Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-14 19:01

Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-14 19:01

Ik weet niet zeker of dit topic hier hoort, zo niet mijn excuses.
Hoi Bokkers.

Al vanaf dat ik jong ben, ben ik een enorme dierenvriend. Honden, katten, paarden, konijnen, hamsters, cavia's... Alles vond/vind ik geweldig! Maar honden trekken mij toch altijd al het meest (na de paarden dan, maar die leven niet in je huis haha).

Wij hebben thuis 2 katten. En ik heb een eigen paard.

Nu is het probleem: Hoe ouder ik word, hoe meer ik de hond in mijn leven mis... Het is alsof mijn leven niet compleet is zonder hond. Er gaan geen dagen voorbij zonder dat ik eraan denk om een hond te hebben. Ik ben gewoon echt een hondenpersoon. Eigenlijk geen kattenpersoon, hoewel ik onze katten hartstikke lief vind hoor!

En ja, natuurlijk ben ik hartstikke blij dat ik al een paard heb.. En ik zou daar heel graag ook gewoon tevreden mee willen zijn. Maar het gaat zo lastig..

Mijn vader vind honden ook wel erg leuk. Áls we een hond zouden nemen, zou hij ook willen uitlaten etc. Maar hij zegt dat hij het toch niet wilt. Al weet ik niet of hij dat zegt omdat mijn moeder het niet wilt, of omdat hij het echt zelf niet wilt. Mijn broer (woont nog thuis) zou het ook wel leuk vinden, maar het hoeft van hem niet. Mijn moeder wilt het eigenlijk niet hebben, die ziet alleen maar problemen, hoewel ik al die problemen 'goed' probeer te praten. Want zoveel/ erge problemen zijn het niet..

Het is gewoon zo vervelend, ik ben gewoon een enorm grote hondenliefhebber en droom werkelijk van een 'eigen' hond. Ik woon dichtbij een park en daar lopen heel veel honden. Altijd als ik die honden zie lopen merk ik weer hoe erg ik een hond om mij heen 'mis', hoewel ik nooit écht een hond heb gehad.

Het is heel lastig uit te leggen en ik weet niet of mensen mij begrijpen. Het voelt echt als iets wat ik mis, als ik eraan denk kan ik ook gewoon heel ongelukkig worden..

Wat ik met dit topic wil bereiken? Tsja.. Ik wilde het gewoon even kwijt, het zit mij dwars. En ik vraag mij af of er lotgenoten op Bokt zitten of dat ik echt de enige ben die zoiets heeft? En misschien hebben sommige mensen nog tips?

**Geplaatst**: 22-09-14 19:02

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 22-09-14 19:02

Ik heb precies hetzelfde als jou gehad!
En ik heb er nog nooit spijt van gehad!

**Geplaatst**: 22-09-14 19:02

Geplaatst: 22-09-14 19:02

Ik heb het gevoel niet, maar is het geen idee om honden uit te laten voor mensen die er soms zelf geen tijd voor hebben? Zo heb je toch honden om je heen, al snap ik wel dat je een eigen hond veel leuker zou vinden. Dat is het lastige van thuis wonen :(:)

Had laatst nog iemand die tegen betaling iemand zocht om haar hond een paar dagen in de week uit te laten en ermee te komen spelen

verdien je er nog een zakcentje aan ook (al is dat niet waar je het voor doet)!
Je kan eventueel een advertentie op marktplaats zetten?

Laatst bijgewerkt door Dreamy op 22-09-14 19:04, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-09-14 19:04

Geplaatst: 22-09-14 19:04

Ik herken dit wel van 'vroegah'. Ik vroeg mijn ouders al om een hond vanaf het moment dat ik hond kon zeggen, ik heb er echter nooit een gekregen

Toen ik het huis uit was en mijn leven op orde had is er pas een hond gekomen.
Geduld dus, het komt ooit wel.

**Geplaatst**: 22-09-14 19:06

Geplaatst: 22-09-14 19:06

Snel uit huis gaan zou ik zeggen

Ik snap heel goed dat je ouders nu niet aan de hond willen.
Wat als jij over 2 jaar ergens in een flatje gaat wonen waar honden niet toegestaan zijn bijvoorbeeld?

Nog even doorbijten. De meeste bokkers zullen dat zelfde 'probleem' met paarden hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-14 19:15

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-14 19:15

Bedankt voor jullie reacties. Leuk dat toch sommige het zelfde gevoel kennen.

Sizzle: Daar begon mijn moeder ook over, toen zei ik inderdaad dat ik de hond dan wel mee zou willen nemen. Maar toen zeiden mijn vader en moeder dat zij de hond dan zouden willen houden omdat ze er dan gehecht aan zouden zijn haha!

Maar de kans dat ik ze over kan halen is vrij klein..

Honden van andere uitlaten deed ik weleens. De vorige buren van ons hadden een hond en met die hond ging ik dagelijks een aantal keer uit. Heel leuk, maar zij zijn verhuisd en nu hebben we buren zonder hond.

En dan nog inderdaad, een eigen hond zou gewoon zoveel leuker zijn... Als je thuiskomt die blijdschap van dat dier, lekker uitlaten, overal mee naar toe nemen...

**Geplaatst**: 22-09-14 19:20

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 22-09-14 19:20

Hetzelfde gevoel bij mij. Heb een hondje maar droom al zeer lang van een paard en dat mis ik dus ook. Want ik moet wachten tot 1 van de paarden van kennissen gestorven is voor ik ene mag kopen van mijn vriend. Heb ook 8 maanden zonder hond geleefd en voelde me toen echt leeg. Hoewel ik mijn vriend had.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-14 19:27

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-14 19:27

Ja ik ben ook echt onwijs blij dat ik een paard heb, maar die staat op stal.. En is niet thuis. En ik mis het meer om een hond echt 'om mij heen' te hebben. Mijn katten zijn wel vaak bij mij, maar dat is toch heel anders..

**Geplaatst**: 22-09-14 19:30

Geplaatst: 22-09-14 19:30

Ik ken het hoor, ik heb 13,5 jaar lang een hond gehad, en hij is 2 maanden geleden ingeslapen. En god, wat mis ik het zeg!
Nieuwe hond gaat er helaas niet komen (wel 2 konijnen

), hondje van m'n oma is ook sinds een paar weken overleden, dus ik heb nu helemaal geen honden meer om me heen.

Ik hoop dus over een paar jaar, als ik op mezelf woon en de tijd heb, ook weer een hond te hebben. Ik voel me echt incompleet zonder ze...

Paard heb ik zelf niet, dus wees sowieso blij dat je die hebt

**Geplaatst**: 22-09-14 19:35

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 22-09-14 19:35

Ik snap je heel goed.. Ik heb toen ik vier jaar was een hond gekregen en die overleed toen ik 13 was. Toen moest ik ineens zonder omdat mijn moeder er geen meer wil. Omdat ze bang is dat alles op haar aan komt als het over uitlaten gaat etc. Inmiddels ben ik 20 en mis ik het ook nog elke dag. Ik heb het idee dat heel ons gezin een stuk beter was toen er nog een hond was, hij gaf echt verbinding tussen ons. Maar het is niet anders, mijn vriend is meer een kattenmens terwijl ik een hond echt leuker vind omdat ze zo trouw aan hun baas zijn en enthousiast.. terwijl een kat vaak een bepaalde sneaky en arrogante houding heeft..

**Geplaatst**: 22-09-14 19:39

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 22-09-14 19:39

Op het gevaar af suf over te komen... je bent 17. Wacht gewoon nog een paar jaar en mocht het dan in je leven passen, schaf dan zelf een hond aan.

Ik snap je ouders best wel. Straks ga je studeren ed en dan zitten zij met die hond (die met een beetje geluk 15 of ouder wordt)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-14 20:41

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-14 20:41

Ja ik snap het ook wel, al zou ik dolgraag een hond willen. Het gevoel erbij is alleen zo lastig!

**Geplaatst**: 22-09-14 20:48

Geplaatst: 22-09-14 20:48

Herken je gevoel heel erg goed

We hebben 5 jaar een hond gehad tot mijn.... 13e, dat was echt mijn allerbeste maatje die mij door een enorm zware periode heeft gesleurd. Toen we hem in hebben moeten slapen viel dat heel zwaar en is dr echt een "gat" ontstaan, dr mist echt iets.
Ouders hebben toen beloofd dat er wel weer een hond zou komen, maar dat wilde ze eigenlijk toch niet meer en nu ruim 6 jaar later is er nog steeds geen hond. En hebben ze dat dus maar gezegd om mij tevreden te houden..

Ik kan zó jaloers zijn als ik mensen tegenkom die lekker met de hond aan het spelen zijn, in het bos of op de dijk gaan wandelen $:\$
Vooral omdat ik nogal vaak alleen thuis ben, is het huis wel heel erg stil.

Ja, je gevoel van dat er iets mist kan ik helemaal begrijpen

**Geplaatst**: 23-09-14 09:36

Geplaatst: 23-09-14 09:36

DideH schreef:
Herken je gevoel heel erg goed
We hebben 5 jaar een hond gehad tot mijn.... 13e, dat was echt mijn allerbeste maatje die mij door een enorm zware periode heeft gesleurd. Toen we hem in hebben moeten slapen viel dat heel zwaar en is dr echt een "gat" ontstaan, dr mist echt iets.
Ouders hebben toen beloofd dat er wel weer een hond zou komen, maar dat wilde ze eigenlijk toch niet meer en nu ruim 6 jaar later is er nog steeds geen hond. En hebben ze dat dus maar gezegd om mij tevreden te houden..

Ik kan zó jaloers zijn als ik mensen tegenkom die lekker met de hond aan het spelen zijn, in het bos of op de dijk gaan wandelen $:\$
Vooral omdat ik nogal vaak alleen thuis ben, is het huis wel heel erg stil.

Ja, je gevoel van dat er iets mist kan ik helemaal begrijpen

zou een "leen"hond voor jou geen optie zijn? Die je lekker uitlaat een x aantal keer per week? Dan help je er ook nog iemand mee en je kunt er misschien een zakcentje mee verdienen

Ts, jij mist vooral een hond om je heen, zou een oppashond wat voor je zijn?

**Geplaatst**: 23-09-14 09:44

Geplaatst: 23-09-14 09:44

Ik snap je moeder wel een beetje, vaak vinden kinderen iets heel leuk en zijn ze in het begin enthousiast maar gaandeweg word het toch allemaal minder.
Je bent 17 en vind stappen waarschijnlijk leuk, rond deze leeftijd maak je ook vaak grote beslissingen qau studie en bijbaan.
Kortom een hond zit je toch al gauw een 15 a 18 jaar aan vast, terwijl jij op dit moment waarschijnlijk heel veel veranderingen door gaat maken.
En je moeder is bang dat de hond die zij liever niet wil, doordat ze maar al te goed weet wat de verzorging met zich mee brengt, dat zij met de hond blijft zitten.
Een hond is gewoon afhankelijk van jouw als eigenaar, dus ook na die avond doorzakken moet ie vaak nog even uit en smorgens vroeg ook.

Ik zeg niet dat je het niet kunt, want ik ken je niet.
Maar misschien is het gewoon even wachten tot je op jezelf woont.
Tja en je leven niet compleet, ik denk dat er ergere dingen zijn.

**Geplaatst**: 23-09-14 10:16

Geplaatst: 23-09-14 10:16

Corelli schreef:
DideH schreef:
Herken je gevoel heel erg goed
We hebben 5 jaar een hond gehad tot mijn.... 13e, dat was echt mijn allerbeste maatje die mij door een enorm zware periode heeft gesleurd. Toen we hem in hebben moeten slapen viel dat heel zwaar en is dr echt een "gat" ontstaan, dr mist echt iets.
Ouders hebben toen beloofd dat er wel weer een hond zou komen, maar dat wilde ze eigenlijk toch niet meer en nu ruim 6 jaar later is er nog steeds geen hond. En hebben ze dat dus maar gezegd om mij tevreden te houden..

Ik kan zó jaloers zijn als ik mensen tegenkom die lekker met de hond aan het spelen zijn, in het bos of op de dijk gaan wandelen $:\$
Vooral omdat ik nogal vaak alleen thuis ben, is het huis wel heel erg stil.

Ja, je gevoel van dat er iets mist kan ik helemaal begrijpen

zou een "leen"hond voor jou geen optie zijn? Die je lekker uitlaat een x aantal keer per week? Dan help je er ook nog iemand mee en je kunt er misschien een zakcentje mee verdienen

Ts, jij mist vooral een hond om je heen, zou een oppashond wat voor je zijn?

Heb ik wel eens naar gekeken, maar dat vinden ze hier in de regio niet heel normaal. Mis ook die momenten van lekker bij de op de grond tegen ze aan kruipen of andersom, maar hier is inderdaad hetzelfde probleem nu, ik ben nu bijna 20, ze willen niet met de hond blijven zitten als ik het huis uit ga.
Snap ik ook wel, maar toen ik nog 13 was speelde dat nou niet 123 mee, but that's too late now.

**Geplaatst**: 30-09-14 19:04

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 30-09-14 19:04

mws => lzp

**Geplaatst**: 30-09-14 20:41

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 30-09-14 20:41

Ik had hetzelfde probleem, sinds ik kon praten vroeg ik alleen maar om een hond. Ik liet honden uit heel de buurt uit, op verjaardagen was ik alleen maar met de familiehonden in de weer.
Maar een eigen hondje kreeg ik niet, voornamelijk omdat mijn ouders dachten dat het uitlaten dan op hen aankwam. Tot ong 2 jaar geleden, ik mocht een hond, ik wist al precies wat ik wilde, een zielige uit het asiel. En het was gelijk de goeie, ben er nog steeds heel blij mee, ik laat hem zelf uit enkel 2/3 dagen in de week loopt mijn moeder tussendemiddag een rondje als ik op school zit.

Dus zeg nooit nooit, ik had het ook nooit verwacht.

**Geplaatst**: 30-09-14 20:43

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 30-09-14 20:43

lekker gauw op jezelf gaan wonen en een hond nemen!

**Geplaatst**: 30-09-14 20:51

Geplaatst: 30-09-14 20:51

Heel herkenbaar!

Hoewel mijn ouders altijd meerdere honden hebben gehad, vroeg ik toen ik 6 was om een geheel eigen hond. Mama zei toen dat ik moest wachten tot ik 18 was, maar op mijn 12e had ik toch mijn eerste eigen hondje

een Jack Russel. Op mijn 15e kwam er per toeval een border collie die meteen ook 'mijn' hond werd, toen ik 18 was kwam mijn droomhond als vanzelf op mijn pad (border collie kruising), en rond mijn 22e kocht ik zelf nog een border collie, wat nu dus mijn vierde hond is

Ik kan er maar één ding over zeggen: als het echt je grote wens is, blijven dromen en hopen! Het komt echt wel, vroeg of laat. Mijn ouders zeiden ook altijd nee, maar het lijkt alsof die honden hun weg als vanzelf naar mij hebben gevonden. En inderdaad, je mag nog zoveel leuke paarden hebben, het is niet hetzelfde als een hond. Heel apart gevoel

**Geplaatst**: 01-10-14 12:41

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 01-10-14 12:41

Hier ook heeeel herkenbaar!

Ik zeurde vanaf klein kind al over een hond. Maar mijn ouders wouden het echt niet, wouden de zorgen niet, het uitlaten, de verantwoording en wat doe je als je op vakantie gaat.
Alleen heb ik lichte autisme en ging mijn sociale ontwikkeling niet goed, en ik miste echt een hond.....waardoor na veel gedonder ik op mijn 16de toch een hond heb gekregen; wel met de afspraak dat ik 90% verantwoordelijk ben over het uitlaten van.

Dit was precies wat ik nodig had! Ondertussen is deze mooie knul al 12 jaar en ben ik op mijn zelf gaan wonen; en precies wat jij al zegt, mijn ouders wouden hem niet meer laten gaan... En toen zat ik alleen in mijn eigen huisje.
Omdat ik echt weer een enorm gat had wat niet op te vullen is met meer paarden, katten of andere shizzle heb ik zelf weer een puppy aangeschaft... Dus ja, ik snap je ouders, het is een enorme verantwoording erbij. Nog een paar jaar en je kan het zelf doen...... Het komt vanzelf wel!

**Geplaatst**: 01-10-14 12:48

Geplaatst: 01-10-14 12:48

oh ja , ik kan me voorstellen wat je meemaakt.
ik heb wel een hond, maar moet er niet aan denken geen hond te hebben

**Geplaatst**: 01-10-14 12:55

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 01-10-14 12:55

Heel herkenbaar ja TS. Ik kan echt niet zonder mn hondjes. Die moet ik gewoon om me heen hebben

Ik vind katten leuk hoor, van een ander

ben echt een hondenmens!

**Geplaatst**: 01-10-14 13:01

Geplaatst: 01-10-14 13:01

Als je ma het echt niet wil, is het misschien een idee om je als vrijwilliger aan te melden bij een asiel in debuurt?
Zijn vaak erg blij met mensen die de honden willen uitlaten?

**Geplaatst**: 01-10-14 13:05

Re: Alsof mijn leven niet compleet is ...

Geplaatst: 01-10-14 13:05

Hier ook

Vroeger een hond gehad, zo'n tien jaar geleden onderhand, en die is weggedaan vanwege meerdere bijt incidenten.
Sindsdien is mijn vader als de dood voor honden (om te houden thuis) en hebben we katten.
Heel lief zijn ze, maar ach, wat mis ik een hond in huis..
Toen 1 van de 2 katten overleed, ben ik weer begonnen met een hond, zou het dan toch lukken?
Uiteindelijk niet gedaan, omdat mijn vader er bang voor is. Ook een klein beetje vanwege de tijd en is er een kat bijgekomen.
Maar wat mis ik het geblaf, het uitlaten..
Het eerste wat ik doe als ik er de tijd voor heb is een hond nemen.

Nomineer dit bericht ×