Ik weet even niet meer wat doen en hoop dat jullie me willen helpen.
2 weken geleden heb ik op een stadsfeest een jongen ontmoet. Ik was er samen met mijn beste vriendin, hij met zijn vriend. Vlotte jongen en samen wat gepraat en gedanst.
Ik had wel al een glaasje meer op dan zou moeten, dus toen hij me kuste liet ik hem begaan en het was allemaal erg leuk.
Overal mee met hen naartoe gegaan.
Tot er plots een gigantisch onweer kwam, en men vriendin en ik toch echt wel teveel gedronken hadden dus besloten huiswaarts te keren.
Ik zat op dat moment in een nogal moeilijke situatie met mijn ex, alles ook nog niet goed verwerkt.
Dacht nou ja leuke avond gehad, maar die jongen zie ik niet meer. Hij kwam ook wel wat over als het type die iedere avond een nieuw meisje heeft.
Maar toen ik de volgende middag wakker werd had ik al 2 berichtjes van hem, of ik de tocht naar huis overleefd had.
Ik twijfelde wat, en door vriendin toch niet geantwoord. Maar dan tegen de avond had ik nog een smsje van zijn kant, hoe het ging, of ik me niet te beroerd voelde.
Dan toch maar geantwoord en aan de praat geraakt. Zo 2 weekjes via facebook en sms soms wat kletsen.
Hij had al een paar keer gevraagd om af te spreken, maar dat ging nooit voor mij, of ik had gewoon te veel schrik
Uiteindelijk zondag toch afgesproken, hij 40 minuten naar mij gereden en samen naar de meteorenregen gekeken, super romantische setting natuurlijk, op de weide bij de paarden :p
Na even waren we weer aan het zoenen. Maar nu bleek, tot mijn verbazing eerlijk gezegd, dat we eigenlijk super veel gemeenschappelijk hebben, echt veel op elkaar lijken. Al zijn we in sommige opzichten ook totaal verschillend.
Dus nu voel ik mezelf verliefd worden, terwijl ik dat eigenlijk niet wou. Ik ben door een vorige relatie erg gekwetst en zelfs gebroken geweest en heb erg veel schrik om me terug te binden. Dus nu schreeuwt iedere vezel van mijn lijf iets anders en weet ik werkelijk niet wat gedaan.
De ene kant zegt ga er toch gewoon voor, het is vakantie, je moet leven en jong zijn (heb ik door omstandigheden 2 jaar niet kunnen doen). Die kant van me wil er gewoon voor gaan en kijken waar ik uitkom.
Maar de andere kant.. Hij is een stuk ouder, we wonen 40 minuten van elkaar, ik heb mijn rijbewijs nog niet. Ik ga studeren in Gent, hij in Leuven, en gaat daar straks ook op kot. Dan is dat weer zo’n compleet andere leefwereld. Daarbij weet ik niet eens of hij wel geïnteresseerd is in een relatie, of mij gewoon leuke afleiding vindt..
Dankjewel als je dit allemaal gelezen hebt.

ik dacht als ik maar afstandelijk genoeg doe
en inmiddels zijn wel al weer bijna 6 jaar samen en wonen we daarvan ook al weer bijna 2 jaar bij elkaar