Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 18:25

Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 18:25

Hallo,

ten eerste wil ik zeggen dat dit een goedgekeurd schaduwaccount is, denk je mij te herkennen of wil je eventuele extra informatie (denk aan, woonplaats/leeftijden) wil je mij dan asjeblieft een PB sturen. Dit topic is voor mij om mijn verhaal kwijt te kunnen en advies te vragen/ontvangen.

Ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen maar de situatie is met mijn vader altijd erg moeilijk geweest, ook voor mijn moeder was het niet altijd makkelijk. Mijn vader heeft geen fijne jeugd gehad en heeft hierdoor een 'woede' probleem gekregen, hiervoor lopen/liepen wij dus al sinds ik klein ben bij jeugdzorg ed. Ik werd vroeger als ik iets fout deed de grond in gestampt met woorden van hem, alles was mijn schuld, ik deed alles fout en nooit wat goeds.

Dit heeft mij een erg laag zelfbeeld gegeven en dus erg onzeker. Als hij dan zo schreeuwde tegen me begon ik te huilen en werd het hij alleen maar bozer. Toen ik wat ouder werd begon ik ook gewoon terug te schreeuwen, ik moest de volwassene zijn en maar weglopen en hem negeren.. Dat is best moeilijk als 12-jarige. Nu nog steeds kan ik dit niet altijd.

De hulp heeft weinig geholpen en dus heeft hij het nog steeds niet goed onder controle, hij kan boos worden om de grootste onzin en begint meteen te schreeuwen. Alles is mijn schuld en ik moet maar normaal doen, ik word hier zeer verdrietig door en het kost mij ook veel energie om het te 'verwerken' want mijn vader kan/wil hier naderhand niet over praten. Als mijn moeder dan met hem gaat zitten begint die ook weer te schreeuwen, het is haar schuld, zij zij zij! Ook heeft hij er zelf geen last van en na 5 minuten is die weer rustig en doet alsof er niks gebeurd is.

Nu was het laatst dus zo erg dat ik huilend naar buiten ben gegaan en mijn vriend in paniek heb opgebeld, die is er toen meteen aangekomen. Ik durfde gewoon niet meer naar binnen toe alleen.. Als ik alleen met hem ben, ben ik ook gewoon bang om iets verkeerds te doen. Toen het dus zo erg was heb ik gepraat met mijn moeder en hebben we besloten, dit was de laatste keer. Gebeurd het nog een keer zo erg gaan we weg, of hij moet weg.

Afgelopen weekend was het dus weer zover.. hij ging helemaal uit zijn stekker omdat ik vroeg of ik even wat op zijn ipad mocht doen. Hij was in de badkamer bezig. Toen heb ik wat terug geschreeuwd en ben ik huilend naar beneden gegaan heb ik mijn moeder opgebeld en die is naar huis gekomen, daar heb ik mee gepraat en heb ik echt gezegd het maakt me niet uit hoe maar ik wil hier weg. Ik wil gewoon niet meer met hem onder 1 dak wonen, maar ja hoe nu verder?

Hulp zodat ik met mijn vader overweg ga kunnen is er gewoon niet meer, hij is te oud om hier mee te leren omgaan en wil dit ook gewoon niet omdat hij hier geen last van heeft. Praten voor mij met een psycholoog of ed. werkt helaas ook niet. Het botst gewoon te erg en hij kan niet/moeilijk met mensen rekening houden.

Mijn moeder en ik gaan dinsdag naar de huisarts.

Sorry als het verhaal nog wat stukken ontbreekt, stel die vragen gerust als je informatie mist (eventueel/graag via PB als je denkt dat het om persoonlijke gaat). Mijn vraag aan jullie is dus hoe jullie met zo'n situatie om zouden gaan, welke instanties zijn ervoor?

Bedankt voor het lezen en eventuele tips/steun.

Groetjes

**Geplaatst**: 14-08-14 18:31

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 18:31

Helaas heb ik geen tips voor je, maar wil je wel sterkte toe wensen

**Geplaatst**: 14-08-14 18:36

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 18:36

Ik wou dat ik je hiermee kon helpen, maar ik heb echt geen flauw idee hoe

Misschien kan je tot die tijd bij je vriend of een vriendin logeren?
Veel sterkte in ieder geval! :(:)

**Geplaatst**: 14-08-14 18:38

Geplaatst: 14-08-14 18:38

Ik ken de situatie, alleen jij bent heel verstandig om naar de huisarts te gaan! Heel knap! En vertel echt hoe je je voelt, dat werkt het best.

Wat mij altijd helpt is naar vrienden toe gaan en blijven slapen, in dit geval jou vriend.
Even een tijdje weg van huis.

En wanneer je zelf tot rust bent gekomen weer een dagje terug.
En als het dan even niet gaat ga je weer weg.

Zoals ik lees staat je familie voor je klaar en maak daar gebruik van, dit is niet om voor te schamen want als je vriend dit meemaakt sta je vast net zo voor hem klaar als hij voor jou!

Denk aan jezelf en zet jezelf maar eens op de 1st plek!

Je kan altijd pb sturen als je wilt hoor!

Wil je veel sterkte wensen wat het is niet gemakkelijk!

**Geplaatst**: 14-08-14 18:39

Geplaatst: 14-08-14 18:39

Ik wil allereerst veel sterkte wensen, dit is echt niet leuk. Zou je niet tijdelijk even bij je vriend kunnen wonen, en dan rustig op zoek naar iets anders, dan ben je in ieder geval thuis even weg. Dit is ook wat ik doe wanneer ik weer eens ruzie heb thuis, ik ga dan gewoon een paar dagen naar m'n vriend om af te koelen, alleen begrijp ik dat het voor jou nu niet voor een paar dagen is

**Geplaatst**: 14-08-14 18:40

Geplaatst: 14-08-14 18:40

Ik zou wachten tot dat je bij de huisarts bent geweest. Deze kan je advies geven. Mocht er voor die tijd iets gebeuren, is het misschien een idee om zolang bij je vriend te logeren. Dan ziet je vader ook dat er een probleem is.

Veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 18:44

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 18:44

Hallo,

op het moment zit ik nog thuis, het was zaterdag of zondag gebeurd en mijn vriend is hier dinsdag heen gekomen, net weer weg. Morgen gaan we samen naar walibi, helaas woont hij hier niet echt in de buurt.

Ik wil indd graag even weg hier voor een langere periode helaas kan ik dus nergens heen.. Mijn vriend woont bij zijn zus op het moment nog en heeft nog geen eigen huisje, hier kan ik dus helaas geen week/weken verblijven. Verder heb ik een erg kleine familie en kan ik ook daar nergens verblijven. Ook vrienden/vriendinnen heb ik helaas niet meer dus geen optie.

Even tot rust komen zou erg fijn zijn ja.

Ik hoop dat de huisarts met hulp kan komen want ik ga het niet lang meer trekken hier, die jaren hebben mij gewoon gesloopt, ik ben op en heb er geen zin meer in. Ik moet nu gewoon elke dag normaal tegen hem doen hier in huis en hij doet alsof er niks aan de hand is, dit vind ik zo moeilijk.

Ik wil de huisarts ook afwachten ja, maar alle hulp is natuurlijk welkom. Als je zelf met ideeën komt bij de huisarts kan hij hier misschien ook een mening over geven. Mijn vader heeft dit niet door, het maakt hem helaas ook allemaal niet uit.

Mijn moeder en ik hopen dat hij het huis uit kan aangezien ik eigenlijk nog niet het huis uit kan ivm school.

Dankjewel verder voor alle lieve berichtjes

**Geplaatst**: 14-08-14 19:36

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 19:36

Ja lastig inderdaad!
Het is dat ik geen eigen huis heb, anders was je hier zo welkom geweest.

Heb je niemand van een kennis?
En probeer eens een daklozenopvang?
Tis niet alles natuurlijk, maar dan ben je wel heel even weg van thuis

**Geplaatst**: 14-08-14 20:32

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 20:32

Pfoe, dat is een lastige situatie.

Als je moeder het inderdaad ook wil, hem proberen het huis uit te krijgen. Dit zou ik aankaarten bij de huisarts. Misschien kan hij (verplicht) opgenomen worden zodat jullie rust hebben.

Je schoolprestaties zullen tenslotte ook hier onder lijden.

Ik snap dat dit een moeilijke stap zal zijn, maar als je er aan onder door gaat wel het beste voor je.

In ieder geval veel sterkte toegewenst.

**Geplaatst**: 14-08-14 20:42

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 20:42

Jeetje zeg, wat een rotsituatie..
Mag ik vragen hoe oud je bent? Is het misschien een mogelijkheid om begeleid op kamers te gaan wonen?

En hoe staat je moeder hierin? Wat vind zij van de situatie? Zij is toch ook verantwoordelijk om jou voor dit geweld te beschermen.

**Geplaatst**: 14-08-14 20:47

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 20:47

Kan je alleen heel veel sterkte wensen met je situatie thuis en hopelijk komt er snel een oplossing....

**Geplaatst**: 14-08-14 20:51

Geplaatst: 14-08-14 20:51

Ik weet niet hoe oud je nu bent maar is op kamers gaan geen optie voor je (mits je een inkomen hebt natuurlijk) Dit is geen leven voor jou en je moeder.
Ik weet niet hoe diep het bij je moeder zit maar kan zij geen onderdak zoeken voor jou bij bijv vrienden van haar ofzo. Ik noem alleen maar dingen weet niet of het iets is> Voor de rest wil ik je heel veel sterkte hiermee wensen en hoop dat de huisarts iets voor je kan beteken

**Geplaatst**: 14-08-14 21:00

Geplaatst: 14-08-14 21:00

jeetje heftig zeg! Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 14-08-14 21:08

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 21:08

Wat een rot situatie zeg, heel veel sterkte gewenst. Qua instanties e.d. kan ik je helaas niet verder helpen, maar wellicht is het een optie om op kamers te gaan? Ik weet verder ook niet hoe oud je bent en of dit financieel mogelijk is, maar op deze manier creëer je een eigen plekje waar je lekker tot rust kunt komen.

Wil jou moeder ook bij je vader weg? Dat kan ik niet helemaal duidelijk uit jou OP opmaken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 21:14

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 21:14

Daklozenopvang zie ik zelf niet erg zitten ben ook niet echt dakloos natuurlijk. Kennissen hebben wij helaas ook niet veel.

Ik heb geen idee of een opname hem gaat helpen.. of goed doet. Mijn schoolprestaties lijden hier zeker onder, best erg zelfs, helaas.

Leeftijd kan je via PB vragen, kamers is misschien een mogelijkheid, ik heb alleen geen inkomen.

Mijn moeder staat volledig achter mij, zij gaat hier ook kapot aan en vind het gewoon erg onprettig. Ze kon zelf nooit de stap nemen om bij hem weg te gaan. Mijn moeder kan mij niet ertegen beschermen hij gaat dan net zo hard tegen haar tekeer, ze doet dit echt al zoveel mogelijk. Mijn moeder wil ook weg bij hem ja, niet voor altijd maar tot de tijd dat ik echt op mezelf kan gaan.

Dankjewel verder voor de steun

**Geplaatst**: 14-08-14 21:15

Geplaatst: 14-08-14 21:15

Je leeftijd is voor mij niet belangrijk, ik vroeg me meer af of je studeert of nog op de middelbare zit?

Kan jou moeder je niet financieel steunen om zo aan een kamer te komen? Dan kun jij daarnaast gaan werken om uiteindelijk zelf je kamer te gaan betalen. Of je begint nu met werken, dan ben je ook wat meer van huis en kun je uiteindelijk een eigen kamer gaan huren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 21:18

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 21:18

Ik ben nog met mijn diploma bezig maar niet via de middelbare school.

Mijn moeder kan mij waarschijnlijk niet veel financieel ondersteunen aangezien er ook nog een paard in het plaatje zit die niet weg gaat. Ik ben me op moment al suf aan het zoeken naar werk maar helaas nog nergens succes.

**Geplaatst**: 14-08-14 21:20

Geplaatst: 14-08-14 21:20

Misschien kun je het toch eens overleggen met je moeder? Het is in principe maar voor tijdelijk, als jij ondertussen door blijft gaan met het zoeken naar werk. Desnoods gewoon even langs de plaatselijke supermarkt(en), restaurants etc. gaan en daar vragen of ze een baantje voor je hebben. Niet alle vacatures staan duidelijk op internet aangegeven.

Een andere optie om wat geld te 'vangen' is misschien je paard verleasen? Ik weet uiteraard niet of je hier open voor staat, maar het kan wel maandelijks wat meer ruimte geven.

Ik weet niet of je nog minderjarig bent, anders kun je eens informeren bij je huisarts naar opvanghuizen in jou omgeving en wat de mogelijkheden hiervoor zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 21:22

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 21:22

Het is natuurlijk niet geheel voor tijdelijk, ik ben nog wel 2 tot 4 jaar zoet met mijn diploma halen (helaas). Ook daarbij geen succes.

**Geplaatst**: 14-08-14 21:30

Geplaatst: 14-08-14 21:30

Als jij gaat zoeken naar werk en uiteindelijk een baan vind, kun je zelf de huur van jou kamer gaan betalen. In dat opzicht hoeft jou moeder dus maar tijdelijk de huur te betalen van deze kamer. Je kunt prima gaan werken naast je opleiding.. 'Waar een wil is, is een weg'.

Wanneer ik het niet meer uit te houden zou vinden bij mij thuis (gelukkig totaal niet aan de orde) zou ik alles op alles zetten om ergens anders heen te kunnen. Jij geeft aan niet naar je vriend te kunnen, niet naar vrienden/vriendinnen, niet naar familieleden, dus dan blijft er naast een opvang of een eigen kamer zoeken vrij weinig over naar mijn idee. Althans, ik kan eigenlijk geen andere optie bedenken.

Je kunt bij de huisarts vragen naar opvangen en de opties hiervoor en of je hier überhaupt voor in aanmerking komt gezien jou thuissituatie, want ook opvanghuizen hebben het niet breed meer tegenwoordig dus niet iedereen kan daar terecht.

Wil je vader jou ook het huis uit hebben?

**Geplaatst**: 14-08-14 21:36

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 21:36

Jeetje wat heftig zeg! Ik heb zelf geen tips maar wil je wel heel erg veel sterkte wensen! En dat het allemaal goed komt! En mijn pb box staat altijd voor je open!

**Geplaatst**: 14-08-14 21:42

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 21:42

Wat erg voor je (en je moeder) dat dit zo gaat. Terwijl je ook wel van hem zult houden, wat een lastige situatie. Ik heb helaas geen tips voor je maar ik wens je heel veel sterkte en hoop dateert snel opgelost kan worden!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-08-14 21:43

Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-14 21:43

Dat klopt zeker, ik wil ook indd gaan kijken of dit een mogelijkheid kan zijn. Grote kans dat de kamer niet zich hier in mijn woonplaats bevind en dan zijn er ook nieuwe opties mogelijk kwa werk

Mijn vader weet ik het niet, zal wel niet aangezien hij al niet meer weet wat er gebeurd is/geen last ervan heeft.

Dankjewel

**Geplaatst**: 14-08-14 21:45

Re: Vader eruit of ik eruit.

Geplaatst: 14-08-14 21:45

Anders misschien crisis opvang? Al is het maar tijdelijk?

**Geplaatst**: 14-08-14 21:46

Geplaatst: 14-08-14 21:46

Gewoon even een beetje rondkijken, misschien is er meer mogelijk dan je denkt. Je kunt ook eens aan studiegenoten vragen of zij nog een plekje weten.

[Edit] Gezien je leeftijd kan jeugdzorg misschien ook nog iets voor je betekenen?

Nomineer dit bericht ×