Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 20:58

Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 20:58

Beste bokkers,

Er zijn nogal dingen betreft geloofsovertuiging waar ik regelmatig tegen aan loop. Ik ben opzoek naar ervaringen hoe andere hiermee zijn omgegaan.

Mijn verhaal:
Ik ben gelovig opgevoed (protestants) met best behoorlijk wat vrijheden. Ben altijd met mijn ouders mee naar de kerk geweest. Op een gegeven moment vond ik dit niet meer leuk. Mijn ouders hebben nog een periode mij geprobeerd te dwingen mee te gaan, maar als 16 jarige puber ging ik vol in de ankers en deed ik alles om maar uit de kerk gestuurt te worden ( ja, heavy metal uit mp3 laten draaien zonder oortjes beoorde tot mijn strategien, ben er niet trots op dat ik mijn ouders zo voor banketstaaf zette toen).

Ondertussen snappen mijn ouders prima dat ik dit niet meer wil. Zelf gaan ze ook niet elke zondag (soms hebben ze geen zin, soms werk of wedstrijd. Noem het maar op). Echte trubbels betreft vriendje heb ik ook weinig tot geen last van gehad en ik mag daar ook gewoon blijven logeren in het weekend. Betreft dat heb ik echt heel veel vrijheden.

Maar nu komt het, vanuit de kerk hebben ze een bijbelclubje die hier in huis hun samenkomst houden. Op 1 na hele aardigen mensen waar ik wel eens een praatje mee houd voordat ze met hun ding bezig gaan. Vaak hebben we wel discussies omdat ik over sommige dingen nogal een uitgesproken mening heb. Ik heb een zeer moderne en wetenschapelijke kijk op de wereld. En kan eigenlijk niet zeggen dat ik nog "geloof".

Ik vind dat iedereen zijn of haar mening mag hebben, maar mijn ouders snoeren mij hierin vaak de mond als er dus "gelovige" mensen in de buurt zijn.
Zo kwam vanavond ter sprake over het nieuws item betreft werkendam. Mijn mening hierover was dat de SGP zich niet moet bemoeien met wat mensen wel of niet moeten vieren en dat ik de smoes : 'hier wil je je kind niet aan blootstellen' onzin vond omdat bijbelverhalen ook niet altijd kindvriendelijk zijn.
Phoe, de uitbrander die ik kreeg was ( vond ik ) buiten proporties. "ik was brutaal, en dit waren geen gespreksonderwerpen voor dit gezeldschap. En mijn vader schaamde zich voor me".
Oftewijl, ik mag alleen paar praten over de bijbel, het boek wat ik nooit aanraak, in dit gezeldschap. Ik moet mij "gelovig"gedragen in "gelovig"gezeldschap.
Ik vind het gewoon rete irritant dat ik mijn mening vaak dus niet mag uitspreken omdat deze te haaks staat met het geloof. Want zo gelovig ben ik dus niet (meer).

Ik ben vast niet de enige die dit soort situaties mee maakt/ heeft meegemaakt. Wat waren jullie ervaringen betreft geloofs-kloof?

**Geplaatst**: 10-10-13 21:05

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 10-10-13 21:05

Ben je verplicht om je "gezellig" bij de club neer te zetten van je ouders, of mag je ook gewoon ergens anders naar toe?

**Geplaatst**: 10-10-13 21:12

Geplaatst: 10-10-13 21:12

Blijkbaar is deze gemeenschap belangrijk voor je ouders, en voelen ze er niet voor om heikele punten te bespreken.
Dat is hun keuze.
Dat heeft trouwens niet zozeer met het geloof te maken maar met het sociale aspect (groepsdenken en conformisme).
Als jij te gast bent, kan ik me voorstellen dat ze het prettig vinden als jij je enigszins aanpast. Denk eens andersom: iemand die gaat evangeliseren in jou vriendenclub, wordt waarschijnlijk ook niet helemaal op prijs gesteld.
Ik zou er niet zo'n punt van maken. Leven en laten leven.

**Geplaatst**: 10-10-13 21:13

Geplaatst: 10-10-13 21:13

Het hangt er ook van af hoe je die mening brengt, natuurlijk. Ik weet verder niet hoe zo'n gesprek loopt, en ik weet uit ervaring (ben zelf christen) dat christenen ook bést wel een grote bek kunnen hebben, en niet altijd op een goede manier, maar een discussie tussen christenen en niet-christenen over, bijvoorbeeld, de SGP en diens beleid, moet volgens mij altijd mogelijk kunnen zijn. Mits beide partijen zich gedragen

En anders niet, jammer dan. Leven en laten leven, inderdaad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 21:20

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 21:20

Er word van mij verwacht dat ik bij binnenkomst wel even "gezellig" hallo zeg en even help met koffie en thee. Daarna vlucht ik naar boven. Omdat ik dus niks met die club of bijbel heb en vaak nog schoolwerk heb liggen. Maar in dat "gezellige" praatje kan het qua mening dus al mis gaan. Mijn eigen zwakte is, dat ik geen blad voor mijn mond heb. Als mij iets word gevraagd of er word een mening ergens op gegeven waar ik het niet mee eens ben zeg ik dat ook gewoon. ( Zo vinden ze mijn studie zo mooi, want ik leer wat God ons gegeven heeft, terwijl ik dan denk "mens heeft nog altijd zelf dingen moeten onderzoeken betreft de medische wereld:roll: ")

Het zit hem ook in kleine dingen op "normale" avonden. Zo bid ik al niet meer voor het eten, mijn ouders trouwens ook weinig maar als ze het doen maak ik geen herrie maar eet wel gewoon door. Maar als er dan mee eters zijn (al dan wel of niet gelovig) moet er ineens hardop gebed voor het eten gehouden worden.
Ik vind dat dus overdreven en zelf een beetje hypocriet.

Edit: voor de duidelijkheid, ik woon gewoon nog thuis. Heb de middelen niet om weg te gaan. Maar ik mag zelfs geen muziek draaien die niet in het straatje past van de gasten. Ookal zit ik boven op mijn kamer.

@ Foaly, die ene persoon die ik dus niet zo aardig vind is nogal een radicale. Altijd behoorlijk opdringerig en heeft bijv. zijn mening betreft de islam dat het allemaal slechte mensen zijn en ze niet op de wereld horen. Ik heb al een keer heel genuanseerd gezegt dat hij dan net zo erg is als de radicale gelovige die hij zo veroordeeld.

Ik snap het leven en laten leven. Maar af en toe heb ik dus het gevoel dat vooral de andere mogen en moeten leven en mijn zegje dus minder "waard" is omdat ik toch een "ongelovige" ben.

**Geplaatst**: 10-10-13 21:25

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 10-10-13 21:25

Mensen die anders geloven of niet geloven worden meestal niet of moeilijk geaccepteerd en gerespecteerd door gelovigen. Heel jammer, maar begrijpelijk denk ik. De meeste mensen weten en willen niet anders en zitten niet te wachten op kritische vragen en opmerkingen waardoor ze in verlegenheid worden gebracht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 21:30

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 21:30

Lante schreef:
Mensen die anders geloven of niet geloven worden meestal niet of moeilijk geaccepteerd en gerespecteerd door gelovigen. Heel jammer, maar begrijpelijk denk ik. De meeste mensen weten en willen niet anders en zitten niet te wachten op kritische vragen en opmerkingen waardoor ze in verlegenheid worden gebracht.

Dat is trouwens inderdaad de reden dat ik het geloof beu werd. Ik had te veel kritische opmerkingen betreft de bijbel. Deze werden dan afgepoeierd met "je gelooft niet genoeg om het te begrijpen".

**Geplaatst**: 10-10-13 21:31

Geplaatst: 10-10-13 21:31

Is het nou echt zo moeilijk om eens in de week je even in te houden?

**Geplaatst**: 10-10-13 21:31

Geplaatst: 10-10-13 21:31

Je bent 20, ga het huis uit. Hoef je je niet meer aan de regels van je ouders te houden.

Anders hou je gewoon rekening met je ouders.

**Geplaatst**: 10-10-13 21:41

Geplaatst: 10-10-13 21:41

Het lijkt erop dat je ouders nogal bezig zijn met hoe ze op anderen overkomen, en vooral bij de kring willen horen, klopt dat? Dat is vervelend, helemaal als ze jou daarin betrekken.

Het opeens bidden voor het lijkt hypocriet, dat ben ik met je eens, hoewel het denk ik niet per se te maken hoeft te hebben met 'je beter voordoen dan je bent'. Sommige mensen zijn zich gewoon meer bewust van hun levensstijl als er anderen bij zijn, en doen minder moeite als ze op zichzelf zijn. Een beetje zoals je zelf prima in de rotzooi kunt leven, maar wel je huis opruimt als je bezoek verwacht.

Dan twee vragen: 1. Wat voor muziek draai jij (gewoon om een beeld te krijgen, het maakt m.i. nogal verschil of je knoertharde Rammstein aan hebt staan of de top 40) en hoe goed is dat beneden te horen? Ik zou hier toch wel proberen een volwassen gesprek over aan te gaan met je ouders, je bent potdorie 20 dan moet muziek toch wel te bespreken zijn.

Opdringerige en radicale mensen zijn sowieso vervelend. Misschien kun je het minder gaan zien als 'leven en laten leven' en meer als 'geen energie meer aan verspillen'? Gewoon niet meer op die kerel in gaan en lekker laten praten. Praat met mensen die je wel mag, wordt het voor iedereen een stuk gezelliger van

En geloof het of niet, veel christenen die ik ken hebben ook behoorlijk kritische vragen bij de Bijbel. Voor de een is dat een reden om van het geloof af te zien, de ander kan er mee leven. Beide kan ik prima begrijpen.

**Geplaatst**: 10-10-13 21:53

Geplaatst: 10-10-13 21:53

Hoi,

ik denk gewoon dat je moet inzien dat jij en de mensen uit het bijbelclubje duidelijk van mening verschillen qua geloof en alle dingen omtrent het geloof. Jij kan hen niet van gedachten veranderen en zij jou niet, ga simpelweg die discussie niet meer aan. Probeer op je tanden te bijten en tot 10 te tellen. Houd het bij een neutraal praatje en anders kun je er voor kiezen naar boven te gaan, dat zal je veel frustraties schelen.

Je woont nog in bij je ouders dus je hebt je aan hun regels te houden. Op zich krijg je van je ouders wel heel veel vrijheden en respecteren ze het feit dat jij minder of misschien zelfs niet meer geloofd. Dat is alleen maar fijn. Probeer gewoon om je die ene keer in de week gewoon even aan te passen qua muziek e.d.
En wat betreft het ineens hardop bidden van je ouders als er gasten zijn, kan ik me voorstellen dat je daar je vraagtekens bij zet. Maar aan de andere kant: zij respecteren het dat jij niet meer geloofd en niet mee bid. Probeer ook je ouders te respecteren door even stil te zijn als zij bidden (wat je al doet). Als ze in het bijzijn van gasten ineens hardop bidden ... het zij zo ... probeer je om dat soort dingen niet te druk te maken. Zij voelen zich er waarschijnlijk prettig bij en ze verplichten jou niet mee te bidden. Prima toch!? Probeer dat soort dingen los te laten en naast je neer te leggen, het levert je immers alleen maar frustraties op.

**Geplaatst**: 10-10-13 22:13

Geplaatst: 10-10-13 22:13

Hoe moeilijk het ook is, het zijn de gasten van je ouders.
Mijn kinderen hebben zich ook te gedragen als hier (bepaalde) mensen zijn.

Ook ik doe dat nog steeds als ik bij andere (oma/opa/ouders/vrienden) op visite ben.
Dan ga ik niet volledig in discussie met mensen die speciaal voor hun daar zijn.
Of het nu geloof of politiek gerelateerd is, dat doe je niet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 22:16

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 22:16

Mijn kamers (studeer en slaapkamer) bevinden zich boven de woonkamer. Ik kan hun gespreken soms opvangen, dus met het muziek zal dat soms dus ook wel zo zijn. Ik hou inderdaad van anternatieve muziek en probeer wel degelijk rekening te houden met het volume.
Ik ben ook gewoon te eerlijk met antwoorden. Als ik in een gesprek word getrokken ga ik niet staan liegen omdat die antwoorden hun mogelijk beter bevalen. Ondanks dat ik het wel op een nette manier breng, daar zal het niet aan liggen.
Het probleem is ook zo, dat ik vanuit manieren deze mensen bij binnenkomst niet kan en mag negeren. Maar zodra de goedenavond eruit is, word ik vaak meegezogen in het babelen.

Edit: uit huis gaan is nog geen optie, heb nu de middelen nog niet.

@Delphi: Helaas is die aceptatie dat ik niet geloof nog niet helemaal rond. Er word gewoon niet over gesproken. De gedachtes betreft wat ik wil met trouwen en kids zal de familie ook wel niet zo leuk vinden.
Betreft het hardop bidden, met familie gebeurt dat zelfs in de mcDonalds.

**Geplaatst**: 10-10-13 22:32

Geplaatst: 10-10-13 22:32

Volgens mij heeft het hele verhaal geen ruk te maken met geloof, eigenlijk, maar meer met het feit dat jij je aan het losmaken bent van je ouders en dat zij dat op bepaalde momenten prima vinden, maar op andere momenten gewoon willen dat je je fatsoenlijk gedraagt. Een beetje zoals mijn puberdochter best eens een keer tegen mij kan schreeuwen, maar als er gasten zijn, ze geacht wordt gewoon normaal te doen. En als ik het zo lees, kun jij nog weleens ongenuanceerd uit de hoek komen. Je ouders zullen vast ook niet zonder fouten zijn. Maar wat Storm zegt: is het nou zo'n moeite om je een avond in de week een beetje in te houden? Hoort ook bij het volwassen worden hoor, dat je je kunt aanpassen aan een situatie. En dan verwachten je ouders echt niet van je dat jij de voorbede van de bijbelstudieavond doet, of dat jij het gesprek leidt, maar gewoon dat je de zaken niet moeilijker maakt met je ongezouten manier van doen. Kom op.

**Geplaatst**: 10-10-13 22:51

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 10-10-13 22:51

Ik denk dat het vooral de fase in je leven is momenteel.
Je bent aan het ontdekken en hebt een eigen mening, niks mis mee, maar er is ook niks mee om die ene avond gewoon een beetje respect naar je ouders te tonen, het is hun avond tenslotte en anders zorg je gewoon dat je die avond ergens anders naar toe gaat of gaat studeren bij een vriendin.

Ik vind dat ze aan de andere zijde ook respect tonen en jou los laten met vriendjes en andere dingen.

Ik moest ik wel heel hard lachen om je muziek in de kerk , later zullen je ouders er ook om kunnen lachen nu misschien al wel (stiekem).

**Geplaatst**: 10-10-13 22:59

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 10-10-13 22:59

Je zou ook oordoppen in je oren kunnen doen, dan heeft niemand er last van.

Ik bid ook niet, ben katholiek opgevoed maar geloof er zelf niet in. Ik kan wel het respect opbrengen dat andere mensen dit wel willen doen. Dit mis ik een beetje in jouw verhaal. Wat jouw ouders doen is niet makkelijk. ene keer wel, andere keer niet. maar is het nu zo moeilijk even stil te zijn en te wachten met het eten?

muziek in de kerk vind ik echt not done. Ik snap dat je niet mee wilt, maar moet de hele kerk daar last van moeten hebben.
Ik zie nu dat je puber was, verklaart een hoop van je gedrag..

**Geplaatst**: 10-10-13 23:48

Geplaatst: 10-10-13 23:48

Hoi ML,
Ik vind het nogal een kwestie van laten we zeggen kleingeestigheid. Ik heb het bericht over Werkendam en Halloween gelezen en tja- typisch van die mensen die zelf vinden 'dat ze het juiste geloven' (daar zit dan nog iets in) en vooral ook dat anderen het niet goed doen.
Waarbij allerlei andere gelovige uitingen soms compleet ontkend worden. Nu Halloween, andsrs yoga (komt uit het hindoeïsme/ boeddhisme, hoei!!!) en ooit sprak ik iemand die nadrukkelijk als therapieklant geen hypnose of emdr wilde, want ojojoj de duivel zou wel eens naar binnen kunnen komen.
Geloof heeft voor mij te maken met vertrouwen en mededogen - en grootmoedigheid.

**Geplaatst**: 11-10-13 00:01

Geplaatst: 11-10-13 00:01

Storm schreef:
Is het nou echt zo moeilijk om eens in de week je even in te houden?

Eens. Je schrijft zelf over "hun" bijbelclubje en "hun ding doen".
Respecteer dat dan en doe je ouders een plezier.

**Geplaatst**: 11-10-13 00:11

Geplaatst: 11-10-13 00:11

Ik zou inderdaad gewoon je mond houden. Ik zelf ben niet gelovig maar ik praat er zelden over. Als mensen wel over geloof beginnen dan ga ik maar gewoon met de stroming mee. Ik word al moe van het idee om te zeggen dat ik niet geloof en ze dan misschien een hele uitleg willen waarom niet.
Zelfs met mijn ouders heb ik er niet over. Hun geloven wel ik niet het is niet echt een onderwerp waar over gepraat word soms gebeurt het weleens en dan merk ik wel dat ze dan niet echt kunnen hebben.
Van de week nog over het feit dat de kerk zoveel geld wil hebben. Je betaald een jaarlijkse bijdrage en nog komen ze met een schaaltje rond waar geld in moet. 1 iemand deed dit niet en dat vond ze stom. Ik dus niet en dat werd me dus niet in dank afgenomen. Soms moet je ook gewoon weten wanneer je stil moet houden. Respect moet van 2 kanten komen. Kan je ouders ook wel een beetje begrijpen.

**Geplaatst**: 11-10-13 01:21

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 11-10-13 01:21

Het lijkt me ook dat het voor de mensen van het clubje gewoon heel fijn is om eens met gelijkgestemden onder elkaar te zijn.
Ben benieuwd naar of zij ook ervaren dat ze eigenlijk verplicht een babbeltje met je moeten maken omdat het anders onbeleefd is, of dat ze dat zelf oprecht ook willen. Ik kan me er gewoon heel veel bij voorstellen dat het voor iedereen beter is om het bij een welkom te laten en gewoon je eigen ding te doen.

Wat de muziek betreft; er zitten veel meer uren in een week dan de uurtjes die die bijbelclubmensen er zijn. Ze vragen je of je wilt matigen. Niet of je naar Elly en Rikkert gaat zitten luisteren. Muziek draaien waarvan je weet dat ze het én niet kunnen waarderen én kunnen horen, is wat mij betreft gewoon passief agressief gedrag. Lekker ageren. Gewoon omdat het kan. Maar eigenlijk kan het gewoon niet. Het is gewoon geen manier om gasten te ontvangen en kleinerend naar je ouders. Kies dat even gewoon iets waar niemand last van heeft, of doe oortjes in ofzo.

**Geplaatst**: 11-10-13 01:41

Geplaatst: 11-10-13 01:41

Wat mij vooral opviel: [als vader van een 20 jarige dochter]

Als jou ouders in hun huis met hun gezin of hun vrienden iets doen, bv spreken over hun geloof of bidden voor hun/JULLIE eten, respecteer je dat niet.
Je verwacht wel van je ouders dat ze JOU keuze respecteren.
Ook mijn dochter heeft het bont gemaakt, maar als ze het respect niet meer kan opbrengen om stil te zijn en te wachten met eten totdat wij [haar ouders] het gebed hebben beeindigd, krijgt ze van mij geen eten meer

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-13 06:32

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-13 06:32

@wolter,

Als er nu ook een regelmaat in zou zitten kan ik daar meer rekening mee houden. Maar zo word er ineens weken niet gebeden voor het eten en dan ineens weer wel een keer. Vaak genoeg zitten we al (met zijn allen) te eten dat er uit het niets toch ineens nog gebeden moet worden. Er is dus geen touw aan vast te knopen.

**Geplaatst**: 11-10-13 06:59

Geplaatst: 11-10-13 06:59

miss_lizje schreef:
@wolter,

Als er nu ook een regelmaat in zou zitten kan ik daar meer rekening mee houden. Maar zo word er ineens weken niet gebeden voor het eten en dan ineens weer wel een keer. Vaak genoeg zitten we al (met zijn allen) te eten dat er uit het niets toch ineens nog gebeden moet worden. Er is dus geen touw aan vast te knopen.

Nou en, dan doe je dat toch gewoon? Wat is nu twee minuten bidden

Je woont bij je ouders, je ouders hebben gewoonten, jij maakt je er los van wat op zich best normaal is op jouw leeftijd. Maar blijf wel respectvol! Jij woont in het huis van je ouders en dus heb je te maken met regels van je ouders. Er dwars tegenin gaan kan gewoon echt niet. Inderdaad passief agressief gedrag zoals delerium ook al beschrijft.

**Geplaatst**: 11-10-13 07:45

Geplaatst: 11-10-13 07:45

Verootjoo, ik ga ook absoluut niet bidden om een ander een plezier te doen , zou ik ontzettend hypocriet van mijzelf vinden , ben ik te principieel voor, ik wil me absoluut even stil houden, stil zitten en een ander een moment geven om te bidden..maar meedoen ? absoluut niet

en ik denk dat dat wel een puntje is, als je ouders willen bidden of danken , geef ze dta moment, wacht even met eten etc , niet omdat jij gelooft, maar omdat je ouders dat doen en graag even willen bidden.
tis idd wel lastig dat ze niet consequent zijn, dan weer wel en dan weer niet bidden...

wat betreft discussies en meningen etc,
ik denk bijna dat je maar 1 ding kunt doen, aangeven dat je je niet in de discussie gaat mengen omdat jouw mening niet gewaardeerd zal worden en dan ook gewoon de discussie verlaten .
ik zou namelijk ook op een nette wijze een flink afwijkende mening hebben , maar ga deze echt niet anders voordoen om maar te voldoen aan het denkbeeld van een ander ...als er om mijn mening gevraagd word, dan wil ik die ook kunnen geven , vraag hem anders gewoon niet.

of optie twee, ontwijkend antwoorden en wat anders gaan doen.

ik ben in ieder geval blij dat mijn ouders mij nooit op die manier hebben opgevoed "gedraag je zus en zo voor de buitenwereld" ik heb altijd ik mogen zijn , mijn omgeving was daar niet altijd van gecharmeerd, (nogal gristelijk) maar mijn moeder is ook nogal principieel en ons belang ging en gaat voor hetgeen wat de omgeving verwacht

ik schrik soms ook echt van de opvatting "dta kinderen zich maar te voegen hebben, je bent gast in je ouders huis"
ouders kiezen er op enig moment voor om aan kinderen te beginnen, die kinderen hebben mijn inziens alle recht om thuis ook echt thuis te zijn en geen gast . tuurlijk heb je je te voegen naar de regels van je ouders, maar ouders , maar je kunt van je kinderen niet verwachten dat het lege vaten zijn die de ouders zullen kopiëren in gedrag, opvattingen en ga zo maar door...
je kind het gevoel geven dat alles wat zij anders denken en vinden ondergeschikt en minderwaardig is, lijtk me niet bevorderlijk.
maar dat is het nadeel van opgroeien in een gelovig gezin en zelf niet gelovig zijn, of een erg christelijke omgeving trouwens... de waarheid is hetgeen dat geloofd word, afwijkende zaken worden vaak ernstig afgekeurd.

**Geplaatst**: 11-10-13 08:07

Re: Geloof, soms nog een moeilijke kwestie.

Geplaatst: 11-10-13 08:07

Ach, hou je gemak, breng zelf koetjes en kalfjes ter sprake en het is zo om. Jij vind het ook niet leuk als zij je voor schut zetten bij je vrienden, doe het dan andersom ook niet. Hou je tijdens het bidden even stil uit respect voor je ouders, ze kunnen je toch niet dwingen om mee te bidden.

Zolang je daar nog je voeten onder de eettafel schuift heb je je respectvol naar je ouders te gedragen, het zijn echt geen onmenselijke dingen die er van je gevraagd worden.

Nomineer dit bericht ×