Ik wil het verhaal gewoon even kwijt, omdat ik enorm geschrokken ben.
Gisteren had ik een meeting in Nederland, met een aantal mensen van een ander forum. Goed vroeg opgestaan, want ja, ik moest een ritje doen van 2 uur ongeveer. Ik had met een vriend afgesproken aan een carpoolparking (Planken Wambuis in Ede) en van daaruit moesten we nog een stuk rijden, ongeveer 3 kwartier gok ik) naar de plaats van bestemming. Ging allemaal goed en het was een supertoffe meeting.
Om 22u besloten we dat het toch goed geweest was, dus we gingen weer richting carpoolparking. Het was windstil, paar drupjes, maar zeker geen wind, laat staan stormweer.
Komen we aan de Elburgerweg in Nunspeet (achteraf opgezocht, ik ken niet veel straten in NL
). Dat is een degelijke weg, voor elke richting een ruime rijstrook, geen verlichting en aan beide kanten staan enorme bomen. Een stukje voor ons reed een andere wagen en we dachten misschien dat het nog andere mensen van de meeting waren. Op een gegeven moment kijk ik, ik weet niet waarom, naar boven en zie ik een boomstam op ons afkomen. De stam (of gigantische tak) valt recht voor ons neer op de weg en tja, tijd om te remmen was er niet meer. Een grote klap, auto wat geslingerd naar een kant en dan... stilstand. Bestuurder zijn airbag was uitgeklapt (de mijne niet, weet ook eigenlijk niet of er eentje was), hij stapt uit, maar ik kon niet, de deur zat vast. Ondertussen zag ik dat er flink wat rook uit de auto kwam. Achteraf weet je dat dat de radiator is, maar op het moment dat je dat ziet en je je realiseert dat je de deur niet kan openen, is dat best eng. Die vriend van me trok wat dingen weg en kon de deur openen. Ik sprong er dadelijk uit, de berm in, en hij ging bellen. Ik bekeek de ravage: een tak zo lang als de breedte van de weg, met een doorsnede van minimum 30cm denk ik en maximum... geen idee. Het kon net zo goed een boom zijn.
Ondertussen waren er heel wat mensen gestopt. Gelukkig maar, want er was geen verlichting en voor hetzelfde geld knalt er nog een wagen bij op. Ik had zo pijn op m'n borst, maar kon niet zeggen of het van de schrik was, of dat er misschien iets lichamelijk scheelde. Ondertussen waren heel wat mensen bezig met de takken op te ruimen, voor zo ver dat ging, en kon men de auto opzij zetten.
Na een aantal minuten, heel snel in elk geval, waren er zwaailichten in de verte te zien. Er waren blijkbaar twee ambulances onderweg en politie. Aangezien ik pijn had, namen ze me dadelijk mee naar de ambulance. Daar kwam een agent vragen of 1 ambulance voor ons genoeg was, aangezien 100m verderop hetzelfde was gebeurd en daar een tak door een voorruit was gevlogen, en daarbij een vrouw doorboord had, in de arm denk ik. Van geluk hebben gesproken, voor ons dan. Ik kan nog steeds niets vinden over de afloop daarvan, ik hoop in elk geval dat de hulp op tijd was.
Na wat onderzoek bleek ik een gekneusde ribbenkast te hebben door vol in de gordel te zijn gevlogen. Had last met ademen, maar de kans was klein dat er een breuk was, dat kon men niet voelen. Oef. Hartslag was ook niet heel goed, maar dat was een half uur later ook niet beter, shock en zo denk ik. De ambulancier zei: "Je mag die ook wel laten zakken hoor."

De mensen waarbij we die dag te gast waren, waren onderweg naar ons. Ook de vader van de bestuurder was onderweg. Ondertussen hoorde ik ook dat men begon te zagen aan de "tak". Ik heb daar nog wat gezeten, kreeg pijnstillers en tips en zo... En even later waren die mensen daar, hebben ze me meegenomen naar huis en heb ik daar de nacht doorgebracht, na een paar glazen wijn op te hebben
Na een rit van in totaal bijna 3 uur was ik daarstraks weer thuis. En nu komt de pijn die er gisteren nog niet was. Morgen naar de dokter, ik vermoed een whiplash ook. En dat beeld van die boom, dat blijft op m'n netvlies gebrand. Ik zie die op me afkomen, in alle stilte. Als die een milliseconde later viel, was die op de voorruit beland, als we 100 meter verder hadden gezeten, hadden we het veel erger gehad. Ik hoop dat met die vrouw alles goedkomt.
Het was me in elk geval een memorabele dag. De volgende keer komen ze maar eens naar België.


