Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 21:09

Trouwen...?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 21:09

Trouwen. trou·wen (werkwoord; trouwde, heeft, is getrouwd) 1. een huwelijk aangaan 2. in het huwelijk verbinden 3. ten huwelijk nemen

Wat vind je daar nu van?

Ikzelf wilde nooit trouwen tot ik de man van mijn leven ben tegen gekomen. Nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen, want ik geloofde er niet in. Ware liefde, echte liefde, onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. Nee, zoiets bestond in mijn ogen niet. Trouwen? Onzin! Waarom zou je? Omdat je écht zoveel van elkaar hield? Nee, ik kon er nooit echt inkomen dat mensen zoiets zouden voelen.
En nu doe ik het zelf! Ook heb ik wel mijn idee over trouwen, maar dit is denk ik niet zoals de meeste. Ik heb vaak het gevoel dat mensen trouwen omdat 'het zo hoort'. Ik hou niet van omdat het zo hoort, ik hou van 'omdat wij het willen, omdat wij van elkaar houden'. Ik hoef geen mega feest, geen mega jurk, niet 2000 (of meer

) gasten op m'n bruiloft. NEE! Ik trouw omdat ik van iemand hou! IK! Niet omdat ik eenmalig een feestje wil geven? Niet omdat ik duizenden euro's eraan uit wil geven? Niet omdat het hoort zoals het hoort!

Nee... Ik zou willen trouwen, omdat ik de rest van mijn leven van iedere dag een feestje wil maken met mijn man.

Hoe denken jullie over het huwelijk? De bruiloft? Of trouwen in het algemeen?

**Geplaatst**: 03-07-13 21:18

Geplaatst: 03-07-13 21:18

Ik had nooit behoefte aan trouwen en helemaal niet aan een trouwjurk of een grootse bruiloft.
Gelukkig dacht mijn ex daar hetzelfde over. Na dertien jaar kwam er een einde aan die relatie, inclusief samenwonen.
Ik leerde daarna in een andere man kennen met wie ik in eerste instantie weer ging samenwonen.
Totdat trouwen uit praktische overwegingen wel erg handig bleek. Om die praktische redenen (en natuurlijk ook uit liefde) zijn we getrouwd. Op de gratis maandagmorgen met alleen naaste familie, een fijne brunch en een huwelijksreis, deels bij mij schoonfamilie.

Nooit gedacht dat de trouwplechtigheid zo mooi en bijzonder kon zijn! Wat voelde het speciaal

De ambtenaar van de burgelijke stand zei zelden een bruidspaar zo te hebben zien stralen.
Dus ondanks mijn weerstand ertegen was trouwen voor mijn een unieke en zeer emotionele ervaring.
Ik ben dankbaar voor die praktische omstandigheden, anders was ik waarschijnlijk nooit getrouwd

**Geplaatst**: 03-07-13 21:27

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 21:27

als we een huis zouden kopen of een kind zouden krijgen dan zullen we wel trouwen, puur voor de wet... heel wat makkelijker dan andere manieren om alles geregeld te hebben en op de cheap ass dag ook heel wat leuker kwa kosten dan alles bij de notaris te moeten regelen.

**Geplaatst**: 03-07-13 21:32

Geplaatst: 03-07-13 21:32

Zo'n echte grote bruiloft heeft mij ook nooit aangesproken, hoewel ik de foto's en plaatjes van anderen altijd prachtig vind. Mijn ouders zijn daar ook wel een goed voorbeeld van ze zijn getrouwd toen ik 17 was, ze waren wel al die tijd gewoon samen, maar mijn moeder wilde ook nooit trouwen. Het waarom nu dan wel trouwen was ook meer om praktische redenen, dan om het willen trouwen. Hier dus net als bij Boras op de gratis maandagochtend, daarna zijn we met het gezin gaan karten ( :')

) en 's avonds hebben ze een bbq feestje gegeven in de tuin. Heel erg low key, maar het was een leuke dag.

**Geplaatst**: 03-07-13 21:36

Geplaatst: 03-07-13 21:36

wij zijn niet getrouwd omdat het hoort, of omdat we een kinderwens hadden, of voor het feest..
wij zijn getrouwd omdat wij het gevoel hadden bij elkaar te horen, en dat graag wilden vieren..
heel zwart wit gezien moet je van het huwelijk ook niets verwachten... wat kan 1x 2 handtekeningen zetten op 1 dag, en een feestje veranderen in je leven? eigenlijk niets..

wij zijn getrouwd op het moment dat wij beide het gevoel hadden voor altijd bij elkaar te willen blijven.. op het moment dat wij samen al wat moeilijke tijden hadden gehad, en de liefde sterker werd dan ooit.. toen hebben wij besloten dat te willen vieren: het leven samen, onvoorwaardelijke liefde, in voor en tegenspoed.. gewoon omdat het kan! en mag!

maar het leven voor of na het huwelijk is hetzelfde naar mijn mening.. die ene dag maakt daarin geen verschil, maar gewoon het feit dat je elkaars echtgenoot bent maakt het voor mij wel speciaal..

**Geplaatst**: 03-07-13 21:37

Geplaatst: 03-07-13 21:37

Trouwen lijkt mij geweldig, en het is ook zéker iets wat ik ooit nog in mijn leven wil gaan doen.

Ik ben nu ruim twee jaar samen met mijn vriend, en wat zou ik het geweldig vinden om met hem te gaan trouwen. :+:

Het is toch geweldig om hem als MIJN MAN te kunnen benoemen? Daarnaast vind ik het ook mooier als ik zijn achternaam draag, als we kinderen krijgen.

Mijn vriend wilt ook graag trouwen, maar het financiele plaatje houd hem tegen. Een bruiloft kost nou eenmaal veel geld (vooral hoe wij het willen). Het liefste zou ik ook willen trouwen voordat we kinderen gaan krijgen. Een huis hebben we al (mijn vriend neemt het ouderlijk huis over --> boerderij) alleen dat moet écht wel even omgetoverd worden tot een mooi en fris huis. Die kosten zijn er dus al, kinderen, bruiloft......

**Geplaatst**: 03-07-13 21:41

Geplaatst: 03-07-13 21:41

Ik wil wel graag trouwen..

Het hoef van mij niet heel groots, gewoon gezellig met wat vrienden en familie eten en een feestje.. Gewoon lekker simpel alles op 1 mooie locatie en een fijne dag hebben..

**Geplaatst**: 03-07-13 21:45

Geplaatst: 03-07-13 21:45

Ik wou altijd trouwen met de beide familie's erbij, helaas werd alles anders.
We zijn getrouwd met ons tweeën en als ik nu na twee jaar terug kijk, het
getrouwd zijn boeit me totaal niet! Net wat jij zij;

Ik trouw, want ik maak de rest van mijn leven er iedere dag een feestje van
met mijn man!

De trouwdatum boeit me totaal niet. Nee, de datum dat wij begonnen zijn aan
de reis om samen verder door het leven te gaan, die is belangrijk voor mij(ons)!

Mijn ouders weten inmiddels dat we getrouwd zijn en mijn schoonouders nog
steeds niet. Maar goed, wat maakt het uit, voor ons is het niet belangrijk. Wij
hadden het anders gewild, maar da zat er niet in en het gelukkig kan ons niet
afgenomen worden!

**Geplaatst**: 03-07-13 21:45

Geplaatst: 03-07-13 21:45

en de rest van je leven iedere dag een feestje wil maken met je man kan zonder zo'n dag niet?
Trouwen lijkt me heel leuk.. maar denk niet dat ik het snel zou doen.. Omdat ik van dichtbij mee maak dat trouwen ook niet alles is ondanks die onvoorwaardelijke liefde, of die onvoorwaardelijke liefde die toch over gaat.. dan is het toch heerlijk om zonder verbintenis er een punt er achter te zetten..

Maaarrrrrr ik gun het toch iedereen!! Bij deze gefeliciteerd met de volgende stap in jullie relatie!

**Geplaatst**: 03-07-13 21:49

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 21:49

Trouwen vind ik echt geen enkele toegevoegde waarde voor je relatie hebben.
Daarbij kan ik van de kosten van trouwen/ bruiloft een fantastisch mooie reis maken. Liever dat dan opgedoft in en smetteloze jurk glimlachen en sociaal doen de hele dag

**Geplaatst**: 03-07-13 21:49

Geplaatst: 03-07-13 21:49

Ik wacht al een tijd op een aanzoek :')

(ben daarin ouderwets

)

Heb mijn trouwerij al helemaal uitgestippeld haha, maar ja... Ik wacht nog

Maar wil het wel klein houden

alleen met intimi, diner en vooruit een dansje wagen op een mooie lokatie. Wil dat de gasten ook iets te doen hebben; ruimte voor een wandeling bijvoorbeeld.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-07-13 21:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-07-13 21:50

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 21:50

Ik ben daar ook in ouderwets!

Ik wacht ook totdat ik oooit word gevraagd!!

**Geplaatst**: 03-07-13 22:00

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 22:00

Wij zijn afgelopen vrijdag getrouwd

Ik was toen 31 weken zwanger en wij zijn voornamelijk getrouwd omdat dat gewoon fijn is voor de kleine, dan is alles geregeld! We wilden sowieso ooit trouwen en in maart is hij op zijn knieën gegaan en besloten we er vaart achter te zetten zodat we konden trouwen voor de kleine zou komen.

Afgezien van het feit dat ik verschrikkelijk veel van mijn vent houd en hoop dat we de rest van ons leven samen slijten, voelt het voor mij straks ook zo als één warm gezin, allemaal dezelfde achternaam

Hoewel we het heel klein zouden houden, is het toch nog groter geworden dan de bedoeling was. We hebben werkelijk de dag van ons leven gehad, met al onze dierbare familie/vrienden om ons heen en het liep allemaal zo vanzelf. Een onvergetelijke dag

**Geplaatst**: 03-07-13 22:03

Geplaatst: 03-07-13 22:03

Achternaam is hier punt van discussie :')

Ik neem sowieso niet zijn naam aan en de toekomstige kinderen wil ik ook onder geen voorwaarde zijn achternaam geven en hij wil perse zijn achternaam doorgeven :')

Die discussie hebben wij al een tijd nu haha en komen er niet uit. Zou ik daarom nog niet gevraagd zijn? :')

**Geplaatst**: 03-07-13 22:05

Geplaatst: 03-07-13 22:05

Ik ben niet getrouwd en ik denk ook niet dat we nog zullen gaan trouwen, al zeg ik nooit nooit

.

De redenen dat wij niet getrouwd zijn is dat ik er erg tegenop zou zien om zo'n dag in het middelpunt van de belangstelling te staan. En daarnaast zou ik het vreselijk vinden alles te moeten regelen van te voren. En als ik er bij voorbaat zo tegenop zie vinden wij het zonde om er zoveel geld aan uit te geven.

Daarnaast voegt het voor ons weinig meer toe aan onze relatie. We gaan daardoor niet meer van elkaar houden en het samen hebben van de kinderen vinden wij een grotere verbintenis dan trouwen.
Als je geen kinderen hebt en je gaat scheiden, hoef je na de afwikkeling elkaar in principe nooit meer te zien. Met kinderen blijf je altijd met elkaar verbonden.

Op papier staat alles tot in de verste details geregeld, dit omdat we een bedrijf hebben waar ook mijn zwager in zit. Ook voor de kinderen is alles perfect geregeld (het bedrijf + vermogen dat naar de kinderen gaat, voogd voor als ze minderjarig zouden zijn en bewindvoerder en geldbeheerder t/m 21 jaar mocht ons beiden iets overkomen e.d.).

Al hebben we wel eens gedacht om simpel te trouwen. Gewoon trouwen voor de wet en een leuke bbq of een uitgebreide lunch met vrienden en luxe etentje met familie of 's avonds een goed feestje. Maar ja dan wil ik toch weer iets van een jurk aan en zo kom ik toch weer meer richting een traditionele bruiloft. En verder dan denken komt het toch niet bij ons :')

De enige redenen dat we zouden trouwen zijn: A. omdat de kinderen nu de achternaam van mijn vriend dragen en ik als enige een andere achternaam heb. En B. omdat ''mijn vriend'' raar klinkt nu we kinderen hebben. Al moet ik zeggen dat ik meestal gewoon ''mijn man'' zeg.

Patriciavb, gefeliciteerd met jullie huwelijk! Wij hebben ook overwogen te trouwen rond die termijn van mijn eerste zwangerschap. Gelukkig niet gedaan, want ik ben toen plots met 31 weken bevallen. En alles stond vanwege het bedrijf al helemaal goed beschreven. We hebben enkel wat toevoegingen in er laten zetten.
En mijn vriend heeft onze kinderen erkend en het gezag aangevraagd.

**Geplaatst**: 03-07-13 22:08

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 22:08

Oei jeetje Delphi... Was ook mijn angst hoor, dat de kleine zou komen.. Hebben haar dan ook laten erkennen toen we in ondertrouw gingen, voor de zekerheid

Het moet ook helemaal niet perse hoor, trouwen als je kinderen krijgt.. Maar omdat wij het sowieso al graag wilden gaf de kleine nu de doorslag

En heb er geen spijt van

Is het wel goed gegaan met jouw kleine?

vuurneon, hier is dat geen punt van discussie.. Als kind wilde ik altijd mn achternaam veranderen (ouders zijn gescheiden) en heb nu dan ook helemaal geen problemen met het aannemen van de naam van mijn inmiddels man

Bovendien is ie een stuk makkelijker en hoef ik dus niet meer te spellen _O-

**Geplaatst**: 03-07-13 22:12

Geplaatst: 03-07-13 22:12

Patriciavt schreef:
Oei jeetje Delphi... Was ook mijn angst hoor, dat de kleine zou komen.. Hebben haar dan ook laten erkennen toen we in ondertrouw gingen, voor de zekerheid Het moet ook helemaal niet perse hoor, trouwen als je kinderen krijgt.. Maar omdat wij het sowieso al graag wilden gaf de kleine nu de doorslag En heb er geen spijt van Is het wel goed gegaan met jouw kleine?

vuurneon, hier is dat geen punt van discussie.. Als kind wilde ik altijd mn achternaam veranderen (ouders zijn gescheiden) en heb nu dan ook helemaal geen problemen met het aannemen van de naam van mijn inmiddels man Bovendien is ie een stuk makkelijker en hoef ik dus niet meer te spellen

Het is niet vanwege die angst dat wij het toen niet gedaan hebben. Ik kwam er pas met 13+5 weken achter dat ik zwanger was (geen klachten en testen bleven negatief). Ik was bang dat ik niet kon genieten van de zwangerschap als we ook een bruiloft moesten regelen.
Alles is goed gekomen! Na 5,5 week ziekenhuis mocht ze mee naar huis en ze is gelukkig kerngezond!
Leuke is wel dat mochten we nog willen trouwen, we 2 mooie bruidsmeisjes zouden hebben

. Wie weet .... hihi

**Geplaatst**: 03-07-13 22:16

Geplaatst: 03-07-13 22:16

Wij zijn ook getrouwd voor het bedrijf, de kinderen, om alles eenvoudig goed te regelen (wel onder huwelijkse voorwaarden

)
Gewoon, lekker op maandagochtend (gratis dus hier), 's ochtends werken thuis, even trouwen, gebak met
directe familie, en 's middags nog het gras gemaaid thuis ...

Ideaal, goedkoop, en net zo makkelijk.

Die feesten en jurken, nah, niet aan mij besteed hoor! Gelukkig zitten mij man en ik wat dat betreft super op 1 lijn ..

**Geplaatst**: 03-07-13 22:18

Geplaatst: 03-07-13 22:18

Delphi schreef:
Het is niet vanwege die angst dat wij het toen niet gedaan hebben. Ik kwam er pas met 13+5 weken achter dat ik zwanger was (geen klachten en testen bleven negatief). Ik was bang dat ik niet kon genieten van de zwangerschap als we ook een bruiloft moesten regelen.
Alles is goed gekomen! Na 5,5 week ziekenhuis mocht ze mee naar huis en ze is gelukkig kerngezond!
Leuke is wel dat mochten we nog willen trouwen, we 2 mooie bruidsmeisjes zouden hebben . Wie weet .... hihi

Gelukkig is het allemaal goed gekomen

En idd, zou wel heel erg leuk zijn twee van die kleine bruidsmeisjes

Een vriendin van mij is 2 dagen na haar trouwen spontaan bevallen op 35 weken, had wel zoiets van oeps als dat hier maar niet gebeurd

Maar mevrouw vond het allemaal geweldig en is de hele dag actief geweest en dus ook echt 'aanwezig' geweest, zo lief

**Geplaatst**: 03-07-13 22:20

Geplaatst: 03-07-13 22:20

Ik wilde wel graag trouwen (daarom ben ik ook op 17 mei getrouwd

) omdat het voor mij wel voelt als nóg een stapje dichter bij elkaar. Het maakt me trots om mijn lief 'mijn man' te kunnen noemen, om de ring aan zijn vinger te zien die onze verbintenis nog concreter maakt. Niet dat ik nu ineens meer van hem hou dan voor het huwelijk, maar vind juist het gevoel van, naar iedereen toe laten zien dat wij écht voor elkaar kiezen, heel bijzonder. En ja ik weet dat alles kapot kan, ben zelf kind van gescheiden ouders, maar misschien juist heel naïef wil ik graag geloven dat wij gaan laten zien dat het wél kan.

En voor mij zit er ook een stuk toekomst in, verweven met het verleden. Ik nam altijd de telefoon op met mijn voornaam, omdat er verwarring ontstond als ik mijn achternaam noemde, aangezien er 3 verschillende achternamen in ons huis vertegenwoordigd waren. Ik wil graag, als er kindjes komen, dezelfde achternaam als mijn kinderen. En ik wil graag kunnen zeggen dat mijn man de kinderen uit school gaat halen in plaats van mijn vriend, wat toch ook weer een scheiding kan suggereren (mensen die ons kennen zouden natuurlijk beter weten maar toch).

Bovendien vond ik het heel bijzonder om deze dag te beleven, zo samen met alle mensen die dicht bij ons stonden. We hebben de dag vormgegeven zoals wij graag wilden, redelijk traditioneel qua dagindeling (trouwen, taart, diner, feest) maar met veel persoonlijke details erin. We hebben genoten voor elkaar en van alle mensen die speciaal voor ons gekomen waren, en genieten nog steeds na van alle kaartjes, foto's, filmpjes en verhalen van mensen die het zo'n prachtig feest vonden!

**Geplaatst**: 03-07-13 23:31

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 23:31

Altijd gedacht dat trouwen geen toegevoegde waarde heeft op samenwonen, en dat het zó niet bij mij zou passen.
Heb er 42 voor moeten worden om in te zien dat ik de juiste persoon stomweg nog niet tegengekomen was.

**Geplaatst**: 03-07-13 23:39

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 03-07-13 23:39

Ik ben al ruim 18 jaar samen met mijn vriend, wij zien beide de meerwaarde van trouwen niet.
We hebben samen een koophuis en verder alles prima geregeld.
Door te trouwen gaan we echt niet meer van elkaar houden en ja het is voor mij absoluut de juiste man.
Maar laat ons maar lekker zo saampjes zijn, dat gedoe met trouwen, je in zo'n jurk hijsen die je daarna nooit meer aandoet, midden in de belangstelling staan de hele dag, neh, laat ons maar lekker saampjes kabbelen. een feestje geven kunnen we ook zo doen, hoeven we niet voor te trouwen

We hebben en hoeven geen kinderen dus daarvoor hoeft het ook niet ;-)

**Geplaatst**: 03-07-13 23:43

Geplaatst: 03-07-13 23:43

vuurneon schreef:
Achternaam is hier punt van discussie
Ik neem sowieso niet zijn naam aan en de toekomstige kinderen wil ik ook onder geen voorwaarde zijn achternaam geven en hij wil perse zijn achternaam doorgeven Die discussie hebben wij al een tijd nu haha en komen er niet uit. Zou ik daarom nog niet gevraagd zijn?

Dan moet je niet trouwen. Krijgen ze standaard jouw naam

**Geplaatst**: 04-07-13 09:41

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 04-07-13 09:41

Wij gaan trouwen in oktober

Ik vind trouwen een geweldig mooi levensgebeurtenis. Het is een nieuwe stap in je leven, je spreekt naar elkaar uit wat je elkaar beloofd en dat maakt het voor mij zo echt. Een relatie heb je wat mij betreft zo aangegaan, maar dat je echt voor elkaar kiest en belooft er voor elkaar te zijn en voor elkaar te zorgen in welke situatie dan ook ten overstaan van je familie, vrienden en in ons geval ook voor God vind ik erg bijzonder. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat ik mijn leven ongetrouwd zou blijven.

**Geplaatst**: 04-07-13 09:53

Re: Trouwen...?

Geplaatst: 04-07-13 09:53

Wij zijn getrouwd om 2 redenen. Het was handiger voor het IND, maar vooral omdat we van elkaar houden! Ons feest was ook klein, maar wel erg gezellig. Ik denk er graag aan terug

Nomineer dit bericht ×