Geplaatst 'Vroeger' wou ik ook geen kinderen, toen had ik een tijdje wel het idee dat ik misschien een kindje zou willen ooit als het me gegund zou zijn, maar de laatste tijd (1.5 jaar ongeveer) ben ik weer compleet omgeslagen, en besef ik me steeds meer dat het gewoon niet voor mij is weggelegd.
Mn zus heeft een kind gekregen vorig jaar juli, en dit is de eerste keer dat ik tante ben geworden.. Ik ben echt hartstikke gek op mijn neefje
, maar ook heeft mij dit meer en meer laten in zien dat het toch niet wat voor mij is.. Waarom niet? Pff, je leven veranderd zooo erg! Alles draait ineens om je kind, slapeloze nachten, altijd zorgen.. Maar misschien wel de voornamelijkste reden: Ik ben echt vies van alles 
Kwijl vind ik 'vies', snot, poepluiers verschonen.. Omg hell!! Zooooo vies!! (Walgt nu bij het indenken ervan) en de topper... Kots.. Ik heb ook een fobie hiervoor.. Emetofobie, en zodra mn neefje begint te hoesten na het eten, of hij is 'ziek' (verkouden e.d.) ben ik al als de dood dat hij moet overgeven. En als ik dan bij hem in de buurt ben, ben ik 1 en al stress. Pas als ik weg ben kom ik weer tot rust.Dit is ook de grootste reden waarom ik niet aan kinderen zou moeten beginnen, ook al zou ik het willen.
Ik kan erg echt niet tegen.. Ik weet zeker dat als mijn kind zou overgeven of ook alleen maar melk zou spugen (Wat ze veel doen als baby) kan ik dat niet opruimen, en het liefst ben ik een week uit de buurt (ivm besmettingsgevaar) 2x in mn leven in therapie geweest hiervoor, de zwaarste trainingen gehad, maar het gaat er niet uit. Ik moet er dus mee zien te leven.
Al deze dingen, nummer 1 dus: Spugende kinderen
is serieus mn grootste angst. Daarnaast het gekwijl, snot, plakkende handjes, een huis wat een zooi is, huilende kinderen, niet meer spontaan een avondje weg kunnen.. Nee.. Ik denk echt dat ik niet aan kinderen moet gaan beginnen.. Plus.. Ik ben nu 29 en de meeste hebben al kinderen of mega rammelende eierstokken, en bij mij is het gerammel ver te zoeken.. (Plus ben ik nog single, dus zit het er voor nu sws niet in )En daarnaast lijkt het me echt superleuk om later een leuk huisje ergens te hebben met een stuk grond erbij, en minimaal 1 paard te hebben, en andere dieren. Een soort mini boerderijtje, en een hond.. Dat lijkt me echt superleuk!
Oh.. Voor de moeders of andere mensen die nu gaan zeggen: Als het van jezelf is, is het heeeel anders.. Trust me.. Ik weet zéker dat dit bij mij niet het geval is. De angst/walging zit hiervoor te diep.
Nu zullen er vast meer mensen zijn die bewust niet aan kinderen willen beginnen.. Wat is voor jou de reden? En hoe zie jij de toekomst voor je?
Ik hoop niet dat ik met dit topic mensen kwets of iets anders. Dit is niet mijn bedoeling.
Eh, nee bedankt. 
