Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-11-13 09:37

De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst door de TopicStarter : 30-11-13 09:37

Dit topic is aangemaakt onder een toegestaan schaduw account. Als je denkt mij te kennen nav. dit verhaal, laat dit dan niet openbaar weten, maar stuur liever een PB'tje.

Ik zit in een heel naar persoonlijk pakket en onderhand zit ik er zo diep in, dat ik zelf door de bomen het bos niet meer zie.
Het begon met allemaal kleine dingen die het allemaal bij elkaar erg moeilijk maakten, maar daar is sinds kort ook bij gekomen dat mijn moeder van mijn vader wil scheiden. Dat verhaal begon al in April dit jaar en heel lang heb ik daar prima mee kunnen leven, omdat het allemaal vrij vriendschappelijk ging, maar sinds een aantal maanden heb ik het gevoel er midden tussen te zitten. Mijn vader kwam steeds met: "hoe gaat het nu met je moeder? Heeft ze nog wat gezegd? Denk je dat het nog goed komt? Wat moet ik doen om het beter te maken?" en mijn moeder luchtte constant haar hart bij mij, vertelde mij constant hoe en waarom ze zo graag weg wou bij hem en daar kon ze de hele weg in de auto over doorgaan.
Mijn ouders hebben het nog een tijd lang geprobeerd, maar een paar weken geleden heeft mijn moeder de knoop door gehakt. Dit heeft zware gevolgen gehad voor de thuissituatie en ik moet zeggen dat ik de hemel op mijn blote knieën dankte dat mijn vriend hier toen was, alleen was het heel erg moeilijk voor me geworden om erdoor te komen.
Ik was met mijn vriend naar kamp Westerbork voor een dagje (hij komt uit het buitenland dus dat was super interessant voor hem), we stonden op het punt naar huis te gaan toen mijn moeder hysterisch huilend opbelde dat mijn vader thuis was gekomen van zijn werk. Hij had twee flessen wijn achterin z'n mik had gegooid en is met een doos slaappillen op naar de slaapkamer was gelopen met de woorden "kom over 10 minuten maar kijken". Mijn moeder durfde, vanzelfsprekend, niet die slaapkamer in te lopen dus ze belde mij wat ze nou moest doen en ik stond daar een eind van huis, met mijn vriend en mijn hond ergens in het bos. Ik voelde me zo compleet machteloos, ik heb gezegd dat ze de HA en de politie moest bellen en dat heeft ze gedaan.
Nou die zelfmoord poging/dreigement is dus mislukt, met grote gevolgen, de bom is letterlijk en figuurlijk gebarsten. Mijn moeder woont nu in de andere kant van het huis (huis is in tweeën bewoond) en blijft maar door zeiken over mijn vader, mijn vader lijkt inmiddels drie persoonlijkheden te hebben: de intens verdrietige echtgenoot die niet van zijn vrouw wil scheiden, de wanhopige echtgenoot die dreigt met zelfmoord en 'alles voor de vrouw en kinderen en ik ga wel in de goot' en de laatste, de dronken echtgenoot die dreigt met belasting schulden, advocaten, allimentatie en 'in dit soort situaties moet je het hard spelen, dus dat doe ik, ik kies ook voor mezelf'.
Er is geen pijl op te trekken met wat voor humeur hij vandaag thuis zal komen en hij slaat om van de ene op de andere minuut.

Nu hij doorheeft dat die dreigementen en het huilen niet helpen, is hij begonnen familie te bellen, al huilend met het verhaal 'ik snap het niet, ik wil het niet, ik weet het niet meer, ik wil dood, ik ga vanavond de hond in laten slapen, misschien hebben ze ook een spuit voor mij, ik weet niet waarom, ze wil alleen maar voor zichzelf kiezen en ze luistert naar niemand, kan jij niet eens met haar praten'. Dit heeft als gevolg dat mijn beide oma's mijn moeder al in tranen hebben opgebeld met wat er nu aan de hand is en dat mijn vader zelfmoord gaat plegen. Dit heeft weer een knetterende ruzie tot gevolg waar een paar weken geleden zelfs de politie aan te pas moest komen.

Ondertussen heeft dit behoorlijk wat effect op mij gehad: mijn school lijdt eronder en zwaar ook, mijn relatie lijdt eronder en ik heb nog maar zeer minimaal sociaal contact omdat ik het gewoon niet kan opbrengen. Door al mijn vader's dreigementen hebben we besloten alle paarden te verkopen, een hond in te laten slapen en een 'uitstervingsbeleid' (als er iets overlijdt, geen nieuwe!) te voeren op alle andere beesten. We kunnen er namelijk niet van op aan dat we dit huis nog een jaar kunnen bewonen als mijn vader inderdaad het nare pad kiest. Voorlopig zit ik niet in de financiële positie om het huis uit te gaan, dat kan pas over een paar maanden en de muren zijn hier zo dun dat ik alle ruzies mee krijg.
Ik heb inmiddels aangegeven dat ik niks meer van die ruzies wil meekrijgen en dat ik niet meer wil dat er met mij over die scheiding gepraat wordt. Vanzelfsprekend wordt dit compleet genegeerd en ik wordt er zenuwachtiger en gestresster van met iedere dag. Ik begin zelfs te vermoeden dat al die stress lichamelijke gevolgen heeft, ik zit nu al 4 weken met een keelontsteking die niet over gaat, ik heb last van haaruitval, ik ben constant moe en ik heb nergens energie meer voor.

Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet, nu is er dus ook de zorg nog bijgekomen dat ik waarschijnlijk mijn P niet ga halen en als ik die niet haal kan ik niet naar het buitenland verhuizen om met mijn vriend samen te wonen en daar verder studeren.
Ik heb erover gedacht bij vrienden of familie in te trekken, tijdelijk, maar die wonen allemaal veel te ver weg en dan zou ik niet meer fatsoenlijk naar school kunnen komen.

Respect voor iedereen die alles gelezen heeft, ik ben vast nog dingen vergeten, maar ik moet voornamelijk even mijn hart luchten en wie weet zijn er bokkers die mij een inzicht kunnen geven waar ik zelf nog niet aan gedacht had.

**Geplaatst**: 30-11-13 09:45

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 30-11-13 09:45

Pffft sterkte zeg! Kan je niet bij iemand even tijdelijk in om tot rust te komen? Praten bij een vertrouwenspersoon op school of je eigen huisarts?
Een goede vriend of familie lid informeren misschien kan die eens met je ouders praten over de invloed die het op jou heeft? Je ouders door iemand anders erop te laten wijzen hoe egoïstisch en onvolwassen ze nu bezig zijn en dat er nog iemand tussen bungeld?

**Geplaatst**: 30-11-13 09:46

Geplaatst: 30-11-13 09:46

Allereerst veel sterkte de komende tijd!

Het eerste wat in mij opkwam was, ga bij vrienden/familie wonen al is het maar tijdelijk.
Maar ivm je school is dit lastig snap ik! Heb je niet een goede vriendin in je klas zitten waar je tijdelijk naar toe kan?

En anders voorlopig de weekenden ergens logeren, zodat je rust krijgt.

Ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent of in welk deel van nederland je woont, maar misschien zijn er bokkers waar je tijdelijk naar toe zou kunnen.

**Geplaatst**: 30-11-13 09:48

Geplaatst: 30-11-13 09:48

Wat een verhaal! Ik heb het eerlijk gezegd met mijn mond open gelezen.

Ik snap niet hoe mensen zo met hun kinderen om kunnen gaan. Hoeveel verdriet en ellende ze ook hebben, zij willen scheiden (ok je vader niet) maar meestal staan de kinderen er tussen.

Dus jij bent niet de eerste die hier mee te maken krijgt.

Ik zou hoe moeilijk het ook is voor mijzelf kiezen. Ben jij al naar de huisarts geweest? Heb je een vriendin waar je misschien tijdelijk bij mag logeren? Of kun je bij je vriend terecht? Maatschappelijk werk kun je ook benaderen zij hebben ook bemoeienis met huiselijk geweld (want als ik het zo lees is dat wel aan de orde)

Ik ben bang dat dit niet zomaar overgaat. Goede vrienden of familie waar ze veel mee omgaan, kun je misschien inschakelen. Misschien dat zij door kunnen dringen tot jouw ouders dat het zo niet verder gaat.

Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen en een hele dikke knuffel!

**Geplaatst**: 30-11-13 09:50

Geplaatst: 30-11-13 09:50

Heeft jouw vader altijd al zoveel gedronken of is dat iets recentelijks?

**Geplaatst**: 30-11-13 09:52

Geplaatst: 30-11-13 09:52

Als je studeert ben je blijkbaar al iets ouder. Je zit nu middenin de situatie en bent er elke minuut mee bezig. Misschien helpt het als je op kamers/bij je vriend kan gaan wonen? Zijn je paarden al verkocht? Kan je moeder ergens anders wonen? Het zijn heel veel vragen, maar zolang jullie nog in '1' huis wonen zit je ook wel heel erg bij elkaar op de lip en zie je alles van elkaar (vooral je ouders)....

**Geplaatst**: 30-11-13 09:55

Geplaatst: 30-11-13 09:55

Geestelijke manipulatie is de ergste soort van manipulatie. Dat doet je vader nu.

Het enige wat je kan doen is jezelf ertegen bewapenen door jezelf ervan bewust te blijven dat JIJ niet verantwoordelijk bent voor zijn acties, denkbeelden en manier van leven. Je moet en kan hem niet veranderen, dit is zijn ding. Als hij zichzelf ten gronde wil richten, dan moet hij dat maar doen hoe erg het ook is voor hem en indirect voor jou, maar jij kan er niks aan doen. Hij is een volwassen man en volledig verantwoordelijk voor zijn eigen leven.

Ik zou je adviseren om inderdaad afstand te nemen en ergens anders tijdelijk te gaan wonen omdat het loslaten van je vader heel moeilijk is als je er constant mee geconfronteerd wordt.

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 30-11-13 09:58

Geplaatst: 30-11-13 09:58

jeetje wat heftig!

ik zou toch proberen tijdelijk ergens anders heen te gaan.
ik weet niet hou oud je bent maar een anti kraak woning voor een paar maanden een optie?

verder zou je huisarts op weg kunnen helpen naar psychische hulp, als je dat zou willen.
neem in ieder geval mensen in vertrouwen!

sterkte :(:)

**Geplaatst**: 30-11-13 10:09

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 30-11-13 10:09

Dit moet een kind niet meemaken. Ik raad je aan om (zoals anderen ook al zeggen) de huisarts in te schakelen. Daarnaast denk ik dat je oud en intelligent genoeg bent om jouw gevoelens uit te spreken tegen je ouders. Hebben ze enig idee wat ze jou aandoen. Waarschijnlijk niet en zwelgen ze op dit moment in hun eigen zorgen. Wees duidelijk naar hen. Leg je vader uit dat ieder mens het recht heeft om zijn leven om te gooien. Niet leuk soms, maar jouw moeders recht. Net zo goed als hij die zou hebben.
En het is jouw recht om daar NIET in meegetrokken te worden. Jij wilt een normaal contact met je moeder en vader.

Volgens mij moet er ook wel een instantie zijn die je kan benaderen als kind van vechtscheidende ouders. Maar wanneer je 18+ bent, zal dat niet opgaan.

Als je broers/zussen hebt, onderneem de dingen dan samen. Zo kunnen jullie elkaar steunen.

Ik wens je veel sterkte en hoop dat je rust ergens kan vinden.

**Geplaatst**: 30-11-13 10:11

Geplaatst: 30-11-13 10:11

Je vader is in paniek. Hij spartelt als iemand die onder water wordt gehouden. Hij is zichzelf kwijt en een doet allemaal vreemde dingen. Je moeder klaagt tegen jou. Ook niet echt een volwassen houding. Zij wil scheiden, dan moet zij ook de verantwoording nemen en zeggen ik pak mijn koffer en ik vertrek. Een scheiding is nooit leuk voor een kind. Ook niet als je al studeert. Je zegt nu dat je je P niet gaat halen. Echter het is nog maar november. Dus heel snel aan de bak met het trekken van een plan. Allereerst op je opleiding een gesprek met je loopbaanbegeleider/ coach of hoe die ook heet. Aangeven dat persoonlijke omstandigheden je studie mogelijk beïnvloed.de zelfmoord poging van je vader hakt er flink in. De examencommissie kan dan eventueel rekening houden met de omstandigheden als je gebruik moet maken van het aanvragen van een extra kans. Ik adviseer je ook om andere woonruimte te zoeken. Ga op kamers en richt je op je studie. Maak samen met je coach een plan van aanpak en maak eventueel aan afspraak met maatschappelijk werk. Zij kunnen met je meedenken en jou helpen.
Zet hem op en veel succes.

**Geplaatst**: 30-11-13 10:47

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 30-11-13 10:47

Wat zit jij in een rotsituatie.
Wat ontzettend triest hoe je ouders reageren.

Uit huis gaan zou het makkelijkste zijn, heb je rust aan je hoofd.
Maar dat is moeilijk met school begrijp ik.
Kan je huisarts niks voor je betekenen?

Sterkte.

**Geplaatst**: 30-11-13 11:03

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 30-11-13 11:03

Pff sterkte ts...

Zou toch kijken om het huis uit te gaan, je krijgt uitwonende stuffie dan he, dus misschien is het dan wel haalbaar. Ik weet.niet in welke stad, maar probeer goed te zoeken naar een studentenkamertje. Dit is jouw ouders hun probleem. jij kan eventueel steunen waar het kan, maar niet als jij er onder leidt!

Praat ook met de decaan van school, die zou Iets voor je kunnen betekenen mbt school (eventuele extra herkansingen voor tentamens) probeer echt je school te halen als je dit jaar je P moet halen. Ga ergens anders studeren en niet thuis. Bij vriendinnen en zoek leuke afleiding.

**Geplaatst**: 30-11-13 11:28

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 30-11-13 11:28

Sterkte.

Het lijkt mij het beste dat jouw ouders ook fysiek uit elkaar gaan. Dus niet meer bij elkaar in dezelfde woning. Het is geen gezonde situatie als jullie in het zelfde huis wonen.

Verder lijkt het me slim als beide ouders eens met iemand gaan praten. En jij moet vooral aangeven dat jij het niet langer trekt zo.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-11-13 17:41

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst door de TopicStarter : 30-11-13 17:41

Wow wat een reacties, enorm bedankt voor alle adviezen. Ik ben zelf bijna 23 trouwens.

Helaas zit het er om financiële redenen niet in dat ik of een van mijn ouders binnen zeer korte tijd het huis uit zullen gaan

Ik heb er uitgebreid naar gekeken en mijn vrienden en familie wonen allemaal te ver weg om tijdelijk bij in te trekken (ivm school dus). Ik kan inderdaad een klasgenoot bv. wel proberen, bedankt voor de input.

@Iris, ja hij heeft altijd al zoveel gedronken. Toen ik 6, en mijn broertje 4, was maakten we regelmatig ontbijt op bed voor mijn ouders voor mijn moeder schonk ik sinaasappelsap in en voor mijn vader een glas wijn. Nou dat zegt genoeg denk ik.

De huisarts, een mediator en de crisis service zijn allemaal al ingeschakeld, maar zolang er een ander bij is, gedraagt mijn vader zich als de echtgenoot die het vreselijk vindt en er niks van snapt, wij kunnen hen wel anders vertellen, maar ze nemen tot noch toe vnl. mee wat ze zien.
Voor mijzelf kan ik dat inderdaad ook doen maar dan kom ik bij dezelfde HA terecht als degene die mijn vader/ouders helpt en een andere HA is hier in de buurt zo niet te vinden =/

Ik heb al wel een vertrouwens persoon op school die mij enorm helpt gelukkig en bij tijd en wijlen helpt dat ook absoluut! Maar op die moeilijke momenten is het allemaal een beetje veel. Een psycholoog wil ik zeker overwegen, maar die worden zonder verwijzing niet vergoed toch?

**Geplaatst**: 01-12-13 22:44

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 01-12-13 22:44

Ten eerste, een dikke knuffel. Ik kan nu niet uitgebreid reageren, en moet ook eerst even nadenken voordat ik hier echt een reactie plaats. Maar hou vol, PB box is open :(:)

**Geplaatst**: 01-12-13 22:53

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 01-12-13 22:53

Ook al is et geen geld, ik ben ervan overtuigd dat waar een wil is ook een weg is. 1 van jouw ouders kan vast tijdelijk terecht bij een familielid/vrienden. Is 1 van beide uberhaupt wel bezig met het zoeken naar een andet verblijf?

Heb jij zelf al wel uitgesproken tegenover je ouders wat jij van alles vind en waar jij last van hebt?

**Geplaatst**: 01-12-13 22:59

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 01-12-13 22:59

Wat een rotsituatie, TS. Ik wens jullie veel sterkte. Wat al eerder gezegd is: je vader is bezig te manipuleren maar hij is en blijft verantwoordelijk voor zijn daden, daar kun jij niets aan doen, laat je geen schuldgevoel aanpraten door je vader, het is iets tussen je ouders.
Je had het over een psycholoog: mocht je er heen willen, via je huisarts kun je heel gemakkelijk een verwijzing regelen, als je vertelt hoe je situatie thuis is lijkt het me sterk dat hij je die verwijzing niet geeft.
Succes!

**Geplaatst**: 01-12-13 23:00

Geplaatst: 01-12-13 23:00

Wat een afschuwelijke situatie. Heel veel sterkte.

Woon je in Nederland? Je kunt naast je stufi geld bijlenen en dat is genoeg om een kamertje van te betalen. Lenen is natuurlijk niet aantrekkelijk omdat je later alles moet terugbetalen, maar ik denk dat uit deze situatie komen voor jou nu veel belangrijker is...

**Geplaatst**: 01-12-13 23:02

Geplaatst: 01-12-13 23:02

Afschuwelijk! Heel erg veel sterkte, TS. :(:)

**Geplaatst**: 01-12-13 23:05

Geplaatst: 01-12-13 23:05

Kan je niet bij je vriend intrekken , ik weet niet waar hij woont, desnoods tijdelijk want hier moet je niet tussenzitten hoe hard dat ook klinkt . Dit moeten ze zelf doen, daar mogen ze jou niet in betrekken. Heel veel sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-13 10:13

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-13 10:13

Mijn vriend woont in het buitenland en ik nog in Nederland, wel mogelijk maar onbetaalbaar om dan nog met school door te gaan helaas.
Ik heb het er meerdere keren met mijn ouders over gehad en dan gaat het een dag goed, maar de volgende dag gaat het weer net zo hard.

Al jullie berichtjes helpen mij wel enorm moet ik zeggen, ik krijg weer motivatie om op zoek te gaan naar een oplossing.

**Geplaatst**: 02-12-13 10:17

Re: De wanhoop nabij: thuissituatie

Geplaatst: 02-12-13 10:17

Wat een lastige situatie voor jou zeg...
Is het niet mogelijk maatschappelijk werk in te schakelen en een soort van mediator?
Dit is voor jou niet op te lossen....

**Geplaatst**: 02-12-13 10:30

Geplaatst: 02-12-13 10:30

Oh my... Ik dacht op het begin van je verhaal: hee, dat herken ik. Maar later begon ik te lezen over je vaders zelfmoord poging.. Is hij al naar een arts geweest? Hij heeft echt dringend hulp nodig. En dat is eigelijk je moeders taak om hem even op weg te helpen. Ik word er eigelijk een beetje boos van dat je ouders jou er zo ontzettend in mee trekken,,en zich blijkbaar nergens meer bewust van zijn. ( al snap ik dat het kan gebeuren) alleen wat wel ook even mijn ogen opende: willen jullie nou vanwege deze situatie jullie hond in laten slapen? Er zijn echt mensen die er tijdelijk op willen passen hoor.

ik vind het echt verschrikkelijk, en je zou dit helemaal niet zo mee moeten krijgen.. Helaas redelijk herkenbaar, maar bij mijn ouders was het verstand nog niet helemaal weg.. Wat een ellende zeg:( je mag me altijd pben.. Xxx

**Geplaatst**: 02-12-13 10:35

Geplaatst: 02-12-13 10:35

Waarom zou jij naar een psycholoog willen gaan? De oorzaak van je problemen lijkt me duidelijk en de oplossing daarvan ligt niet in eerste instantie bij jou.

Is er in de plaats waar je woont (of omgeving) geen maatschappelijk werk instantie of GGZ? Die zouden je wellicht kunnen helpen om een uitweg te vinden: jij zit spreekwoordelijk gezien tussen 'a rock and a hard place' - niet alleen je vader maar ook je moeder hebben kennelijk niet begrepen dat hun probleem niet op de kinderen geprojecteerd mag worden. Door een aantal nare gebeurtenissen is er de laatste tijd veel aandacht voor dit soort vechtscheidingen, dus MW oid kan je wellicht een uitweg kiezen - wie weet is er wel ergens opvang waar jij tot rust kan komen en/of afstand kunt creëren.

Het klinkt wellicht wat kritisch, maar hoe weerbaar ben jij eigenlijk? In hoeverre laat jij je, ondanks dat je dit niet wilt, betrekken in hun klaagzangen? Hoe duidelijk ben jij door te zeggen: duvel op, ik wil hier niks mee te maken hebben, zoek je probleem zelf uit, zeur niet tegen mij? Ik snap best dat het heel moeilijk is om hen, die als kind toch je anker waren en je een veilig thuis boden, nu letterlijk de deur te wijzen en die deur stevig op slot te doen, maar voor je eigen rust lijkt er niet veel anders op te zitten.

Sterkte in deze nare situatie..

**Geplaatst**: 02-12-13 10:39

Geplaatst: 02-12-13 10:39

Jannepauli schreef:
Waarom zou jij naar een psycholoog willen gaan? De oorzaak van je problemen lijkt me duidelijk en de oplossing daarvan ligt niet in eerste instantie bij jou.

Is er in de plaats waar je woont (of omgeving) geen maatschappelijk werk instantie of GGZ? Die zouden je wellicht kunnen helpen om een uitweg te vinden: jij zit spreekwoordelijk gezien tussen 'a rock and a hard place' - niet alleen je vader maar ook je moeder hebben kennelijk niet begrepen dat hun probleem niet op de kinderen geprojecteerd mag worden. Door een aantal nare gebeurtenissen is er de laatste tijd veel aandacht voor dit soort vechtscheidingen, dus MW oid kan je wellicht een uitweg kiezen - wie weet is er wel ergens opvang waar jij tot rust kan komen en/of afstand kunt creëren.

Het klinkt wellicht wat kritisch, maar hoe weerbaar ben jij eigenlijk? In hoeverre laat jij je, ondanks dat je dit niet wilt, betrekken in hun klaagzangen? Hoe duidelijk ben jij door te zeggen: duvel op, ik wil hier niks mee te maken hebben, zoek je probleem zelf uit, zeur niet tegen mij? Ik snap best dat het heel moeilijk is om hen, die als kind toch je anker waren en je een veilig thuis boden, nu letterlijk de deur te wijzen en die deur stevig op slot te doen, maar voor je eigen rust lijkt er niet veel anders op te zitten.

Sterkte in deze nare situatie..

Naja! Misschien zou ze naar een psyg willen gaan om juist datgeen uit te zoeken wat je hier zelf opnoemt? Je hoeft zelf niet gek te zijn om naar een psyg te gaan hoor, een psyg kan je ook handvaten geven om met andermans gekte om te gaan

Nomineer dit bericht ×