Sinds die tijd help ik veel in het huishouden van mijn familie. Best wel leuk om te doen en het geeft mij veel voldoening.
Maar toch mis ik wel een beetje het contact dat je dagelijks hebt met mensen...
Ik zie/spreek elke dag alleen mijn familie, verder weinig anderen.
Tegenwoordig gaan velen van mijn leeftijd naar school en werken daarnaast. En ik ken ook niemand die hetzelfde leven leidt als mij. Ik help eerlijk gezegt liever mijn ouders/familie, zij hebben mij grootgebracht en veel voor mij gedaan, nu wil ik ook iets terugdoen. Vroeger was dat volgens mij ook zo?
In september ga ik dan toch maar beginnen met een studie, na heel lang orienteren, maar eigenlijk kan ik niet iets vinden wat ik echt leuk vind.
Zelf wil ik heel graag kinderen, dan zou mijn leven al helemaal compleet zijn, maar toch zegt mijn verstand dat ik beter eerst kan studeren. Als ik een diploma heb, kan ik altijd nog zien hoe ik verder wil.
Ik ben wel benieuwd of er nog meer jonge huisvrouwen hier op bokt zitten (of 'thuisblijfmoeders' )
maar ben vandaag voor het eerst weer gaan werken na een tijd thuisblijfmoeder geweest te zijn. Ik werk nu op maandag en vrijdag er weer bij, de andere dagen ben ik nog steeds thuis. Beviel me ook prima verder hoor.


) Daarnaast volg ik nu ook nog weer een thuisstudie waar ik nu ook mooi tijd voor heb 
. En moet toegeven ik vind het heerlijk, zie en ben er altijd voor mijn kinderen. Sociale contacten heb ik genoeg om me heen en m'n echte vrienden wonen helaas max een uur rijden van ons vandaan, mijn beste vriendin woont helaas bijna 2 uur van ons vandaan. Maar ach die afstanden zijn allemaal prima te doen.
Waar leef je dan van?
duhh..