Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Toen ik nog bij mijn ouders woonde en zij op vakantie gingen, sliep ik beneden op de bank bij de honden. Inclusief een Sint Bernard, dat gaf wel een beetje een gevoel van veiligheid
Ook al deed ze geen vlieg kwaad...
Voordat ik het doorhad, had ik hem al een flinke klap op zijn gezicht gegeven.. Dus reflexen heb ik wel 
Ben in mijn tienerjaren (ben nu van middelbare leeftijd) geconfronteerd geweest met een r*kker voor het raam van het ouderlijk huis toen ik 'savonds alleen thuis was en dat heeft geleid tot altijd angstig zijn bij het alleen thuis zijn.
xkimmx schreef:Herkenbaar! Ik woon afgelegen op een laan, naast een groot veld waar ze villawijken aan het bouwen zijn aan de rand van Den-Haag. Hier zijn al veel inbraken geweest en heel vaak zien we van die creepy types langs de huizen rijden en naar binnen gluren. Nu is er wel vaak politie, maar vorige week is er weer 2 keer ingebroken. Toen ik van de week de deur uit ging zag ik aan de overkant van mijn huis, achter de sloot iemand op z'n hurken zitten kijken naar ons huis. Toen ik kwam liep die gauw weg. 3 weken terug stond er een Marokkaan voor de deur, vroeg waar tram 9 was. Mij kan je niet wijs maken dat je op een afgelegen laan de weg kwijt bent geraakt.. Even later in de groepsapp van de laan hoorde ik dat hij bij paar andere huizen het zelfde heeft geprobeerd. Sinds al deze gebeurtenissen ben ik toch ook wel bang, ik doe de voordeur nooit meer zomaar open, of op de ketting een stukje of ik ren naar boven en vraag uit het raam boven wat er is. Deur is áltijd op slot. Het is gewoon wachten wanneer wij aan de beurt zijn..
imd schreef:xkimmx schreef:Herkenbaar! Ik woon afgelegen op een laan, naast een groot veld waar ze villawijken aan het bouwen zijn aan de rand van Den-Haag. Hier zijn al veel inbraken geweest en heel vaak zien we van die creepy types langs de huizen rijden en naar binnen gluren. Nu is er wel vaak politie, maar vorige week is er weer 2 keer ingebroken. Toen ik van de week de deur uit ging zag ik aan de overkant van mijn huis, achter de sloot iemand op z'n hurken zitten kijken naar ons huis. Toen ik kwam liep die gauw weg. 3 weken terug stond er een Marokkaan voor de deur, vroeg waar tram 9 was. Mij kan je niet wijs maken dat je op een afgelegen laan de weg kwijt bent geraakt.. Even later in de groepsapp van de laan hoorde ik dat hij bij paar andere huizen het zelfde heeft geprobeerd. Sinds al deze gebeurtenissen ben ik toch ook wel bang, ik doe de voordeur nooit meer zomaar open, of op de ketting een stukje of ik ren naar boven en vraag uit het raam boven wat er is. Deur is áltijd op slot. Het is gewoon wachten wanneer wij aan de beurt zijn..
Heb je de politie gebeld? Ik zou van dit soort dingen zéker melding maken hoor!