Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:08

Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:08

Hallo bokkers,

Omdat ik hier toch wel heel erg mee zit, hoop ik dat jullie me kunnen helpen.
Mijn oma is nu 3 jaar overleden aan kanker. Ik zag haar meer als moeder dan als oma.
Ofterwijl we hadden een hele goede band. Het was haar laatste wens om daar te staan waar ze haar tijd,
het liefst doorbracht. In de tuin bij haar zelfgemaakte beeld. Ze is gecremeerd en de laatste 3 jaar heeft ze daar gestaan.
Mijn opa heeft nu een nieuwe vriendin die vind dat hij het moet afsluiten.
Mijn opa heeft dus advies gevraagd. Wat hij nu met haar aan moest. Mijn moeder stelde voor het beeld in haar tuin te zetten. Mijn oom zei dat het beeld bij hem in de tuin mocht maar dat oma's urn maar naar het crematorium moest.
Mijn opa heeft hierna een afspraak gemaakt bij het crematorium. 29-11-2014 wordt mijn oma verplaatst.
Ik echter vind dit een verschrikkelijk idee. Ik wordt al verdrietig van de gedachte.
Mijn hersens kunnen niet begrijpen hoe iemand na 50 jaar samen zo maar haar tja weg kan doen. Ik weet geen andere manier om het te omschrijven.
Overdrijf ik nu?

Bedankt voor het lezen.
Sorry voor eventuele spelfouten, toetsenbord is kapot.
Beetje warrig verhaal

**Geplaatst**: 07-11-14 00:12

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst: 07-11-14 00:12

Ik kan jou emotie begrijpen, maar je opa moet ook verder met zijn leven. Hij heeft inmiddels een nieuwe vriendin en ik snap dat het voor haar ook lastig is als hij bij jou oma blijft 'hangen'. Vergeten en geheel loslaten kun je zoiets nooit, maar je kunt het wel een plekje geven.

Jou opa heeft het nu waarschijnlijk een plekje kunnen geven en wil doorgaan met zijn leven en heeft misschien het idee dat hij dat niet kan als jou oma daar blijft staan. Hij zal daar best zijn redenen voor hebben en ik denk dat je niets anders kan dan dat te accepteren.

Je zou wel kunnen vragen of de urn van je oma eventueel bij jou mag komen staan als je dat een prettiger vind?

'Zomaar wegdoen' vind ik het zeker niet.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:14

Geplaatst: 07-11-14 00:14

Iedereen gaat anders met verlies om

hij doet niet zijn herinneringen van haar weg he

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:15

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:15

Helaas is het al besloten dat ze naar het crematorium gaat

Nee hij breekt alleen zijn belofte die is gedaan op haar sterfbed.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:16

Geplaatst: 07-11-14 00:16

Ik zie een lichaam als een omhulsel, je ziel is hetgeen wat echt leeft. Dat verlaat het lichaam als je komt te overlijden en dan is er niks meer over. Ik vind crematie mooi, maar dan om ergens uitgestrooid te worden als symbool, als afsluiting voor de achterblijvende, niet om als urn op de schouw te staan zeg maar.

Ik denk dat jouw opa het misschien ook niet meer als je oma zie maar als gewoon as. Ik zou opperen of ze niet in de tuin uitgestrooid kan worden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:17

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:17

Helaas is het al besloten dat ze naar het crematorium gaat. en dat gaat niet veranderen.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:18

Geplaatst: 07-11-14 00:18

Je kan nog steeds je mening geven

en anders er gewoon vrede mee hebben.

Laatst bijgewerkt door Rennie89 op 07-11-14 00:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-11-14 00:18

Geplaatst: 07-11-14 00:18

Wat denk je dat er met de urn was gebeurd als je opa er ook niet meer zou zijn of als hij naar een bejaardenhuis moest oid. Die belofte die hij toen maakte heeft hij drie jaar volgehouden. Dat is toch ook mooi om over na te denken? Het is een belofte die je niet voor eeuwig kunt doen.

Verder lijkt het mij dat als jullie de urn graag willen dat dat toch mogelijk moet zijn? Hetzij met opa zelf hetzij met het crematorium te overleggen?

**Geplaatst**: 07-11-14 00:18

Geplaatst: 07-11-14 00:18

Ik denk niet dat je je aanstelt. Net zoals hierboven gezegd wordt, iedereen gaat anders met zijn verlies om. Ik weet ook niet of ik het prettig zou vinden om elke keer die urn weer te zien. Ben meer zo'n persoon die er het liefst zo min mogelijk mee geconfronteerd wordt. Wanneer je opa dus echt een stap wil maken en verder wil, kan ik me wel voorstellen dat hij zo'n beslissing maakt eigenlijk. Dat maakt het alleen niet minder moeilijk voor jou :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:21

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:21

Dat is al flink gedaan. Dit veranderde niks.

Het punt was als het huis verkocht zou worden dan zou er een ander plekje worden gezocht.
mijn opa wil niet dat iemand anders de urn krijgt. Weet niet waarom maar helaas.

Ik zit er enorm mee. Mijn oma was alles voor mij

**Geplaatst**: 07-11-14 00:28

Geplaatst: 07-11-14 00:28

Vervelende situatie en ik kan goed begrijpen hoe dit voelt... :(:)

Helaas heeft iedereen zijn eigen manier van verwerking en dat kan soms botsen. Ik vind niet dat jij je aanstelt. Jij hecht (als ik het zo lees) veel waarde aan de beloftes die jij maakt (of een ander). Iets wat ik wel herken van mijzelf en het voelt dan heel rot als een ander die belofte 'breekt'.

Toch heeft jouw opa ook recht op zijn eigen manier van verwerken. Misschien vindt hij het wel heel erg moeilijk om er telkens mee geconfronteerd te worden en is het voor hem op deze manier beter. Drie jaar is een behoorlijke tijd en ik heb het vermoeden dat hij er zeker goed over nadenkt.
Kijk anders of je met hem het gesprek kan aanknopen en aangeven dat jij het moeilijk vindt. Dan heb je het in ieder geval ook naar hem uitgesproken! (Of heb je dat al gedaan?)

Wellicht kan je dan ook andere opties bespreken zoals uitstrooien in de tuin, of een klein beeldje laten maken van de as.

Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:31

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:31

Ik heb al een tijdje geprobeerd het aan te geven. Nu ga ik kijken of ik een ketting met as erin kan krijgen.
Dan heb ik nog iets van haar. en ja ik hecht heel veel waarde aan beloftes.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:32

Geplaatst: 07-11-14 00:32

Jouw oma zit in je hart. Niet in de urn. Herinner haar zoals ze was. En hou niet vast aan de as die nog van haar is.

Geniet van de herinnering. Ook al staat de urn niet in de tuin. Je oma zal in jullie herinnering voortleven. Daar kan niemand ooit verandering in brengen.

heel veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:35

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:35

Rocamor schreef:
Jouw oma zit in je hart. Niet in de urn. Herinner haar zoals ze was. En hou niet vast aan de as die nog van haar is.

Geniet van de herinnering. Ook al staat de urn niet in de tuin. Je oma zal in jullie herinnering voortleven. Daar kan niemand ooit verandering in brengen.

heel veel sterkte.

Dankjewel al heb ik wel graag nog iets tastbaars van haar.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:40

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst: 07-11-14 00:40

Kun je je opa niet vragen of je een sieraad mag laten maken met een klein beetje as erin bijvoorbeeld? Zodat je eea makkelijker kunt afsluiten!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:42

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:42

Dat wil ik inderdaad heel erg graag doen. Maar ik weet niet of dat nog mogelijk is.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:47

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst: 07-11-14 00:47

Vraag het en je weet het... of misschien heeft je opa nog een sieraad van je oma dat jij mag hebben.

Maar vraag morgen gewoon een juwelier. Niet geschoten is altijd mis.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:49

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:49

Goed idee. Dankje. Ik heb wel een ketting gekregen van mijn oma zelf maar toch voelt dat anders.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:51

Geplaatst: 07-11-14 00:51

Wat een nare situatie zeg. Ik kan me voorstellen dat jij daar moeite mee hebt :(:)

. Wat is een belofte dan nog waard?

Maar een sieraad met as er in zou inderdaad voor jou een mooie oplossing zijn. Daarvoor moet je, (tenzij het inmiddels veranderd is) bij het crematorium zijn omdat hun de enige zijn die de urn mogen openen. Daar kan je ook sieraden uitzoeken en bestellen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 00:53

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 00:53

Inoterry schreef:
Wat een nare situatie zeg. Ik kan me voorstellen dat jij daar moeite mee hebt . Wat is een belofte dan nog waard?

Maar een sieraad met as er in zou inderdaad voor jou een mooie oplossing zijn. Daarvoor moet je, (tenzij het inmiddels veranderd is) bij het crematorium zijn omdat hun de enige zijn die de urn mogen openen. Daar kan je ook sieraden uitzoeken en bestellen.

Oke dankje. Weet alleen niet of de urn nu nog open mag omdat hij al 3 jaar dicht zit.

**Geplaatst**: 07-11-14 00:58

Geplaatst: 07-11-14 00:58

Tenzij het veranderd is, en dat kan ik me niet voorstellen, wel. Je mag het alleen echt niet zelf doen.
Als je googled op rouwsieraad kom je al heel wat sites tegen met sieraden. Dan kan je alvast een idee krijgen van wat er mogelijk is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 01:02

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 01:02

Oke dan hoop ik maar dat het kan. Zou wel fijn zijn. Dan heb ik haar toch bij me.

**Geplaatst**: 07-11-14 01:10

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst: 07-11-14 01:10

Heb jij je opa zelf al gevraagd waarom hij deze keuze heeft gemaakt? Hij zal er vast een 'goede' persoonlijke motivatie voor hebben. In een persoonlijk gesprek met hem kun je jou wens bespreken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-11-14 01:14

Re: Stel ik me aan?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 01:14

Omdat hij moet opruimen. Dat was zijn uitleg. Mijn opa heb ik totaal geen band mee. Mijn moeder gaat het voor me overleggen. Ik kan het zelf niet onder woorden brengen zonder in tranen uit te barsten.

**Geplaatst**: 07-11-14 01:28

Geplaatst: 07-11-14 01:28

Iemand kan een hele mooie wens hebben, maar het moet uiteindelijk ook een plek kunnen hebben en houden in het leven van de achterblijver..

je opa doet je oma niet 'weg', ze zit bij hem heus wel in het hart.

wat als je opa zou overlijden, dan kan haar wens ook niet ingewilligd blijven, immers het huis gaat dan naar de woningbouw of wordt verkocht.. dan kan ze daar ook niet blijven staan toch?

Een belofte aan een sterfbed wordt in hele emotionele omstandigheden gemaakt, natuurlijk beloof je iemand bijna alles wat enigzins binnen je bereik ligt wat je kunt waarmaken.

maar eens moet je verder met je leven en dan kan zo'n belofte feitelijk betekenen dat je dat dus niet mag.

mag je opa niet een kans op nieuw geluk dan? of moet die vrouw dan haar levensgeluk opgeven omdat ze het een eng idee vind dat er ergens as staat.. Lang niet iedereen wil as van een overledene thuis hebben, zelfs niet als het familie is.

'omdat hij moet opruimen'.. kan ook een manier zijn voor hem om aan te geven dat dat jij daar als kleindochter echt geen inspraak op kunt hebben.. allereerst heb je de echtgenoot, dan de kinderen en als er dan gevraagd wordt om de inbreng dan mogen kleinkinderen ook soms hun mening geven. dat klinkt heel hard, maar de emotionele belangen liggen nu eenmaal zo.

---

een paar jaar terug was het hier nog oorlog binnen de familie.. mijn opa lag op een hele mooie begraafplaats. maar die werd gesloten nadat hij was overleden met een verbod om nog verder te begraven daar. Er werd toen aangeboden om te herbegraven voor mensen die bijvoorbeeld bij hun echtgenoot/echtgenote begraven wilden worden.. Mijn oma heeft dit simpelweg meegedeeld aan haar kinderen.. zij vond de nieuwe begraafplaats ook mooi (geloof mij, hij haalt het echt niet bij de oude begraafplaats). Twee kinderen vonden dat dit haar keuze moest mogen zijn, de derde was compleet over de rode immers vader had die plek uitgekozen en het was zijn wens dat hij daar kwam te liggen.

maar uiteindelijk lag opa dus op steenworp afstand van oma's huis en is ze in het voorjaar bij hem begraven. Mag je iemand echt vastpinnen op een belofte als de omstandigheden veranderen?

de herinneringen van je oma zijn belangrijker van de plaats waar je haar overblijfselen kunt bezoeken.. eens komt de dag dat je opa er ook niet meer zal zijn en dan zou je ook niet meer in die tuin terecht kunnen waarschijnlijk.

probeer het nare gevoel van je af te zetten en te genieten van alle mooie herinneringen.. een mooie ingelijste foto, met misschien iets tastbaars van haar (als opa toch aan het opruimen is), al de niet met as erin..

ook als je opa as weigert, dan zou ik daar niet boos om worden.. niet iedereen wil dat de as van iemand over meerdere plekken verspreid wordt uiteindelijk (als in 'oma moet '1' blijven)..

ikzelf heb van mijn oma een theeblaadje met onze oude boerderij geschilderd door een oud tante. En een pentekening van een plek in het dorp. Op de begraafplaats kom ik eigenlijk nooit (dat vind ik helemaal niets).. maar als ik het theeblaadje zie of het schilderijtje dan zie ik hun plekjes zo bij haar in huis en zie ik alle mooie momenten die ik daar heb mogen doorbrengen.

Nomineer dit bericht ×