(her)Kennen jullie de 6jes cultuur? Bij jezelf of bij je onderwijsinstelling?
Ik neem prima genoegen met een 6,5 of 7. Ik hoeft niet zo perse een 8 en doe naast mijn studie dan ook een hoop andere dingen. De focus tijdens mijn studententijd heeft nooit alleen op mijn studie gelegen; werk, vriendje, paard, sociaal leven en allerlei clubjes vond en vind ik net zo belangrijk.
Nu ik erover nadenk denk ik dat ik studeren gewoon echt mega saai vind. Begrijp me niet verkeerd, ik zit in de eindfase, dus ik stop niet, maar voor mijn studie moet ik met name veel lezen, ofja, zou ik veel moeten lezen.
Ik ben nogal van het last minute werk, waardoor ik in een dag of 2/3 een tentamen probeer te leren. Om me heen zie ik studenten die dagen of soms wel weken spenderen aan het bestuderen van de stof voor het tentamen. Ik snap het niet, ik kan het niet. Ik struin het internet af naar onzin, onzin en nog eens onzin, ga ineens allerlei domme tv programma's kijken en zit soms gewoon een uur voor me uit te staren
Waaaaaarom kan ik mezelf niet een enorme schop onder mn kont geven en wel eens voor die 8 gaan ipv altijd maar genoegen te nemen met minder.
Om me heen is iedereen gemotiveerd. Behalve ik 
Somebody, help!
) terwijl veel vriendinnen regelmatig 16en halen. Ik wil graag goed worden in wat ik later ga werken, maar is een goede student tevens goed in zijn beroep?

Ik zit nu in 5 havo, en kan het gewoon niet meer opbrengen om met school bezig te gaan. Ik heb er écht geen zin meer in. Ik ben met sommige vakken dus al blij met een 5.
Ik nam genoegen met een 5,5..
