Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-13 13:55

Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-13 13:55

25 mei 2013. Ik werd sochtends vroeg al wakker van een hoop herrie van sirenes maar heb mij verder nergens druk om gemaakt en ben mijn dingen gaan doen. Een uur later kreeg ik een sms van 1 van mijn broers.

Ik mag hier niet bellen maar mama heeft vanmorgen een hartinfarct gehad en wordt nu gedotterd in het Maasstad ziekenhuis, maak je geen zorgen alles komt goed en mama is zelfs nog wakker. Het is niet heel erg ernstig dus blijf alsjeblieft rustig en kom niet als een gek hierheen.

Jullie kunnen wel raden dat ik helemaal gek werd, ik zat in Vlaardingen had geen vervoer en mijn vriend had het geld op zak dus een kennis gebeld die mij naar het Maasstad ziekenhuis heeft gebracht. Mijn andere broers waren er toen al hun waren op Zuid al aan het werk dus in de buurt. Een arts vertelde ons dat alles goed zou komen, dat het dotteren was geslaagd en dat mijn moeder toestemming had gegeven om aan een of ander onderzoek mee te doen en dat ze daarmee nog bezig waren en dat we nu met 2 mensen tegelijk mijn moeder even mochten zien. We werden meegenomen en moesten operatiekleding aan en werden de kamer in meegenomen. Daar lag ze dan mijn moedertje zo klein onder die grote blauwe lakens en allerlei slangetjes en apparaten. Ze was erg blij om ons te zien, ze had geen pijn en had het alleen maar koud. Verteld hoeveel we van elkaar hielden en zelfs nog een beetje gelachen.

Daarna werd ze overgebracht naar de intensive care waar er 1 verpleger is op 1 patient. Weer mochten we even bij onze moeder met 2 personen tegelijk. Toen begon het eigenlijk al. Ze mocht niet opstaan maar deed het toch, probeerde haar infuus los te trekken waarna ze haar hand aan het laken hebben vastgetaped. Ze praatte al wat onsamenhangend maar we deden het af van " het komt door de medicatie, stress en dat ze is uitgeput".

De volgende dag ging ze van de intensive care naar de hartbewaking en toen begon ze ellende pas echt. Ze herkende ons wel maar als we haar vroegen hoe we heten wist ze dat niet meer. Ze moest een formulier ondertekenen waarop ze ook de datum moest schrijven. 26-05-2013 maar ze schreef nadat we haar uitdrukkelijk de datum hadden verteld. 68-13-1907. Ze bleef doorgaan over haar hond dat ze daarvoor moest zorgen en dat ze naar huis ging. We kregen haar maar niet rustig en wij en de artsen schreven het nog steeds toe aan de medicatie en stress.

Diezelfde avond werden we gebeld, mama was weg..Weg??? Waarheen in godsnaam?? Dat wisten ze ook niet maar in het ziekenhuis was ze niet meer en de politie was al gebeld dat ze vermist was. Goddank dat de politie haar al na 30 minuten had gevonden op het perron bij station Lombardijen. Volkomen in de war. Artsen zeiden dat ze de volgende dag door een psychiater beoordeeld zou worden wat er aan de hand kon zijn.

De psychiater vroeg haar dingen als: Hebt u kinderen? Nee. Ben u getrouwd of gescheiden en hoevaak bent u al gescheiden? Nog nooit zei maar het was 2 keer.. Ze moest een cirkel natekenen en ze tekende een vierkant. Ze moest 3 woorden onthouden, ik weet het nog precies: Appel, sleutel, riem. Direct nadat de woorden waren gezegd moest zij ze herhalen. Barbie, hond, ik ga weg. De psychiater vermoedde een delier maar vond dat ze daar niet alle symptomen voor had en ging het verder uitzoeken.

Die avond weer gebeld, mama had weer de benen genomen maar ze hadden heel al snel terug gevonden bij het Albeda College. Of we toestemming gaven om haar ALLEEN SNACHTS te fixeren. Omdat het voor haar eigen bestwil was toestemming gegeven, stel je voor als ze gisteren echt op een trein was gestapt. Dan waren we haar echt kwijt geweest...

Volgende ochtend weer een telefoontje, ze was volkomen over de zeik en ook incontinent geworden of iemand van ons snel wilde komen om haar een beetje te kalmeren. Ik en nog 1 broer er snel heen gegaan. Ze lag zo te huilen waarom wij haar in de gevangenis hadden gestopt en dat mijn vriend moest komen ( ex-bajesklant) want hij zou haar daar wel weghalen. Ze bleef maar schreeuwen om mijn vriend en we hebben haar mijn vriend laten bellen en hij praatte maar een beetje met haar mee dat ze zich wel rustig moest houden etc. In overleg met de verpleegsters afgesproken dat bezoektijden voor ons niet meer golden en dat wij 24/7 aanwezig mochten zijn maar god wat was dat moeilijk zeg. Heb het eens geteld. In 1 uur tijd heb ik 574 keer verteld dat ze in het ziekenhuis lag...We konden niet normaal weggaan maar moesten wegrennen zodra ze even niet keek. Wat een hel was dat..

Inmiddels kreeg ze ook medicatie om rustig te blijven, haar hart was immers nog niet helemaal in orde. Arme mama, artsen vertelden ons niets en waren ook niet erg positief over haar geestelijke gezondheid. Op een avond werden we weer gebeld. Toen mijn tante wegging heeft mijn moeder haar aangevlogen, is gaan vechten met het personeel en is weer gefixeerd. Of er iemand kon komen. Ik was samen met mijn beste vriendin erheen gegaan. Ik liep de kamer in en daar lag mijn moeder. Huilend en schreeuwend vastgebonden aan bed, ik heb haar gelijk losgemaakt maar kreeg haar niet rustig. Toen kwam mijn beste vriendin de kamer in. Mijn moeder zei: Hee Patries! Hoe gaat het met je? Huh? Mijn hart maakte een sprongetje! Ze herkende Patries!!!

Toen de psychaiter eenmaal weer tijd had met een gesprek met ons zei hij dat ze echt geen delier had en dat ze hersenscans gingen maken en we alvast maar een verplegingstehuis moesten zoeken want het zou nooit meer goedkomen met haar, wat een klap was dat zeg. Inmiddels werd mijn moeder 24/7 gefixeerd behalve als wij er waren dus waren wij ook 24/7 in het ziekenhuis.

Uiteindelijk is na 7 dagen een scan van haar hersens gemaakt. Frontaal was er een vlek te zien, ze konden niet zeggen of dat een recente gebeurtenis was of niet. Een herseninfarct dus..BOEM we hoopten zo erg op een delier, een delier komt altijd goed..

Ze gingen een ruggemergpunctie doen, het was verkleurd. Vermoeden was dat ze tijdens het dotteren een herseninfarct heeft gehad..Diagnose..ACUTE DEMENTIE HET KOMT NOOIT MEER GOED!!!

Maar toch werd ze na 9 dagen overplaatst naar psychiatrische kliniek de Delta. Ze kwam daar op een gesloten afdeling en hoefde niet meer vastgebonden te worden. Daar heeft ze 6 weken gelegen en wat een drama was dat zeg..Kleding wassen in de wc, vechten met andere clienten, neussonde bij een andere client eruit trekken ( client vroeg erom en mijn moeder was toch verpleegster?) alles in de fik steken noem maar op. Wij waren het spuugzat. Op een avond hebben we haar spullen ingepakt en haar mee naar huis genomen. We gingen zelf wel voor haar zorgen.

En nu is het augustus, mijn moeder dement? Mijn reet ja. Ze woont weer alleen en zorgt voor zichzelf, neemt netjes haar medicatie, verzorgt het huishouden en haar hond. Ze durft alleen niet meer eindes ver van huis weg te gaan uit angst voor weer een hartinfarct. Haar geheugen is terug, ze weet alles weer alleen soms denkt ze dat iets in het verleden recent is gebeurt. ( Sas, buurmeisje ligt weer in het ziekenhuis met haar been, ik spreek de buurman aan en die zegt nee is al een jaar geleden).

Mijn moeder is niet meer dement maar moet je nagaan als wij haar echt in een verpleegtehuis hadden gestopt...Sorry voor het lange verhaal maar ik moest het kwijt.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:02

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 14:02

Zo dat is heftig!! Weet eigenlijk niet o goed hoe te reageren

**Geplaatst**: 20-08-13 14:04

Geplaatst: 20-08-13 14:04

Jemig, heftig!

Dat ik je titel zag dacht ik gelijk al aan een herseninfarct. Ken het reilen en zeilen daarvan. Mijn moeder heeft en 4 jaar geleden een gehad (toen ik 14 was).

Echt heftig, helemaal omdat ik een klap in mijn gezicht kreeg. Moest als 14-jarige mijn zusje & moeder verzorgen.

CVA's zijn echt verschrikkelijk. Je leven veranderd erdoor, ook als familie.
Heeft je moeder nog restverschijnselen?

**Geplaatst**: 20-08-13 14:05

Geplaatst: 20-08-13 14:05

Woow, wat heftig zeg voor jullie! Gelukkig dat het toch nog goed afgelopen is, hopelijk dat het zo blijft!

**Geplaatst**: 20-08-13 14:06

Geplaatst: 20-08-13 14:06

Wat een vreemde gang van zaken; ivp een psychiatrisch consult had een neurologisch consult aangevraagd moeten worden en hadden ze dr na een revalidatie periode weer moeten consulteren.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:06

Geplaatst: 20-08-13 14:06

Tjee wat heftig allemaal ... ben blij om te lezen dat je moeder weer zo goed hersteld is. Tuurlijk, het is je moeder en ik zou hetzelfde doen maar wil je toch zeggen dat ik heel veel respect heb dat jullie er aldoor voor jullie moeder zijn geweest +:)+

**Geplaatst**: 20-08-13 14:10

Geplaatst: 20-08-13 14:10

Wooow jezus... dus ziekenhuis heeft gewoon 1 grote fout gemaakt als ik het zo begrijp?
Wel fijn dat het goed gaat met je moeder!

**Geplaatst**: 20-08-13 14:12

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 14:12

Jeetje wat heftig, en mijn ergste nachtmerrie. Mijn moeder heeft beginnend alzheimer, gelukkig nog niet in die mate.

Gelukkig maar dat het weer goed gekomen is.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:17

Geplaatst: 20-08-13 14:17

wat heftig zeg! gelukkig gaat het beter!

**Geplaatst**: 20-08-13 14:36

Geplaatst: 20-08-13 14:36

Jeetje heftig zeg, hoe verklaard het ziekenhuis deze wending?

**Geplaatst**: 20-08-13 14:44

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 14:44

TS, wat versta jij onder dementie? Wat je zegt over gebeurtenissen niet goed in tijd te kunnen plaatsen... dat is wel een bekend symptoom van dementie.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:45

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 14:45

Bah, wat moet dat een rollercoaster aan emoties en gebeurtenissen zijn geweest zeg voor jullie allemaal.

Wel fijn dat het toch alweer beter gaat en ze voor zichzelf kan zorgen en op zichzelf woont! Dat moet toch een beetje rust geven.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:48

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 14:48

Ik heb ook familie die soms weken helder lijkt, maar toch momenten heeft waarbij ze geen besef heeft van heden en verleden. Toch is zij dement. Ik lees in de post van TS toch wel degelijk de mogelijkheid tot dementie.

**Geplaatst**: 20-08-13 14:48

Geplaatst: 20-08-13 14:48

Heeft je moeder Haldol gehad? Mijn opa toont namelijk exact hetzelfde gedrag. Hij zou er rustig van moeten worden, maar in plaats daarvan gaat hij helemaal door het dolle en breekt hij de tent af. Ook heeft hij geen idee wie we zijn, waar hij is en waar hij is geweest. Echt troep dat spul..

Zou het eens navragen wat ze haar gegeven hebben, wie weet is ze er allergisch voor ( zoals mijn opa dus ) en dan zijn ze hele andere mensen.

Verder heel veel sterkte, het is heel erg om je familieleden zo te zien!

( Bij mijn opa is het overigens ook aan het licht gekomen toen hij in het Maasstad lag, net als je moeder

)

Laatst bijgewerkt door Tallie1979 op 20-08-13 14:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-08-13 14:49

Geplaatst: 20-08-13 14:49

Tieneke schreef:
TS, wat versta jij onder dementie?

Dat vraag ik me eerlijk gezegd ook af. Want als ik het verhaal zo interpreteer heeft de moeder van TS "gewoon" last gehad van de gevolgen van een hersenbloeding. En gelukkig is herstel daarvan ook heel goed mogelijk

Al verbaast de hele gang van zaken in het verpleeghuis me wel.

**Geplaatst**: 20-08-13 15:06

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 15:06

Ik kan me wel voorstellen dat TS sprak van "dementie"... mijn schoonmoeder begon ècht dement te worden
en reageerde in het ziekenhuis na een operatie, als de moeder van TS... alleen niet zo agressief. Wel moest mijn man midden in de nacht erheen, omdat ze de slangetjes uit haar lijf wilde trekken en voordurend vroeg waar ze was en weg wilde, en moest ze gerustgesteld worden, mijn man vertelde haar wat er gebeurd was, maar een moment later was ze dat weer vergeten en kon hij weer opnieuw beginnen... en de hele tijd moest hij voorkomen dat de slangetjes eruitgetrokken werden...
Dus ja, iemand die dement is kan makkelijk hetzelfde gedrag vertonen.

En dat ziekenhuizen absoluut niet berekend zijn op dementerende mensen hebben wij ook gemerkt. Ze bellen dus inderdaad familie op om de patiënt rustig te houden, omdat ze daar zelf gewoon niet genoeg mensen voor hebben.

En voortdurend op moeten letten is dus letterlijk voortdurend op moeten letten.

Gelukkig is het met de moeder van TS goed gekomen, geweldig!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:10

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 15:10

@zoolgangster: het gedrag komt idd overeen, maar het neurologisch beeld niet

Daarom vind ik het ook zo vreemd... de diagnose klopt gewoon totaal niet!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:14

Geplaatst: 20-08-13 15:14

jeetje wat erg om je moeder zo te zien...

**Geplaatst**: 20-08-13 15:16

Geplaatst: 20-08-13 15:16

Bizar verhaal om zo te lezen.. Mijn vader is jong dement.. vorige geconstateerd. Snap dat je je verhaal van je af wilt schrijven.. En ziekenhuizen.. Praat me er niet van.. kan ik ook een boekje gaan openen

En dementie heb je in verschillende graden. Mijn vader weet ook nog wie ik ben, hoe mijn vriend, kinderen en paard heten. Weet nog welke dag en maand het is.. Elk persoon die niet heel dicht naast hem staat vind het normaal ogen en het lijkt alsof hij alles weet maar helaas weten wij dat bepaalde verhalen net niet meer kloppen, kleine dingetjes vergeet, terwijl hij kan praten voor 10.

Sterkte voor de komende tijd en hopen dat je moeder het ook echt niet heeft!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:30

Geplaatst: 20-08-13 15:30

Heel heftig ts! Mijn vader heeft tijdens zijn hartaanval een hersenbeschadiging opgelopen (door zuurstof te kort). Hij heeft er ook lang door moeten revalideren. Toen hij weer bij was kon hij niet meer praten (als hij moe was en wij moesten weg deed hij alsof hij met een pistool schoot). Hij was ook erg verward en wilde steeds weglopen. Na een paar weken begon hij weer met praten maar hij kon dingen niet meer bij de naam noemen. Zo werd een theedoek een deurtje... Uiteindelijk lukt het praten nu weer, al heeft hij nu een bekakt accent i.p.v een plat Amsterdams accent

. Hij heeft nog wel veel last; zijn korte termijn geheugen is erg aangetast en hij kan ook niet meer goed vooruit denken e.d.

Heel veel succes met je moeder en hopen dat het allemaal mee valt met de dementie!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:34

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 15:34

jeetje zeg dat is ook wat! goed dat jullie je gevoel hebben gevolgd, ik hoop dat je moeder geen terug klap meer krijgt maar opbouwende heen gaat!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:40

Geplaatst: 20-08-13 15:40

Zo dat is een stukje geschiedenis wat jij hebt mee gemaakt zeg! Das niet niks! Ben heel blij dat het weer zo goed met je moeder gaat, dat ze zo is opgeknapt en dat jullie daardoor ook weer wat rust hebben!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:50

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst: 20-08-13 15:50

Wow jeetje ik ben er even stil van, wat heftig zeg!

**Geplaatst**: 20-08-13 15:52

Geplaatst: 20-08-13 15:52

Cayenne schreef:
Ik heb ook familie die soms weken helder lijkt, maar toch momenten heeft waarbij ze geen besef heeft van heden en verleden. Toch is zij dement. Ik lees in de post van TS toch wel degelijk de mogelijkheid tot dementie.

Jup. En dan niet richting Alzheimer, maar eerder met vasculaire componenten/FTD..

Structuur doet ook wonderen voor iemand met dementie. Eigen huisje, regelmaat en zorg kan er voor zorgen dat iemand nog redelijk lang zelfstandig met begeleiding kan blijven wonen.
Hoewel ik wel redelijk wat interferentie haal uit je tekst.. Om zeker te zijn zou ik via de huisarts een neuropsychologisch (her)onderzoek aanvragen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-13 16:14

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-13 16:14

Ze zeiden acute dementie maar nu ze zo vooruit is gegaan is er uiteindelijk toch gezegd dat het door haar herseninfarct kwam in combinatie met een delier. Dement is ze niet, er is een intake gedaan via de huisarts en daar kwam ook geen dementie uit. Ook is haar korte termijn geheugen terug eerst wist ze niet wat ze 30 seconden geleden had gedaan..Het is echt mijn moeder weer. Ze helde ook erg naar 1 kant op met lopen en als ze iets pakte met de slechte kant greep ze ernaast etc. Nu niet meer.

Mijn moeder wist echt niets meer. Was net een klein kind. Zat naast haar met een familiefoto en dan vroeg ik aan haar: Nou wie staan allemaal op deze foto? Dan stond bijvoorbeeld 7keer 1 broer erop en 5 honden terwijl er geen honden opstonden. Veel hallucineren hondjes bij iedere patient onder bed behalve bij haar, mieren die overal liepen. Denken dat oma naast haar lag ( oma is overleden).

De eerste weken dat ze thuis was waren ook echt gekmakend hoor, ze wist niets meer en zoals iemand al zei: 24/7 opletten is ook echt 24/7 opletten.

Ook wel enorm gelachen hoor, 1 van mijn broers had haar tijdens haar verblijf in het Delta een middagje mee naar huis genomen en ik kwam savonds op bezoek en ze zit te vertellen over een boerderij waarin je kan slapen in vliegtuigen en enorme vogelhuisjes. Ik en de verpleging dachten echt van nou die is nu echt compleet gek geworden. Wat bleek nou..Heeft mijn broer haar meegenomen naar een boerderij waar dat echt zo was haha.

Nomineer dit bericht ×