Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-13 13:10

Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-13 13:10

Ik weet niet of het goed staat anders excuses.

Even kort het verhaal...

ongeveer 3 jaar geleden ontmoette ik een jongen en na een aantal dates besloten we het te proberen samen...
Na een half jaar ongeveer raakte ik zwanger, ongeplant.
Ik heb altijd gezegd mocht dit gebeuren, houd ik mijn kind wel, en dit dus ook gedaan.
Eerst ging alles goed en waren we na wat wennen aan het idee en alles wel gelukkig.
Echter toen mijn zoontje geboren werd, ging alles bergafwaarts...
Mijn inmiddels ex vriend had een drukke baan,ik zat nog thuis op zoek naar werk in een moeilijke tijd van werk krijgen, mijn vader was ernstig ziek...
Mijn vader is in juli 2012 ook overleden op de operatie tafel, hier had ik het erg moeilijk mee...
En nog steeds overigens heb ik t er nog altijd erg moeilijk mee..
Door alle stress ging de relatie afgelopen januari op de klippen en besloot ik om er een eind aan te maken omdat het echt niet meer ging..

Nu is mijn zoontje 1,5 en zit ik nog steeds met 1 heel groot ding...
Iets wat me kwetst, en nooit had gedacht...
Zijn vader kijkt niet naar hem om, hij heeft mijn zoontje nog 2 keer gezien na de relatie breuk en erna niet meer..
Als ik vraag wanneer kom je langs etc, zijn er altijd smoesjes..
De laatste keer dat hij hem zag,was toen hij net liep met 12 maanden...hij is nu 1,5
En de smoesjes?
Ik heb geen geld, ik heb geen tijd, ik wil even van mijn eigen tijd genieten, ik heb geen vervoer, ik ben moe...

Ik kan er met mijn hoofd niet bij, dat iemand zijn eigen zoon zo in de steek laat...

Wie heeft dit ook meegemaakt? en hoe gaan jullie hier mee om?

Ik vind het vooral moeilijk omdat mijn ex zijn vader ook nooit zag en t er moeilijk mee had en altijd anders beloofde, ik zelf heb 2 lieve ouders gehad die altijd samen waren tot de dood hen scheidde, dus ja ik wil ook dat mijn zoon 2 ouders heeft, samen of niet, die van hem houden en er voor hem zijn.... maar hoe ga ik hier mee om? als de vader elke keer een excuus heeft?

Zijn vader heeft overigens geen gezag wel erkenning, gezag heeft hij nooit geregeld... ook al spoorde iedereen hem daar toe aan "het komt wel een keer" maar nooit gebeurd, door dit heb ik mijn broer als 2e voogdhebbende en gezaghebbende gemaakt via een notaris. Dit vanwege de hele toestand, en omdat ik wil dat mijn zoon als ik overlijd wel bij iemand is die hij kent en vaak ziet en wie ik volkomen vertrouw.

**Geplaatst**: 08-05-13 16:54

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 08-05-13 16:54

Ik heb hier geen ervaring mee maar ik wil je aller eerst even sterkte wensen, ik denk dat je je ex ook niet kunt dwingen, en als hij gedwongen komt is de 'liefde' naar het kind waarschijnlijk ook niet oprecht.
Ik vind het een goed idee dat je je broer hebt gekozen, als je broer het leuk vind dan kan hij misschien een beetje de 'man' in het leven van je kindje zijn.

**Geplaatst**: 08-05-13 22:56

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 08-05-13 22:56

Haast onvoorstelbaar he, dat er geen hechting lijkt en er totaal geen compassie richting je zoontje is..lijkt me vreselijk.
Vind het een erg mooi idee dat je je broer hebt aangesteld als 2e gezaghebbende..toch een man in zijn leven zoal mn voorganger al schrijft.
Hopelijk draait je ex bij..heb je hem al recht op de man af gevraagd waarom, bedoel dit zijn werkelijk rotsmoesjes. Mss zit hij in zo'n moeilijke fase, dat het zo confronterend is allemaal en hij dit niet goed op een rijtje krijgt? Pittig hoor!
Heb geen tips voor je, maar wel veel sterkte.

**Geplaatst**: 09-05-13 11:08

Geplaatst: 09-05-13 11:08

Helaas heb ik niet die ene gouden tip voor je maar wil je ook heel erg veel sterkte toe wensen.

Je hebt je zoon een prachtige naam ook gegeven (onze oudste zoon heet ook zo en wordt a.s. zondag alweer 3jr).

:(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-13 20:21

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-13 20:21

Dankjullie wel

.
Moeilijk en zwaar is het zeker, me zoontje is al paar keer goed ziek geweest en ook al eens 2 nachtjes ziekenhuis gemoeten wegens apneu onderzoek, ook dat doe ik alleen..
Maar als ik hem dan weer beter zie en genieten en rennen en lachen, is het weer helemaal top !

Mijn broer is akkoord gegaan vanaf het begin, speelt ook veel met hem en is ook zeker van plan om een rolmodel te zijn als man zijnde. We zullen mijn zoontje ook nooit zijn vader ontnemen, of ontkennen dat die er is, maar ook eerlijk wezen in hoe het nu is en dat hij niet gekomen ondanks dat de deur altijd open stond....

Mijn zoontje is vernoemd naar de tweelingbroer van mijn inmiddels overleden vader, als eerbetoon aan hem destijds. Helaas is mijn vader dan ook overleden, al was die super trots op die naam

.

Ik vind ook zeker dat dwingen geen optie is, maar de hoop blijft...
Als ik er naar vraag rechtstreeks krijg ik óf geen antwoord, of weer een smoes... het is jammer en hard dat ik soms zoiets heb ik geef t maar op... t moet wel van hém komen...

**Geplaatst**: 09-05-13 23:29

Geplaatst: 09-05-13 23:29

XFiemoX schreef:
Helaas heb ik niet die ene gouden tip voor je maar wil je ook heel erg veel sterkte toe wensen.

Je hebt je zoon een prachtige naam ook gegeven (onze oudste zoon heet ook zo en wordt a.s. zondag alweer 3jr).

..en een prachtige datum om geboren te worden..ik kan het weten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-05-13 19:57

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 20-05-13 19:57

nog zo voorbeeld van de vaders kant... wat moet ik hier nou mee?

Afspraak omdat hij financiele tegenslag had dat hij de 20e het restant van de allemitatie zou storten... is nu bijna 20:00 en niks gestort.. en meneer heb al wel zijn vakantie geld en loon binnen... toch maar een advocaat in schakelen? de gemeente zou hem bericht sturen betreft allemitatie plicht maar das al 5 weken geleden en nog geen bericht van hun... wat moet ik hier nou mee ?

**Geplaatst**: 20-05-13 20:11

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 20-05-13 20:11

Het is weekend geweest en een feestdag dus er wordt sowieso niets verwerkt vandaag, daarvoor zul je even tot morgen af moeten wachten.

**Geplaatst**: 20-05-13 20:20

Geplaatst: 20-05-13 20:20

Allereerst sterkte met je zoontje, ik kan mij best voorstellen dat het voor hem ook niet leuk is om niet bij zijn papa te zijn.

Ik kan me wel vinden in jouw verhaal, maar dan van de andere kant bekeken. Toen ik 4 was zijn mijn ouders gescheiden, wij zijn toen verhuisd en mijn moeder ging samenwonen met haar nieuwe vriend. Ik had dus nog wel een vaderfiguur, maar was niet bij mijn eigen vader. Ik weet niet precies hoe lang dit was maar mijn vader is mij een lange tijd nog om het weekend op komen halen en terug komen brengen, enkele reis ongeveer 150km, dus 600km in een weekend.

Na die tijd heeft mijn vader mij dus laten 'stikken'. Ik heb 8 jaar lang geen contact met hem gehad en heb na die tijd zelf weer contact gezocht, waar hij toen wel op in ging. Nu heb ik af en toe nog contact met hem maar door een aantal verhuizingen is dit weer een beetje verwaterd.

Ik hoop voor jou, en jouw zoontje dat hij uiteindelijk weer contact kan zoeken met zijn vader. Hij zal het ongetwijfeld niet leuk vinden om te horen dat papa hem niet wil of kan zien.. Ik snap al niet dat je je eigen kind zou kunnen laten zitten, maar het moet natuurlijk wel van twee kanten komen.

Veel succes en ik hoop dat het allemaal weer goed komt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-05-13 20:51

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 20-05-13 20:51

hij zou het eerder overmaken dat het de 20e erop stond, dus niet per see dat hij het vandaag overmaakt, maar dat het vandaag erop zou staan dus eerder overgemaakt... en als de banken niet werken, ik heb wel van iemand via marktplaats geld vandaag op mijn rekening gehad?

Helaas komt het hier niet van 2 kanten...pas nog een keer een gesprek met hem gehad omdat hij ook toen de allemitatie niet betaald had... en toen was het wederom met dingen als ik kan niet ik heb geen geld heb geen vervoer heb al plannen etc etc... ik snap gewoon niet hoe hij dit kan doen..

En hoe hij zal reageren als dalijk mijn zoontje ouder is of 18 en de vraag aan hem gaat stellen,waar was je? Want ik zie voorlopig ook niet gebeuren dat hij wél interesse heeft in zijn zoon...

**Geplaatst**: 20-05-13 20:57

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 20-05-13 20:57

Ja dat heb ik mij ook altijd afgevraagd en daar heb ik nog geen antwoord op. Ondanks dat ik nu weer zonder vaderfiguur opgroei heb ik niet echt meer de behoefte om op te groeien met hem. Af en toe contact vind ik leuk, ook omdat ik daar halfbroertjes en zusjes heb wonen maar meer hoeft van mij niet.

Ik hoop toch dat vader omdraait en inziet dat hij wel zijn eigen zoon laat zitten.. Nogmaals sterkte.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:00

Geplaatst: 21-05-13 12:00

Hoe banketstaaf het ook klinkt, TS.. Je kunt hem niet dwingen en dat moet je dus ook niet proberen, want het werkt toch alleen maar averechts.
Je kunt hem wel dwingen te betalen, maar daar houdt het op.

Zoals je zelf al zei; geef het voor nu op (op het financiële gedeelte na) en wacht tot hij zelf komt.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:22

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 12:22

Kun je hem geen brief sturen met al deze dingen erin ?
Vooral vanuit je zoontje, hij heeft toch recht op een vader.

Ik snap niet waarom mensen altijd de geschiedenis blijven herhalen, ze weten zo goed hoe het is maar doen hetzelfde bij hun eigen kinderen.

Is het geen optie dat jij je zoontje naar hem toe brengt voor bv 1 weekend?
dan is geen vervoer etc ook geen probleem toch.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:29

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 12:29

Even kijken of ik het goed begrijp;
De beslissing om het kind te houden is de jouwe? Die heb jij alleen gemaakt? (gezien je vooraf al besloten had dat je het sowieso hielt)

**Geplaatst**: 21-05-13 12:34

Geplaatst: 21-05-13 12:34

Ayasha schreef:
Even kijken of ik het goed begrijp;
De beslissing om het kind te houden is de jouwe? Die heb jij alleen gemaakt? (gezien je vooraf al besloten had dat je het sowieso hielt)

Jij denkt dat de vader nog niet klaar was voor een kind (blijkt ook wel een beetje uit het 'geen geld, geen vervoer, pubersmoesjes verhaal') en het eigenlijk wel prima vindt zo?

**Geplaatst**: 21-05-13 12:40

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 12:40

Het allereerste wil ik je heel veel sterkte toe wensen !! Misschien heb ik een oplossing.. Ik las dat zijn vader hem ook in de 'steek' liet. Misschien moet je die herinneringen naar boven proberen te halen zodat hij zich herinnert hoe erg hij dat vond zodat hij dat niet voor zijn zoontje wilt... Het is een idee ik weet niet of het werkt maar veel sterkte!

**Geplaatst**: 21-05-13 12:43

Geplaatst: 21-05-13 12:43

Amaris schreef:
Ayasha schreef:
Even kijken of ik het goed begrijp;
De beslissing om het kind te houden is de jouwe? Die heb jij alleen gemaakt? (gezien je vooraf al besloten had dat je het sowieso hielt)

Jij denkt dat de vader nog niet klaar was voor een kind (blijkt ook wel een beetje uit het 'geen geld, geen vervoer, pubersmoesjes verhaal') en het eigenlijk wel prima vindt zo?

Ik ben daar eerlijk gezegd vrij zeker van.

Ik denk dat hij een beetje laat "overvallen" is door de verantwoordelijkheid zeg maar.

(dus dat het laat tot hem door gedrongen is). Ik vraag me af, of hij uberhaupt zichzelf wel als de vader ziet.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:44

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 12:44

Ik denk dat dus ook.

Ik denk dat TS alleen maar kan hopen dat verstand met de jaren komt en dat hij uiteindelijk wel betrokken wilt worden bij zijn zoontje.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:45

Geplaatst: 21-05-13 12:45

Tja... moeilijk.

Hij heeft er niet voor gekozen en zijn relatie met jou was niet sterk genoeg voor en je was ook nog eens ongepland zwanger. Als zijn relatie met jou erg sterk was geweest was het anders gelopen denk ik.

Ergens kan ik het me wel voorstellen. Jij hebt ervoor gekozen om het hoe dan ook te laten komen als het ongepland zou zijn, daarin had hij geen keuze in denk ik....en is hij er niet klaar voor.

Ik weet natuurlijk niet hoe het is gegaan tussen jullie en dat hoef ik ook niet te weten.

Wel vind ik omdat hij hem wel erkend heeft en hij de vader is dat hij aan de alimentatieplicht moet voldoen.

Dus hup maak er werk van en verder wees blij dat hij niet in jullie leven is, want aan zo'n slappe vent heb je toch niks.

Jouw broer is veel en veel leuker voor je zoontje, laat je zoon maar lekker van hem genieten als "Man/ vader" in het leven.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:45

Geplaatst: 21-05-13 12:45

En ik denk dat de herinnering op halen en vergelijking met zijn vader maken alleen in haar nadeel gaat werken overigens.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:50

Geplaatst: 21-05-13 12:50

Probeer hem niet te dwingen, jouw broer wil mannendingen met je zoon doen, dat is beter dan een vader die geen reet om hem geeft maar toch gedwongen word om zo af en toe een keer langs te komen. Dat voel je als kind maar al te goed. Dus zorg dat hij je betaald, desnoods via een advocaat maar laat hem voor de rest. Als je ex later een relatie met eventuele kinderen heeft, zal hij misschien beseffen dat hij te kort is geschoten maar daar verander jij niets aan. En als je zoon hem later vraagt waar hij was dan is dat zijn probleem.

**Geplaatst**: 21-05-13 12:58

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 12:58

Helaas gebeurd het vaker dan je denkt. Hier ook een dochter die zonder biologische vader opgroeit maar wel een hele lieve papa heeft in mijn man die ze al langer kent dan dat ze haar biologische vader gekent heeft. Alimentatie betaald hij al jaren niet meer..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-13 13:11

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-13 13:11

mymy hem brengen is geen optie, de vader heeft laten weten dat (heel raar maar goed) de huurbaas niet wil dat er kinderen zijn in het appartement. en dan zowiezo moet de vader wel willen...

Ayasha we hebben samen besloten dat het kind blijft, en ja heb wel altijd gezegd gebeurd het ga ik geen abortus plegen.. maar hij stond er 100% achter en zei hetzelfde zodra ik melde dat ik zwanger was
Hij weet dat hij de vader is, daar is geen twijfel over mogelijk en dat weet hij ook...Over zijn vader, dat heb ik hem 1 keer gevraagd hoe hij het ervaarde zo zonder vader, en er het bij gehouden want daar heb ik geen zin in en dat is iets van hem vroeger niet van de situatie nu verder..

Ragdollcat kwa financieel wil ik hem zowiezo ook op wijzen dat hij het verplicht is, dit gaan we ook wettelijk regelen omdat de gemeente die het zou doen, dus nog niks heeft laten weten enkele weken na dat we er geweest zijn... en ja we zijn heel blij dat mijn broer zo gek is met hem, maar een vervanging voor zijn vader zal het nooit worden maar hij zal zeker een rolmodel spelen in mijn zoontje zijn leven

bigone het enige waar ik hem toe dwing is zijn wettelijke plicht, maar het feit dat hij er niet is voor zijn zoon heb ik opgegeven, het is jammer en lastig maar mijn kind heeft wel een vader nodig die er voor hem is en niet wanneer het het uit komt of 1 keer per jaar op zijn verjaardag...hoe moeilijk ook dat heb ik al grotendeels losgelaten. me zoontje zal ook zeker ooit wel naar hem vragen en zal alles eerlijk beantwoorden, hoe moeilijk ook maar hij heeft wel t recht dat te weten dat de deur openstond voor zijn vader, maar hij nooit binnen gekomen is..

Guccio heb jij ook jong je vader zeg maar niet meer gezien? Ik vraag me altijd wel af, in de jaren later als er een nieuwe man komt in de moeders leven hoe het kind dat vind...

**Geplaatst**: 21-05-13 13:18

Geplaatst: 21-05-13 13:18

Ts; ik bedoel niet dat hij niet de vader is, maar dat hij zich geen vader voelt.

Net zoals er moeders zijn, die na het bevallen, niks "hebben" met het kind (dat heeft zelfs een naam maar die ben ik effe kwijt)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-13 13:22

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-13 13:22

Ja weet niet of dat mogelijk is? Hij was in het begin toen de kleine er net was wel heel erg betrokken en gek met hem, maar dat bouwde ook af tot momenten dat er al een harde zucht ging bij het bad geven... t zou best kunnen ja.. of misschien omdat hij nooit een vader heb gehad dat hij t ook niet weet of hoe zeg je t

Nomineer dit bericht ×