
Een paar maanden geleden heeft mijn vriend een parachutesprong gedaan. Het was de eerste keer en ik vond het doodeng
Maar met het idee dat hij 1 keer zou springen en ik er daarna "vanaf" zou zijn, vond ik het oké. Ik ben mee geweest, heb gekeken en vond het echt even moeilijk. Daar hangt je vriend dan in de lucht, zijn leven afhankelijk van een stukje zeil
Voor mijn gevoel moest ik uren wachten tot ik hem weer veilig op de grond zag. Eind goed, al goed, dacht ik… Maar hij vond het helemaal geweldig en is zó enthousiast dat hij nog een keer wil! Het liefst zelfs een hele cursus om alleen te kunnen springen. In zijn eentje uit een vliegend vliegtuig vanaf een kilometertje of vier, dus
Ik weet hoe onwijs hij van dit soort dingen geniet en ik gun het hem ook van harte. Maar het idee dat het mis kan gaan krijg ik niet uit mijn hoofd. Ik vind het doodeng en wil hem echt niet kwijt, zeker niet op die manier
Natuurlijk kan er in het verkeer ook wat gebeuren en statistisch gezien is die kans ook vast groter, maar dat voelt toch wel even anders als je dood bewust tegemoet springen. En dit is dan het soort nieuws wat je echt niet wil horen: http://www.nu.nl/buitenland/3778148/twe ... elgie.html
Ik zou graag zeggen "doe lekker je ding", maar hier heb ik het toch echt even moeilijk mee. Zijn er meer mensen die tegen zoiets aanlopen, een net even té avontuurlijke vriend? Stel ik me nou enorm aan, of snappen jullie mijn gevoel wel? 
xx

maar toch... Van de fiets vallen is relatief minder dodelijk dan naar beneden vallen en je parachute doet het niet
