Bokt.nl

MareVeer schreef:

Jeutje wat een verhaal meid... In ieder geval alvast een knuffel voor jou... Ik zou hulp zoeken om het misbruik van vroeger, en het verlies van je vader te verwerken. Vroeg of laat ga je hier problemen mee krijgen, en dat wil je niet. Ik zou je richten op het positieve, je dochtertje, je man, werk en mischien de paardjes. Ik zou je dochter wel extra beschermen tegen je moeder, en haar familie. Heb je nog zussen waar je bij terecht kan? Hoe is het contact tussen jou en andere familieleden? Ik vind het moeilijk om je advies te geven over dag je dochter haar oma graag ziet.. Kunnen je schoonouders niet op haar passen?

Goed dat je hier je verhaal doet!

ilaan schreef:

Heel vervelend dat je moeder dat soort dingen zegt en doet! En dat ze jou dat gevoel geeft. Maar zit er bij haar niet meer achter? Dat er iets is waar zij mee zit?

Ze hoort dit soort dingen natuurlijk niet te zeggen maar waar er 2 vechten hebben er 2 schuld imo. Net als dat jij waarschijnlijk anders reageert nu omdat er weer iets van spanning is, reageert zij daar weer op..

Mijn tip is dat zo snel je dat merkt je het moet zeggen. Niet aanvallend, zonder verwijten. Betrek het op jezelf. Misschien kun je erachter komen wat er nog meer speelt? Wie weet...

Mocht dit niks uithalen lijkt het me het beste geen contact meer te hebben. Dan heb je je best gedaan en houd het op. Het is niet fair dat zij iedere keer naar boven haalt dat ze jou uit de financiële sores heeft gehaald en daar hoef je echt niet je leven lang voor op je knieën!!

Denk ook aan jezelf.. jij bent er ook nog

franka75 schreef:

Jeetje heftig is dat he.? Helaas kan ik over bepaalde dingen meepraten en herken ik ook bepaalde dingen die jij schrijft . Maar niet zo erg. Ik ga daar verder niet over uitweiden maar ik snap hoe ontzettend jeje kan voelen hierdoor. Tis zo jammer als het zo moet. Meid stop met haar te pleasen om aardig gevonden te worden. Dsnoods brengt je man haar naar je moeder , je dochter dus. Daar ik niks mis mee en ook al heeft zij dan haar zin, zo moet jij het niet zien. Het geeft jouw namelijk wat meer rust als je haar niet hoeft te zien. Je hebt hard genoeg gevochten en ja dat moet ik af en toe ook tegen mezelf zeggen. En ook ik vind dat heel moeilijk. Jij kan het niet helpen en jij bent niet fout als je voor jezelf kiest. Een dikke knuffel en mn pb staat open.

Ladybird schreef:

Jeetje, wat een heftig verhaal zeg als ik zo zou lezen zou ik denken dat je moeder de strond ik kan zakken en lekker andere oppas regelen voor je dochter (schoonmoeder?) dan maar niet meer.. Dit levert je zo veel stress op, tis alleen wel heel jammer dan dat je dochter je moeder niet meer ziet.

Wat zegt je man er van?

Hevonen schreef:

Wat je schrijft is natuurlijk heel moeilijk, heel zwaar voor je. Toch weet ik zeker als ik jouw verhaal lees dat jouw moeder wel degelijk veel van je houdt, maar ik denk dat jouw moeder mogelijk zelf een fors psychologisch probleem heeft waardoor ze dat niet kan uiten. Ze lijkt uit jouw beschrijving erg onvolwassen in haar gedrag. Hoe was haar jeugd?

Ik heb zelf een dochter met ADHD (pas geconstateerd toen ze al 20 was en alle problemen haar boven het hoofd groeiden), maar ik weet wel dat dat geen makkie is, vooral niet tijdens de pubertijd. Het is echt heel zwaar. Daar kan de ADHD-er niks aan doen, maar het is wel een feit. Dan is het zo dat ADHD een grote erfelijke component heeft. Het is niet beslist noodzakelijk dat iemand in je voorouders het ook heeft, het kan ook een ander probleem uit het autisme-spectrum zijn.

Ik denk dat jij nu gewoon jezelf moet beschermen, door weinig contact te hebben. Je dochter moet natuurlijk gewoon naar oma kunnen, dat moet je een kind niet afpakken, maar ik zou zelf afstand nemen. Misschein gaat het over een poosje beter, misschien niet, maar deze confrontaties maken jou kapot en het probleem niet minder.

Sterkte!

Corelli schreef:

Wat je ouders je ook aandoen, het blijven je ouders en daar zul je je altijd loyaal aan voelen. Google eens op gespleten loyaliteit, misschien heb je er wat aan om je eigen gevoelens te kunnen plaatsen en beter te kunnen begrijpen.

Wat betreft het gedrag van je moeder: dit komt ergen vandaan. Hoe je moeder zich tov jou en anderen gedraagt, komt voort uit de ervaringen die zij zelf heeft opgedaan in haar jeugd en ik vermoed dat dit niet altijd leuk is geweest.
Systeemtherapie in de vorm van een familieopstelling zou voor jullie volgens mij heel goed kunnen zijn maar als ik het zo lees, lijkt je moeder daar niet voor open te staan (of voor welke hulpverlening dan ook)

Ik denk dat het aan jou is om te beslissen wanneer de maat vol is en hoe je verder wil met haar en hoe je wil dat je dochter met haar opgroeit. En dat is verdomde lastig!

Zou je evt open staan voor paardenhulpverlening? Ik heb zelf een aantal vervelende dingen meegemaakt in het verleden en ik heb een familieopstelling gedaan met behulp van paarden. Ik heb hier ontzettend veel aan gehad! Het werkte zo verhelderend en helend
Per PB wil ik er wel meer over vertellen als je interesse hebt

Heel veel sterkte en kracht! Jij staat nu aan het roer en mag een keuze maken
Je bent een volwassen vrouw met recht op geluk en een eigen leven

Ceriadwen schreef:

Heel heftig en om hier goed mee om te leren gaan kan ik je slechts een tip geven en dat is ga kritisch kijken naar wat JIJ anders kan gaan doen in de toekomst en kijk kritisch naar wat JOUW aandeel is geweest in alles wat er in het verleden gebeurd is. Hou dingen bij jezelf en wijs niet naar een ander, kijk wat je eigen aandeel is in een verhaal en leer daarvan. Alleen op die manier leer je het verleden verwerken en je toekomst anders in te richten

Joolien schreef:

Als ik even mag invullen denk ik dat ze bedoeld dat je moeder niet gaat veranderen dus zul jij moeten veranderen hoe je er mee om gaat. Of dat nou volledig contact verbreken is, of dat ze enkel je dochter mag zien etc dat is aan jou, die keuze kunnen wij niet voor je maken maar jij zult hier moeten aanpassen, je moeder gaat dat niet doen

Jis_ schreef:

Wat naar voor je dat je band zo slecht is met je moeder, ze heeft dingen tegen je gezegd die echt niet kunnen. Ook niet als het uit boosheid in een ruzie is komt. Sorry zeggen is dan nogal belangrijk en als je dat ook nog eens niet krijgt. Heftig hoor.

Waarom heb je er voor gekozen je moeder op te laten passen? Dat is iets wat ik in jouw geval nooit gedaan zou hebben omdat je je moeder zo veel zeggenschap geeft over je dochter. Ben je niet bang dat je moeder je dochter negatief beïnvloed? Slecht over jou praat bijvoorbeeld. Krijgt zij wel de liefde van haar die jij nooit gehad hebt?

Ceriadwen schreef:

Ik suggereer helemaal niks, ik geef je handvatten om met de problematiek om te gaan, de rest is aan jou.

franka75 schreef:

Hoi ik wil nog ff een dingetje kwijt , als zij jouw kindsdeel heeft ingepikt dan zou ik dat zeker van het te betalen bedrag aan haar afhalen. Klinkt hard maar ze heeft het dus gewoon van je gestolen. Dus zou ik dat berekenen en gewoon niet betalen.