Mocht iemand mij denken te herkennen stuur me dan gerust een pb en gelieven dit niet in het topic te plaatsen.
Ik wil graag even mijn verhaal kwijt, want mijn lichaam begint op te raken. Ik ben helemaal kapot, ik heb geen kracht meer om door te gaan en het liefste zou ik mijn niet meer mijn bed uit willen komen of nog erger er een einde aan maken.
Al mijn ellende begon op de mijn eerste basisschool, Ik werd hier gepest door een jongen. Ik moest dingen doen voor deze jongen, zo niet zou hij me slaan of zou hij met zijn vrienden mij iets aan doen..
Ook buiten school ging dit verder omdat mijn moeder goede vrienden was met zijn ouders.
En dus kwam ik nog wel eens ooit bij hem binnen en ging het pesten gewoon door..
Ik was vaak ziek in die tijd en heb zelfs gezegt tegen mijn moeder dat ik liever dood wilde dan nog een dag naar school!
We hebben geprobeerd er iets aan te doen met school, maar helaas schoven hun alles op mij en zou ik het probleem zijn niet de pester zelf.
Mijn moeder heeft me daarna zo snel mogelijk van deze school gehaald.
Ook in dezelfde tijd is er een man geweest die niet met zijn handen van kinderen af kon blijven. Hij woonde een paar straten van ons af, maar ik kwam er vaak omdat ik vaak speelde met de kinderen van hem. Helaas kon deze man ook niet van mij afblijven en als ik dan met hun ging spelen boven, kwam hij ook mee naar boven en helaas niet om gewoon een spelletje mee te doen.
Gelukkig is deze man al opgepakt, maar ik heb hier nog vaak last van. Ik hou er niet van als mensen me knuffelen, aan raken of te dichtbij me staan.
Na deze heftige periode leek het even goed te gaan, ik had een nieuwe leuke school en had het naar mijn zin!
Tot mijn ouders het veel te druk kregen met hun banen, ze moesten lange dagen werken en ik zat ooit dagen van 4 tot 7 uur S' avonds alleen thuis. Ik was toen rond de 10 jaar en moest voor een deel al voor mezelf zorgen en aan kijken hoe mijn vriendinnetjes wel leuke dingen deden met hun ouders.
Ik heb ook heel veel aandacht gemist wat ik toch graag wilde hebben.
Hierdoor heb ik ook veel schade aan over gehouden ik zat soms dagen te huilen als ik wist dat papa en mama 'gezellig' een weekendje weg zonder mij, als ze gingen uit eten zonder mij kon ik al verdrietig worden.
Gelukkig heb ik in die tijd een goude vriendinnetje gekregen, mijn eigen paardje! Hier kon ik heen als ik me alleen voelde en kon ik even alles vergeten.
Toen kwam de middelbare school hier ben ik ook heftig gepest geweest, maar heb kracht weten te halen uit mijn paard en een paar hele lieve vriendinnen die me hielpen!

In die tijd zijn we gaan verhuizen omdat het niet meer te doen was met het werk van mijn ouders. Dit was erg fijn omdat mijn moeder vaker thuis kon zijn en ik minder alleen was en alles leek weer even goed te gaan!
Tot mijn vader iemand anders leerde kennen uit het dorp.. Mijn vader werd verliefd op haar en wilde met haar verder, ze zijn toen een jaar samen geweest en mijn vader heeft besloten om toch weg te gaan bij haar en het nog eens met mijn moeder te proberen. Dit is niet zonder de nodige ruzies geweest die ik allemaal heb mee gekregen..
Hierdoor heb ik een enorm slechte band gekregen met mijn vader, als hij ook maar iets verkeerds durft te zeggen in mijn ogen word ik erom kwaad (soms zo kwaad dat ik niet meer weet wat ik doe)
Daardoor word ik helemaal gek thuis en ontloop ik het thuis door veel naar mijn paard te gaan en bij mijn vriend te slapen.
Het liefste zou ik willen dat ik ergens anders kan wonen (misschien voor tijdelijk) helaas heb ik het geld niet om een kamer te huren.
Verder gaat het niet lekker in de relatie van mij en mijn vriend, ik hou nog enorm veel van hem, maar het respecteerd mij totaal niet. Ik ben dood op, op dit moment, maar hij wil dit maar niet snappen en blijft alleen maar aan zichzelf denken. bijvoorbeeld ik heb erge buikpijn en heb een dag geen zin in seks word hij meteen kwaad en blijft hij door pushen.
Ik weet niet goed wat ik mee moet aangezien ik nog wel veel van hem hou, maar hij niet wil luisteren en ik zo niet langer door wil.
Ook dreig ik mijn vriendinnetje, mijn meisje, mijn alles te verliezen... Het gaat totaal niet goed met het werk van mijn ouders en ze dreigen misschien hun baan te verliezen. Ook mijn baantje in niet echt een vetpot om een heel paard van te betalen.
Verder leid mijn school hier enorm onder, normaal kan ik makkelijk goede punten halen, maar nu heb ik bijna overal wel een onvoldoende en staan er meer als 300 uur afwezigheid op mijn lijst. Puur omdat ik het allemaal niet meer trek..
Door dit allemaal begin ik allemaal op te raken.. Ik ben niet meer het vrolijke meisje wat ik vroeger was, nu ben ik moe, ziek en zwak.
Ik weet ook totaal niet meer wat ik nog kan doen zodat mijn leven nog een beetje leuk is

Als je over andere leuke dingen wilt praten kan dat natuurlijk ook! ben je met je hoofd weer ergens anders en ik vind het altijd leuk om te horen..

zorgen voor jezelf begint ook bij de verantwoordelijkheid bij jezelf neerleggen.