Ik zit na te denken om een tatoo te nemen.
Een kleintje bestaande uit drie woorden (titel van een gedicht).
Ik zou deze graag aan de binnen van mijn linkerpols willen hebben.
Nu ben ik 16, en kan ik het zomaar achter mijn moeders' rug om doen.
Maar dat doe ik maar niet

Ik en mijn moeder hebben veel ruzie door mijn (soms enorme) stemmingswisselingen ... (okay, ruzie heb je met zn tweeën maar ik ben toch vaak degene die de emmer laat overlopen). En nu wil ik dit dus aan haar gaan vertellen, maar hoe moet ik dit brengen?
Op een moment waarop het ietskes beter gaat? En dan gewoon van 'hey mams, ik wil graag een tatoo?'

Ik ben vooral bang dat ze dit als een impulsieve actie ziet en gelijk stug nee zegt zonder zich in mij te verplaatsen, of het nog eventjes erover te hebben oid. (men vindt namelijk vaak dat ik impulsieve acties neem terwijl ik over het grootste deel goed na denk ... ook iets waar ik al maanden mee bezig was bestempelde men met impulsief so ...
)Hoe zou bokt dit aanpakken?

