Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-04-14 10:28

Ik ben een ouwe zaag.

Geplaatst door de TopicStarter : 30-04-14 10:28

Vroeger droomde ik vaak over later...

Later woon ik in een groot, chique huis.
Later doe ik een job die ik graag doe en waar ik goed in ben.
Later krijg ik 1 of max. 2 kinderen, heb ik de beste hond ter wereld, zo'n beest wat altijd vrolijk is, slim en nooit in huis doet, en het beste paard ter wereld heb ik al.
Later komen we met de vriendinnen elke week samen om gezellig te keuvelen.
Later stà ik er en ben ik geslaagd in het leven.
Later wordt ik vooral gèèn ouwe zaag die overal over klaagt en die chronisch een 'paar' kilo's te zwaar is.

En nu, nu is het later...

Het huis, dat is er sinds kort! Al is het vèle malen kleiner dan in mijn dromen en bijlange zo chique niet.

Mijn paard heb ik ook nog steeds (en uiteraard is hij nog steeds het prachtigste paard ter wereld

).
Maar die super toffe job? Goh nee, niet bepaald, al mag ik niet klagen want ik heb werk.
Wekelijks samen komen met de vriendinnen? Euh... echte vriendinnen, bestaat dat dan op die 2 na?

Ik sta wel in het leven, maar dan om rekeningen te betalen, mij overal aan de klok te moeten houden, lief lachen naar iedereen en vooral nooit zeggen dat het even niet gaat, om verplichtingen na te komen, om toerekenbaar te zijn. Rekeningen ZIJN duur, een huishouden IS zwaar, vele dingen WORDEN als vanzelfsprekend beschouwd, vakantie IS luxe, ik BEN 10kg te zwaar, de overheid IS 1 pot nat, ENZ...

Soms hoor ik mijzelf bezig en denk ik: ohnee! Het is zo ver. Ik ben een ouwe zaag geworden. Het type persoon waarvan jongeren denken: my God, ik hoop echt dat ik 'later' nooit zo ga worden. (Wacht maar!

)

Is dat zo? Ben ik de enige die hier soms over nadenkt? Al bij al ben ik echt wel een gelukkig mens en heb ik bitter weinig om ècht over te klagen, dat besef ik maar al te goed. Maar van zodra ik over deze dingen ga nadenken, dan kom ik aan bij de essentie van het leven. Wat IS de essentie nu?

**Geplaatst**: 30-04-14 10:31

Geplaatst: 30-04-14 10:31

Ik zou zeggen neem de oorzaak van je klagen weg, maar dat zal niet zo makkelijk zijn

**Geplaatst**: 30-04-14 10:32

Re: Ik ben een ouwe zaag.

Geplaatst: 30-04-14 10:32

Heel herkenbaar. Ik ben 30, woon nog steeds thuis, geen vriend, geen paard en binnenkort werkloos...

**Geplaatst**: 30-04-14 10:32

Geplaatst: 30-04-14 10:32

Jep... hier...

**Geplaatst**: 30-04-14 10:35

Re: Ik ben een ouwe zaag.

Geplaatst: 30-04-14 10:35

Ik heb hoge eisen voor mezelf wanneer ik in de reclame wereld ga werken en ik denk dat ik ook sterk teleurgesteld zou zijn als mijn werk niet gaat worden wat ik me voorstelde. Ik wil nl geen gezin, geen kinderen en alleen carriere maken. En als ik dan hoor hoe anderen zo'n ideeen hadden die dan niet liepen als ze wilden hoop ikd at ik dat wel ga hebben.

**Geplaatst**: 30-04-14 10:35

Geplaatst: 30-04-14 10:35

Het huis: check! We wonen er nog niet in (en afwachten of de hypotheek geaccepteerd gaat worden

) maar verder is het echt ons droomhuis. Hopelijk krijgen we 28 juli de sleutel.
De baan: check! Ik ben gek op paarden en journalistiek en dankzij mijn baan kan ik het heerlijk combineren, en nog vanuit huis ook!
Beestjes: check! Paarden wil ik niet meer ivm de hoge kosten en het verdriet dat ik er steeds van had wanneer er iets mee mis is. Andere beestjes hebben we wel en bij het nieuwe huis komt ook een voliere, mijn andere droom :):)

Leuke vent: check!

Blijft over: trouwen en kids

en wat meer vrienden zou ook leuk zijn. Doordat ik van Noord Holland naar Brabant ben verhuisd schiet (en ik vanuit huis werk) schiet dat er nu een beetje bij in -O-

Dus voor de mensen in omgeving die ook op zoek zijn naar meer vriendinnen, I'm in!

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 30-04-14 10:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 30-04-14 10:36

Geplaatst: 30-04-14 10:36

Jouw verhaal is voor mij helemaal niet herkenbaar. Ik ben op dit moment echt de persoon, die ik 10 jaar geleden hoopte te zijn

. Het leven valt mij niet zwaar en het huishouden net zo goed niet.
Mijn sociale leven ben ik echt heel erg tevreden over, ik heb een leuke vriendengroep en maak elke week weer nieuw contacten die ik kan waarderen.

10 jaar geleden hoopte ik op een vrijstaand huis met een paar pony's en veel land. Dat is helaas niets geworden, en misschien ook wel een beetje positief geweest :Y)

**Geplaatst**: 30-04-14 10:37

Geplaatst: 30-04-14 10:37

Je bent pas 26.

Wat je wilt bereiken is er niet zomaar van de een op de andere dag. Je wordt niet plots wakker in de perfecte wereld. Als je iets wilt bereiken zul je daar zelf keihard voor moeten werken en het kan best nog 20 jaar duren voordat je zover bent.

Job? wat wil je echt? wat is haalbaar? hoe kun je daar aan werken?
Huis? waar woon je nu? waar wil je naar toe? wat is daar voor nodig?
te zwaar? hoe kun je daar aan werken? sporten? eetpatrooon veranderen?

Kijk wat je nu hebt, kijk wat je wilt veranderen en kijk hoe je dat in kleine stappen kunt aanpassen. Niet teveel tegelijk, begin bijvoorbeeld eens met je gewicht. Kijk dan naar je werk etc. etc.. Haalbare doelen stellen.

Tegen de tijd dat je 46 bent en leuk ergens landelijk woont met paarden aan huis, leuke vent, leuke baan dan zie je hoe ver je bent gekomen.

**Geplaatst**: 30-04-14 10:38

Geplaatst: 30-04-14 10:38

Goh, ik herken me heel erg in je eerste beschrijving. Ik weet nu heel goed waar ik later heen wil, dus dit is wel even een reminder dat misschien niet alles zo perfect zal zijn als ik het me nu voorstel.

Ik denk niet dat je een oude zaag bent, hoor. Als ik representant ben voor "jongeren", dan kan ik je wel zeggen dat ik me ook herken in je tweede beschrijving. Er is zoveel waar je iets aan zou willen doen, waarvan je wou dat het anders was, en waarvan je altijd denkt, binnenkort zal dat beter zijn, maar dat gebeurt niet! Nu vind ik het al echt nodig voor mij om echt zaken aan te pakken. Bijvoorbeeld dat je te zwaar bent, daar kun je iets aan doen! Ik denk dat, als je je dromen echt voor ogen houdt, dat je ze -voor een stuk- zeker kan realiseren.

Maar zeker niet blijven hangen in een oude-zaag-gevoel. Ik zou zeggen: probeer dat om te zetten in een actief gevoel, als in: Ik ga de dingen nu aanpakken. Je wordt van die houding sowieso veel blijer

**Geplaatst**: 30-04-14 10:39

Geplaatst: 30-04-14 10:39

Tja dat is een goede! Net zoals jij heb ik eigenlijk weinig om te klagen, maar soms voelt het zo goed

Heb een mooi huis over een paar weken, 2 gave paarden, waanzinnig leuke hond en een vent die alles voor mij over heeft. Maar dat stomme huishouden (te trots voor een hulp), die saaie baan en die vriendinnen die nog zoekende zijn naar bovenstaande geeft soms toch genoeg reden te klagen.

Gelukkig ben ik vaak op tijd om mijzelf een schop te geven en te bedenken dat ik eigenlijk alles heb en dus niet zeuren maar poetsen

**Geplaatst**: 30-04-14 10:40

Geplaatst: 30-04-14 10:40

TS ben je 26 zoals je profiel zegt?

**Geplaatst**: 30-04-14 10:42

Geplaatst: 30-04-14 10:42

Een jaar geleden had ik je de hand geschut, relatie net voorbij, werk ging klóte tot en met, viel ik af van 65 naar 49 kilo door alle stress, drama hier, drama daar.

Inmiddels woon ik weer thuis (hoeraaa vrijdag huisje kijken!), ben ik nog steeds vrijgezel, heb ik wel ander werk, rij ik weer paard, ben ik fanatiek aan het sporten, ben ik tante geworden en ik augustus word ik voor de tweede keer tante. Maar het belangrijkste, en ik ben er verdorie nog steeds niet, is dat ik er weer sta. Ben ik geworden zoals ik 10 jaar geleden dacht? (leuke vriend, moeder, bestseller geschreven, goede baan in de media....) : Nope.

Maar ik accepteer het wel, dat het allemaal niet te plannen valt heb ik vorig jaar wel geleerd

't giet zoals 't giet en als 't niet giet dan giet 't niet.
(t gaat zoals 't gaat en als het niet gaat dan gaat het niet)

Laatst bijgewerkt door Winged op 30-04-14 10:44, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 30-04-14 10:43

Re: Ik ben een ouwe zaag.

Geplaatst: 30-04-14 10:43

26 jaar……..moet je kijken hoe de wereld eruit ziet als je 46 bent, dan heb je pas reden om te klagen :-)

**Geplaatst**: 30-04-14 10:44

Geplaatst: 30-04-14 10:44

maras schreef:
26 jaar……..moet je kijken hoe de wereld eruit ziet als je 46 bent, dan heb je pas reden om te klagen

Want?

**Geplaatst**: 30-04-14 10:47

Geplaatst: 30-04-14 10:47

maras schreef:
26 jaar……..moet je kijken hoe de wereld eruit ziet als je 46 bent, dan heb je pas reden om te klagen

In jou geval dan hè. Belangrijk detail.

**Geplaatst**: 30-04-14 10:48

Geplaatst: 30-04-14 10:48

Winged schreef:
maras schreef:
26 jaar……..moet je kijken hoe de wereld eruit ziet als je 46 bent, dan heb je pas reden om te klagen

Want?

Dan zijn er waarschijnlijk nog veel meer dingen die in de praktijk anders zijn gelopen dan je dacht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-04-14 10:49

Geplaatst door de TopicStarter : 30-04-14 10:49

Zoals ik al zei in de OP weet ik echt wel dat ik uiteindelijk niks heb om ècht over te klagen en ben ik een gelukkig mens. Maar voor mij persoonlijk zijn het net die kleine 'mislukkingen' (vind ff geen ander woord

) die het leven net ècht maken.

En inmiddels heb ik geleerd dat er zeker waarheid zit achter dat 'gezaag' van vroeger. En dat op zich is al een reden om nog gelukkiger te zijn want dat wil alleen maar zeggen dat ik al 'zo oud' ben mogen worden om dat te mogen ervaren.

Ik ben gelukkig met mijn leven maar er is altijd ruimte voor verbetering. Ik vroeg me gewoon af hoe anderen hierover denken...

**Geplaatst**: 30-04-14 10:50

Geplaatst: 30-04-14 10:50

chevax schreef:
Dan zijn er waarschijnlijk nog veel meer dingen die in de praktijk anders zijn gelopen dan je dacht.

Waarschijnlijk wel, maar of dat reden moet zijn om te klagen?

Zoals ik hierboven al zei: Het valt allemaal niet te plannen. En laten we wel wezen, als het wel zo zou zijn was het ook allemaal best wel saai

**Geplaatst**: 30-04-14 10:52

Geplaatst: 30-04-14 10:52

Ach ja, ik heb ook veel tegenslagen gehad, veel geleerd over hoe dingen niet moeten, maar ook hoe dingen wel moeten en uiteindelijk heeft het me wel gevormd tot wie ik ben. Tuurlijk is nog niet alles perfect en had ik liever dingen anders gedaan, maar uiteindelijk is het leven een grote leerschool en moeten dingen soms op je pad komen om er sterker van te worden.
Teveel klagen vind ik zonde van de korte tijd die ons gegeven is

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 30-04-14 10:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 30-04-14 10:52

Geplaatst: 30-04-14 10:52

Ik had dat gevoel al toen ik 23 was, heb na lang wikken en wegen besloten dat het hem hier niet ging worden. Heb alles opgezegd en ben gaan doen wat mij gelukkig maakt. Heb 14 maanden in Australie gewoond en mijn visum is aangevraagd om voorgoed terug te gaan. Word hem het niet ga ik weer ergens anders heen, als mensen aan mij vragen wat ik later wil doen zeg ik 'levensgenieter'. Nederland is vast een mooi land, maar niet voor mij weggelegd, ik wordt soms verdrietig van alle verwachtingen waar je aan moet voldoen..

**Geplaatst**: 30-04-14 10:53

Geplaatst: 30-04-14 10:53

Winged schreef:
chevax schreef:
Dan zijn er waarschijnlijk nog veel meer dingen die in de praktijk anders zijn gelopen dan je dacht.

Waarschijnlijk wel, maar of dat reden moet zijn om te klagen?

Zoals ik hierboven al zei: Het valt allemaal niet te plannen. En laten we wel wezen, als het wel zo zou zijn was het ook allemaal best wel saai

Inderdaad.. En natuurlijk heb ik vast geen recht om dit te zeggen omdat ik jong ben,
maar het ligt ook wel een beetje aan je verwachtingen, je dankbaarheid en je state of mind.

**Geplaatst**: 30-04-14 10:54

Geplaatst: 30-04-14 10:54

Waikiki schreef:
Ik had dat gevoel al toen ik 23 was, heb na lang wikken en wegen besloten dat het hem hier niet ging worden. Heb alles opgezegd en ben gaan doen wat mij gelukkig maakt. Heb 14 maanden in Australie gewoond en mijn visum is aangevraagd om voorgoed terug te gaan. Word hem het niet ga ik weer ergens anders heen, als mensen aan mij vragen wat ik later wil doen zeg ik 'levensgenieter'. Nederland is vast een mooi land, maar niet voor mij weggelegd, ik wordt soms verdrietig van alle verwachtingen waar je aan moet voldoen..

En dit herinnert mij er weer aan dat ik het gewoon moet doen, na mijn studies een opleiding in het buitenland gaan doen

**Geplaatst**: 30-04-14 10:56

Geplaatst: 30-04-14 10:56

een ouwe zaag

Tja, bij 30+ blijkt het leven er toch anders uit te zien. Alle spannende dingen heb je inmiddels gedaan en de sleur ligt op de loer..... Tegelijkertijd komt er meer verdieping en aandacht voor de kleine dingen :-)

**Geplaatst**: 30-04-14 10:58

Geplaatst: 30-04-14 10:58

Waikiki schreef:
Ik had dat gevoel al toen ik 23 was, heb na lang wikken en wegen besloten dat het hem hier niet ging worden. Heb alles opgezegd en ben gaan doen wat mij gelukkig maakt. Heb 14 maanden in Australie gewoond en mijn visum is aangevraagd om voorgoed terug te gaan. Word hem het niet ga ik weer ergens anders heen, als mensen aan mij vragen wat ik later wil doen zeg ik 'levensgenieter'. Nederland is vast een mooi land, maar niet voor mij weggelegd, ik wordt soms verdrietig van alle verwachtingen waar je aan moet voldoen..

$_/-\o_$

Vooral in dat laatste zit het hem volgens mij.

**Geplaatst**: 30-04-14 10:58

Geplaatst: 30-04-14 10:58

Ik prijs me gelukkig met al wat ik heb en wie ik ben. Ergens in de 40, een prachtig gezin, paarden en een gave baan. Makkelijk? Zeker niet! Van mavo opgeklommen naar een master en nu een goede functie. Komt het aanwaaien? Zeker niet! Alles wat ik nu heb, heb ik zelf achterna gejaagd, gestudeerd en enorm hard gewerkt, en dat doe ik nu nog. Onderweg heb ik veel meegemaakt, een scheiding, een faillissement van nieuwe partner, ziekte in de familie. En over 10 jaar heb ik weer veel meer meegemaakt, want zo loopt het nu eenmaal in het leven. Het allerbelangrijkste vind ik echter gezondheid. Ik ben gezegend met een gezond lijf en een opgeruimde geest, dat is mijn grootste geluk. En als het een keer tegenzit, dan denk ik maar zo: gezonde mensen hebben 1000 wensen, zieke mensen maar één. En de rest, dat moet je zelf doen!

Nomineer dit bericht ×