Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 09:58

Zucht moeders.....

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 09:58

Ik zal vast heel bokt over mij heen krijgen dat het puberteit is en ik verwend ben niet respect vol en het uit eindelijk mijn fout is blabla jup dat zegt zij ook altijd.

Ik zal het allemaal even kort samen proberen te vatten want ik moet het gewoon kwijt.

Mijn moeder was vroeger altijd weg en had op woensdag vrij maar zelfs dan was ze altijd bezig.
Verder had ik een hele leuke oppas en ik zag mijn moeder gezellig rond etenstijd.
Nu echt jaren later heeft zij een hartinfarct gehad en is ze ontslagen bij de baan waar ze alles voor op gaf.
Met als gevolg ze is meer thuis, en tja toen ging het mis.
Ze woog altijd 185 kilo en is nu 70 kilo afgevallen na een operatie hoera voor haar

Nu ze zoveel afgevallen is loopt ze de hele dag door dat ze zo veel afgevallen is en ik begin mij hier echt aan te ergeren.
Ze zegt alleen maar oeh je bent aangekomen kijk maar uit wat je eet. En elke keer van die berichten op fb dat ze zo veel is afgevallen. Overal waar we komen haakt ze het wel weer aan.
Ze vergelijkt zich alleen maar met mij en zegt nog even en ik ben lichter en dan pak ik jou kleren als ze niet te groot zijn.
En als klap op de vuurpijl dit doet zij de hele dag door bijna.
En dan vind zij het raar dat ik er chagrijnig van wordt en geen zin in haar heb.
Echt alles wat er gebeurd is mijn schuld of ik loop te zeuren.

En ja leuk dat ze zo veel is afgevallen maar ze doet er helemaal niks voor...
Ze moest blijven sporten en gezonder eten, en ik probeer echt te letten op wat ik eet en wat ik doe.
En zij zit op de bank en eet wat ze wil, ze is inmiddels zo zwak dat ze geen 10 kilo meer kan tillen.
En waarom omdat ze niet na na de operatie is gaan sporten terwijl dit wel moest.
En als reden geeft ze ik wil niet naar de sportschool, ze wil wel naar curves maar dat vind ze te duur.
En thuis sporten wil ze niet.
Ze vind het nogal raar dat ik af en toe zo fel reageer maar het zit mij inmiddels zo hoog dat ik echt weg wil thuis.
Maar helaas heb ik daar geen geld voor, we werken in een bedrijf en oh wat heerlijk dan moet ze normaal doen tegen mij.
Maar soms trek ik het niet en dan kan ik zo boos op haar worden als ze weer begint over hoe veel ze afgevallen is en hoe goed ze zichzelf vooral vind.
Werken met haar vind ik niet erg maar leven met haar vind ik verschrikkelijk.
Ze wil ineens mijn moeder zijn terwijl ik denk ga weg je was er toen niet en dan hoeft het nu ook niet.

Ze doet echt alles voor mij en dat waardeer ik zeer, soms kan ik mij echt aan haar ergeren. Ze ziet alleen wat zij goed doet en nooit wat ik goed doe.
En dit zit mij echt heel erg hoog! De laatste keer dat ik hoorde dat ze trots op mij was, was in de 4e klas toen ik mijn diploma haalde.
En de laatste keer dat ze zij dat ik iets goed heb gedaan was in groep 4 of zo.
En ik ben absoluut niet zielig maar dit zit mij gewoon echt hoog.

Opties die al geprobeerd zijn:

- hulp voor zowel mij als haar
- Gesprekken (niks geholpen)
- Medicatie

Wat ik graag wil:

- weg uit huis maar helaas kan ik dat niet betalen
Want als ik uit huis ga kan ik naast mijn vaste lasten geen boodschappen betalen.

Oja voor mensen die vragen waar is je vader?
Stil in een hoekje op de bank en zegt niks, zeurt af en toe tegen mij maar komt niet voor zichzelf op.

Mocht je mij een zeiekerd vinden uit dit dan via pb en hou het hier gezellig

Laatst bijgewerkt door Lau op 10-05-14 10:05, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-05-14 10:00

Geplaatst: 10-05-14 10:00

Ik vind je titel erg provocerend.
Je had beter kunnen zeggen: Ik kan het niet goed vinden met mijn moeder.
Haten gaat wel heel ver hoor.
Hoe oud ben je als ik vragen mag? Je klinkt als een puber.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 10:02

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 10:02

Suzanne F. schreef:
Ik vind je titel erg provocerend.
Je had beter kunnen zeggen: Ik kan het niet goed vinden met mijn moeder.
Haten gaat wel heel ver hoor.
Hoe oud ben je als ik vragen mag? Je klinkt als een puber.

Ik ben 19 en absoluut geen Puber mijn moeder en ik hebben een haat liefde verhouding.
Geloof mij het is echt haat... Ik ben gewoon echt boos boos op haar. Want luisteren doet ze niet, en de wereld draait om haar.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:04

Geplaatst: 10-05-14 10:04

Suzanne F. schreef:
Ik vind je titel erg provocerend.
Je had beter kunnen zeggen: Ik kan het niet goed vinden met mijn moeder.
Haten gaat wel heel ver hoor.
Hoe oud ben je als ik vragen mag? Je klinkt als een puber.

Joh, hoezo lekker sfeer bepalend? Moeten mensen altijd meteen weer gemeen worden als ze het ergens niet mee eens zijn?

TS, zijn jij en je moeder wel eens samen naar de therapeut geweest? Vaak kan een objectief iemand jullie beter aan de praat krijgen met elkaar.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:04

Geplaatst: 10-05-14 10:04

mijn vader heeft ook een tijdje thuis gezeten toen hij geen werk meer had. toen kreeg ik ook een beetje een hekel aan hem, heel de dag zat ie te zeuren en te mauwen. Ik ben hem toen gewoon uit de weg gegaan (meer huiswerk op school maken, veel op mijn kamer zitten) dat ging toen eigenlijk heel goed.

Voel je jezelf wel goed en gezond in je lichaam?

**Geplaatst**: 10-05-14 10:04

Geplaatst: 10-05-14 10:04

Tja ik heb ook een periode gehad dat ik mijn moeder de nek om kon draaien, ik ben toen inderdaad vertrokken. Ik voelde op dat moment ook een intense haat voor mijn moeder, ik had het gevoel dat ik haar ieder moment iets kon aandoen. Zij was ook werkeloos geworden en kreeg daar bovenop een handicap erbij.. dat uitte ze op dat moment richting mij.

Is het voor jou mogelijk om bijvoorbeeld het weekend (vr tot ma) bij een vriendin te slapen? Zodat je iig in het weekend rust hebt?

**Geplaatst**: 10-05-14 10:04

Geplaatst: 10-05-14 10:04

sorry met alle respect maar wat een pubergedrag.

Weleens aan gedacht dat je moeder wel zo veel moest werken. Kinderen kosten namelijk geld en niet iedereen is gezegend met genoeg geld zodat ze thuis kunnen blijven.
Heb je er ook weleens aan gedacht dat mensen die dus zo veel afvallen graag bevestiging zoeken en daardoor zo vaak dit noemen.

Ik denk dat je het eens van een andere kant moet bekijken ipv alleen het kwade te zien. Het is en blijft je moeder en volgens mij heb je genoeg positiefs aan haar te danken. Om nou te zeggen ik haat mijn moeder daar is wel wat meer voor nodig dan een paar puberruzies

**Geplaatst**: 10-05-14 10:06

Geplaatst: 10-05-14 10:06

Dus je haat je moeder omdat ze te veel over haar gewicht praat?
Dat je het niet leuk vindt, kan ik absoluut begrijpen, maar haten? Really? De vrouw die zorgt dat je blijkbaar niets tekort komt?

**Geplaatst**: 10-05-14 10:06

Geplaatst: 10-05-14 10:06

Studeer je nog? Want als je je baantje houdt en dan met uitwonende studiebeurs zou je het wel kunnen redden. Ik denk namelijk dat dit de beste oplossing is. Je ergert je aan je moeder je moeder ergert zich misschien aan jou. Als je uit huis bent is de situatie anders en zie je elkaar af en toe en dan herstelt de band misschien ook wel weer. Want ie zit nu telkens op elkaars lip en je hebt niet je eigen plek waar je je even terug kan trekken. Ja misschien je kamer maar dan zit je nog wel in die situatie als je me begrijpt want je stapt je kamer uit en dan zie je haar weer. Heb je je eigen plekje en je komt bij haar thuis en ze doet naar dan kan je zeggen mam ik vind je gedrag nu niet zo leuk tegenover mij ik ga nu weer na m'n eigen huis

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 10:07

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 10:07

Amandavd schreef:
Suzanne F. schreef:
Ik vind je titel erg provocerend.
Je had beter kunnen zeggen: Ik kan het niet goed vinden met mijn moeder.
Haten gaat wel heel ver hoor.
Hoe oud ben je als ik vragen mag? Je klinkt als een puber.

Joh, hoezo lekker sfeer bepalend? Moeten mensen altijd meteen weer gemeen worden als ze het ergens niet mee eens zijn?

TS, zijn jij en je moeder wel eens samen naar de therapeut geweest? Vaak kan een objectief iemand jullie beter aan de praat krijgen met elkaar.

Ja geprobeerd, hielp niet

**Geplaatst**: 10-05-14 10:07

Geplaatst: 10-05-14 10:07

Zolang je nog thuis woont en je op hun kosten leeft, ben je afhankelijk van je ouders. Hoe zie jij je toekomst? Er komt een dag dat je ook voor je zelf moet zorgen. Misschien een goed moment om daarmee te beginnen.
Je bent 19 zie ik. En zo te horen wordt het binnenkort tijd dat je het nest uit vliegt.

Laatst bijgewerkt door tinkermiep op 10-05-14 10:10, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-05-14 10:08

Geplaatst: 10-05-14 10:08

Je bent 19! En hebt nog een paard ook. Hou op met zeuren . Natuurlijk is je moeder blij met het afvallen en al denk jij dat ze er niets aan doet het doet wel veel met haar.
Ga een keer wat doen met je moeder bv shoppen en leuke kleding voor haar zoeken.
En anders het huis uit. Evt paard verkopen dan heb je minder kosten.
Kan hier echt boos om worden omdat ik elke dag vecht voor mijn moeder.
Ik heb ook moeten vechten voor deze band toen maar vader overleed .

**Geplaatst**: 10-05-14 10:08

Geplaatst: 10-05-14 10:08

Nou ja zeg...
Waar is jouw aandeel in dit verhaal? Kan best zijn dat jou moeder steken heeft laten vallen in jouw opvoeding, kan best dat ze tekortgeschoten is ( maar mogelijk valt dat allemaal ook nog wel mee, geen idee) . Maar joh: je bent 19, tijd om je eigen verantwoordelijkheden te nemen.

Wat wil je bereiken met dit topic eigenlijk? Ga een gesprek aan met je moeder, kijkt wat dat nog oplevert.
En anders: zoek ander werk, zorg dat je behoorlijk betaald krijgt en ga uit huis. Begin je eigen leven...

Dit wat je nu doet heeft vrees ik niet zoveel zin, dat lost niets op. Dus: Maak een inventarisatie van je problemen, zie dat je er oplossingen vind.. .en hop: ACTIE!

**Geplaatst**: 10-05-14 10:08

Geplaatst: 10-05-14 10:08

lrtj_ schreef:
Amandavd schreef:

Joh, hoezo lekker sfeer bepalend? Moeten mensen altijd meteen weer gemeen worden als ze het ergens niet mee eens zijn?

TS, zijn jij en je moeder wel eens samen naar de therapeut geweest? Vaak kan een objectief iemand jullie beter aan de praat krijgen met elkaar.

Ja geprobeerd, hielp niet

Ik denk toch dat dat de enige manier gaat zijn om er uit te komen met elkaar. Zeker als je thuis moet blijven wonen.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:09

Geplaatst: 10-05-14 10:09

Heel vervelend dat je moeder het steeds weer over haar en jou gewicht heeft. Lijkt me ook irritant. Steeds weer geconfronteerd worden met iets waar je je zelf ook duidelijk onzeker over voelt.
Voor je moeder is kennelijk haar gewicht iets waar ze constant mee bezig is... en dat projecteert ze dan ook nog op jou.

Probeer toch gewoon meer je eigen plan te trekken. Zeg als je moeder iets over afvallen begint, iets als "Ja mam het is super dat je zoveel bent afgevallen." en ga dan weer verder.

(en ja je bent wel een puber... je zet je af tegen je ouders en vindt ze niet meer geweldig en wil een zelfstandig leven... dat is waarom er pubergedrag is ... en alleen maar beter ook... die fase hebben we nodig in het leven)

**Geplaatst**: 10-05-14 10:09

Geplaatst: 10-05-14 10:09

zoals ik het lees zijn jullie in een nieuwe fase terecht gekomen waarin jullie beide zoekende zijn. Je schrijft dat je moeder er weinig was vroeger, nu is ze er vaker en zit ze er aardig bovenop waar jij moeilijk mee om kan gaan. Misschien gedraagt ze zich wel als een moeder hoe het hoort maar ben jij het niet gewend. De strijd van afvallen zal straks heus wel afzwakken...dan zal je haar minder horen is wrs nu even ene oor in en andere uit.
Lastig. Als ik terug kijk naar vroeger had ik ook wel eens momenten met mijn moeder, kijk ik nu zijn dat echt wel leermomenten geweest, zie ik dat ze het goed bedoelde of ben ik er sterker door geworden. Al met al moet je er wel iets mee doen, des te erger jij je gaat irriteren aan opmerkingen des te feller je gaat reageren wat de sfeer thuis niet ten goede zou doen. Misschien eens je gevoel opschrijven en haar dat laten lezen??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 10:13

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 10:13

Even voor de duidelijkheid,
Ja mijn moeder doet echt alles voor mij echt heel lief.
Maar dit gaat dieper als alleen het afvallen, dit gaat over vroeger al en over veel eerder.

Zij was er nooit als ik haar nodig had en als ik met haar probeerde te praten lachte ze mij nog net niet uit.
Sinds zij thuis zit probeert zij mijn moeder te zijn ineens uit het niets want vroeger was zij er ook nooit dus waarom nu wel?

Ja ze werkte zo veel om mij alles te geven! Maar dat wilde ik niet ik wilde gewoon een moeder.
Een die leuke dingen met mij deed en er voor mij was.
Maar niemand snapte dat en vonden mij verwend.

Ik heb geen leuke opa's en oma's want die ken ik allemaal niet en ja ze leven nog,
Wij deden nooit leuke dingen samen want ze waren altijd aan het werk of weg.
Maar ik mocht wel alles, en dat is niet wat ik wilde ik wilde een moeder net als mijn vriendinnetjes.
Leuke dingen doen met haar en leuke uitstapjes, maar die van mij was altijd aan het werk.
En ik moest maar met ... mee leuke dingen te doen.
En nogsteeds ben ik jaloers als ik zie hoe leuke band sommige hebben met moeders.

Ik zag mijn moeder nooit, rond etenstijd.
En dit heb ik haar proberen te vertellen maar wederom werd ik niet begrepen!

Ik doe een thuis studie en werk ook staat allemaal in de OP,
Waar mijn aandeel is ergens waar ik met haar probeer te praten dat het wel een toontje minder mag soms.
Maar dan begint ze gelijk te schreeuwen dat ik zeur en haar in de weg zit.

We hebben ook onze leuke momenten als we iets gaan doen! Dan is het gezellig, maar als we samen thuis zijn is er een spanning die elk moment kan barsten.

Laatst bijgewerkt door Lau op 10-05-14 10:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 10:14

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 10:14

kohtje schreef:
Je bent 19! En hebt nog een paard ook. Hou op met zeuren . Natuurlijk is je moeder blij met het afvallen en al denk jij dat ze er niets aan doet het doet wel veel met haar.
Ga een keer wat doen met je moeder bv shoppen en leuke kleding voor haar zoeken.
En anders het huis uit. Evt paard verkopen dan heb je minder kosten.
Kan hier echt boos om worden omdat ik elke dag vecht voor mijn moeder.
Ik heb ook moeten vechten voor deze band toen maar vader overleed .

Paard betaal ik zelf en heb ik zelf gekocht en niet van haar gekregen

**Geplaatst**: 10-05-14 10:17

Geplaatst: 10-05-14 10:17

lrtj_ schreef:
Suzanne F. schreef:
Ik vind je titel erg provocerend.
Je had beter kunnen zeggen: Ik kan het niet goed vinden met mijn moeder.
Haten gaat wel heel ver hoor.
Hoe oud ben je als ik vragen mag? Je klinkt als een puber.

Ik ben 19 en absoluut geen Puber mijn moeder en ik hebben een haat liefde verhouding.
Geloof mij het is echt haat... Ik ben gewoon echt boos boos op haar. Want luisteren doet ze niet, en de wereld draait om haar.

Jouw moeder heeft nogal wat meegemaakt maar ze heeft goed voor je gezorgd of laten zorgen. Je bent er gewoon aan toe om het ouderlijk huis te verlaten. Dat zal niet meevallen en een paard kun je dan waarschijnlijk niet meer betalen. Maar dat is een volwassen keuze, er zijn nu eenmaal niet veel jonge mensen die de stalling en verzorging van een paard zelf kunnen betalen. Ik mis wel de rol van je vader in het verhaal, dat is jammer. Totdat je op jezelf gaat wonen raad ik je aan wat afstand te nemen. En...geef je moeder een compliment, wees blij dat ze zich om jou bekommert en laat de rest los!

**Geplaatst**: 10-05-14 10:18

Geplaatst: 10-05-14 10:18

Wat jammer dat de verhouding met je moeder zo verstoord is.
Veroordeel haar niet, maar ontwijk haar voorlopig, het komt wel weer goed, maar blijf een beetje uit elkaars buurt. Blijf wat meer op je kamer, zoek wat vaker een vriendin op etc., maar breek niet met je ouders.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:21

Geplaatst: 10-05-14 10:21

Er is nog wel heel veel oud zeer... en dat begrijp ik ook wel. Ga daar mee over in gesprek met een eigen therapeut als je dat echt belemmerd in je leven. Daarnaast probeer nu... in het NU te leven. Je moeder is niet meer de vrouw van 5 jaar geleden... (zij is letterlijk en figuurlijk) iemand anders maar nog steeds je moeder.
Het is lastig maar probeer niet een relatie aan te gaan als kind met je moeder maar juist als jong volwassene. Dat is lastig voor jou en ook voor haar. Jaloers zijn op de goede band van vriendinnen met hun moeder heeft geen zin... ieder huisje heeft zijn kruisje.

Beetje meer ruimte van je moeder zou denk ik wel goed zijn dus zou wel gaan proberen om te gaan sparen om binnen nu en een jaar uit huis te gaan. Dus evt. andere baan etc.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:21

Geplaatst: 10-05-14 10:21

Beste TS: het kan best dat het allemaal niet werkte tussen jou en je moeder. En ik denk dat ik begrijp wat je gemist hebt. Alleen helpt het niet om daar nu in te blijven hangen/te blijven verwijten/ te blijven wachten dat je gaat krijgen wat je niet gekregen hebt (begrip).

Heb je verdriet over het feit dat het was zoals het was, huil, kijk naar wat er eventueel nog wel/niet meer mogelijk is, maar het allerbelangrijkste; neem REGIE over je leven!

Wat heb jij nodig om je lekker te voelen in je bestaan? Om tevreden te zijn. Kijk wat daarvan te realiseren valt, en gá daar voor..

En dat wat niet meer mogelijk is: heb verdriet, huil maar blijf niet staan, ga verder en regel zélf datgene wat je nodig hebt om je lekker te voelen in je leven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 10:23

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 10:23

Mijn vader zegt vaak niet zo veel en is wel thuis maar zit vaak met de tablet, en ik heb soms het idee dat hij nogal onder de duim zit bij haar. Wat totaal niet erg is maar als hij soms zijn mening geeft zou het fijn zijn.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:26

Geplaatst: 10-05-14 10:26

Ik lees geen pubergedrag, ik lees vooral heel veel opgekropte frustratie. Frustratie richting een moeder die emotioneel onbereikbaar was, zich nu opeens opdringt, en die geen rekening houdt met de gevoelens van TS. Of dat feitelijk correct is lijkt me minder relevant, het gaat erom dat TS het zo ervaart.

TS: heb je wel eens tegen je moeder gezegd dat je het knap vindt van haar dat ze zoveel is afgevallen? Misschien dat ze er steeds over begint omdat ze eigenlijk waardering zoekt. Je doet er wat schamper over, maar 70 kilo afvallen is een enórme prestatie en dat mag je best wel eens zeggen, ook al vind je dat ze het niet goed aanpakt.

Verder zou ik proberen om toch nog een keer het gesprek aan te gaan om je gevoel te bespreken. En dan niet met beschuldigingen, maar puur vanuit jezelf: "Ik heb moeite met bladiebla, en ik weet dat je het niet expres doet maar ik vind het erg lastig." Op die manier. Als dat ook niks oplevert zul je misschien moeten accepteren dat je geen hele goede band met je moeder hebt op het moment, en proberen zoveel mogelijk uit elkaars vaarwater te blijven. En daar mag je ook best verdrietig om zijn, dat is niet leuk.

**Geplaatst**: 10-05-14 10:26

Geplaatst: 10-05-14 10:26

dus als ik het goed begrijp was ze er vroeger nooit dat vond je niet leuk en nu is ze er wel en vind je het nog steeds niet leuk. Niet echt logisch he. Daar komt ook nog het feit bij dat ze niet vrijwillig thuis zit daar mag je best wel eens rekening mee houden.

Wbh gewicht. Blijkbaar is je moeder daar onzeker over anders praat ze er niet zo vaak over maar jij nog veel meer anders trek je het je niet zoveel aan. Begin eerst eens bij jezelf ipv je moeder overal de schuld van te geven. Je bent nu op een leeftijd dat je je eigen verantwoordleijkheid moet gaan nemen. dus begin eerst eens te zorgen dat je zelf lekker in je vel zit en alles voor elkaar hebt voordat je op anderen gaat zeuren.

Over tien jaar als jij op jezelf woont dan denk je hieraan terug en dan heb je spijt dat je ooit gezegd hebt dat je moeder haat let maar op.

Nomineer dit bericht ×