Geplaatst Omdat ik er nogal mee zit, leek het mij goed het even van me af te schrijven en waar kan dat beter dan bij mensen die weten wat een paard voor je kan beteken, hoe pijnlijk het is om er afscheid van te moeten nemen, maar ook hoe hard de paardenwereld kan zijn.
Sinds vorig jaar zomer was ik al bezig het nummer van mijn huidige vriend te veroveren, zijn vader was druk bezig me aan het koppelen, maar telkens als ik in de winkel was, was zijn zoon niet in de buurt. Inmiddels bijna een jaar later kan ik met trots zeggen dat we een stelletje zijn. Helemaal leuk natuurlijk en sinds afgelopen maandag hebben wij officieel een relatie.
Ik kan/kon dit prima combineren met mijn verzorgpony, zit uiteraard nog op school, maar ga niet dagelijks naar mijn vriend (of hij hierheen) en op de dagen dat ik laat uit ben (enkel woensdag) had ik al aangegeven die dag sowieso voor mijn verzorgpony Babe te reserveren. Helemaal prima, vriend had hier vrede mee, niets geen problemen.
De eigenaresse van Babe werkt voor de ouders van mijn vriend (eigen zaak) en heeft me ook nog een klein beetje geholpen door mijn vriend foto's te laten zien, z'n naam even te fixen ed. Het leek dus alsof zij het ook leuk vond me een handje te helpen wat natuurlijk uiteindelijk ook gelukt is.
Omdat ik haar sinds maandag niet op stal getroffen had en sowieso niet echt veel met haar over mijn "privé-leven" praatte door ons leeftijdsverschil voornamelijk (16 en +/- 30) had ik haar nog niet verteld over de relatie met mijn vriend, leek me geen probleem. Maar goed, ik kon afgelopen donderdag, vrijdag en zaterdag niet komen en liet dit haar weten en gaf hiervoor ook de reden. Op die manier vroeg ze of ik een relatie had met mijn vriend en heb dat toen gewoon gezegd.
Vervolgens was haar reactie "Oh, wat leuk" en "Ja, het is een lieve jongen." Verder niet meer gepraat die dag, maar toen kreeg ik plotseling om 23:00 een whatsappje dat ze erover nagedacht had (vreemd, waarover? was mijn eerste reactie) en daarin stond dat zij haar hobby, werk en privé leven gescheiden wilde houden dus als ik met mijn vriend bleef mocht ik haar pony niet meer verzorgen.
Ik schrok hier best van en wist me even geen raad, thuis in huilen uitgebarsten omdat ik drie weken geleden m'n beste vriendinnetje ben verloren en juist zo gelukkig was dat ik deze kans gekregen had. Toch maar even gereageerd en gezegd dat ik het erg vreemd vond.. Vervolgens kwamen de verhalen dat zij wat zakelijke problemen had met de vader van mijn vriend en zij "deze mensen" niet in haar buurt wilde hebben. Prima, maar ik kan er niets aan doen dat zij problemen heeft met haar baas, alsof ik met hem ga praten over haar?
Maar goed, daarna niet meer gereageerd, vond het volkomen onzin. Vandaag helemaal volgespamd met berichten over dat het niet persoonlijk was, ik moest oppassen voor "deze mensen" (want nee, ze kan geen namen noemen, het zijn "deze mensen"), ik m'n verstand erbij moest houden, moest blijven opletten, blabla. Het kan aan mij liggen, maar ik vind het vrij vreemd dat zij zo over mijn "schoonfamilie" praat. Er ook niet inhoudelijk op ingegaan en gezegd dat ik niets te maken heb met de problemen die zij heeft op haar werk..
Ik sta er nog steeds versteld van en ben momenteel een beetje een emotioneel wrak, het ene moment barst ik in tranen uit, het andere moment kook ik van woede. Ik snap het gewoon niet, waarom..
Daarnaast kreeg ik tussendoor ook nog even de verwijten dat haar vriend en twee stalgenoten nu voor haar drie paarden aan het zorgen waren en ik er helemaal niet was geweest nu ze al twee weken ziek is. Toen had ik ook zoiets van WHUT?
Ik heb duizenden keren gezegd dat ze moet berichten als ik moest voeren, zelfs al zou ze het om half 8 's ochtends doen haast ik me wel om nog op tijd op school te komen daarna. Elke keer als ik er was heb ik de wei netjes uitgemest zodat zij dat niet hoefde te doen. Ik kreeg zelfs vaak te horen dat ik écht niet elke dag hoefde te komen en zelf maar moest kijken of het uitkwam ja of nee. Nu probeerde ik echt dagelijks te gaan maar lukte het door omstandigheden even niet, krijg ik ook dit voor m'n kiezen...Ben gewoon diep teleurgesteld en weet ook niet zo goed wat ik ermee aan moet.
Bedankt voor iedereen die dit gelezen heeft, het lucht wel op dit van me af te schrijven merk ik. 
