Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 14:10

Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 14:10

Ik wist niet wat ik van de titel moest maken, dus dan dit maar. :Y)

Ik zal even proberen uit te leggen waar ik zo mee zit, ik denk dat dat al heel wat op zal luchten.

Even kort: Ik heb nu 1,5 jaar een vriend en dit ging supergoed, alles was leuk en we deden veel samen. Het was zo leuk, dat we na een halfjaar rustig begonnen te praten over samenwonen. Beiden wilden we dit graag en een paar maanden later zijn we gaan zoeken naar huizen. Na twee of drie maanden zoeken denk ik, werd mijn vriend ontslagen, waardoor we een tijd gestopt zijn met zoeken totdat hij weer werk zou hebben. Dit was geen probleem natuurlijk en ook logisch dat we in die tijd niet konden zoeken.
Na een tijd, nu ongeveer twee maanden geleden, heeft mijn vriend weer werk gevonden. Een paar weken later zijn we weer gaan zoeken en stonden we op de tweede plaats bij een superleuk appartement. We mochten komen bezichtigen, dus helemaal blij!

Alleen.. nu komt het: Een dag voordat we mochten bezichtigen vertelde mijn vriend mij dat hij niet meer wil samenwonen en hij heeft toen de bezichtiging ook afgezegd.
Ik snapte hem niet, want hij wilde het daarvoor toch ook al zolang? Maar, hij zegt dat het voor hem nu niet goed voelt en dat hij het later dan wel wil, alleen kan hij niet zeggen wanneer.
Sinds het moment dat hij zei ineens niet meer te willen samenwonen ben ik nogal onzeker. Doordat hij het eerst zolang wel wilde en toen ineens niet, voelt het voor mij alsof ik dan niet goed genoeg ben. Ineens maak ik me ook overal druk om en weet ik niet in hoeverre ik hem kan vertrouwen. We hebben hier nu best wel vaak ruzie om, omdat ik zo onzeker ben geworden. Eerst was dit namelijk helemaal niet zo..

Ik vraag me af wat jullie hiervan zouden vinden en hoe jullie hierop zouden reageren? Hij begrijpt namelijk niet dat ik hier zo mee zit en wie weet stel ik me ook wel aan, dan zou een schop onder mijn kont fijn zijn.. ik ben benieuwd!

**Geplaatst**: 10-09-14 14:13

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 14:13

Ik zou het zelfde reageren..

Wat is zijn rede dan dat hij hef niet wil?

**Geplaatst**: 10-09-14 14:13

Geplaatst: 10-09-14 14:13

Zo lang hij niet met een fatsoenlijke reden komt zou ik me ook zorgen maken idd.
Hij zegt dat het niet goed voelt, even flink aan de tand voelen wat er veranderd is dan.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:14

Geplaatst: 10-09-14 14:14

Lastig zeg. Ik kan me heel erg voorstellen dat dat een beetje rauw op je dak valt.
Ik zou hem absoluut om meer uitleg vragen en een goed gesprek aan gaan. Twijfelen mag, dat kan, maar om dan een dag voor de bezichtig de hele boel af te zegen zonder goed gesprek of overleg.. Dat is best iets.

Ik zou echt met hem praten en hem voorleggen hoe onzeker jij hierdoor bent geworden, en wat de reden is van zijn plotselinge besluit. Ik zou ook echt niet meer rustig zitten mocht mij dit overkomen

**Geplaatst**: 10-09-14 14:15

Geplaatst: 10-09-14 14:15

bindingsangst?

**Geplaatst**: 10-09-14 14:17

Geplaatst: 10-09-14 14:17

Tja of ik je kan gerust stellen ... Ik betwijfel het, als jullie hier al niet samen uit komen en hier al niet over kunnen praten is het dan uberhaupt wel verstandig om te gaan samenwonen? Als hij jou hier al geen duidelijkheid over kan geven, wil je daar dan wel mee door? Zie je dat goed komen? Niet gemeen bedoelt overigens maar... Dit is het begin nog maar.. Het kan zijn dat hij, nu het ineens heel dichtbij komt, een beetje "cold feet" krijgt maar als jullie daar niet over kunnen praten... Als hij daar niet over kan praten...

**Geplaatst**: 10-09-14 14:19

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 14:19

Comminucatie jongensss.. praat met hem

Kan het niet zijn dat omdat hij pas net weer een baan heeft, hij gewoon zelf nog niet zo zelfzeker is mbt vaste kosten die er dan komen enzo?

Vraag het hem

**Geplaatst**: 10-09-14 14:19

Geplaatst: 10-09-14 14:19

Rustig met hem gaan praten, mannen kunnen ook heel onzeker zijn en als er iets anders achter zit wil je dat sowieso ook weten.
Relaties lopen nog wel eens stuk door een gebrek aan communicatie.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:25

Geplaatst: 10-09-14 14:25

Bedankt voor alle reacties al!

We hebben er toen ook over gepraat, maar het enige wat ik uit hem krijg is dat het nog niet goed voelt, maar dat er verder niks verandert is. Dat hij me nog net zo leuk vindt als eerst etc. Alleen begrijp ik niet waarom hij het dan ineens niet zou willen. :Y)

Ik wil hem namelijk graag geloven, maar ik merk het niet aan hem.

Nu wil ik er nog steeds graag over praten en ik spreek ook steeds uit waar ik zo mee zit. Alleen is het enige wat ik terugkrijg dat hij niet kan zeggen wanneer hij het wel zou willen, en dat het nu niet goed voelt. Ook wil hij dit gesprek niet meer voeren zegt hij. Hierdoor komen die ruzies steeds ook..

Ayasha, zo denk ik nu dus ook. Ik vraag me ook steeds vaker af of ik hier überhaupt wel mee door wil gaan. Ik vraag me af of ik nog van hem op aan kan, omdat hij dit nu al heeft gedaan.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:26

Geplaatst: 10-09-14 14:26

PenP2014 schreef:
Comminucatie jongensss.. praat met hem

Kan het niet zijn dat omdat hij pas net weer een baan heeft, hij gewoon zelf nog niet zo zelfzeker is mbt vaste kosten die er dan komen enzo?

Vraag het hem

Hier dacht ik eerst ook aan inderdaad, ik heb het hem gevraagd, maar hij zegt dat dat niet het geval is.
Overigens woont hij nu ook op zichzelf, wat duurder is dan wanneer we samen zouden gaan wonen.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:27

Geplaatst: 10-09-14 14:27

San_ner schreef:
PenP2014 schreef:
Comminucatie jongensss.. praat met hem

Kan het niet zijn dat omdat hij pas net weer een baan heeft, hij gewoon zelf nog niet zo zelfzeker is mbt vaste kosten die er dan komen enzo?

Vraag het hem

Hier dacht ik eerst ook aan inderdaad, ik heb het hem gevraagd, maar hij zegt dat dat niet het geval is.
Overigens woont hij nu ook op zichzelf, wat duurder is dan wanneer we samen zouden gaan wonen.

Ik snap je wel. Ik ben ook zo onzeker geweest. Mijn ervaring is wel dat het bij mannen vaak ook gewoon is wat het is

het voelt nog niet goed. Dus het voelt nog niet goed klaar. Vrouwen willen daar dan weer veel meer van maken en fouten gaan "zoeken".

Bedoel het niet vervelend hoor

**Geplaatst**: 10-09-14 14:29

Geplaatst: 10-09-14 14:29

Ik gok ook op onzekerheid kwa stabiliteit in alles van je vriend zijn kant... een baan behouden in deze tijd is lastig, vele werkelozen en weinig banen maakt het voor een baas makkelijker na een proeftijd te zeggen, tot ziens tijd voor een ander. Ik zelf zou ook even wachten, dat je zeker bent na bv een half jaar of jaar proeftijd hoe het zit.

Soms zijn mannen ook gewon wat later hierin... Snel samenwonen kan ook risico's mee brengen. Je moet in ene op elkaars lip zitten, sommige vinden dit fijn andere krijgen het benauwd en soms al van te voren. Misschien is hij nu blij hoe de relatie nu zit? Dat hij gewoon nog even wilt wachten omdat t nu wel erg dichtbij kwam het even schrikken was ?

**Geplaatst**: 10-09-14 14:43

Geplaatst: 10-09-14 14:43

Ik snap je onzekerheid

Maar aan de andere kant jullie zijn (nog maar) 1,5 jaar bij elkaar.
Ik kan mij best voorstellen dat samenwonen na zo'n relatief korte periode toch een behoorlijke stap is.
Lekker appartementjes bekijken en plannen maken voor later...
Maar nu opeens zijn het geen plannen meer en sta je met je voet al over de drempel van het appartement.

Misschien is hij 'bang' dat er geen momenten meer voor hemzelf zijn, dat hij met vrienden kan hangen zonder dat jij er bent.
Misschien is hij er nog niet aan toe om die stap al te zetten en dat er dingen gaan veranderen waar hij nog niet klaar voor is.

Je bent 22, dat is nog vrij jong, ik neem aan dat hij ongeveer dezelfde leeftijd heeft.
Mannen zijn sowieso wat moeilijk in het geven van heldere antwoorden wanneer het gaat om emotie.

Maar misschien is hij bang dat samenwonen in dit stadium te dicht op elkaars lip is?

En samenwonen staat natuurlijk niet gelijk aan een goede relatie.
Wat ik daarmee bedoel te zeggen is; dat iemand nu nog niet samen wil wonen betekent niet per definitie dat de relatie niet goed zit.
Er zijn genoeg stellen die niet samenwonen omdat ze genieten van elkaar maar ook nog van hun vrijheden.

Zeker in de leeftijdscategorie waar jullie je in bevinden.
Samenwonen kun je straks nog heeeeeel lang doen.

Dat hij terugkrabbelt hoeft niet perse een negatieve lading te hebben.
Hoewel het erg rot overkomt, dat moet hij ook snappen...
In dat opzicht is hij wel uitleg verschuldigd.

Laatst bijgewerkt door OdiEtAmo op 10-09-14 14:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 14:47

Geplaatst: 10-09-14 14:47

PenP2014 schreef:
Ik snap je wel. Ik ben ook zo onzeker geweest. Mijn ervaring is wel dat het bij mannen vaak ook gewoon is wat het is het voelt nog niet goed. Dus het voelt nog niet goed klaar. Vrouwen willen daar dan weer veel meer van maken en fouten gaan "zoeken".

Bedoel het niet vervelend hoor

Nu ben ik best nuchter maar als mijn kerel eerst enthousiast wil samen wonen en dan ineens niet meer "omdat het niet goed voelt" en verder geen uitleg dan is het geen kwestie van er meer achter te zoeken. Dan scheelt er gewoon iets.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:54

Geplaatst: 10-09-14 14:54

Pion, bedankt voor je reactie, ik hoop ook heel erg dat hij het echt zo ziet, maar dat geloven is lastig.

Ik begrijp dat 1,5 jaar ook nog niet zolang en er is ook nog tijd zat voor natuurlijk. Ik begrijp ook dat niet samenwonen niet betekent dat de relatie niet goed zit, als het nooit over samenwonen was gegaan, of als hij vanaf het begin had gezegd het niet te willen, oké prima.

Ik zit er vooral mee, omdat dit zo onverwachts kwam, nadat hij meer dan een halfjaar had gezegd het wel te willen.. dat begrijp ik gewoon niet.

Vooral de manier waarop het gegaan is zit ik mee, hij had het ook eerder kunnen zeggen als hij niet zou willen, maar zo kort van tevoren?

**Geplaatst**: 10-09-14 14:55

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 14:55

Door zijn 'manier van doen', is hij inderdaad wel een uitleg verschuldigd.
Hij moet ook kunnen begrijpen dat het voor jou erg rot voelt en dat het je onzeker maakt.

**Geplaatst**: 10-09-14 14:55

Geplaatst: 10-09-14 14:55

Misschien omdat het voor hem te dichtbij kwam? en het eerst over praten ging en toen over op actie ? Sommige mannen vinden het dan even "eng" en willen meer tijd.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:03

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 15:03

Ben ik blij dat ik niet samen ben met een man die men hier beschrijft.. onzeker worden van een relatie waarin je stappen voorwaarts neemt.. Wat heb je er aan om eerst 10 jaar samen te zijn en dan samenwonen nog een grote stap te vinden?
Ik vind het eerder een logische stap voorwaarts in een relatie..

Ik ga hierin mee met ayasha en zou me toch maar eens achter de oren krabben of je dit wel wilt.. Ik zou van zo een vent hondsmoe worden

**Geplaatst**: 10-09-14 15:06

Geplaatst: 10-09-14 15:06

Mannen, emoties en eer.

Vraag het hem op de man af zonder emoties.
"Hee ********, kan ik even rustig met je praten? Het zit mij een beetje dwars dat je niet wil samenwonen. In principe vind ik dat prima maar de reden die je geeft maakt mij onzeker."
Waar zie je tegenop als het om samenwonen gaat?"

niet alle mannen zijn communicatiewonders.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:07

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 15:07

Sterker nog: de meeste zijn het niet. _O-

**Geplaatst**: 10-09-14 15:07

Geplaatst: 10-09-14 15:07

Haha wat minikatje zegt klopt wel

vaak is t beste gewoon even rechtstreeks te praten, want zelfs met 100 hints zal menig man t niet snappen...

Gewoon vragen hoe het zit, waarom hij inene zo denkt kan je mogelijk wel een duidelijk antwoord op leveren.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:08

Geplaatst: 10-09-14 15:08

Yontheke schreef:
Wat heb je er aan om eerst 10 jaar samen te zijn en dan samenwonen nog een grote stap te vinden?

Maar daar gaat het hier natuurlijk niet om

Edit:
En even rustig zitten, geen woorden in de mond leggen maar wel duidelijk maken dat zijn beslissing jou verdrietig en onzeker maakt.
Alleen al vanuit 'begrip' zal hij dan met een eenduidig antwoord moeten komen.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:10

Geplaatst: 10-09-14 15:10

Pion schreef:
Yontheke schreef:
Wat heb je er aan om eerst 10 jaar samen te zijn en dan samenwonen nog een grote stap te vinden?

Maar daar gaat het hier natuurlijk niet om

Dat doelde ook meer op hoe ze het hier over mannen hebben..

**Geplaatst**: 10-09-14 15:23

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 15:23

Mag ik vragen hoe oud je bent of lees ik daar overheen?

Hier een verhaal van de andere kant..
Mijn vriend en ik zijn momenteel 3 jaar samen en vorig jaar ook begonnen over samenwonen. Mijn vriend woonde wegens prive redenen bij mij en mijn moeder in, en hij wilde dus graag 'uit huis' . Ik dacht dat ik dat ook wel wilde en we hebben dan ook verschillende appartementjes bekeken.
Toen we ineens iets goedkoops vonden sloeg bij mij ook de twijfel toe. Ik Wist niet of dit echt wel was wat ik wilde. Ik heb hier wel over gepraat tegen mijn vriend.
Hij woont nu alleen, antikraak, en ik woon nog thuis. We kijken nu rustig verder naar een ander appartement en dan gaan we wel samenwonen.

Dit alles is nu bijna een jaar geleden. Ik ben dan ook nog jong (19) maar wel al 3 jaar samen met mijn vriend. Ik hoop dat wij binnenkort iets vinden want ik wil het nu wel heel graag

Praat met hem. Zeg wat je dwars zit en dat je onzeker bent. Als jij eerlijk bent kun je dat van hem ook verwachten. Misschien is hij ook geschrokken van het feit dat het ineens zo dichtbij kwam. Woonde hij al alleen of ook nog bij zijn ouders?
Ik zie geen reden om hem ineens niet meer te vertrouwen. Praten is hier het sleutelwoord en als jullie relatie goed zit moet dat kunnen.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:31

Geplaatst: 10-09-14 15:31

Mannen houden toch van duidelijkheid? Gewoon zeggen waar het op staat?
Vertel duidelijk dat het "niet samenwonen" het probleem niet is voor jou maar dat hij wel gewoon kan zeggen waarom het niet goed voelt voor hem. Als jij op een avond niet naast hem op de bank wil zitten omdat "het niet goed voelt" dan wil hij vast ook wel weten wat er is?
Maak dus duidelijk dat je begrip hebt voor zijn gevoel en hem dus geen verwijten maakt.
Zeg er eventueel ook bij dat je het wel jammer vind dat Het samenwonen niet doorgaat maar dat als het volgend jaar gaat gebeuren het voor jou ook prima is. Dan is voor hem de druk van "het moeten" er misschien wat af en zal het gesprek ook makkelijker gaan.
Maak het verhaal ook niet te lang

Zo zou IK het doen..

Nomineer dit bericht ×