
Want jaaaaa we kregen vandaag weer zeer positief nieuws in het ziekenhuis
Na dit topic: [LZP] Nieuwjaar wensen aan iemand die ernstig ziek is? had ik nooit verwacht zo topic te kunnen posten!
Weken zit in je inspanning, zullen al die ontzettend zware chemo's zijn werk wel gedaan hebben, heeft het uberhaupt
iets positiefs gedaan??
Na een hele ochtend in spanning gezeten te hebben is 's middags mijn moeder en mijn stiefvader richting het ziekenhuis vertrokken
om daar zijn 2de scan te krijgen na zijn hele programma te hebben voltooid van elke 2 weken 3 dagen lang aan die verschrikkelijke chemokeur te zitten.. (De folfirinox chemokuur de zwaarste in zijn hele klasse) Nou en ik kan oprecht zeggen, dit wenst je je ergste vijand nog niet toe!!
Maar zo juist ben ik opgebeld en zeiden ze met blijdschap dat zijn kanker in zijn alvleesklier en zijn lever is afgenomen
Nu mag hij verder op alleen tabletten en om de zoveel weken een scan om te kijken hoe het er voor staat.
Tuurlijk we weten dat hij er nooit van zal genezen maar zijn zo blij met dit nieuws
Eind oktober 2012 is er bij mijn stiefvader (46 jaar) Alvleesklier kanker met uitzaaiingen naar zijn lever geconstateerd, de artsen zeiden ons dat we blij mochten zijn als hij de
kerstdagen zou halen, de wereld stort in op dat moment (en nog eigenlijk) de gedachten dat mijn 6 jarige broertje op zou groeien zonder papa doet me breken en nog steeds..
Maar nu! 8 klote zware chemo's achter de rug! 6 verschrikkelijke en moeilijke maanden ben ik toch wel erg blij dat ik kan zeggen dat we super blij zijn met dit nieuws!!
Ik heb mijn stiefvader wat een hard werkende man was als een ellendig hoopje mens op het bed beneden zien liggen zoals ik hem in al die jaren nooit heb gezien en dat doet me nu toch weer in tranen uitbarsten!! M'n stief vader maakte zelfs een grapje aan de telefoon ''goh je zou bijna gefeliciteerd zeggen''
75% van de mensen die uitslag krijgen van alvleesklier kanker overlijden binnen een half jaar van die overige 25% gaat 75% binnen een jaar dood.. Is dan bij ons dat ene engeltje op onze schouder die zorgt dat hij toch nog iets langer mag leven? Voor nu zijn we elke dag dankbaar en blij dat hij nog in ons midden is maar diep van binnen is het ontzettend zware strijd!
Mijn broertje van 6 zegt gewoon: papa weet je waarom jij langer zal leven dan andere mensen die ziek zijn? Nou? Omdat jij de zwaarste chemo krijgt en de sterkste papa bent.. Dat doet je toch tot huilen?!
Maar we gaan ervoor
en nog genieten wat we kunnen!!Dank je wel voor het lezen maar ik wou het gewoon ff kwijt! Ik ben momenteel even helemaal
dit in mijn hoofd dus zal vast wel wat vergeten zijn of een wir war verhaal geworden zijn
