Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-08-13 12:37

'Thuis' situatie

Geplaatst door de TopicStarter : 12-08-13 12:37

Dit is een toegestaan schaduwaccount.
Het is een lang stuk tekst geworden, helaas is zoiets niet in het kort te typen. Voor iedereen die dit leest, heel erg bedankt!

Ik hoop hieruit graag advies en tips te ontvangen over onze situatie, maar ook gewoon erover praten is fijn.
Het is lastiger dan ik dacht om het van je af te typen, als er iets vaag is en niet helemaal duidelijk is laat het me dan ook gerust weten.

Mijn vader heeft in 2002 een ongeluk gehad en hierdoor is hij uiteindelijk thuis komen te zitten.
Tijdens zijn verblijf in het ziekenhuis heeft mijn moeder de stap genomen om te scheiden en alles te regelen.
Dat is inderdaad hard en gemeen, maar helaas was dit het enige moment dat ze het aandurfde.
Helaas heeft mijn moeder dit allemaal niet door kunnen zetten, zo werden wij (3 kinderen) opgewacht als we naar school gingen.
We moesten terug komen en hij had niks fout gedaan. Verder weet ik hier niet zoveel meer van…
Door het ongeluk is hij thuis komen te zitten. Mijn vader is absoluut geen sociaal persoon, geen hobby, vrijwilligerswerk of echte vrienden (...logisch).
Dat betekend je volop vervelen in huis of op zijn geliefde camping. Overigens heeft mijn moeder onlangs ook een keer gezegd, dat het haar niks zou verbazen als het ongeluk met opzet is gedaan om daarbij geld te eisen van de staat, wat gelukt is.

Ik ga proberen mijn vader zo goed mogelijk te omschrijven. Hij heeft zo zijn momenten.
Alcohol; een volwassen persoon dat zicht gedraagt als een klein kind, maar het andere moment een agressief en boos persoon.
De volgende dag is er natuurlijk niks gebeurd en weet meneer, zogenaamd (?), nergens meer vanaf.
Voorbeeld van een klein kind, gaan huilen en enorm zielig gaan doen om aandacht te krijgen.
Voorbeeld van agressief en boos, een vriendin was eens bij ons op het verkeerde moment en kreeg een mok naar zich toe.
Alle aandacht hoort altijd richting mijn vader te gaan, hij is de beste. Alles wat hij doet en denkt is 10x beter dan wat een ander doet.
Een normaal gesprek aan gaan is bijvoorbeeld ook niet mogelijk, hij zal alleen aan zichzelf denken.
Eigenlijk luistert hij geeneens als je met hem praat.

Iedereen uit mijn omgeving kent hem heel anders, leuke gezellige vader…maar alle stomme grapjes, waar ik me altijd voor schaam, zijn alleen maar om aandacht te krijgen.
Natuurlijk heb ik ook wel eens leukere momenten met mijn vader, maar er is altijd wel iets negatiefs bij.

Al een tijdje komt er via de post anonieme brieven (max. 3 zinnen) binnen, waarin staat dat mijn moeder vreemd zou gaan etc.
Geen postzegel en je betaalt ook nog eens zelf voor je stalkerbrieven.
Toen wij eens een verjaardagskaart binnen kregen zag ik meteen een handschrift vergelijking en dat klopte al helemaal met de persoon die mijn ouders in gedachten hadden. Deze brieven komen nu al zeker 2 jaar binnen.

Ik heb altijd bij mijn ouders gewoond, totdat ik dit jaar ben geëmigreerd…ruim 2000 km verder weg.
Mijn vader wou vorige maand onverwachts hierheen komen en met het idee dat iemand kan veranderen en zich normaal kan gedragen, ging ik akkoord en zo kwam hij een paar dagen later al aan.
Één groot misverstand, het was echt v-e-r-s-c-h-r-i-k-k-e-l-i-j-k
Nadat hij een avondje zielig ging huilen en alles overhoop gooide, mede omdat er weer zo’n brief binnen kwam waarna mijn moeder een bericht stuurde, hebben mijn vriend en ik dan ook besloten dat we hem niet meer hier bij ons willen hebben, zo ook niet met helpen klussen voor ons aanstaande huis.
Uur later was alles weer prima en de volgende dagen deed meneer of er niks gebeurd was.
Daarna zoveel mogelijk weggeweest zodat we zo weinig mogelijk thuis (bij mijn schoonouders) zijn, wat moeten die wel niet gedacht hebben met zo’n vader.
Hoe dichter we bij het vliegveld kwamen, hoe blijer ik werd dat ik eindelijk van de last af was...

Mijn moeder wist hier weinig vanaf, ik was ook wel boos….doordat ze een berichtje stuurde over weer een van die brieven zat ik hier met mijn vader die zich gedroeg als een klein kind.
Eindelijk kon ik, na ruim anderhalve week, eens met mijn moeder praten via skype.
Ze was er helemaal klaar mee, de stalkers brieven zijn er niet zomaar gekomen, mijn vader is hoogstwaarschijnlijk vreemd gegaan.
Uiteraard kan ze daar absoluut niet over beginnen/praten want daar kan je met hem niet over praten.
Ze wilt weer scheiden, maar doet ze het dit keer echt? Mijn zus en broer hadden er allebei geen hoop in dat ze het door zou kunnen zetten.

Ik heb zelfs aangeboden om een paar weken naar Nederland te komen, zodat we er samen voor staan.
Maar ‘we zien wel’ is heel makkelijk om het weer van je af te zetten en proberen door te gaan met je o zo…gelukkige leven.
Leuke tripjes samen ondernemen, samen gezellig fietsen alsof er allemaal niets aan de hand is.

Een paar dagen later moest mijn moeder met de hond naar de dierenarts, het ging niet zo goed met hem.
Hij at weinig en was agressiever. Anti depressieve medicijnen voor je hond…en dat allemaal te danken aan je eigen problemen in huiselijke sfeer.
Mijn lieve hond die er zo onder lijdt om daar in huis te wonen met mijn vader die absoluut niet goed voor hem is.
Zelfs mijn moeder gaf dit volledig toe.

Gisteren probeerde mijn moeder medicijnen te geven maar werd gebeten door de hond. Ze zijn een aardige tijd in het ziekenhuis geweest.
Ondertussen waren mijn zus, broer en ik woedend, deze medicijnen heeft onze hond helemaal niet nodig als de thuissfeer gewoon goed is.
Voor mij is het, dat mijn moeder gebeten is, ook haar eigen schuld.
Ze had kunnen kiezen om weg van mijn vader te gaan wat voor hun beide beter is!

Zo’n medelijden met onze hond, kon mijn zus hem niet op gaan halen? Dat mocht niet van mijn vader en aangezien ze ook op de camping waren en niet thuis kon mijn zus ook niet naar binnen.
Ontzettend verdrietig en een enorme steun bij mijn vriend had ik mijn telefoon even opzij gelegd, maar toen ik terug kwam en keek stonden er zoveel berichten van mijn zus. Dat ze de hond in wouden laten slapen!!!!!
Zo kwaad, die arme hond kan er helemaal niets aan doen dat hun zoveel problemen hebben en hij er middenin zit.
Ik stuurde ook meteen naar mijn moeder, als je hem in laat slapen bekijk je het helemaal maar.
Mijn zus zei meteen dan nemen wij hem wel, maar mijn ouders wouden dat niet ivm de kinderen.
Uiteindelijk heeft mijn zwager onze hond opgehaald en blijft hij nu bij mijn broer wonen.
Hij krijgt geen medicijnen meer, het enige wat hij nodig heeft is rust, liefde en goede behandeling naar hem toe.
De vriendin van mijn broer heeft zelf een geleide hond, daar is onze hond nu samen mee en ondertussen gaan ze rustig kijken naar wat ze allemaal voor onze hond kunnen betekenen.
Zoals mijn zus zei zag het er gisteren heel goed uit en luisterde onze hond heel netjes naar haar, m'n zus zei dat ze onze Cesar Millan is.

Momenteel heb ik geen contact meer met mijn vader, hij stuurde naar mij dat mijn zus boos op hem was en hem de schuld gaf.
Daarop reageerde ik dat ze daar niet alleen in stond. Verder heb ik niet meer gereageerd op andere berichten, ik weet wel beter.

Mijn moeder reageerde dat ze het ook niet leuk vond voor de hond en dat ze ook huilde toen mijn zwager hem op haalde.
Als hij hem niet op had gehaald werd ie ingeslapen!! Natuurlijk vind je het niet leuk, dat snap ik ook wel, maar daar ben je wel een beetje te laat mee.
Ik ben boos, maar ook enorm verdrietig voor mijn moeder. Ze verdient zoveel beter maar wilt/doet het niet!
Ik wil er graag voor d'r zijn maar de beslissing en de stap moet ze nu echt zelf gaan nemen.

Toen ik een schaduwaccount aanvroeg was dat om mijn moeder te helpen voor informatie en hulp voor de scheiding, maar momenteel weet ik niet zo goed waar ik sta en wat ze gaat doen.

**Geplaatst**: 12-08-13 13:05

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 12-08-13 13:05

Jeetje meis, wat ontzettend moeilijk is dit. Zowel voor je moeder, je familie en zelfs de hond.
Zelf denk ik niet dat jij je moeder moet dwingen om van je vader te scheiden. Het is en blijft haar eigen keuze.

Wat je wel kunt doen is er zijn voor je moeder, maar je niet als uitlaatklep laten gebruiken. Ze weet ondertussen hoe je erover denkt, en het ergste is, is dat jij ermee blijft zitten terwijl zij er weer even vanaf is en verder kan. Als ze weer over je vader begint, moet je vertellen dat je er niks meer over wilt horen zolang zij geen beslissing neemt. Neemt ze wel de beslissing om weg te gaan, ben jij er natuurlijk voor haar, maar verder moet je afstand gaan nemen.

Veel succes, hopelijk komt het ook goed met de hond nu hij bij je broer is.

**Geplaatst**: 13-08-13 13:10

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 13-08-13 13:10

Jouw vader heeft een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Dat kan ik jou al vertellen zonder dat ik hem ken of gezien heb! Het is echt een 100% match zoals jij het beschrijft. Het is heel heel heel moeilijk om met iemand met narcisme te leven. Alles draait om die persoon en die persoon kan zich zeer moeilijk inleven in andermans gevoelens. Jouw moeder is gewoon neit sterk genoeg om haar spullen te pakken en te gaan. Waarschijnlijk als iemand haar een plek biedt om veilig een nieuw leven op te kunnen bouwen, neemt ze dit niet aan want ze wil niet afhankelijk van die persoon zijn maar ondertussen is ze wel de deurmat van je vader.
Ik vind hetsterk van je dat je geemigreerd bent, en ik denk dat dit ook heel goed is geweest voor jou.
Het mooiste zou zijn dat je moeder bij hem weg gaat maar de kans is zeer zeer groot dat je vader haar blijft achtervolgen en blijft stalken en blijft dreigen dat ze terug moet komen.
Scheiden van een persoon met narcisme is niet zomaar even wat papieren tekenen en klaar.

Heel veel sterkte met alles, en goed van julie dat jullie er zo zijn voor de hond en je moeder.
Je kunt denk ik weinig doen voor je moeder. Behalve er zijn voor haar als ze het nodig heeft.

**Geplaatst**: 13-08-13 13:22

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 13-08-13 13:22

Echt heftig om zoiets mee te maken!
Als ik het zo lees verdiend jou moeder echt zo veel meer liefde.
Ik snap best dat de stap maken niet zomaar iets is en dat je niet graag opgeeft.
Maar ik heb er alle vertrouwen in dat als jou moeder zou scheiden ze zo veel beter af is.
En waarschijnlijk gewoon een leuk leven kan gaan beginnen.

Ik wens je echt heel veel sterkte meid jij hebt het ook niet makkelijk

**Geplaatst**: 13-08-13 13:40

Geplaatst: 13-08-13 13:40

Dit klinkt misschien heel hard, maar je moeder kiest er zélf voor om bij je vader te blijven. Ze maakt zichzelf ongelukkig. Dat is haar keuze, haar leven, en daar kun jij je (helaas) niet mee bemoeien, want echt willen en kunnen scheiden is een proces dat zij zelf moet willen, starten en volhouden. Natuurlijk kun je haar steunen, maar zoals ik het lees gebruikt ze jou eerder als uitlaatklep dan als dochter en dat is voor jou absoluut niet goed.

Dit is heel moeilijk, maar ik zou proberen om het los te maken. De hond is op een fijne plaats, het is aan je moeder om te scheiden of niet en het gedrag van je vader kun je nooit veranderen. Het enige wat je in mijn ogen kunt doen, is er wat losser mee omgaan, proberen in te zien/te accepteren dat je moeder niet zielig is, want ze bepaalt haar eigen leven, en een manier vinden om minder geraakt te worden door deze situatie.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 13-08-13 13:43

Geplaatst: 13-08-13 13:43

Littera schreef:
Dit klinkt misschien heel hard, maar je moeder kiest er zélf voor om bij je vader te blijven. Ze maakt zichzelf ongelukkig. Dat is haar keuze, haar leven, en daar kun jij je (helaas) niet mee bemoeien, want echt willen en kunnen scheiden is een proces dat zij zelf moet willen, starten en volhouden. Natuurlijk kun je haar steunen, maar zoals ik het lees gebruikt ze jou eerder als uitlaatklep dan als dochter en dat is voor jou absoluut niet goed.

Dit is heel moeilijk, maar ik zou proberen om het los te maken. De hond is op een fijne plaats, het is aan je moeder om te scheiden of niet en het gedrag van je vader kun je nooit veranderen. Het enige wat je in mijn ogen kunt doen, is er wat losser mee omgaan, proberen in te zien/te accepteren dat je moeder niet zielig is, want ze bepaalt haar eigen leven, en een manier vinden om minder geraakt te worden door deze situatie.

Heel veel sterkte.

Hier sluit ik me volledig bij aan. Zij kiest ervoor om erbij te blijven, niemand bind haar vast aan die man.

Desondanks heel veel sterkte voor jou gewenst, lijkt me een knap lastige situatie!

**Geplaatst**: 13-08-13 13:47

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 13-08-13 13:47

Denk aan jezelf! Hoe moeilijk dat ook is...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-08-13 21:35

Geplaatst door de TopicStarter : 13-08-13 21:35

Storm: Het is absoluut geen dwingen om van hem te moeten scheiden. Toen ik mijn moeder voor de eerste keer weer sprak via skype nadat mijn vader hier was geweest was het eerste waar ze over begon scheiden. Waarschijnlijk kwam dat vooral doordat ze zich weer eens bedonderd voelde omdat hij blijkbaar is vreemd gegaan. (en niet de eerste keer)
Zoals ik al zei, de beslissing en stap moet ze zelf nemen, zodra ze dat kan ben ik er zeker.
Bedankt voor je bericht, hieronder heb ik nog even iets over de hond neer gezet.

Jeetje RoyceMack, ik lees een klein stukje erover op wikipedia maar dat klinkt inderdaad precies hetzelfde. Ik ga het eens doorsturen naar mijn zus en kijken wat zij zegt.
Het is idd ook niet zomaar even papieren tekenen en scheiden, akkoord zal hij nooit gaan met een regeling over de spullen of andere dingen. Mijn zus heeft aangeboden dat ze bij haar thuis kon komen, maar in dat eerste skype gesprek vertelde ze al dat ze dat niet zou durven omdat hij daar ook de sleutel van heeft. Dat ik geëmigreerd ben is voor mij een mooie mogelijkheid om een nieuw begin te maken hier. Bedankt voor je bericht.

_helga_: Heel erg bedankt. Ik begrijp ook echt heel goed dat scheiden niet zomaar gaat, maar precies zoals jij zegt, ze verdient zoveel beter en veel meer echte liefde. Even een gek voorbeeld misschien, maar ik zat net met mijn schoonouders buiten en het zo prachtig hoe je bij hun ziet hoeveel echte liefde er zit.

Littera: Het klinkt eigenlijk helemaal niet hard, het is gewoon de waarheid. En dat is wel hard. Mijn broer heeft inderdaad ook eerder aangehaald dat wij en hij vooral vroeger als uitlaatklep is gebruikt. Een manier om minder geraakt te worden gaat denk ik wel lukken, ze kiest er inderdaad zelf voor en daar zullen we het maar mee moeten doen. Ik zal ook geen behoefte hebben om contact te hebben met mijn vader.
Ook jij bedankt voor je bericht!

chelle_dora: Het lijkt inderdaad zo simpel dat niemand haar aan hem vast bindt, maar ze word juist aan hem vastgebonden door hem. Gewoon even simpel scheiden gaat in deze situatie niet, mijn vader zal zeker achter haar/ons aankomen. Bedankt voor je berichtje!

Petpa: Bedankt, ik denk zeker wel aan mezelf en heb hier gelukkig hele leuke schoonouders die mij gewoon als dochter zien. Ook mijn vriend is super voor mij. Het blijft natuurlijk wel lastig om te weten dat je moeder ook zoiets zou moeten verdienen.

Nog een kleine aanvulling

Mijn vader is eerder getrouwd en gescheiden geweest, omdat hij dus vreemd is gegaan (tegen mij moeder had hij dus gezegd dat het andersom ging). Heeft daar ook een aantal kinderen mee, maar hierbij is het contact helemaal verbroken.

Vandaag is mijn moeder bij mijn zus geweest en met mijn broer en de hond naar de dierenarts voor wat die ervan zouden zeggen. De dierenarts heeft gezegd dat zij er graag een gedragstherapeut naar wilt laten kijken. Daar hebben ze meteen naar gebeld, maar die is voorlopig nog op vakantie.
Vanmiddag heb ik mijn moeder nog even gewhatsappt (is dat al een woord?) dat ik van d'r hou en dat ze dat niet moet vergeten. Ze zit momenteel ontzettend met zichzelf in de knoop.

**Geplaatst**: 13-08-13 23:30

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 13-08-13 23:30

Het kan ook heel mooi zijn! Ik hoop echt voor je dat je moeder het ooit in gaat zien!
Dat zal jullie relatie ook zeker ten goede doen!

**Geplaatst**: 13-08-13 23:33

Geplaatst: 13-08-13 23:33

Gelukkig dat je het getroffen hebt met je schoonfamilie! Zij kunnen je in ieder geval steunen en de liefde van een familie geven.
Wat betreft je hond. Je zit op 2000 kilometer, kan je de hond niet ophalen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-13 14:59

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-13 14:59

De hond ophalen is helaas geen optie, hij is al wat ouder en het klimaat hier is te verschillend om daar nu nog aan te moeten wennen.

Inmiddels is hij wel weer terug gegaan naar mijn zus en daar gaat momenteel alles goed.
Mijn zus laat hem gewoon met rust en doet niks met druk voor hem. (mijn broer had een bench gekocht wat onze hond niet kent)

Met mijn vader heb ik nog geen contact en hij neemt ook nog geen contact op. Eerlijk gezegd bevalt dat mij wel prima.

Mijn moeder heb ik het narcistische persoonlijkheidsstoornis op Wikipedia laten lezen.
Ze had ook gezegd (vanuit mijn vader) dat hij ook zijn best doet en niet voor zichzelf in staat.
Enigste oplossing dat ik daarvoor zie is hulp zoeken, als je het zelf dan inziet doe er dan ook wat aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-13 20:39

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-13 20:39

Helaas is het echt zo en heeft mijn vader inmiddels toegegeven aan mijn moeder dat hij vreemd is gegaan én anderhalf jaar een relatie heeft gehad met, inderdaad de vrouw die ook de brieven schreef.

Ik ben blij dat hij het eindelijk heeft toegegeven, maar voel me als dochter zijnde ook enorm bedrogen. En voor mijn moeder helemaal.

Gelukkig is mijn moeder nu wel, zoals we vaker hebben gehoord, écht overtuigd dat het een grote ramp is.
Ze gaat hem dan ook vertellen dat hij naar de camping of dan maar naar die vrouw mag vertrekken.
Ik wil d'r heel graag een berichtje sturen maar weet niet of ze dit al heeft ondernemen.

Echt verschrikkelijk dit. Ik heb momenteel dit allemaal van mijn zus te horen gekregen maar nog niks van mijn moeder.
Ik hoop dat ze snel even alleen is en we misschien weer een mogelijkheid gaan krijgen om te skypen.

Dit is het moment om d'r weer bij te gaan staan

Wat voor professionele hulp is er voor mijn moeder bij zo'n situatie?

**Geplaatst**: 18-08-13 12:23

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 18-08-13 12:23

Jee wat heftig allemaal. Je zou wellicht contact met de huisarts (in NL) kunnen opnemen. Hij / Zij heeft zowiezo geheimhoudingsplicht en kan je wellicht adviseren welke stappen te volgen. Ik hoop voor jullie dat er nu een oplossing kan komen. Als de scheiding idd doorgezet wordt zal er vanalles geregeld moeten worden, zal zoals je zegt bij jullie niet makkelijk gaan. Maar wellicht is daarbij mediation een idee?
Meer informatie daarover staat op:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Conflictbemiddeling
http://www.modernscheiden.nl/mediation

**Geplaatst**: 18-08-13 12:26

Geplaatst: 18-08-13 12:26

Heel heftig TS. Het is nogal een beerput die word open getrokken.
Hopelijk is je moeder doortastend genoeg om het ook door te zetten. Vaak komt het voor dat het hele proces tot scheiden etc mensen afschrikt en ze uiteindelijk toch ervoor kiezen om het nog eens te proberen. Dat lijkt me in dit geval niet erg handig.
Ik zou ook contact opnemen met de huisarts en eventueel maatschappelijk werk. Ik weet niet hoe de financien bij jullie zijn geregeld, maar misschien is het ook handig contact op te nemen met een notaris?

**Geplaatst**: 18-08-13 12:37

Geplaatst: 18-08-13 12:37

Een heel moeilijke situatie, een die ik helaas herken maar waar mijn moeder wél uit is gestapt.
Dit was wel wat "makkelijker" omdat ik geen kind van die man was, en ik dus met nog wat meer afstand naar de situatie kon kijken en helpen, hoewel mijn moeder soms nog spijt heeft dat ze van hem is gescheiden.
Ik heb destijds ook een topic aangemaakt: [LZP] onderbuikgevoel,relatie moeder

Het is best lastig omdat je zo ver weg zit nu, maar wat doen je zus/broer om je moeder te helpen uit deze situatie te komen?
Je moeder heeft ooit voor deze man gekozen, had hij toen ook al deze trekjes of is het met de jaren erger geworden?
Hoe langer je in die situatie zit, hoe moeilijker ontsnappen het is.
Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-08-13 21:49

Geplaatst door de TopicStarter : 18-08-13 21:49

Het is natuurlijk allemaal weer heel anders dan gezegd. Ze hebben er zelfs weer een leuk uitstap dagje van gemaakt

En ik zit hier maar af te wachten wat er gebeurd en ben zelfs strontziek van alle spanningen en zorgen!

Ze hebben nog eens gepraat en 'de tijd zal het leren'. Deze hebben we ook vaker gezien 'we zien wel weer verder'.

Heb zelfs ook even contact gehad met mijn vader die een berichtje stuurde 'waar ik nou helemaal mee bezig was om zo tegen mijn moeder te doen' (ik zei dat ik zo niet wou skypen, zie hieronder). Ja ehh, 'waar ben jij nou helemaal mee bezig om ons allen te bedriegen!' Lekker ontkennen en zeggen dat hij er dan maar klaar mee is als ik een ander geloof. 'Mooi, verwijder me dan ook maar meteen.'

Dat dus op een skype poging met mijn moeder, waarbij mijn vader dus ook gewoon op beeld was en praten.
Sorry maar als ik daar geen contact mee wil hebben, betekend dat ook geen contact met hem als ik met mijn moeder wil skypen!
Dat zal ze dan toch maar moeten begrijpen als ze ervoor kiest bij hem te blijven.

Heel gedoe en eerlijk gezegd ben ik er nu ook wel helemaal klaar mee. Heb -weer- gezegd dat zodra ze échte stappen onderneemt dat ik klaar sta.
Tot die tijd is gewoon contact met mijn moeder (zonder mijn vader!!!) natuurlijk normaal.

Morgen moet mijn moeder naar mijn zus toe en die heeft ook het hele verhaal van mij/pa/ma gebeuren mee gekregen via mij.
Daar zal ik morgen dan ook nog wel wat van horen, maar ga echt proberen me niet zo druk meer te maken!

**Geplaatst**: 19-08-13 13:44

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 19-08-13 13:44

Het is heel moeilijk om als "buitenstaander" alles te moeten accepteren, zeker als je ziet dat degene waar je van houd(moeder/ hond) eronder lijd.
Heel knap dat je het contact met je moeder gewoon doorzet, en dat je duidelijk hebt gemaakt dat je voor haar klaarstaat als ze echt stappen onderneemt.
Meer kun je, hoe erg ook, helaas niet doen.
Leven met een narcist is heel erg, maar ervan loskomen is waarschijnlijk nog veel moeilijker.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-13 20:10

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-13 20:10

Misschien heeft het toch een beetje geholpen richting de juiste stap...vanochtend heeft ze d'r spullen gepakt en is naar mijn zus verhuisd!!!!

We zijn er nog lang niet, maar ik ben al ontzettend blij dat ze de stap heeft gemaakt.

Nu is het eigenlijk wel weer afwachten hoe of wat het natuurlijk verder gaat, hij stuurt alweer berichtjes dat het helemaal niet waar is dat hij vreemd is gegaan(terwijl hij dat eerder toegegeven had), dat hij het niet leuk vindt dat ze weg is gegaan etc etc.
Gelukkig gaat ze d'r telefoon uitzetten en heeft mijn tante (mijn moeders zus) ook gezegd dat ze nu door moet zetten!

Ze is bij de politie langs geweest om de situatie uit te leggen zodat ze ervan op de hoogte zijn als er iets gebeurd of iets gaat gebeuren. Ook waren ze eerder op de hoogte van de stalk brieven en weten ze nu dus ook dat dit een grote samenhang is. Een hele goede stap, zonder dat iemand daar iets over had gezegd, dus dat vind ik al heel knap!

Ik laat mijn moeder even tot rust komen maar ga wel een beetje zelf uitzoeken voor d'r wat ze kan doen en bij wie ze voor hulp terecht kan. Zoals een paar bokkers hierboven dat al hadden gezegd en dat ga ik even bekijken.

**Geplaatst**: 20-08-13 20:29

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 20-08-13 20:29

Wat goed van je moeder!!!
Nu hopen dat ze sterk genoeg is.
Goed dat jij en je zus er zijn voor je moeder!

**Geplaatst**: 20-08-13 21:03

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 20-08-13 21:03

wow wat erg!
ik weet niet wat ik erop moet zeggen! maar blijf vooral aan jezelf denken!!

**Geplaatst**: 20-08-13 21:38

Geplaatst: 20-08-13 21:38

novito schreef:
wow wat erg!
ik weet niet wat ik erop moet zeggen! maar blijf vooral aan jezelf denken!!

$:\$

even lezen misschien?

**Geplaatst**: 20-08-13 21:43

Geplaatst: 20-08-13 21:43

Storm schreef:
novito schreef:
wow wat erg!
ik weet niet wat ik erop moet zeggen! maar blijf vooral aan jezelf denken!!

$:\$ even lezen misschien?

huh ik ben echt blond... ik snap er niks van! ik lees nu wel die ene update dat dr moeder vertrokken is!
en dat heeft ze heel goed gedaan!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-08-13 08:33

Geplaatst door de TopicStarter : 23-08-13 08:33

Bedankt Storm!

Soms heb ik het idee dat ze even heel zwak is en terug wilt gaan.
Ze is bij de huisarts geweest en volgende week bij een psycholoog een afspraak.

Vader heeft al een aantal keer aan de deur gestaan bij mijn zus thuis, mijn zus heeft gisteren zeer duidelijk gezegd haar met rust te laten en zelf ook eens na te denken.

Heb vandaag afgesproken om even te skypen met moeders. Ik hoop echt dat ze sterk genoeg is en kan me zeker voorstellen dat ze ook 'iets' traumatisch heeft opgelopen in dit toch wel lange huwelijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-08-13 11:21

Geplaatst door de TopicStarter : 28-08-13 11:21

Zaterdag weer een skype gesprek met mijn moeder gehad en daarin gelukkig haar in kunnen 'overtuigen' om niet terug te gaan. Het enigste wat ik eigenlijk zei is, wat heeft het voor zin gehad en hoe denk je dat het dan verder gaat. Je kunt dit niet zomaar vergeten zoals hij dat wel heel makkelijk kan en volgende maand loop je weer tegen iets aan of nog steeds tegen hetzelfde aan te hikken.
Zelfs mijn zus stuurde s'avonds een berichtje bedankt dat je met ma geskypt hebt, nu blijft ze tenminste hier.

Ze heeft gisteren een gesprek gehad met een psycholoog, mijn zus is met haar meegegaan. De psycholoog heeft ook gezegd, na het hele verhaal dat ze ook vermoedt dat het inderdaad om een narcistische persoonlijkheidsstoornis zou gaan. Voor mijn moeder toch weer moeilijk geweest dat het nu ook een soort van bevestigd word en dat ze hier al zolang en diep in zit. Ook het vorige huwelijk en dat de kinderen ook geen contact meer hebben valt nu allemaal op z'n plaats.
Ook werd er gezegd dat de scheiding niet 'moeilijk' hoeft te zijn en snel geregeld kan worden. Kinderen zijn oud genoeg en allemaal uit huis en er is ook geen koophuis.

Ik vind het heel vervelend dat mijn vader soms nog steeds berichtjes stuurt, maar nog veel vervelender dat hij mijn vrienden/collega's ziet en daar een verhaal aan verteld waar natuurlijk helemaal niks van klopt. Ik krijg dan weer van die berichtjes van ze dat hij zielig is. Natuurlijk weet ik wel beter en weten hun niet allemaal wat er echt gaande is, zelf wil ik dat ook niet en zoveel mogelijk anderen er buiten houden.

Gisteren ook weer geskypt en ook verteld tegen mijn moeder dat hij via collega's hele andere verhalen op verteld, niet alleen collega's. Zelfs de moeder van mijn bazin kwam ermee! Dat was ook voor mijn moeder weer een teken dat het weer allemaal alleen om hem draait en nu mijn moeder de 'schuld' krijgt.

Ik hoop dat ze sterk genoeg is om het door te blijven zetten. Ze had in ieder geval al de advocaat van een aantal jaren geleden opgebeld over een scheiding en was net allerlei papieren aan het regelen. Ik gok dus voor een scheiding. Ik probeer er ook niet teveel over te praten met mijn moeder maar ook een beetje afleiding om over andere dingen te kunnen praten.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:33

Re: 'Thuis' situatie

Geplaatst: 28-08-13 13:33

Je vader is dus nog steeds lekker bezig

Heel goed dat jij en je zus je moeder zo blijven steunen. Ze zal echt nog regelmatig moeilijke momenten hebben, maar ze komt er nu ook wel achter hoe je vader echt is.
Heel veel succes voor je hele familie!

Nomineer dit bericht ×