Geplaatst Ik heb even jullie advies nodig.
Ik ben anderhalf jaar geleden verhuisd naar mijn huidige huisje met mijn ouders. Allemaal heel fijn, lekker rustig, fijne buren behalve 1tje dan.
Ze wonen 2 straten verder, en zijn nogal raar. Nu stoor ik me vooral aan hun jongste zoon. Hij is 13 of 14 jaar en verstandelijk wat minder, hij gaat ook naar Ter Engelen ( woon in België, is een speciale school hier in de buurt voor verstandelijk gehandicapten enz) tijdens school zit hij op internaat en hebben wij er geen last van. Maar ja het is vakantie en nu staat hij hier dus weer bijna iedere dag om 8 uur s'morgens (!!) aan de deurbel, en dan echt blijven bellen tot er wordt opengedaan! Het is ronduit vervelend, mijn moeder wil ook wel eens lekker genieten en ik ben ook niet gediend om uit mijn mooie dromen gehaald te worden door meneertje Ongeduldig.
Al bij al is hij ook nog eens onmogelijk. Hij eet bijna het dubbele van wat ik eet ( byebyee ontbijtje..) drinkt het dubbele in dezelfde tijd, laat boeren en scheten en is onmogelijk je huis uit te krijgen als hij er geen zin in heeft. Dan vertrekt hij simpelweg niet.
Voorbeeldje: ik ging weg, mama moest weg en voor de rest niemand thuis. Ehh liefste jongen ik zou me echt moeten gaan omkleden ik moet zo weg, en mama stond onder de douche. Hij is NIET vertrokken ik heb 10x gezegd, bijna bevolen, om te vertrekken. "Nee ik wacht ik wil Carine vragen of ik mee mag" NEE DAT MAG JE DUS NIET.. Get the piieeeppp out of my house. Moeder heeft hem uiteindelijk de deur uit gewerkt en ik was een kwartier te laat.
Ander voorbeeldje: Hij stond deze morgen aan de deur of hij hier kon blijven. Alleen papa en ik waren thuis, en papa ging normaal gezien naar Aken jumping kijken dus nee sorry je kan niet blijven. Het is nu 4 uur, en meneertje staat weer voor de deur hij had gezien dat papa zijn auto er nog stond en vond het dus nodig om toch te komen terwijl papa duidelijk had gezegd dat hij MORGEN maar terug moest komen.
Ik vind die 'mensjes' heel lief en schattig ( nou ja hém niet ) maar ik heb bewust gekozen voor een opleiding waarbij ik niet te maken krijg met bejaarden, gehandicapten,.. omdat ik er gewoonweg geen geduld voor heb. Na 5x iets zeggen en je luistert nog niet dan schiet ik uit mijn slof en dat kan natuurlijk. Om dit te voorkomen vermijd ik die jongen dus ook als hij hier is...
Mijn ouders en ik zijn er dus écht niet van gediend dat hij hier iedere dag voor de deur staat. 1x in de week kan ik begrijpen en daar heb ik ook geen problemen mee maar iedere dag... NEE!
Vriendelijk naar buiten werken werkt gewoonweg niet, en ze vinden het zielig als je 'kwaad' zegt dat hij naar huis moet.
Nu vraag ik aan jullie: hoe moet je hiermee omgaan? Duidelijkheid zonder hem te kwetsen?
Ik heb geen idee hoe je met zo iemand om moet gaan, ik vraag dan ook jullie hulp want het zal vaak voorkomen dat ik de deur open doe en ik wil hem dan ook gewoon niet binnen laten. Maar hoe?
ps: de hond kwam net in een galopje naar binnen geschoten langs de verandadeur. Beestje komt nooit vrijwillig naar binnen als die jongen hier is vliegt vrijwillig en met veel plezier binnen... Zegt genoeg?
Ik zou daar al helemaal geen trek in hebben als iemand gewoon rondloopt in mijn huis terwijl ik andere dingen te doen heb.
