Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-14 22:19

Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 16-01-14 22:19

Aangezien ik regelmatig denk over kinderen, trouwen en de hele mikmak zit ik nu in de fase kinderen. Wanneer, hoe maar vooral waarom? Ik kan 100 redenen bedenken waarom ik geen kinderen wil, geen rust meer, slapeloze nachten, een verzakt lichaam, andere eventuele blijvende ongemakken, geen spontaniteit meer, niet meer kunnen doen wat je wil, poep en pies, geld en weet ik het wat.
Maar wat is nou echt een reden om WEL voor een kind te kiezen? En dan geen rooskleurige verhalen die toch niet waar zijn, maar echt de reden. Of is dat niet uit de leggen en is dat een gevoel? Liefde? Ik vind het zo moeilijk te bevatten als ik vaak van die ploegende, uitgewoonde en afgetrapte moeders zie rondlopen. Dan denk ik alleen maar waarom???

**Geplaatst**: 16-01-14 22:23

Geplaatst: 16-01-14 22:23

Alles wat jij benoemt wordt bijzaak. De warmte, de liefde, de levenslessen, het onvoorwaardelijke. Niets is meer belangrijk en alles des te meer. Je wordt verreikt, het is zo mooi!

Ja het is dus wel zo rooskleurig

sorry!
En echt je baalt van de slaaptekorten, de stinkende luiers, de momenten dat je met je handen in het haar zit omdat je écht niet weet waarom het huilt, je bent moeier dan je je ooit kon voorstellen, je verheugt je op een lekkere douche en een half uurtje op de bank is hemels. Maar het allermooiste vind ik dat wanneer je 1 glimlach krijgt het alles waard is, het is echt waar. Alle clichés zijn waar.

Laatst bijgewerkt door Mallow op 16-01-14 22:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 22:25

Geplaatst: 16-01-14 22:25

Gek genoeg kan ik daar niet zomaar een rationeel antwoord op geven; het is voor mij een oerinstinct; liefst stop ik direct met de pil (maar als ik dan wel gelijk zwanger raak, dan ben ik een walrus in een trouwjurk en dan heeft iedereen zoiets van 'ach... Een moetje.... :')

' ). Het is iets geks

Lijkt mij heerlijk om een kindje in bed te stoppen, een plakkerig handje die mijn hand pakt, die kwijlkus en de eerste keer dat een kindje 'mama' of 'gamma' zegt. Elke vezel schreeuwt: plant je voort!!
En ik heb niet voor niets een huis met 4 slaapkamers gekocht :')

En lijkt mij stiekem best leuk om een puber te hebben die zich dan schaamt voor mij

, die ik dan bij school afzet en dan even toeter en naroep; dag lieverd!! En dan een puber met een rode kop de school zie inlopen

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 16-01-14 22:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 22:25

Geplaatst: 16-01-14 22:25

Waarom willen wij kinderen ...

Zelf ben ik 25 jaar en morgen precies 36 weken zwanger. Misschien best jong om aan kinderen te beginnen, geen idee eigenlijk. Zwangerschap was best een 'verassing'

Zitten ook midden in een verbouwing en willen over anderhalve week verhuizen :Y)

Juist, de timing is niet al te best haha :')

Maar ondanks dat alles is het denk ik het stukje onvoorwaardelijke liefde, het zien opgroeien van iets wat (hopelijk) van jou en je geliefde samen is, kan het eigenlijk niet goed beschrijven. Ook al hebben wij ons kleintje natuurlijk nog niet gezien omdat het nog veilig in mijn buik zit, de liefde is er al wel.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:27

Geplaatst: 16-01-14 22:27

ik heb geen kinderen maar zou er later wel eentje willen

denk dat het ook geweldig is om je kind zien op te groeien hoe het zich ontwikkeld en zijn eerste stapjes te zien en voor een meisje eerste bh'tje kopen

voor de rest kan het ook heel gezzelig zijn
je kind steunen in de dingen die hij leuk vind en blijdschap delen !!! vooral de liefde!!!

**Geplaatst**: 16-01-14 22:27

Geplaatst: 16-01-14 22:27

Interessant topic, ik volg dit even. Het zal wel een soort oerinstinct zijn. Ik snap het zelf ook niet en wil dan ook geen kinderen :))

**Geplaatst**: 16-01-14 22:27

Geplaatst: 16-01-14 22:27

Is dat niet gewoon een oerdrang, een instinct? Ik moet er zelf ook niet aan denken, maar ik kan me voorstellen dat mensen gewoon de behoefte hebben om zich voort te planten, voor nageslacht zorgen, en later familie willen hebben die voor hen kan zorgen als ze oud zijn.

Maar het zal vast niet alleen poep en pies en geblér zijn. Je krijgt er vast ook veel liefde en gezelligheid voor terug, net als met huisdieren

**Geplaatst**: 16-01-14 22:27

Geplaatst: 16-01-14 22:27

Mallow schreef:
Alles wat jij benoemt wordt bijzaak. De warmte, de liefde, de levenslessen, het onvoorwaardelijke. Niets is meer belangrijk en alles des te meer. Je wordt verreikt, het is zo mooi!

Dit..
Plus dat je ongelofelijk leert relativeren... De kleine dingen leert waarderen....gelukkig zijn met wat je hebt.

Enne... Niet alle moeders zijn ploegend, uitgewoond en afgetrapt hoor...

**Geplaatst**: 16-01-14 22:28

Geplaatst: 16-01-14 22:28

vuurneon schreef:
Gek genoeg kan ik daar niet zomaar een rationeel antwoord op geven; het is voor mij een oerinstinct; liefst stop ik direct met de pil (maar als ik dan wel gelijk zwanger raak, dan ben ik een walrus in een trouwjurk en dan heeft iedereen zoiets van 'ach... Een moetje.... ' ). Het is iets geks
Lijkt mij heerlijk om een kindje in bed te stoppen, een plakkerig handje die mijn hand pakt, die kwijlkus en de eerste keer dat een kindje 'mama' of 'gamma' zegt. Elke vezel schreeuwt: plant je voort!!
En ik heb niet voor niets een huis met 4 slaapkamers gekocht

En lijkt mij stiekem best leuk om een puber te hebben die zich dan schaamt voor mij , die ik dan bij school afzet en dan even toeter en naroep; dag lieverd!! En dan een puber met een rode kop de school zie inlopen

$_/-\o_$ $_/-\o_$ $_/-\o_$ hahahhaah goeie

**Geplaatst**: 16-01-14 22:28

Geplaatst: 16-01-14 22:28

Eh heel eerlijk maar bij mij is het toch wel echt de liefde voor mijn kinderen. Toen mijn oudste werd geboren OMG dat is met geen pen te beschrijven, en toen mijn tweede werd geboren nou dat was echt zo wauw vooral het moment waarop mijn oudste dan bij mij kwam zitten en dan kwam kennis maken met zijn broertje

.

Oftewel er wordt volgens mij ook wel genoemd dat zodra je kind geboren is .... weet even niet hoe ie verder ging

.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:29

Geplaatst: 16-01-14 22:29

De reden waarom wel? Moeilijk te omschrijven eigenlijk! Ik kan wel 1000 redenen verzinnen om het niet te doen zelfs, maar die vervagen allemaal als ik naar mijn dochter kijk. Ik ben geen moederlijk type, maar na mijn bevalling werd ik een tijger, eiste per direct mijn dochter bij me te houden. Dus, houd het maar op een oergevoel

**Geplaatst**: 16-01-14 22:31

Geplaatst: 16-01-14 22:31

Overigens verwacht ik niet een kiekeboe moeder te worden die zelf ook de hele dag kirrend op de grond ligt te rollen en geen normaal woord meer uit kan komen :')

en het alleen maar kan hebben over 'HET KIND'.
Geloof niet dat mijn verstand door de bevalling ook gelijk mijn lichaam verlaat.

Maar t blijft een oerinstinct, verankerd in mijn genen

Als niemand meer kinderen krijgt is het snel gedaan met de mens :')

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 16-01-14 22:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 22:32

Geplaatst: 16-01-14 22:32

Goeie vraag..

En tot ik mijn dochter op mijn buik had, had ik je het antwoord niet kunnen geven. Zelfs die 9 maanden zwangerschap, die bereiden je voor opdat er een kleintje komt, maar dat was bij mij dan ook alles.

De zwangerschapstest deed ons bijde toendertijd achterover slaan. Ik heb de eerste maanden nog doorgerookt, ik heb lang nog paardgereden en met mijn grote mond volgehouden dat ik na de bevalling alles zou blijven doen.

En dan krijg je je kindje op je buik en is alles in 1 klap anders, de hele wereld kan je gestolen worden, maar van je kind blijven ze af. En alles heb ik voor die kleine meid over..

Dus de vraag 'waarom' vooraf weet ik niet. Wel waarom ik nu zwanger ben van de tweede, omdat het mijn leven heeft verrijkt en een mooier doel heeft gegeven. Maar dit had ik je voor ik bevallen was nooit kunnen vertellen haha

**Geplaatst**: 16-01-14 22:32

Geplaatst: 16-01-14 22:32

8nnemiek het gaat verder dan dat, maar dat is iets wat je inderdaad zelf moet ervaren en is iets wat je niet goed in woorden kan uitleggen. Het is geen simpele uitbreiding van je gezin, dan ga je naar een dierenwinkel bij wijs van spreken.
Het is een gigantische verantwoordelijkheid die je krijgt waarin je ook veel over jezelf leert, dingen die als ik voor mijzelf spreek, ik niet eens wist dat ik het in me had

**Geplaatst**: 16-01-14 22:33

Geplaatst: 16-01-14 22:33

Ik riep vijf jaar geleden ook dat kinderen alleen maar stinkende luiers maken, vieze snotneuzen, irritant gehuil en de wereld toch naar de knoppen is dus waarom zou je het ze aandoen om erin geboren te worden. Geen enkel idee wat er gebeurd is, zal wel een oerinstinct zijn maar om een of andere reden zijn zelfs snotneuzen plots schattig geworden :')

. Soms zijn er gewoon geen perfect rationeel verklaarbare antwoorden op de dingen die je voelt en je gelukkig maken in het leven.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:34

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 16-01-14 22:34

Ik had dus eerst dat instinct, dat ik ooit gewoon kinderen moest hebben maar dat heb ik nu niet meer. Vandaar dat ik den ik ga zoeken naar een reden ofzo... Als het een oerdrang is is het niet zo moeilijk

**Geplaatst**: 16-01-14 22:34

Geplaatst: 16-01-14 22:34

Joolien - dit vraag ik me nu ook af

Ik ben sinds 24-6-2013 getrouwd en zijn al 7 1/2 jaar samen , hebben een eigen huis met genoeg ruimte hiervoor.
Maar we hebben 3 paarden, dan hebben we hier geen tijd meer voor, vooral niet de gene die wedstrijden loopt.
En onze paarden gaan voor alles.
Het lijkt mij wel leuk om zwanger te zijn en mijn man en ik hebben er al meerdere gesprekken over gehad en kunnen er maar niet uitkomen.
Je moet zoveel inleveren en ik wil gewoon lekker mijn beesie kunnen blijven rijden.
Mijn man vind de economie slecht wil je eigenlijk hier wel in kind in groot brengen, nu zit ik hier dan weer niet mee, maar wel financieel.
Mijn man heeft een eigen bedrijf en ik ben in loondienst, ik heb voornamelijk middag/avond diensten en mijn man overdag en het overlapt best vaak dat als ik weg ga hij een paar uur later thuis komt dus hoe doe je dit met de kleine ???
We willen het kind zelf opvoeden en niet merendeels naar de opvang doen of fam. die ook nog eens ver weg woont dus niet haalbaar is.
Tja minder werken, betekent financieel minder, dus een paard of paarden eruit en dit willen we niet.
Ga dit topic eens goed volgen.

een vriendin van mij heeft gezegd (heeft een kleine) dat als ze het over kon doen ze het niet had gedaan, niet omdat ze niet van hem houdt, maar deze heeft ook paarden als hobby en dacht wel even de baby in een draagzak op haar rug te doen en zo de box van haar paardje te mesten en dan in een buggie even langs de bak neer te zetten, maar alles niet waar, een baby gaat niet even rustig slapen als het jou uit komt.
Je moet zoveel opgegeven zegt ze dat had ik niet verwacht zegt ze

**Geplaatst**: 16-01-14 22:34

Geplaatst: 16-01-14 22:34

vuurneon schreef:
Overigens verwacht ik niet een kiekeboe moeder te worden die zelf ook de hele dag kirrend op de grond ligt te rollen en geen normaal woord meer uit kan komen en het alleen maar kan hebben over 'HET KIND'.
Geloof niet dat mijn verstand door de bevalling ook gelijk mijn lichaam verlaat.

Maar t blijft een oerinstinct, verankerd in mijn genen
Als niemand meer kinderen krijgt is het snel gedaan met de mens

Juist en dit dus ook! Ik doe alles voor mijn kind(eren) maar ben ook nog wel mezelf.
Twee avonden per week ga ik paardrijden en blijft ml thuis. En als ik bij vriendinnen ben heb ik geen zin om heel de avond over kinderen of iets te hebben, alsjeblieft niet zeg.. Maar daarin is het evenwicht hier best goed haha

**Geplaatst**: 16-01-14 22:34

Geplaatst: 16-01-14 22:34

Leonoor schreef:
De reden waarom wel? Moeilijk te omschrijven eigenlijk! Ik kan wel 1000 redenen verzinnen om het niet te doen zelfs, maar die vervagen allemaal als ik naar mijn dochter kijk. Ik ben geen moederlijk type, maar na mijn bevalling werd ik een tijger, eiste per direct mijn dochter bij me te houden. Dus, houd het maar op een oergevoel

herkenbaar !

**Geplaatst**: 16-01-14 22:36

Geplaatst: 16-01-14 22:36

Dat herken ik ook Leonoor. Geen moeder type, maar vanaf de geboorte een tijger.
Die slapeloze nachten, stinkluiers enzo is peanuts. Je wordt toch ook niet moedeloos van stallen uitmesten? Daar zit geen einde aan en kinderen gaan echt op een keer zelf naar de wc.
Een uitgezakt lichaam? Dat hoeft echt niet hoor! Ik ben 3x 20kg aangekomen en daarna zag ik er weer helemaal normaal uit. Het menselijk lichaam kan wel een stootje hebben.

Overigens vind ik dat je er nooit moet aan beginnen als je twijfelt. Maar je moet ook geen paard kopen als je ergens twijfelt.
Wat ik zelf leuk vind is dat je met ander mensen, dingen en gedachten in contact komt waar ik anders zeker aan voorbij gegaan was. Zeker het is schikken naar anderen, maar je krijgt er ook wat voor terug. Het is zoiets als een culturele uitwisseling, alleen dan qua generaties.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:38

Geplaatst: 16-01-14 22:38

Vroeger wilde ik altijd graag kinderen en het liefst een grooooot gezin. Maar rond mijn 20e is dit helemaal omgeslagen.. ik wil geen kinderen en zeker niet in deze maatschappij en ook mijn (gezondheids) situatie is er niet ideaal voor. Maar toch droom ik er heel vaak over. Maar dan alleen over de zwangerschap en de voorbereidingen en de eerste maanden. Dat zal ook wel met het oerinstinkt te maken hebben. Haha.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:38

Geplaatst: 16-01-14 22:38

Hier 2 kids van 5 en 7. Ik vond het verzorgen van ze als baby heel erg leuk, ik vond het geweldig om er voor te zorgen dat ze lekker aten en sliepen enzo (ben ik voor het gemak de slapeloze nachten vergeten 8-)

)

Maar nu vind ik het heel erg leuk om met ze te praten, om ze dingen te leren, ze te helpen met dingen waar ze mee worstelen of bang voor zijn, ze te leren dat gezond eten goed voor je is, hoe je met respect met dieren omgaat... gewoon, proberen leuke mensen van ze te maken eigenlijk :-)

Het is ook een uitdaging voor mezelf, je leert geduld te hebben, je eigen wensen opzij te zetten voor iemand anders en nou ja, ik vind het gewoon leuk dus, haha. Ik denk ook wel eens "gut, dat was vroggah wa aaaans", kon je nog eens gaan paardrijden ofzo :')

, maar ik denk dat ik het dan weer heel kaal had gevonden zonder kinderen.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:41

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 16-01-14 22:41

En op een gegeven moment zijn ze op een leeftijd dat je ook wat meer je leven kan inrichten naar je eigen dingen

Mijn dochter wordt 9 dit jaar en met de week merk ik dat ze zelfstandiger, handiger en vooral ook brutaler wordt

Heerlijk die pre-pubers! Maar het is ook wel een enorm mooie tijd weer. En dat ongelooflijk eerlijke, schitterend! Niets diplomatie, niets blad voor de mond.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:44

Geplaatst: 16-01-14 22:44

als je nu al denkt dat je echt diep diep van iemand houdt........wacht maar af tot je je kleintje voor het eerst in je armen hebt!
Had ook niet bepaald moederlijke gevoelens maar ooooh wat een gevoel komt er dan bij je los, echt dat had ik van mijn levensdagen niet gedacht.
En ja poep plas spuug snot kots gebroken nachten gillende stampende stront eigenwijze plak ze achter het behang drama's....ze zijn het zo waard als je die kleine handjes om je heen voelt.

**Geplaatst**: 16-01-14 22:44

Geplaatst: 16-01-14 22:44

Mallow schreef:
Alles wat jij benoemt wordt bijzaak. De warmte, de liefde, de levenslessen, het onvoorwaardelijke. Niets is meer belangrijk en alles des te meer. Je wordt verreikt, het is zo mooi! Ja het is dus wel zo rooskleurig sorry!

Die mening deel ik dus totaal niet.....

Sorry

Tuurlijk zijn mijn kinderen gewenst en zeer geliefd en alle drie een heel bewuste keuze.
Maar zou ik de kans krijgen om het over te doen dan zou ik toch geen kinderen meer willen.
Ik vind moeder zijn de ondankbaarste en zwaarste taak die er bestaat. '
En er niks rooskleurigs aan.

Er zijn echt wel mooie momenten waarop ik glim van trots en het heel mooi is, maar de mindere kanten aan kinderen overheersen hier gewoon...

Ts als je twijfelt begin er dan niet aan.

Nomineer dit bericht ×