Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
maar om de lol van de kinderen, want ik wil niet dat die later het idee hebben 'dat ze op zondag nooit iets mochten'.
, het liefst naar zet ik mijn principes opzij naar links voor geld 

Maar goed, ik ken die mensen verder niet.


maar heb het meegekregen van mijn ouders en neem het wel mee omdat mijn ouders er nog wel echt waarde aan hechten.
Sonja schreef:Lijkt me HUN overweging/probleem/zaak.
Ik vind het al heel apart dat je hen er naar gevraagd hebt. Bijna of je hen tot verantwoording wilt roepen.
bigone schreef:Misschien niet helemaal duidelijk verwoord maar het voorbeeld is inderdaad mbt het geloof. Ik zag mensen op een startlijst staan waarvan ik weet dat ze zeer gelovig zijn, op Zondag worden alle regels die door het geloof gepredikt worden nageleefd. En tot mijn verbazing zag ik ze dus op deze wedstrijd bij mij in de buurt(zij wonen meer dan anderhalf uur rijden weg) iedereen moet helemaal zelf weten wat ze doen maar ik heb wel gevraagd of ze nu wel op Zondag startten en dat werd mij niet in dank afgenomen. Het enigste wat er uitkwam dat het niet bekend mocht worden in de woonplaats maar ja, de prijzen en de eer waren toch wel aanlokkelijk en aangezien hun kind zo goed was, tja, met zo'n verhaal is mijn respect snel weg, dus vandaar mijn vraag. Zet jij voor geld en "aanzien" je principes opzij. Ik zelf ben niet gelovig maar veel mensen in mijn omgeving wel en merk gewoon dat de Zondag echt hun dag is, dus niets kopen op Zondag en niet iets doen waarmee je geld verdient, prima. En verder ken ik ook geen mensen die deze principes met voeten treden, wel mensen die van het geloof zijn afgestapt maar niet het ene zeggen en het andere doen, dat vind ik wat raar ook naar je kinderen toe.

wendyenbram schreef:Je moet bedenken dat in deze kringen de sociale controle heel groot is. En dat je echt over de tong gaat wanneer je niet doet wat "iedereen" doet.
Misschien zijn ze zelf al wel van mening dat er meer kan en mag op zondag dan wat "men" vind dat er op zondag mag. Als ze daar van overtuigt zijn, duurt het vaak nog wel een aantal jaar voor er mee naar buiten getreden wordt.
Ja en of je het principe kunt noemen? Het is een levensstijl die je van de kerk uit opgelegd wordt. en je zit er in of niet. Vaak als je er in zit ben je zelf al zo groot gebracht, en is dat heel moeilijk om de wetten en regels van de kerk anders te gaan doen of naast je neer te leggen.
Ik merk dat aan mijn man. Hij komt uit zo`n kerk waar je op zondag (en door de weeks ) niks mag. Ik kom nergens vandaan. Samen zijn we een kerkverband gaan zoeken waar we ons beide thuis voelen.
Mijn man zal nog op zondag niet iets gaan doen. Zelf doe ik het ook niet voor mijn man, Maar ik geloof niet dat het geloof in God dat oplegt. Een poos terug was er iemand bij ons op visite die ons dolgraag op chinees wilde trakteren. maar het was zondag. Mijn man wilde het niet, Maar ik heb hem gezegd dat het best zo nu en dan mag. hij is schoorvoetend akkoord gegaan. (je merkt dat de opvoeding er heel sterk in zit.) Ook een keer van mijn kant van de familie een etentje de laatste met de hele familie (een aantal waren zo ziek die zouden de volgende familie etentje niet meer halen.) Was gepland op zondag. We zijn gegaan, Maar je merkte aan alles dat mijn man zich heel ongemakkelijk voelde.
Dus oordeel niet te hard. Die mensen zijn ook een "product" van hun opvoeding, en misschien, misschien zijn ze zelf aan het ontdekken wat God bedoeld heeft, ipv dat ze napraten wat de kerk zegt. Maar dat gaat vaak niet zomaar en zeker niet vanzelf. en reken maar dat een grote gemeente een grote druk op je heeft. Dan moet je er eerst zelf goed over uit zijn wat je wel en niet wilt, Voor je er echt voor uit durft te komen, naar de rest van de kerk.
Ik ben net zo. Ik was gerust op zondag. Maar heb geen droger, en binnen geen hangruimte. Buiten ophangen? nee dat zou schande spreken over en door familie. Maar gelukkig heb ik een grote carport, waar niemand zomaar onder kan kijken.