genomen. In Eindhoven zat een goede kliniek, maar daar moest je voor intern en wat wilde mijn ouders niet omdat 'ie anders studie vertraging op zou lopen.
Misschien zou je op een of andere manier interesse kunnen tonen in hem of z'n gamen, dat heeft hier ook wel wat geholpen. Eerst zei die nooit niks en nu begint ie zo nu en dan eens over een spel te praten wat ie aan het spelen is. Het is een begin, het is nog altijd game gerelateerd maar het is een begin
Depende schreef:hier heb je gelijk in ik moet het loslaten maar dat vind ik zo moeilijk ik blijf vechten wat ik eigenlijk niet moet doen. Maar het blijft m'n kleine broertje waar ik alles voor doe. Ik begrijp ook niet hoe het zover heeft kunnen komenIk snap je gevoel heel goed, mijn broertje was, en is in zekere zin is, ook zo. Dag en nacht computeren, 'ziek' thuis blijven omdat hij te laat op was om te computeren, hij wilde niets meer, niet op vakantie, geen leuke dingen doen, niets. Hij had nog wel sociaal contact, met zijn internetvrienden (ik heb zelf ook vrienden gemaakt via bokt en weet dat dat contact ook al is het meestal niet face to face heel waardevol is) maar bijna niet meer met andere vrienden. Dat gevoel komt, tenminste bij mij, niet vanuit bemoeienis, maar omdat je het idee hebt dat hij heel veel mist en dat jammer voor hem vindt.
Nu mijn broertje wat ouder is (18) gaat het beter, hij doet een ICT opleiding en is verder ook nog veel met computers bezig, maar hij doet daarnaast ook meer andere dingen.
Maar ja wat jij hieraan kan doen, dat vind ik lastig. Mijn ouders hebben best veel geprobeerd om ervoor te zorgen dat mijn broertje minder ging computeren, maar niets werkte echt. Belonen, straffen, de router uitzetten e.d. losten allemaal niets op. Verslavingszorg zou mij te ver gaan, stomme dingen doen en grenzen opzoeken hoort ook een beetje bij die leeftijd natuurlijk en hij zou niet de eerste anti sociale puber zijn ben ik bang.
Mijn advies laat het los, nodig je broertje uit, vrijblijvend, om leuke dingen te doen en probeer je er niet te veel mee te bemoeien.
Samantha1234 schreef:Depende schreef:hier heb je gelijk in ik moet het loslaten maar dat vind ik zo moeilijk ik blijf vechten wat ik eigenlijk niet moet doen. Maar het blijft m'n kleine broertje waar ik alles voor doe. Ik begrijp ook niet hoe het zover heeft kunnen komenIk snap je gevoel heel goed, mijn broertje was, en is in zekere zin is, ook zo. Dag en nacht computeren, 'ziek' thuis blijven omdat hij te laat op was om te computeren, hij wilde niets meer, niet op vakantie, geen leuke dingen doen, niets. Hij had nog wel sociaal contact, met zijn internetvrienden (ik heb zelf ook vrienden gemaakt via bokt en weet dat dat contact ook al is het meestal niet face to face heel waardevol is) maar bijna niet meer met andere vrienden. Dat gevoel komt, tenminste bij mij, niet vanuit bemoeienis, maar omdat je het idee hebt dat hij heel veel mist en dat jammer voor hem vindt.
Nu mijn broertje wat ouder is (18) gaat het beter, hij doet een ICT opleiding en is verder ook nog veel met computers bezig, maar hij doet daarnaast ook meer andere dingen.
Maar ja wat jij hieraan kan doen, dat vind ik lastig. Mijn ouders hebben best veel geprobeerd om ervoor te zorgen dat mijn broertje minder ging computeren, maar niets werkte echt. Belonen, straffen, de router uitzetten e.d. losten allemaal niets op. Verslavingszorg zou mij te ver gaan, stomme dingen doen en grenzen opzoeken hoort ook een beetje bij die leeftijd natuurlijk en hij zou niet de eerste anti sociale puber zijn ben ik bang.
Mijn advies laat het los, nodig je broertje uit, vrijblijvend, om leuke dingen te doen en probeer je er niet te veel mee te bemoeien.
Samantha1234 schreef:Mijn moeder denkt dat het normaal is voor zijn leeftijd en dat het wel overgaat maar dit is niet zo. Ik ben bang dat mijn broertje een grote sociale achterstand aan het oplopen is omdat hij al een aantal jaar aan zin. Computer vast zit. Mijn broertje is hierdoor ook vrienden kwijt geraakt.
veel zitten veel op de computer.
Zo werkt dat bij het computeren dus ook, gewoon een hobby.