
Heel veel mensen vragen wat je hebt gedaan en sommigen hebben zelfs tips hoe ik het had moeten voorkomen. Er zijn ook mensen die het pas na een gesprekje vragen en dat heb ik liever dan dat directe, maar ook liever dan niks vragen maar wel kijken. Toen ik nog met twee krukken liep vond iemand dat ik mijn hond niet mocht uitlaten aan de heupriem (iets wat ik normaal ook zou doen). Toch zijn er een paar uitschieters... Een man die direct aan me vroeg 'ben je gehandicapt?' en een man die vroeg of ik altijd zo zou blijven, als eerste vraag. En de ergste.. Als ik mijn korte broek aan heb zie je twee kleine littekens van de operatie, de andere zie je niet eens. Het zit allemaal mooi dicht en ziet er gewoon gezond uit. Was er een vrouw die, toen ik naast haar ging zitten op een station, direct zei 'oh, dat is wel heel lelijk hè, dat been?'

Meer mensen met soortgelijke ervaringen? Aan de ene kant vind ik het best erg
, maar aan de andere kant moet ik er wel om lachen
) dus ik kijk niet snel meer op of om van een opmerking of vraag. Ik heb veel al voorbij horen komen; of ik zwanger was, dat ik met die jonge beentjes van mij niet moe kon zijn, of ik wel eerst ga trouwen voordat ik samen ga wonen of ik wel van het goede geloof was 